تاجریزی پیچ (Solanum Dulcamara)

Miss.fazlikhaniMiss.fazlikhani
626 بازدید
تاجریزی پیچ

نام فارسی: تاجریزی پیچ

نام علمی: Solanum Dulcamara L

نام فرانسه: Morelle grimpant، Loqure، Vigne de Jude، Douce – ame re

نام انگلیسی: Bitter sweet، Dogwood، Felon – wrot، Woody nightshade

نام ایتالیایی: S. legnoso، Solatro dulcamara، Vite di Giudea، Dulcamara

نام آلمانی: Bitterst ss، Bitterst ss Nachtschatten

نام عربی: حلوه مره، ثلثان، مره حلوه

تاجریزی پیچ از تیره سیب زمینی گیاهی است پایا، بالارونده و دارای ساقه ای به ارتفاع ۱ تا ۲ متر و حتی بیشتر که به حالت وحشی وبه حد وفور در حاشیه جنگل ها و کنار رودخانه های غالب نقاط اروپای مرکزی، آسیای صغیر، آفریقای شمالی و ایران می روید. برگ های آن متناوب است ولی شکل ظاهری آن ها در قاعده ساقه، شبیه قلب و در قسمت های فوقانی آن منقسم به ۳ لوب مشخص می باشد.

گیاه تاجریزی پیچ از تیره سیب زمینی

گل های کوچک و بنفش رنگ آن، ظاهری مجتمع به صورت چتر مانند دارد و در فاصله ماه های خرداد تا شهریور نیز بر روی گیاه جلوه می کند. میوه اش سته، بیضوی، دارای حالت آویخته، به رنگ قرمز ( پس از رسیدن) و محتوی دانه های کوچک، مسطح و فراوان است.

قسمت مورد استفاده این گیاه، ساقه آن است که معمولا انواع مسن تر از یک سال آن، پس از خشک شدن، به صورت قطعاتی به ابعاد متفاوت، در معرض استفاده قرار می گیرد. از این گیاه، به حالت تازه، بوی نامطبوع احساس می گردد ولی پس از خشک شدن این بو از بین می رود.

برداشت محصول معمولا در اواخر پاییز یعنی زمانی که گیاه فاقد برگ است و یا دربهار قبل از ظاهر شدن جوانه ها صورت می گیرد. ساقه های نسبتا مسن آن را معمولا پس از قطع کردن از گیاه، به صورت قطعاتی به طول ۳ تا ۴ سانتی متری در می آورند و سپس خشک می کنند. این قطعات اگر متعلق به ساقه های مسن باشد، رنگ خاکستری حنایی یا زرد قهوه ای واگر متعلق به ساقه های جوان باشد، رنگ خاکستری مایل به سبز یا زرد مایل به سبز دارد. بوی آن ها ضعیف و طعم آن ها ابتدا تلخ است و سپس ملایم می گردد.

ترکیبات شیمیایی تاجریزی پیچ

ترکیبات شیمیایی تاجریزی پیچ

ساقه این گیاه از تیره سیب زمینی علاوه بر مقدار کم سولانین solanine، دارای یک نوع گلوکزید آمرف به نام دولکامارین dulcamarine و لیکوگزانتین ycoxanthine است.

سولانین، یک گلو کوالکالوییدی است که در مجاور اسیدهای رقیق و تحت اثر گرما تجزیه گردیده، قندهای مختلف نظیر گلوكز، گالاکتوز، رامنوز و یک ماده از ته قابل تبلور به نام سولانیدین Solanidine از آن نتیجه می شود. جوانه غده سیب زمینی و بعضی از Solanumها نیز دارای سولانیدین می باشند.

بررسی های G. Masson نشان داد که سولانین این گیاه، مشابه سولانین جوانه های سیب زمینی نیست از این جهت آن را سولاسیين solace ine نامید. ضمنا نشان داد که دولکامارین مخلوطی از دوساپونویید اسید، یکی دارای حالت گلوکزیدی به نام اسید دولکاماریک ac, dulcamarique و دیگری غیرگلوکزیدی به نام اسید دولکامارتیک ac, dulcamare tique است.

سولانین Solanine (سولاتونین Solatunine)، به فرمول C۴۵H۷۳NO۱۵ و به وزن ملکولی ۸۶۸.۴ است. در انواع مختلف Solanum، مخصوصا در سیب زمینی، تاجریزی سیاه یا .S. nigrum L ودر .Lycopersicum esculentum Mill ( گوجه فرنگی) وجود دارد. در جوانه تازه غده سیب زمینی، به مقدار تقریبی ۰.۰۴ درصد از آن یافت می شود. روش استخراج سولانین توسط Soltys و Wallenfels مشخص شده است. به روش کروماتوگرافی، ۶ نوع ترکیب γ ،β ،α سولانین و Chaconine γ ،β ،α، درآن مشخص گردید که از بین آن ها، مقدار آلفاسولانین بیشتر از همه است.

برسی های انجام گرفته در رابطه با تاجریزی پیچ

سولانین، به صورت بلوری های سوزنی باریک در الكل ۸۵ درجه به دست می آید. در گرمای ۱۹۰ درجه، حالت سخت شده پیدا می کند بدون آن که ذوب شود، و در حرارت حدود ۲۸۵ درجه تجزیه می گردد. در الكل گرم، به سهولت حل می شود. عملا در آب غیر محلول است (۲۵ میلی گرم در یک لیتر آب و در pH معادل ۶)، در اتر، کلروفرم نیز قابلیت انحلال ندارد.

سولانیدین Solanidine ( سولاتوبين Solatubine) ، به فرمول C۲۷H۴۳NO و به وزن ملکولی ۳۹۷.۶۲ است. در تاجریزی پیچ و انواع دیگر Solanum وجود دارد و استخراج شده است. جوانه غده سیب زمینی دارای معادل ۰.۰۰۸ درصد از آن است. سولانیدین، از هیدرولیز سولانین نیز به دست می آید. روش استخراج آن از گیاهان مذکور توسط Soltys و Wallenfels تعيين و سنتز آن توسط Schreiber و Roensch انجام گرفته است.

سولانیدین، به صورت بلوری های دراز و سوزنی شکل در کلروفرم – متانول به دست می آید. در گرمای ۲۱۸-۲۱۹ درجه ذوب می شود. به مقادیر زیاد در بنزن و کلروفرم ولی به مقدار کم در الكل و متانول محلول است. در آب و اتر تقريبا حل نمی گردد.

از نظر درمانی، مصارفی برای آن ذکر نشده است.

نحوه کاشت و تکثیر تاجریزی ‌پیچ

نحوه کاشت و تکثیر تاجریزی ‌پیچ

تکثیر آن از طریق کاشتن دانه یا قلمه زدن و یا خوابانیدن شاخه ها و همچنین قطعات سوش جوانه دار است. تکثیر از طریق کاشتن دانه بدین نحو است که دانه ها را در اواخر اسفند تا اواسط فروردین ماه در قطعه زمینی که در واقع نهالستان است می کارند و سپس گیاهان جوان حاصل را در حاشیه پرچین های مزارع و یا اماکن مساعدی که دارای درختچه های کوچک باشند، منتقل می سازند، تا گیاهان جوان بتوانند پس از آن که رویش اولیه آن ها خاتمه یافت، از تکیه گاه های مجاور خود بالا رفته، وضع ایستاده به خود بگیرند.

در موقع انتقال پایه های جوان به حاشیه پرچین ها، همواره باید رعایت شود که فاصله هر گیاه از دیگری لااقل ۶۰ سانتی متر باشد تا هر پایه گیاه بتواند به طور جدا و مستقل از تکیه گاه اطراف خود بالا رود. برداشت محصول در پاییز پس از جدا کردن برگ ها و قطع ساقه از فاصله ۵۰ سانتی متری زمین صورت می گیرد. و اگر این کار در سال دوم عملی گردد، باید قبل از ظاهر شدن برگ ها، اقدام به انجام آن شود.

معمولا پس از قطع ساقه ها، و عاری نمودن آن ها از برگ آن ها را به صورت دسته هایی درآورده در انبار جهت خشک کردن، جای می دهند و یا آن که آن ها را قبلا به قطعاتی به طول ۲ تا ۵ سانتی متر تقسیم نموده در معرض خشک شدن قرار می دهند. باید دقت داشت که در بازار های دارویی اصولا ساقه هایی که بیش از یک سال از خشک شدن آن ها گذشته باشد، مورد توجه نمی باشد زیرا پس از گذشتن یک سال، ساقه های خشک، عاری از خواص درمانی خواهند گردید.

خواص درمانی تاجریزی پیچ

تاجریزی پیچ ۲

تاجریزی پیچ ، به طور ملایم اثر ملین، مدر، نیرو دهنده، معرق، تصفیه کننده خون و کمی مخدر دارد. با مصرف آن، اثر معالج در بیماری های جلدی مزمن مانند اگزما، خارش، داء الصدف، سوداء و همچنین تبخال ظاهر می شود.

تاجریزی پیچ ، در گذشته برای رفع درد استخوان، رفع ترشحات زنانگی، استسقاء، برونشیت های مزمن، نزله مزمن، سیاه سرفه، آسم، نقرس، رماتیسم، زردی، آلبومینوری و غیره به کار می رفته است. مصرف بی رویه فراورده های این گیاه و تاجریزی سیاه، مسمومیت ایجاد می کند.

میوه این گیاه در درمان و رفع حالت برافروختگی و همچنین کاهش چسبندگی خون (hyperviscosite sanguine)، درمان درماتوزها، مانند جوش و دانه های پوست صورت که در زمان بلوغ ظاهر می شود (دانه های غرور جوانی و در زنان در دوران یائسگی پیش می آید، درمان سوداء، اگزما و پسوریازیس، به طوریکه در بررسی های فيتوتراپی مشخص گردیده، اثر معالج ظاهر می کند به علاوه آن را در رفع عوارض سیفیلیس مفید می دانسته اند.

در استعمال خارج، برگ آن به عنوان نرم کننده، در بیماری های جلدی بر روی پوست بدن اثر داده می شود. ضمنا بواسیر و ناراحتی های آن را از بین می برد. له شده برگ های تازه آن، در محل ضرب دیدگی و آبسه پستان، جهت درمان و رفع ناراحتی ها، اثر داده می شود. طبق بررسی های منطقه ای در مناطق مختلف ایران، استفاده از این گیاه برای مصارف درمانی، بین مردم معمول نیست.

صور دارویی تاجریزی پیچ

تاجریزی پیچ ۳

دم کرده یا جوشانده ۸ تا ۳۰ گرم در یک لیتر آب برای مصرف در ۳ مرتبه در روز (در فاصله هر دو غذا) – نوشیدنی مدر حاصل از خیساندن ۵۰۰ گرم ساقه گیاه در یک لیتر نوشیدنی سفید به مقدار ۲ لیوان کوچک در روز.

جوشانده ۱۰۰ تا ۲۰۰ گرم جوانه و برگ های تازه گیاه در یک لیتر آب به منظور تهیه لوسیون ها برای استعمال خارج.

سولانین، اثر تسکین دهنده دردها مانند دردهای معده، دردهای عصبی، تابس (Tabes) دردهای ناشی از اسپاسم ماهیچه ای ناحیه عصب تری ژومو و اثر آرام کننده در بیماری پارکینسون و همچنین خارش های مزمن جلدی مانند اگزمای پوست سر و غیره دارد. سولانین به مقدار ۰.۰۵ تا ۰.۲۰ گرم به صورت کاشه، حب و یا محلول های تزریقی زیرجلدی به کار می رود.

محل رویش ‌تاجریزی پیچ

این گیاه در آذربایجان، حوالی تبریز، نواحی شمالی ایران، لاهیجان و بلوچستان می روید.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت