درخت گز (Tamarix gallica)

کاربر 21کاربر 21
414 بازدید
درخت گز

نام فارسی: درخت گز

نام علمی: .Tamarix gallica L

نام فرانسه: Tamaris

نام آلمانی: Franzd sische tamariske, Tamariskenrinde

نام انگلیسی: French tamarisk

نام ایتالیایی: Cipressina, Tamarice, Tamarisco

نام عربی: طرفاء (Tarfa)، شجرة العذبه

درختچه ای است زیبا از تیره گز و دارای برگ هایی به رنگ سبز نسبتا مات، باریک، نوک تیز و فشرده به هم که اختصاصا در غالب مناطق نسبتا گرم مانند منطقه مدیترانه، جنوب فرانسه، الجزیره، نواحی جنوبی ایران و غیره می روید.

ارتفاع درخت گز ۱.۵ تا ۲ متر و حتی بیشتر است. شاخه های باریک و کوتاه آن، پوستی به رنگ مایل به قرمز دارد و بر روی آن گل های کوچک و به هم فشرده ای به رنگ گلی و مجتمع به صورت سنبله های دراز ظاهر می شود. هر گل آن نیز شامل ۵ کاسبرگ، ۵ گلبرگ و ۵ پرچم می باشد. میوه اش پوشینه و بیضوی است. پوست آن دارای طعم قابض، کمی تلخ و اثر درمانی است. در بعضی کتب، پوست ریشه گیاه، موثرتر ذکر شده است.

ترکیبات شیمیایی درخت گز

پوست و قسمت های مختلف درخت گز و گونه های دیگر آن دارای اسید گالیک، نوعی ماده رنگی و برگ آن دارای اسكولين (Esculine) است.

خواص درمانی درخت گز

پوست درخت گز و گونه های مختلف آن، به علت دارا بودن تانن فراوان، اثر قابض دارد به علاوه مدر، اشتها آور و مقوی است. در گذشته اعراب، شیره تغلیظ شده گیاه مذکور را به عنوان بند آورنده خون به کار می بردند. خاکستر حاصل از سوزاندن این گیاه دارای اثر خشک کننده اولسرهاست به علاوه سوختگی های مختلف را بهبود می بخشد.

صور دارویی درخت گز

صور دارویی درخت گز

جوشانده ۱۵ تا ۳۰ در هزار پوست گیاه گز در آب – گرد پوست به مقدار ۲ تا ۴ گرم در نوشیدنی یا در یک جوشانده.

از درخت گز بر اثر گزش حشره ای به نام Coccus manniparus، نوعی مان (Manne) به خارج ترشح می شود که به گزانگبين موسوم است. این ماده دارای ساکارز، قند تبدیل یافته و طبق بررسی های سال های اخیر، علاوه بر مواد فوق دارای یک موسیلاژ قابل هیدرولیز (تحت اثر SO۴H۲) و پراکسیدازهاست.

گزانگبین ماده ای است به رنگ سفید مایل به زرد با طعمی کمی شیرین و ملایم که علاوه بر مصارف تهیه شیرینی، در مداوای بیماری های سینه نیز به کار می رود. گز خوانسار، نوعی مان است که از .Astragalus adscendens Boiss. et Hausskn ترشح می گردد.

محل رویش درخت گز

محل رویش درخت گز

آذربایجان: شریف خانه در ۱۲۲۰ متری. لرستان: بین خرم آباد و اندیمشک اهواز. بختیاری. اصفهان: نزدیک گاوخونی. شیراز: کنار رود پولوار، نزدیک پرسپولیس، لار، کرمان: كوه سيرج در ۲۲۰۰ متری بین کرمان و بم، بین کرمان و یزد، خبیس، زاهدان. خراسان: بین بجنورد و شیروان. قزوین. کرج. تهران: پل جاجرود. کاشان: کوشکوه. یزد. کرمانشاهان.

گونه ای دیگر از در‌خت گز

برای .T. germanica L., Myricaria germanica (L.) Desv نیز که درختچه کوچکی به ارتفاع ۱ تا ۲ متر است و ساقه راست و منشعب با برگ های ریز مشخص دارد، اثر درمانی مشابه انواع Tamarix ها ذکر شده است. این گیاه در کتب فارسی به نام شیشعان نامیده شده است. اعراب آن را عراثاء می نامند.

محل رویش

نواحی مختلف البرز: دماوند، پلور در ۱۹۰۰ متری، شمال و جنوب ایران، آذربایجان، دیلمان، چاهریک، مشک عنبر. کرمان: بین شهداد (خبیس) و کرمان. قزوین، کرج، نواحی شرق تهران در ۱۷۰۰ متری. لار، چالوس.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت