نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها

144
رشد استخوان ها

نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها

نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها این گونه است که، در ساخت قسمت های خارجی و داخلی دندان ها و استخوان ها تغییراتی پدید می آید.

به این ترتیب که استخوان جدید روی قسمت خارجی در طول بدنه استخوان روییده و مواد داخلی استخوان بدنه جذب شده و در محل دیگری مصرف می شود به این ترتیب حفره داخلی بدن استخوان که نسوج نرم استخوان در آن است به تدریج بزرگتر می شود.

رشد استخوان ها

نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها و اضافه شدن مواد به قسمت خارجی استخوان و کم شدن آن ها از قسمت داخلی موجب می شود که ابعاد اسکلت بدن زیاد شود بدون اینکه چندان به وزن استخوان ها اضافه شود و اگر این طور نبود، یعنی استخوان ها از خارج رشد می کردند و در عین حال از داخل نیز چیزی کاسته نمی شد، وزن بدن آن قدر زیاد می شد که عضلات بدن توانایی تحمل آن را در حرکات و نشست و برخاست نداشتند.

مواد مغذی مورد نیاز برای رشد استخوان ها

نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها این گونه است که برای تنظیم و تامین علل رشد استخوان ها علاوه بر کلسیم و فسفر، بدن به مواد مغذی دیگری نیز احتیاج دارد.

ویتامین D برای جذب و ساخت هماهنگ و منظم مواد استخوانی لازم است و پروتئین برای قالب هر یک از سلول های استخوانی و ساخت قسمتی از هر سلول و نیز برای مایع در گردش لازم است. ویتامین A برای رسوب و جذب مواد معدنی لازم است.

ویتامین C برای ماده سیمانی میان سلول ها و استحکام جدار رگ های خونی این قسمت مورد نیاز است.

ویتامین های رشد استخوان ها

استخوان ها می توانند مقداری از مواد کلسیم و فسفر را ذخیره کنند و این در صورتی است که مواد غذایی به قدر کافی کلسیم و فسفر برای ترمیم و رشد داشته باشند و مقداری نیز اضافه برای ذخیره وارد بدن شود, این است نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها

اگر کلسیم و فسفر بیش تر یا کمتر از احتیاج وارد بدن شود

اگر کلسیم و فسفر بیش از احتیاج وارد بدن شود در آن صورت این مواد معدنی در قسمت انتهایی استخوان ها به شکل بلورهای سوزنی شکل به نام ترابکولا ذخیره می شوند.

هنگامی که انسان از لحاظ سوء تغذیه با کمبود مواد کلسیم و فسفر در مواد غذایی مواجه است ممکن است بدن از این ذخیره برای تأمین رشد استفاده کند.

اگر این ذخیره در بدن موجود نباشد در مواقع کمبود مواد کلسیم و فسفر در مواد غذایی، ناچار، بدن کلسیم و فسفر مورد نیاز خود را از ساختمان خود استخوان ها می گیرد.

در این قبیل موارد مینا و عاج دندان، کلسیم خود را از دست نمی دهند و اصولا استخوان ها، مینا و عاج دندان در مقابل از دست دادن کلسیم مقاوم هستند.

شکستگی

اگر مقدار کلسیم استخوان ها که در مواقع احتیاج بدن، از دست داده شده به موقع با تأمین کلسیم کافی از طریق مواد غذایی جبران نشود، استخوان ها از نظر ترکیب، کمبود پیدا کرده و ساختمان ضعیفی پیدا می کنند. استخوان هایی که مقدار کلسیم کافی ندارند بسیار ضعیف می شوند و به سرعت و آسانی از استخوان های با کلسیم کافی شکستگی پیدا می کنند.

عوارض کاهش کلسیم و فسفر در بدن

شکستگی استخوان ها در پیران و اشخاص سالخورده که اغلب به علت نازکی و شکنندگی استخوان ها ممکن است اتفاق افتد بسیار مشکل ترمیم و درمان می شوند.

زیرا این قبیل استخوان ها به قدر کافی استحکام ندارند تحمل تیغ جراحی یا سایر وسایل اتصال جراحی را نیز نخواهند داشت و ترمیم و التیام آنها و نیز به علت فعالیت کم سلول های تشکیل دهنده استخوان بسیار به کندی انجام می شود.

عوارض کاهش کلسیم و فسفر در بدن

نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها این گونه است که مثلا کلسیم و فسفر و سایر مواد معدنی که در مواد غذایی هستند در جریان هضم مواد غذایی حل شده و پس از آن در مجرای گوارش و روده ها جذب خون می شوند و خون این مواد را به قسمت های مختلف بدن هر کجا که برای رشد و ترمیم و نگهداری عنصری احتیاج باشد حمل می کند و به آن قسمت ها تحویل می دهد.

کلسیم به شکلی که در مواد غذایی وجود دارد در محلول های اسیدی بسیار بهتر حمل می شود و در آغاز در محلول عصاره معدی حل می شود و در هنگامی که محتوی معده به طرف روده کوچک حرکت می کند، کلسیم جذب می شود و پس از آن در روده که مواد از اسیدی به قلیایی تغییر پیدا می کنند،

جذب کلسیم مشکل می شود. به همین علت معمولا ۱۰-۵۰ درصد از کلسیم که خورده می شود جذب نشده و از طریق مدفوع به خارج دفع می شود. کلسیمی که جذب شده و وارد خون می شود به طرف اعضایی که احتیاج دارند به خصوص استخوان ها برده می شود.

اگر مقداری از کلسیم جذب شده، مورد نیاز نباشد توسط کلیه ها داخل ادرار می شود و بنابراین سلامت کلیه ها برای متابولیسم نرمال و عادی کلسیم و سایر مواد معدنی بسیار لازم و حیاتی است.

ویتامین D و جذب کلسیم

برای جذب کلسیم در مسیر معده و روده وجود ویتامین D ضروری است. ویتامین D به طور طبیعی در اغلب مواد غذایی وجود ندارد تنها زرده تخم مرغ و جگر گاو و جگر مرغ و خروس و بعضی از روغن ماهی ها منابع مهم ویتامین D هستند. در پوست بدن انسان ماده کلسترول وجود دارد که در اثر تابش اشعه ماوراء بنفش خورشید تبدیل به ویتامین D می شود. به دلیل آنکه اطمینان کاملی وجود ندارد که در تمام فصول سال به تمام قسمت های بدن مستقیم خورشید بتابد و مقدار ویتامین D مورد نیاز بدن از این طریق تأمین شود، بنابراین با توجه به نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها لازم است به اغلب بچه ها و نوزادان، روزانه مقداری ویتامین D به صورت کنسانتره مانند روغن کبد ماهی کاد و یا سایر انواع روغن ماهی داده شود.

ویتامین D

درباره بزرگسالان با نقش ویتامین ها در رشد استخوان ها معمولا ویتامین D را که از طریق مواد غذایی و از راه تابش اشعه خورشید می گیرند، کافی است و احتیاجی به ویتامین D اضافه نیست.

البته بزرگسالانی که کارشان ایجاب می کند که در محل سایه و بدون آفتاب باشند و لباس آنها طوری است که غیر از صورت، بقیه اعضای بدن پوشیده است احتمالا مقدار ویتامین D کافی به بدن آنها نمی رسد و شاید لازم باشد مقداری به مواد غذایی آنها اضافه شود.

اسراف در خوردن ویتامین D ممکن است زیان آور باشد، زیرا موجب می شود که کلسیم زاید بر ظرفیت خون تولید شده و به خون تحمیل شود. کودکانی که چندین برابر مقدار احتیاج به آنها ویتامین D داده می شود ممکن است مبتلا به ناراحتی های گوارشی روده ای شده و رشد آنها کند شود. به این شرایط هایپرکلسمیا، یعنی وجود کلسیم به حد افراط و زاید بر میزان لازم در خون گفته می شود. این ناراحتی را می توان به سرعت درمان کرد، مشروط بر اینکه زود متوجه شوند و ویتامین D را از مواد غذایی کودک حذف کنند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید