پنج انگشت غازی Silverweed

کاربر ۱۸کاربر ۱۸
958 بازدید
پنج انگشت غازی

این گیاه مورد علاقه غازهای وحشی است و به همین دلیل آن را « پنج انگشت غازی » نامیده اند. همچنین نام انگلیسی این گیاه به معنای کمی قدرتمند است که اشاره به توانایی این گیاه در زنده ماندن، همچنین بافت نرم برگ‌ها و رنگ نقره ای آن دارد.

نام فارسی :پنج انگشت غازی

تیره : گل رز Rosaceae

نام انگلیسی: Silverweed

نام علمی :Potentilla anserina L

خصوصیات گیاه

پنج انگشت غازی گیاهی از تیره ی گل رز، چند ساله، پایا و دارای ساقه ی هوایی قرمز رنگ، خزنده و با بندهای ریشه زا است. این گیاه می تواند مانند توت فرنگی و گیاهانی از این قبیل تا ۸۰ سانتی متر پیش برود.

طول برگ‌ها ۱۰ تا ۲۰ سانتی متر، به شکل پر و کنگره دار که با موهای سفید ابریشمی پوشش داده شده است. این موها بیشتر در ساقه و استولون گیاه است. پشت برگ‌ها به دلیل کرک زیاد، نقره ای رنگ به نظر می آید. هر ساقه دارای ۱۲ تا ۲۰ برگچه است.

برگ‌های این گیاه یک بار در اوایل تابستان برداشت و خشک می شود و یک بار هم در پاییز.

گل‌های آن زردرنگ، دارای ۵ گل برگ و زمان گلدهی فصل تابستان ماه‌های تیر و مرداد است.

استولون ( ساقه ی هوایی خزنده با بندهای ریشه زا) یا ساقه های هوایی خزنده گیاه اغلب در خاک‌های شنی و یا ماسه ای به سرعت گسترش پیدا می کند.

این گیاه بیشتر در سواحل کنار دریا، در محوطه های چمن، کنار جاده ها، زمین های بایر، بنادر قایقرانی، همچنین سواحل طبیعی است.

زیستگاه آن در سراسر مناطق معتدل نیم‌کره‌ای شمالی است و پراکندگی آن به غیر از مناطق مرتفع اسکاتلند، در سراسر بریتانیا نیز یافت می شود.

ریشه های این گیاه در بعضی مناطق و قبل از شناخته شدن سیب زمینی و در زمان قحطی به طور گسترده ای به عنوان یک سبزی به شکل آب پز، بوداده و یا خام خورده می شد.

توجه: پنج انگشت غازی را نباید با گیاه پنج انگشت یا فلفل بری اشتباه گرفت.

قسمت های مورد استفاده:

پنج انگشت غازی-1

برگ و

ریشه گیاه.

ترکیبات شیمیایی:

این گیاه حاوی تانن است.

نحوه کاشت و تکثیر

بهترین راه برای تکثیر این گیاه ساقه های رونده آن است که دارای بندهای ریشه زا هستند.

طرز استفاده و مقدار مصرف:

ریشه ی گیاه پنج انگشت غازی به دو شکل برداشت و مصرف می شود.

١- قسمت‌های گوشتی و بلند که پس از خرد کردن استفاده می شود.

۲- ریشه های سطحی و فرفری که به شکل خام خورده می شود، اما تلخ است پس بهتر است تا بخارپز شود. همچنین برگ‌های گیاه در اواخر تابستان یا پاییز برداشت می شود.

تبتی‌ها که سبزیجات ریشه دار غذایی مثل شلغم ندارند، از ریشه ی این گیاه استفاده می کنند. ریشه های این گیاه را می توان به راحتی خشک و ذخیره کرد.

اهالی تبت از خشک شده ریشه ی این گیاه در سال های قحطی استفاده می کردند. همچنین در یک غذای محلی به نام «توما» ریشه ی این گیاه را در کره و شکر می پزند و در مراسم و اعیاد ملی استفاده می کنند.

استفاده از گیاه وحشی برای این کار غیر عملی است؛ زیرا آن‌ها کوچک هستند و به سختی تمیز می شوند و معمولا در باغ با علف هرز اشتباه می شود.

خواص درمانی و طبیعت پنج انگشت غازی

پنج انگشت غازی-2

طبیعت گیاه پنج انگشت غازی معتدل است ولی در بعضی از کتاب‌های طب سنتی طبع آن را گرم و خشک دانسته اند.

خواص دارویی این گیاه به طور خلاصه عبارتند از: ضد درد، ضد اسپاسم، قابض، دارای خاصیت دیورتیک، مراقبت از پا، تونیک (مقوی) و هموستاتیک است.

با توجه به پیشرفت علم در زمینه ی گیاه پزشکی، امروزه بر این باورند که این گیاه دارای خواص دارویی ساختاری و مهم نهفته ای است که عبارتند از: برای معده و روده به عنوان ضد اسپاسم، ادرارآور، قابض، جلوگیری از خونریزی، برای گلودرد و درمان اسهال استفاده می شود.

(داروهای ادرار آور یا دیورتیک‌ها (Diuretic) داروهایی هستند که با اثر بر روی کلیه موجب افزایش جریان ادرار می شوند. مدر یا ادرار آور یا دارویی را گویند که موجب افزایش حجم ادرار انسان شود.)

( هموستاز یا خون ایستی ( Hemostasis) به قطع خونروی به روش‌های گوناگون گویند. هموستاز فرایند پیشگیری از هدر رفتن خون از عروق سالم و توقف خونریزی از عروق صدمه دیده است.)

از کل گیاه در استعمال خارجی، به عنوان پودر برای درمان زخم، ضد درد (محله‌ای دردناک) و بواسیر. چای گیاهی از ریشه های زیرزمینی این گیاه برای کمک به زایمان راحت، و به عنوان ضد اسپاسم استفاده می شود.

در طب سنتی اتریشی به عنوان چای برای درمان اختلالات دستگاه گوارش، مشکلات زنان و اسپاسم استفاده می شود.

برگ‌های این گیاه را در کفش قرار میدهند و باعث جذب عرق پا می شود، لذا از ایجاد تاول جلوگیری می کند.

سربازان رومی برگ‌های گیاه پنج انگشت غازی را در کفش خود می گذاشتند تا فشار راهپیمایی طولانی مدت در جاده ها را کم کنند.

همچنین دم کرده ی این گیاه به عنوان لوسیون برای پاکسازی پوست بسیار عالی است،

خصوصا برای پوست ظریف نوزادان برای قطع اسهال ۱۲ گرم از تمام گیاه (گل، برگ و ریشه) را در ۳۰۰ سی سی آب جوش به مدت ۲۰ دقیقه دم می کنند و روزی ۳ فنجان مینوشند. برای یرقان روزی ۲ گرم برگ آن را در ۱۰۰ سی سی آب جوش دم می کنند و به مدت ۱۴ روز آن را می نوشند.

برای خونریزی های داخلی ۴ گرم از برگ های خشک شده گیاه را در ۱۵۰ سی سی آب جوش ۲۰ دقیقه دم کنید و روزی ۳ فنجان از آن را بنوشید. برای التیام زخم‌ها برگ آن را کوبیده با نمک و عسل مخلوط و به صورت ضماد روی زخم بگذارید.

جهت درمان بواسیر از روش التيام زخم استفاده میشود.

جهت زخم روده از عصاره ساقه ی زیرزمینی آن استفاده می شود.برای کم کردن میزان سمیت کشنده گیاه، ۱۵ گرم از عصاره ی ریشه ی آن استفاده می شود. برای رفع خشونت حلق، ساقه ی زیرزمینی آن را در آب جوشانده، هنگامی که یک سوم آن تبخیر شد، آن را صاف و غرغره می کنند.

برای رفع درد سیاتیک و درد مفاصل از دمکرده ساقه های زیرزمینی آن میل شود. جهت قطع تب ۱۰ گرم خشک شده و کوبیده این گیاه را با عسل مخلوط کرده میل کنند و یا تازه‌ی آن را کوبیده با عسل مخلوط نموده کم کم میل کنند.

جهت خلط خونی از ساقه های زیرزمینی این گیاه دم و میل کنید. برای درمان زخم های باز و سوختگی‌ها ۲۰ گرم ریزوم این گیاه را در یک لیتر آب بجوشانید

سپس روی زخم کمپرس کنید. برای درمان شکاف مقعد ضماد برگ این گیاه را در محل موردنظر بگذارید. ضماد برگ این گیاه به زیبایی پوست کمک می کند. دود کردن این گیاه باعث فراری دادن حشرات می شود.

برای درمان ورم پروستات و تکرر ادرار، از دم کرده ی این گیاه بنوشید. قبلا اعتقاد بر این بود که برای صرع مفید است.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت