تمرهندی (Tamarindus indica)

کاربر 21کاربر 21
616 بازدید
گیاه تمرهندی

نام فارسی: تمرهندی

نام علمی:‌ .Tamarindus indica L

نام فرانسه: Tamarinier

نام انگلیسی: Tamarind tree

نام آلمانی: Tamarind

نام ایتالیایی: Tamarindo

نام عربی: تمبر هندی، حومر (Hhawar)

تمرهندی از تیره فرعی گل ارغوان، درختی است مرتفع، زیبا که مرکز اولیه انتشار آن در هند و آفریقای شمالی بوده است ولی امروزه در غالب نواحی گرم پرورش می یابد. پوست تنه آن، ضخیم و به رنگ قهوه ای است و بر روی آن، ترک و شیارهای مشخص دیده می شود. برگ هایی متناوب و مرکب از ۱۰ تا ۱۵ زوج برگچه کامل (حتی بیشتر) و بی کرک دارد.

تمرهندی از تیره فرعی گل ارغوان

گل های تمرهندی نسبتا بزرگ، به رنگ زرد مایل به سبز یا مایل به سفید و مجتمع به صورت خوشه های آویخته است. کاسه گل آن از ۴ تقسیم نامساوی و جام گل آن از ۳گلبرگ مشخص (۲ گلبرگ دیگر به حالت رشد نیافته) تشکیل می یابد. ۹ پرچم دارد ولی فقط ۳ تای آن ها که به وضع منطبق با کاسبرگهای جلویی قرار گرفته، زایا می باشند. میوه آن نیام، ناشکوفا، به طول ۵ تا ۱۲ سانتی متر و غالبا دارای خمیدگی نسبتا محسوس است.

سطح خارجی میوه آن، رنگ قهوه ای روشن و برجستگی هایی در محل دانه ها دارد. میان بر میوه آن گوشت دار، به رنگ قهوه ای یا مایل به قرمز و محتوی شیره اسیدی است و در آن، انشعابات سه دسته آوندی که از دمگل منشا می گیرند، انتشار می یابد. در داخل میوه آن، ۳ تا ۵ دانه مسطح، شفاف و به رنگ قهوه ای مایل به قرمز جای دارد.

قسمت مورد استفاده میوه، میان بر گوشت دار آن است. برای به دست آوردن قسمت گوشت دار میوه، معمولا پوسته آن را می شکنند و محتویات درون میوه را که شامل شیره میوه، دسته های آوندی و دانه است خارج نموده سپس خشک می کنند.

میوه تمرهندی

طرز خشک کردن تمرهندی نیز در کشورهای تولید کننده تفاوت دارد چنان چه در جزایر آنتیل آن را در ظروف بزرگ وارد کرده، شربت غلیظی که در حال جوش می باشد، بر روی آن می ریزند تا در همه منافذ شیره میوه نفوذ کند. در برخی نواحی نیز آن را درون ظروف مسی ریخته (در ظروف غیر مسی سیاه رنگ می شود) حرارت می دهند.

سیاهان ناحیه ای به نام Darfour از قسمت گوشت دار میوه این گیاه برای مصارف تغذیه استفاده به عمل می آورند. در مصر، از شیره خشک شده میوه گیاه ، قطعات مسطحی به وزن ۲۰۰ تا ۳۰۰ گرم (شبیه قطعات نان تهیه می کنند و وسط هر یک از قطعات را نیز در زمانی که هنوز کمی نرم است، سوراخ می نمایند تا با گذراندن نخ از وسط سوراخ بتوان تعدادی از آن ها را به سهولت حمل نمود. این قطعات غذای ذخیره کاروان ها را که در صحاری به سر می برند تشکیل می دهد.

ترکیبات شیمیایی تمر‌هندی

قسمت گوشت دار میوه، دارای اسیدهای سیتریک و مالیک، تارترات، اسید پتاسیم، گلوکز، پکتین و ماده ای نامعین با اثر مسهلی است.

خواص درمانی تمرهندی

خواص درمانی تمرهندی

تمرهندی ملین ومسهل ملایم است. مصرف آن هیچ گونه ناراحتی تولید نمی کند.

صور دارویی تمرهندی

شیره میوه آن به مقدار ۲۰ تا ۵۰ گرم در اشخاص بزرگ به عنوان ملین و ۲ گرم بر حسب هر یک از سنین عمر در اطفال مصرف می شود. دیگر از صور داروئی آن ، تیزان ۳۰۰ در هزار میوه است.

از مخلوط گرد دانه گیاه در آب، نوعی چسب تهیه می کنند.

از دانه این درخت نوعی پلی ساکارید به نام Tamarind polyose استخراج می شود که به صورت گردی به رنگ زرد روشن و فاقد بو می باشد. این گرد، در آب داغ به سهولت بخش می شود و نوعی محلول کلوئیدی به وجود می آورد. از آن برای روکش دادن قرص ها ومعلق نگه داشتن گردهای غیر محلول در آب استفاده می شود به علاوه امولسیون دهنده است.

این درختچه از تیره فرعی گل ارغوان در جنوب ایران پرورش می یابد.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت