بادنجان (Solanum Melongena)

کاربر ۱۷کاربر ۱۷
1,677 بازدید
بادمجان

نام فارسی: بادنجان

نام علمی: .Solanum Melongena L

نام فرانسه: Aubergine، Me longe ne

نام آلمانی: Kartoffel Nachtschatten، Eierpflanz

نام انگلیسی: Aubergine، Eggplant

نام ایتالیایی: Marengiana، Mclanzana، Petronciano

نام عربی: بادنجان (Badhingan)

نام‌هاى ديگر بادنجان: بادمجان – مغد – وغد – پاتنگان – بادنگان – حدق – حدج

بادنجان گیاهی علفی از تیره سیب زمینی، دارای ساقه نسبتا ضخیم و اعضای پوشیده از تارهای ریز و آرد مانند است. منشا اصلی آن احتمالا، آسیای جنوبی بوده است.برگ هایی بزرگ، با ظاهر کلی بیضوی، به طول ۱۰ – ۱۸ سانتی متر با کناره لوب دار یا موج دار دارد. گل های بنفش روشن آن ممکن است حالت منفرد و یا مجتمع به تعداد چندتایی داشته باشد ولی آنچه مسلم است، در حالت اخیر فقط گل تحتانی ایجاد میوه می کند در حالی که در گیاه وحشی که معمولا خارهای ریزی در سطح اعضای هوایی آن دیده می شود.

گیاه بادنجان از تیره سیب زمینی

همه گل های یک گل آذین، تبدبل به میوه می گردد. کاسه گل آن مرکب از لوب های بیضوی دراز و نوک تیز است و در طی دوران رسیدن میوه نیز به رشد کامل خود می رسد و بر روی آن باقی می ماند. میوه اش گوشت دار و سته است و ابعاد و شکل ظاهری آن در نژاد های مختلف پرورش یافته تفاوت می نماید. میوه رسیده آن به مصرف تغذیه می رسد. ارزش غذایی بادنجان کم است به طوری که هر ۱۰۰ گرم آن ۲۹ کالری تولید می کند.

این گیاه از زمان های بسیار قدیم در هند کشت می‌ شده است و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است و در حال حاضر در اغلب کشورها کاشته می شود. بادمجان در تمام مدت سال وجود دارد و در آمریکا، ایالات فلوریدا، تگزاس، لويزيانا و نیوجرسی بیشتر محصول بادمجان آمریکا را کشت می کنند.

ترکیبات شیمیایی بادنجان

ترکیبات شیمیایی بادنجان

بادنجان دارای ۹۲ درصد آب است و هر ۱۰۰ گرم آن دارای ۱.۳ گرم مواد پروتیدی،‌ ۲.۲ گرم مواد لیپیدی، ۵.۵ گرم از گلوسید ها ذخیره دارد. عناصر معدنی و ویتامین های آن به شرح زیر (بر حسب میلی گرم در هر ۱۰۰ گرم)است:

فسفر۱۵ میلی گرمکلر۵۰ میلی گرمپرو ویتامین A۰.۰۴ میلی گرم
منیزیم۱۲ میلی گرمآهن۰.۵میلی گرمویتامین B۱۰.۰۴ میلی گرم
کلسیم۱۰ میلی گرممنگنز۰.۲۰ میلی گرمویتامین B۲۰.۰۵ میلی گرم
پتاسیم۲۲۰ میلی گرمروی۰.۲۸ میلی گرمویتامین C۶ میلی گرم
گوگرد۱۵ تا ۱۶ میلی گرممس۰.۱۰ میلی گرمویتامین PP۰.۰۶ میلی گرم
سدیم۵ میلی گرمید۰.۰۰۲ میلی گرم

در هر ۱۰۰ گرم بادنجان پخته مواد زیر وجود دارند:

آب۹۴ گرمکلسيم۱۱ ميلى‌گرمپتاسيم۱۵۰ ميلى‌گرم
پروتئين۱ گرمفسفر۲۱ ميلى‌گرمتيامين (ویتامین B۱)۰.۰۵ ميلى‌گرم
چربى۰.۲ گرمآهن۰.۶ ميلى‌گرمرايبوفلاوين (ویتامین B۲)۰.۰۴ ميلى‌گرم
هيدراتهاى کربن۳.۲ گرمسديم۱ميلى‌گرمنياسين (ویتامین B۳)۰.۵ ميلى‌گرم

خواص درمانی بادنجان

خواص درمانی بادنجان

طبيعت بادنجان گرم و خشک است. میوه نارس گیاه طعم تلخ و نمکی و اثر اشتها آور دارد ولی مصرف آن، بهران های آسم و برونشیت را افزایش می دهد. میوه رسیده آن بر خلاف میوه نارس ایجاد نارسایی هضمی منشا صفرا می نماید. بادنجان اثر کن کننده التهاب و ورم دارد ول در مصارف داخلی نباید مورد استفاده مبتلایان به بواسیر قرار گیرد. دارای اثر مدر و نرم کننده است. و به علت دارا بودن آهن در رفع کم خونی مفید واقع می شود. در استعمال خارج اگر بر روی عضو ملتهب اثر داده شود مفید واقع می گردد.

دانه بادنجان، ایجاد سوءهضم و یبوست می کند و بادنجان خام دارای مقدار کمی سولانین است. جوانه ها و اعضا سبز سیب زمینی نیز دارای این ماده سمی می باشد که باید به آن توجه داشت. برگ بادنجان می تواند به صورت ضماد نرم کننده جهت رفع سوختگی ها، آبسه، سودا و بواسیر مورد استفاده قرار گیرد.

مهم ترین خاصیت آن کم کالری بودن آن است که غذای بسیار خوبی برای کسانی است که می خواهند وزن کم کنند زیرا دارای ویتامین و مواد معدنی نیز می باشد.

طبیعت بادنجان
  • بادنجان را حتما باید به حالت کاملا رسيده مصرف کرد زیرا خام آن طعم تلخ دارد و در آن هایی که آسم و برونشیت دارند باعث تحریک این بیماری ها می شود.
  • اثر نرم کننده و مدر دارد.
  • به علت دارا بودن آهن در رفع کم خونی داروی موثری است.
  • بادنجان را می توان برای از بین بردن ورم و التهاب؛ روی عضو ملتهب گذاشت.
  • پادزهر خوبی برای مسمومیت های حاصل از خوردن قارچ سمی است.
  • خوردن بادمجان گرفتگی رگ ها را باز می کند و شخص را از خطر سکته قلبی محفوظ می دارد.
  • برطرف کننده یبوست است.
  • مقوی معده و اشتها آور است.
  • تخم بادنجان را بخوريد، براى رفع تنگى‌ نفس و نزله مفيد است.
  • اگر هر بار مقدار کمى از پوست بادنجان خورده شود، ضد اسهال خونى است.
خواص درمانی کلاهک بادنجان
  • کلاهک بادنجان قابض است، خون را بند مى‌ آورد، خون ريزى‌ هاى روده‌ اى را قطع مى‌ کند.
  • کلاهک بادنجان از احتلام شبانه مى‌ کاهد.
  • کلاهک بادنجان را خوب بجوشانيد، بعد آب غليظ آن را صاف کنيد و با تخم کتان مخلوط نموده و دوباره بجوشانيد و ضماد کنيد. سوداى کهنه را درمان مى‌ کند.
  • کلاهک بادنجان را با دمش بجوشانيد و روزى يک فنجان از آب صاف‌ کرده آن را بنوشيد، يا خشک آن را هم بکوبيد و در آتش بريزيد و دود آن را به نشست بدهيد. بواسير بادى را درمان مى‌ کند.
  • شاخه های بادنجان قابض است، خون را بند مى‌ آورد، خون ريزى‌ هاى روده‌ اى را متوقف مى‌ سازد.
  • شاخه های بادنجان از احتلام شبانه جلوگيرى مى‌ کند.
  • از آب دم‌ کرده شاخه های بادنجان بنوشید.
  • ریشه بادنجان قابض است، خون را بند مى‌ آورد، خونريزى روده‌ اى را قطع مى‌ کند.
  • ریشه بادمجان از احتلام شبانه جلوگيری مى‌ نمايد.
  • جوشانده ریشه درمان بیماری آسم است.
  • ریشه بادنجان را بجوشانيد و آب صاف‌ کرده‌اش را بنوشيد.
خواص درمانی شاخه های بادنجان
  • می توان آن را قاچ نموده نمک بپاشيد و بخيسانيد و آب خيسانده آن را به دست و پايى که زیاد عرق مى‌کند و بو مى‌دهد بماليد. بهترین دارو برای اشخاصی که دست و پایشان مرتب عرق می کند این است که باید دست و پای خود را با آن چند بار در روز بشويند، تا از شر این مرض آسوده شوند.
  • اگر آن را بخشکانید و بسوزانید و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنید و به مدت چند روز بر روی زگیل بمالید زگیل کنده خواهد شد.
  • از بادنجان می توان به عنوان مسکن برای تسکین درد استخوان شکسته و ضرب خورده استفاده کرد بدین طریق که باید بادمجان را در فر بگذارید که نیم‌ پز شود و سپس آب آن را با فشار بگیرید و بعد به اندازه نصف مقدار آب گرفته شده، به آن شکر قهوه ای اضافه کنید، آن را هم بزنید و بنوشید.
  • می توانید بادنجان را بجوشانید و سپس بکوبید و با روغن زیتون مخلوط نموده و دوباره بجوشانید تا آب کاملا بخار شود و آنچه می ماند مثل مرهم شب و روز دایم ضماد گذارید. لک های سفید بدن یا برصی را برطرف می کنند.
  • بادمجان دارای یک ماده ضد تشنج است که در درمان بیماری صرع اثر بسیار خوبی دارد. بنابراین اشخاصی که تشنج دارند و یا مبتلا به این بیماری می باشند بهتر است که از بادمجان استفاده کنند.

مضرات بادنجان

مضرات بادنجان

بادنجان دارای آلکالوئیدی به نام سولانین می باشد که ممکن است در معده‌ های ضعیف ایجاد آلرژی و مسمومیت کند. بنابراین برای طبخ بادمجان باید ابتدا این ماده را از آن خارج کرد و بهترین طرز پخت را خانم های ایرانی درست می کنند. بادمجان را باید پوست کند و سپس ورقه ورقه نمود و لابه لای آن را نمک پاشید تا آن که آب زرد رنگ و محتوی سولانین است خارج شود، سپس آن را فشار داده و پخت.

البته بهترین طریقه پخت، آب پز کردن و یا پختن درفر است زیرا سرخ شده آن سنگین شده و برای معده های ضعیف مناسب نیست. بادمجان با همه خواصی که گفته شد نباید مورد استفاده اشخاصی که بواسیر و یا درد چشم دارند قرار گیرد زیرا بیماری آن ها را تشدید می کند. این گونه افراد اگر بخواهند بادمجان بخورند بهتر است آن را با گوشت و روغن و یا سرکه بپزند و بخورند.

بادمجان برى (Solanum Surattense)

بادمجان برى (Solanum Surattense)

این نوع بادنجان ، گیاهی علفی، چند ساله، پرشاخه، پوشیده از خارهای فراوان و در بعضی شرایط زندگی، دارای ساقه ای با قاعده چوبی شده است. شاخه های جوان گیاه را معمولا تارهای ستاره ای می پوشاند. خارهای فراوان گیاه، رنگ زرد، و طولی برابر ۱.۳سانتی متر (حداكثر) دارد. برگ های آن بیضوی یا تخم مرغی، با کناره ناهموار یا دارای فرو رفتگی های کم، به طول ۵ تا ۱۰ و به عرض ۲.۵ تا ۵.۵ سانتی متر و پوشیده از تارهای ستاره ای در هر دو سطح پهنک است.

رگبرگ میانی و فرعی و همچنین دمبرگ ها را، خارهای زرد رنگ دراز با قاعده مدور می پوشاند. گل های ارغوانی رنگ آن، به حالت منفرد ولی معمولا مجتمع، در طول ساقه ها ظاهر می شود. کاسه گل آن را نیز تارهای فراوان و خار می پوشاند. میوه گوشت دار آن، سته، مدور، بی کرک، به رنگ زرد یا سفید، دارای خطوط سبز رنگ و واقع در کاسه ای است که رشد زیاد پیدا می نماید. در داخل میوه آن، دانه هایی به ابعاد ۲ میلی متر جای دارد.

انواعی دیگر از بادمجان

معادل ۲۰ درصد وزن میوه را دانه های آن تشکیل می دهند ضمنا دانه ها در حدود ۲۰ درصد، ماده روغنی ذخیره دارند. روغن حاصله از دانه، حالت روان و وزن مخصوص در گرمای ۲۷ درجه معادل ۰.۹۲۴ و اندیس صابونی و ید آن به ترتیب، ۱۸۲.۵ و ۱۲۴.۳ است. و مقدار درصد اسیدهای چرب روغن دانه، طبق بررسی هایی که به عمل آمده به شرح زیر است:

اسید استئاریک۹.۷۷ درصد
اسید پالمیتیک۵.۷۳ درصد
اسید آراشیدیک۰.۳۵ درصد
اسید اولئیک۴۲.۹۳ درصد
اسید لینولئیک۳۶.۱۹ درصد

در نواحي حاره آسيا، مانند جنوب ایران، هند، سیلان، مالایا و همچنین در استراليا پراکندگی دارد.

ترکیبات شیمیایی

در اعضای مختلف گیاه ماده ای به نام سولاسونين (Solanine) یافت می شود.

خواص درمانى

خواص درمانى و ترکیبات شیمیایی بادنجان بری

ریشه گیاه اشتها آور، ملین، مقوی معده و ضد کرم است. میوه اش در رفع خارش مفید واقع می گردد. و برای آن اثر مقوی باء قائلند. برگ های آن بر روی عضو در بواسیر اثر داده می شود. برسی های مختلف نشان داده است که میوه گیاه اثر رفع التهاب دارد و در آسم، برونشیت های مزمن، دفع سنگ کلیه، عدم دفع ادرار و همچنین نازایی می تواند موثر واقع گردد.

از ریشه اش به علت خلط آور بودن، در بیماری های سینه، رفع سرفه و آسم استفاده به عمل می آورند. در بعضی نواحی بنگال، از گیاه به عنوان مدر در موارد آب آوردن بدن و خیز عمومی، استفاده می شود. در بلوچستان برای آن اثر تب بر قائل هستند و برای این کار نیز بدن کودکان را با جوشانده گیاه جهت رفع تب، شستشو می دهند.

از قرقره با آب جوشانده آن به عنوان دارو براى تسکين درد دندان و التيام زخم هاى حلق و براى رفع ناراحتى سينه استفاده مى‌ شود. مصرف آب جوشانده میوه بادنجان بری در استعمال جلدى براى رفع ناراحتى‌ هاى جلدى و خارش و کورک مفيد است. تخم بادنجان بری را بخوريد. اثر انعقاد شير دارد.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت