انگشت مکیدن کودک

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
807 بازدید
عادت انگشت مکیدن کودک

بسیاری از کودکان با عادت انگشت مکیدن به دنیا می آیند. به طوری که در همان اوایل نوزادی شست آنها راه خود را به سوی دهانشان پیدا می کند و همانجا می ماند. این رفتار شیرخوار به معنای احساس اضطراب و عدم امنیت از سوی نوزاد نیست، بلکه ارضاکننده نیاز شیرخواران به مکیدن است.

احتمال آنکه یک مکنده طبیعی شست، تا سن پنج سالگی این عادت را ترک کند، پنجاه درصد است. در بیشتر کسانی که ترک نمی کنند، تا سن هشت سالگی این عادت متوقف می شود. به نظر ما دو دلیل قانع کننده برای لزوم ترک این عادت وجود دارد که  یکی اجتماعی است و دیگری دندانی.

کودکان امروزی بیشتر از همتایان خود در گذشته با مردم سر و کار دارند؛ زیرا به مهدکودک یا آمادگی می روند. اگر مکیدن شست کودک از سوی والدین، معلم ها و همکلاسی ها ناپذیرفته باشد یا این عادت با فعالیت های کودک و ارتباط او با دیگران در مدرسه تداخل ایجاد کند، لازم است که برای تغییر این رفتار به کودک کمک شود. به علاوه، مکیدن شست در هنگامی که دندانهای اصلی شروع به بیرون آمدن می کنند، می تواند بر نظم و ترتیب آنها تاثیر بگذارد.

اگر قصد دارید عادت مکیدن انگشت را در کودکتان تغییر دهید، از روش های عمومی برای ترک عادت عصبی استفاده کنید و سپس، راه حل های اختصاصی را برای این فعالیت بخصوص، به کار بندید.

 میل مکیدن را در شیرخوار فرو نشانيد.

برای جلوگیری از ایجاد عادت انگشت مکیدن در شیرخواری که میل زیادی به مکیدن دارد، زمان بیشتری برای مکیدن به او بدهید. برای مثال، اگر از یک سر شیشه با سوراخ تنگ تر استفاده کنید، کودک مجبور می شود برای خوردن شیر وقت بیشتری را با مکیدن بگذراند.

بسیاری از متخصصان اطفال بر این باورند که بیشتر کودکانی که در چند ماه اول زندگی شان از «دندانگیر» استفاده کرده اند، به این عادت دچار نمی شوند و اغلب کسانی که به دندانگیر وابسته می شوند، آن را زودتر از کسانی که شست می مکند، ترک خواهند کرد.

برای رفع عادت انگشت مکیدن از نادیده گرفتن سنجيده استفاده کنید.

عادت انگشت مکیدن کودک

از آنجا که شانس ترک انگشت مکیدن تا سال اول مدرسه برای هر کودک بسیار بالاست، بهتر است تا این زمان همه چیز را نادیده بگیرید و توجه مداومی به آن نداشته باشید. روش های اصلی نادیده گرفتن در مقاله روش های  تربیت کودک2 را مرور کنید.

به خاطر داشته باشید که حذف این عادت، در یک شب صورت نمی پذیرد و به صبر و پشتکار شما نیازمند است. اگر در نادیده گرفتن، پایدار باشید، به تدریج، از دفعات بروز این رفتار کاسته می شود. اکنون، نحوه تاثیرگذاری این روش را شرح می دهیم.

در مورد مکیدن شست کودک نظر ندهید. از هرگونه اظهارنظری، چه با دید مثبت و چه منفی اجتناب کنید. از صحبت کردن با تلاقی نگاه با کودکی که در حال مکیدن انگشت است، خودداری کنید. وقتی کودک در حال مکیدن است، او را در آغوش نگیرید و حتی به او نزدیک نشوید. ولی وقتی مکیدن را متوقف کرد، او را در آغوش بگیرید و اظهار علاقه کنید.

در این زمان، واکنش مثبت (جز برای کودکان مخالف و ستیزه جو) می تواند مفید باشد: «وقتی شستت توی دهنت نیست قیافه ات خیلی بهتره، من خیلی بیشتر دوست دارم!» یا نه «چه قدر خانم شده ای، حتما به خاطر اینه که انگشتت توی دهنت نیست!» از سوی دیگر، اگر به کار بردن چنین جملاتی موجب تشدید مکیدن شد، به نادیده گرفتن کامل بپردازید و حتی وقتی این عمل را قطع کرد، ارتباط گرمی با او ایجاد نکنید.

 یک برنامه دقیق طراحی کنید.

کودک را تشویق کنید تا با استفاده از شش مرحله پایه ای ضروری که در مقاله ترک عادت های عصبی به آنها اشاره شد، عادت خود را ترک کند:

1. کودک را در کسب آرامش تشویق کنید: بیشتر مردم، به ویژه کودکان، هنگامی که خسته یا مضطرب هستند، دچار عادت های کهنه می شوند. آموزش کسب آرامش تدریجی به کودک کمک می کند تا از این عادت ها خودداری کند و به جای آن عادتی ارزشمند را فرا بگیرد. از روش های یاد شده استفاده کنید. برای کودکان بزرگ تر، بهتر است تا در هنگام کسب آرامش تدریجی بر روی دست هایشان تمرکز کنند. (بخش ۴-۱۲ را در مورد ناخن جویدن ببینید.)

2. کودک را به عادتش آگاه کنید. برای مثال، می توانید به شکل انگشت شستش پس از مکیدن، اشاره کنید. او را مجبور کنید در حال مکیدن شست، خود را در آینه نگاه کند و در مورد ظاهر این کار با او صحبت کنید. انگشت خود را بمکید و از او نظر بخواهید. کودکان دیگری را که انگشت می مکند به او نشان دهید.

عادت انگشت مکیدن کودک

3. به جای شست، شی دیگری را در اختیار کودک قرار دهید. این شی می تواند پای پلاستیکی خرگوش یا یک عروسک پارچه ای باشد. گاهی فشردن انگشت شست کودک، می تواند برای او راضی کننده باشد. به خاطر داشته باشید که کودک را در زمانی که احساس نیاز به مکیدن میکند برای استفاده از روش های کسب آرامش تشویق کنید.

4. برای هر کودک خردسالی، بکوشید به جای خاتمه دادن به مکیدن، زمانی را که صرف این عادت می کند، کاهش دهید.

5. ایجاد ممنوعیت های مکانی در جاهایی که کودک، ممکن است شست خود را بمکد. در طول چند روز، مکان و زمان بروز این عادت را ثبت کنید. یک مکان یا زمان را انتخاب کنید و به کودک بگویید که دیگر اجازه مکیدن شست در آن مکان یا زمان را ندارد. مکانی را انتخاب کنید که حداقل چند روز متوالی آنجا باشید. شما باید برای بررسی و زیر نظر گرفتن موقعیت، تقویت، یادآوری و تشویق کردن کودک به ترک عادت حاضر باشید.

از یک پیامد طبیعی استفاده کنید. یک پی آمد طبیعی انتخاب کنید تا در صورت تخلف کودک از ممنوعیت مکانی یا زمانی که برایش در نظر گرفته شده است، دچار عواقب آن شود. برای مثال، اگر به کودک گفته اید که در هنگام تماشای تلویزیون حق مکیدن شست خود را ندارد و کودک از این قانون سرپیچی کرد، تلویزیون را برای پنج دقیقه خاموش کنید و پس از این مدت در صورت عدم مکیدن شست، تلویزیون را روشن کنید.

یا اگر زمان ممنوع، هنگام شام است، در صورت تخلف، کودک را از صرف دسر محروم کنید. قبل از بروز پی آمد، کودک را کاملا آگاه گردانید. در صورت لزوم، بارها از یک پی آمد استفاده کنید، اما به خاطر داشته باشید تا در صورت اجرای قانون او را تحسین کنید.

جدولی برای ثبت چگونگی رفتار کودک، طراحی کنید. یک جدول پاداش، احتمال تلاش کودک برای ترک عادت را افزایش می دهد. بدین صورت که هرگاه کودک در مکان یا زمان ممنوع، موفق عمل کرد، می تواند در یکی از خانه های جدول، اثر انگشت (ترجیحا انگشت شست) بگذارد. بهتر است برای این کار از رنگ های گیاهی و غیر سمی استفاده شود.

مکان یا زمان روزصبحانهسرویس مدرسهمدرسهنهاربعد از نهارزمان بازیتلوزیون دیدن
شنبه
یک شنبه
دوشنبه
سه شنبه
چهارشنبه
پنج شنبه
جمعه

تلویزیون بدون مکیدن انگشت، یک اثر انگشت در جدول بگذارد؛ اما روز آینده حداقل زمان برای کسب اثر انگشت بعدی پانزده دقیقه خواهد بود.

6. وقتی انگشت مکیدن در یک مکان یا زمان خاص ترک شد، مکان ممنوع دیگری را برای کودک برگزینید و روند قبل را دوباره تکرار کنید.

برای حذف این عادت در مدرسه، باید با معلم کودک همکاری داشته باشید. روش خود را برای معلم شرح دهید و به کودک بگویید در صورتی که در مدرسه از مکیدن انگشت خودداری کند، می تواند در خانه روی جدولش یک اثر انگشت بگذارد. بهتر است معلم برای آگاه گرداندن شما و تشویق کودک از یک کارت استفاده کند.

مضمون این کارت می تواند چنین باشد: «مامان و بابای عزیز، سلام! می توانید حدس بزنید؟ من امروز در مدرسه، انگشتم را به دهانم نبرده ام!»

 برای کودکان بزرگتر، از روش شدیدتری استفاده کنید.

برای کودکان بزرگتر یا حتی نوجوانانی که هنوز به مکیدن شست عادت دارند، باید از روش های اصولی تر و شدیدتری استفاده کنید. در روشی که آن را آگاهی شدید می نامند، به کودک آموزش داده می شود تا در هنگامی که شست خود را ناخودآگاه به سوی دهانش می برد، جلوی خود را بگیرد و به عنوان پی آمد این خواسته، با دستش ورزش ایزومتریک انجام دهد. (ورزش ایزومتریک، نوعی از ورزش و انقباض ماهیچه ای است که در آن طول ماهیچه تغییر نمی کند و فقط عضله سفت می شود.)

برخی دندانپزشکان برای این کودکان وسیله ای را تجویز می کنند که در روی دندانها قرار می گیرد. موثرترین وسیله نوعی است که با فرو بردن انگشت شست به داخل دهان، موجب درد انگشت و کام می شود.

دسته بندی تربیت کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت