گیجاواش ، گیجواش (Pimpinella Saxifraga)

کاربر 21کاربر 21
66 بازدید
گیجاواش

نام فارسی: گیجاواش ، گیجواش

نام علمی: .Pimpinella Saxifraga L

نام فرانسه: Persil de bouc، Pied de bouc، Grand pimprenelle، Boucage saxifrage

نام انگلیسی: Pimprenel، Pimpinella، Burnert saxifrage

نام آلمانی: Boucage bibernelle

نام ایتالیایی: Pie di becco، Sassifraga pimpinella، Pimpinella

نام عربی: کیس الراعی، جراب الراعی

گیجاواش گیاهی علفی، پایا، از تیره جعفری، دارای ریشه دوکی شکل و ساقه ای استوانه ای، شیاردار، به طول ۱۰ تا ۶۰ سانتی متر و حتی یک متر است. در نواحی مرطوب، چمن زارها، حاشیه مزارع و کنار جنگل ها می روید. از مشخصات آن این است که برگ هایی بر دو نوع کاملا متفاوت دارد به طوری که برگ های قاعده ساقه آن دارای دمبرگ دراز و پهنک مرکب از ۷ تا ۹ برگچه دندانه دار است ولی برگ های واقع بر روی ساقه آن، بریدگی هایی عمیق، باریک و نوار مانند دارد.

قسمت مورد استفاده آن، ریشه و سرشاخه های گیاه است. ریشه آن، بوی ناپسند و طعم تند و سوزاننده دارد. گیاه مذکور و گونه دیگری به نام .P. magna L که در ایران نمی روید ترکیبات شیمیایی و اثر درمانی مشابه دارند.

ترکیبات شیمیایی گیجاواش

ترکیبات شیمیایی گیجاواش

ریشه گیاه گیجاواش دارای موسیلاژ، مواد رزینی و پکتیکی، آمیدون، تانن، اسانس و یک ماده تلخ به نام پمپینل لين (pimpinelline) است. پمپینل لين ‌(Pimpinelline)، ماده ای است تلخ، به فرمول C۱۳H۱۰O۵ و به وزن ملکولی ۲۴۶.۲۱ که در گیاهان مختلف مانند انواع زیر که در تیره Umbelliferae جای دارند، یافت می شود:

  1. .Pimpinella Saxifraga (L.) Hudson
  2. .Heracleum spondylium L
  3. .Heracleum lanatum Michx
  4. .Heracleum panaces L

پمپینل لین، نخستین بار در سال ۱۸۹۸ میلادی توسط Heut و بعدا توسط محققین دیگر از گیاهان مختلف مخصوصا از گیاهان تیره جعفری استخراج گردید. این ماده به حالت خالص و به صورت بلوری های سوزنی شکل به دست می آید. در گرمای ۱۱۹ درجه ذوب می شود. در آب غیر محلول است ولی در الكل حل می گردد.

خواص درمانی گیجاواش

خواص درمانی گیجاواش

سرشاخه گیاه گیجاواش اثر آرام کننده و ضد تشنج به طور ضعیف دارد. ریشه آن، اشتها آور، مقوی معده، مقوی، معرق، التیام دهنده و قاعده آور است. دم کرده یا جوشانده ریشه گیاه برای رفع سرفه، گرفتگی صدا و نزله حاد و مزمن برونش ها به کار می رود و چون اثر مدر نیز دارد، از آن در دفع سنگ کلیه، رماتیسم، نقرس و آب آوردن انساج بدن استفاده به عمل می آید. از اختصاصات دیگر آن این است که دارای اثر محرک ترشح صفرا و رفع تپش قلب ناشی از تحریکات عصبی است.

در استعمال خارج، جوشانده های گیجاواش، به صورت غرغره در رفع درد گلو، آنژین و حمام دهان به صورت لوسیون و شستشوی چشم به کار می رود.

صور دارویی گیجاواش‌

جوشانده ۳۰ تا ۴۰ در هزار گیاه یا سرشاخه گلدار آن – دم کرده ۳۰ تا ۴۰ در هزار ریشه گرد ریشه خشک شده به مقدار ۰.۵ تا یک گرم. در استعمال خارج، جوشانده ۵۰ در هزار آن به صورت غرغره، حمام و لوسیون به کار می رود.

محل رویش گیجاواش

محل رویش گیجاواش

آذربایجان: افشار، بین قطورسو و زرشورا، گیلان: داماش.

Pimpinella Stocksii Boiss.، Psammogeton Stocksii (Boiss.) E. Nasir

گیاهی علفی، کوچک، به ارتفاع ۱۵ سانتی متر و دارای ساقه های منشعب به تقسیمات دو تایی است. برگ هایی منقسم به قطعات باریک در قسمت فوقانی ساقه، و گل هایی سفید رنگ دارد. میوه اش بیضوی مدور و پوشیده از تارهای سفید رنگ است. له شده میوه آن مخلوط با آب و به حالت گرم یا سرد جهت درمان درد معده مصرف می شود.

محل رویش

کرمان، بین جیرفت و گاوکشی در ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ متری. لار: حاجی آباد نزدیک طارم در ۹۰۰ متری، شمال رودان در مشرق بندرعباس. بلوچستان: کوه کاروان در، بین خاش و ایرانشهر در ۱۵۰۰ – ۱۶۰۰ متری، بین زاهدان و خاش، بازنان، مکران، تیس نزدیک چابهار، بين جاسک و بیابان، نزدیک سوران در ۴۰ کیلومتری مغرب سراوان.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت