سه کنجه خیز (Trapa natans)

کاربر 21کاربر 21
690 بازدید
سه کنجه خیز

نام فارسی: سه کنجه خیز ، سه کوله خیز ، ستاره مرداب

نام علمی: .Trapa natans L

نام فرانسه: M. nageant، Macre، Chataigne d’eau، Marron d’eau

نام انگلیسی: Jesuit’s nut، Ling، Water caltrop، Water chestnut

نام آلمانی: Wasser – kastanie، Jesuitennuss، Schellen، Wassernuss

نام ایتالیایی: Castagna d’ acqua، Noce – d’acqua، Tribolo – aquatico

نام عربی: ابو قرنين

سه کنجه خیز گیاهی است آبزی از تیره اوناگراسه که برگ های مواج، لوزی شکل، دندانه دار و منتهی به دمبرگ دراز دارد. بر روی ساقه غوطه ور آن در آب، برگ هایی از نوع کاملا متفاوت و دارای پهنک منقسم به قطعات باریک و نخی شکل جای دارد که در واقع، ریشه گیاه می تواند در نظر گرفته شود. گل های سفید رنگ آن، به حالتی در وسط برگ ها ظاهر می گردد که کمی بالاتر از سطح آب دیده می شود.

با آن که گیاه سه کنجه خیز ، یک ساله است اما در بعضی نواحی به علت شرایط خاص محیط زندگی، به حالت چند ساله نیز در می آید. پراکندگی آن بیشتر در مرداب ها، استخرهای طبیعی و به طور کلی آب های راکد یا نیمه راکد غالب نواحی جنوبی اروپا و آسیا، از جمله ایران است. انواع Trapa ها، به تفاوت در تیره عليحدهای به نام Trapaceae نیز جای داده شده اند.

ترکیبات شیمیایی سه کنجه خیز

کلیه قسمت های گیاه دارای سیلیس، آهن، منیزیوم و کلسیم به مقادیر نسبتا زیاد است. به طور متوسط در هر ۱۰۰ قسمت میوه تازه گیاه، معادل ۳۷ درصد آب (میوه خشک ۱۰ درصد)، ۸ تا ۱۰ درصد از پروتئین ها، ۵۰ درصد مواد قابل استخراج (در میوه خشک تا ۵۲ درصد از ماده نشاسته ای همراه با ۹ درصد تانن و ۳ درصد کستروز) و ۰.۷ تا ۰.۸ درصد از مواد چرب وجود دارد.

خواص درمانی سه کنجه خیز

خواص درمانی سه کنجه خیز

گیاه سه کنجه خیز از زمان های گذشته تحت نام های Tribulus aquaticus ،Tribolos مورد شناسایی مردم بوده است. در آثار بقراط که در ۵ قرن قبل از میلاد مسیح می زیسته، مصرف نوعی تیزان حاصله از آن، جهت رفع التهاب و آماس توصیه گردیده است. تئوفراست (Theophrast) (چهار قرن قبل از میلاد مسیح) و همچنین دیوسکورید (Dioscoride) و پلین (Pline)، مصرف این گیاه را برای درمان بیماری ها ذکر نموده اند. در آثار دیوسکورید چنین آمده است که برخی از مردم آن زمان از برگ های این گیاه، نوعی نان جهت تغذیه و پروار کردن حیوانات تهیه می نموده اند.

برای گیاه سه کنجه خیز خواص درمانی مختلف مانند اثر ضد التهاب در آفت (Aphtes) و درمان ورم لوزه، آنژین و ورم چشم ذکر گردیده است.

در آثار ماتيول (Mattiole) که در نیمه دوم قرن شانزدهم میلادی می زیسته، چنین آمده است که میوه گیاه سه کنجه خیز را در بازارها می فروخته اند و مغز درون میوه را مانند شاه بلوط به مصرف تغذیه می رسانیده اند. به همین علت در بعضی نواحی اقدام به پرورش و تکثیر آن می شده است تا از میوه به حالت خام یا پخته یا کباب شده و یا از آرد آن استفاده به عمل آورند.

از نظر درمانی، در گذشته به عنوان قابض جهت رفع اسهال (مخصوصا از آرد آن) و همچنین به عنوان تصفیه کننده خون به کار می رفته است.

محل رویش سه کنجه‌ خیز

گیاه سه کنجه خیز در نواحی شمال ایران، در آب های راکد گیلان: بندرانزلی، مرداب میان پشته. مازندران: بين بابلسر و نوشهر و غیره می روید. در سواحل دریای خزر، مخصوصا در جایی که آب دریا، حالت راکد یا نیمه راکد پیدا می نماید، کلاف درهمی از ساقه های غوطه ور گیاه را می توان مشاهده کرد.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت