Peucedanum ostruthium

کاربر 21کاربر 21
88 بازدید
Peucedanum ostruthium

نام علمی: .Peucedanum ostruthium (L.) koch

نام فرانسه: Aneth fé tide، Ostrute، Impt ratoire

نام ایتالیایی: Imperatoria

نام انگلیسی: Masterwort

نام آلمانی: Echte meisterwurz

نام عربي: بقلة الرئيس

Peucedanum ostruthium گیاهی از تیره جعفری، علفی چند ساله، با ساقه ای بلند و شیاردار، به ارتفاع ۰.۷ تا یک متر و دارای بویی معطر شبیه هویج و Céleri است. برگ هایی منقسم به قطعات دندانه دار با ظاهر بسیار زیبا و گل هایی سفید یا صورتی و مجتمع به صورت چتر مرکب دارد. پایه های چتر اصلی آن شامل ۲۰ تا ۴۲ شعاع نامساوی و میوه اش به رنگ زرد مایل به قهوه ای و به ابعاد ۵ میلی متر است. کناره میوه آن، ظاهری بال مانند و نازک به رنگ روشن دارد.

این گیاه در دشت ها، چمنزارها، جنگل ها و کنار چشمه های نواحی مختلف اروپا در ارتفاعات بین ۱۰۰۰ تا ۲۷۰۰ متری می روید. در ایران دیده نشده است. قسمت مورد استفاده آن، ریشه معطر گیاه است که طعمی تند دارد.

ترکیبات شیمیایی Peucedanum ostruthium

ترکیبات شیمیایی Peucedanum ostruthium

ریشه گیاه Peucedanum ostruthium دارای امپراتورین (imperatorine)، ایزو-امپراتورین (Iso – impératorine)، اوکسی پوسه دانين (oxypeuce danine) به فرمول C۱۶H۱۵O۵، اوستروتین (ostruthine)، اوستول (osthole)، اوستروتول (ostruthole)، به مقدار ۰.۵ تا ۰.۸ درصد اسانس (گاهی کم تر یا بیشتر)، مرکب از کربورهای ترپنى (carbures terpt niques) و استرهای نخستین ترم اسیدهای چرب اشباع شده است.

امپراتورین (Impé ratorine) [آمبدین (ammidin)، مارمه لوزین (marmelosin)]، به فرمول C۱۶H۱۴O۴ و به وزن ملکولی ۲۷۰.۲۷ است. از گیاهان مختلف از جمله انواع زیر استخراج شده است:

  1. از ریشه .Peucedanum ostruthium L از تیره Umbelliferae
  2. از دانه .Archangelica officinalis L از تیره Umbelliferae
  3. .Pastinaca sativa L از تیره Umbelliferae

امپراتورین به صورت بلوری های سوزنی شکل در اتر ولی به صورت بلوری های سوزنی شکل نازک و دراز در آب خیلی گرم، به دست می آید. در گرمای ۱۰۲ درجه ذوب می شود. غير محلول در آب ولی محلول در بنزن، الكل خیلی گرم، اتر، اتردوپترول و هیدروکسیدهای قلیایی است. در آب خیلی گرم به مقادیر خیلی کم حل می شود. انحلال آن در کلروفرم به مقادیر زیاد صورت می گیرد. امپراتورین به علت معطر بودن، به مصارف مختلف می رسد.

اوستروتول (Ostruthole)، به فرمول C۲۱H۲۲O۷ و به وزن ملکولی ۳۸۶.۳۹ است. از ریزوم .Peucedanum ostruthium L توسط Herzog و Koch استخراج شده است.

استروتول، به صورت بلوری های سوزنی ابریشم مانند، در بنزن به دست می آید. در گرمای ۱۳۶ – ۱۳۷ درجه ذوب می شود. به مقدار بسیار کم در آب یا اتر ولی به مقادیر زیاد در الكل خیلی گرم، بنزن، تولوئن و پیریدین محلول است. اوستروتین (Ostruthine)، به فرمول C۱۹H۲۲O۳ و به وزن ملکولی ۲۹۸.۳۷ است. از ریشه گیاه مذکور و گیاهی از تیره Rutaceae به نام Eriostemon tomentellus استخراج و فرمول منبسط آن توسط Spath و Klages تعیین شده است.

استروئین موجود در گیاه Peucedanum ostruthium

استروئین به حالت متبلور در الكل به دست می آید. در گرمای ۱۱۷ – ۱۱۹ درجه ذوب می شود. عملا در آب غیر محلول ولی در کلروفرم، استات اتیل و قلیائیات خیلی گرم حل می شود. استات آن، به صورت بلوری های ورقه مانند در الكل به دست می آید و در گرمای ۸۱ درجه ذوب می شود. این ماده مانند استروتین، در آب عملا غیر محلول ولی در اتر، الكل، بنزن و کلروفرم حل می گردد.

استول (Osthole)، علاوه بر گیاه مذکور، از انواع زیر نیز استخراج شده است:

  1. .Prangos pabularia Lindl از تیره Umbelliferae
  2. .Flindersia bennettiana F. Muell از تیره Rutaceae

خواص درمانی Peucedanum ostruthium

ریشه این گیاه اثر مقوی، مقوی معده، مدر، معرفی، نرم کننده، بادشکن و ضد کرم دارد. در اختلالات هضمی، نفخ، زردی دختران جوان، ترشحات مهبلي. آسم مرطوب، آب آوردن انساج، سنگ کلیه، اسپاسم های رحمی و غیره مصرف می شود.

صور دارویی Peucedanum ostruthium

دم کرده با جوشانده ۱۵ تا ۳۰ در هزار به مقدار ۲ فنجان در روز – گردا ریشه به مقدار ۱ تا ۲ گرم به عنوان محرک و ۶ گرم به عنوان ضد کرم. مصرف مقادیر زیاد آن ممکن است خطرناک باشد زیرا ایجاد خونریزی می کند. این گیاه در ایران نیست.

.Peucedanum palustre (L.) Moench

Peucedanum palustre

گیاهی علفی، ۲ ساله، دارای ساقه شیاردار و برگ های منقسم به قطعات باریک و نوار مانند است. ارتفاع ساقه آن، ۰.۵ تا ۱.۵ متر است و بر روی آن گل آذین چتر مرکب بزرگی ظاهر می شود که در انواع واقع در قسمت های فوقانی ساقه پایه های چتر اصلی، شامل ۲۰ – ۳۰ شعاع می باشد. در مرداب های نواحی شمال اروپا و در دشت های پوشیده از آب های راکد مناطق شمالی و شرقی کشور فرانسه می روید.

ریشه گیاه که تنها قسمت مورد استفاده آن است، حالت گوشت دار دارد و در آن، الياف فيبر دراز و ضخیم دیده می شود. سطح خارجی ریشه، به رنگ قهوه ای تیره ولی قسمت داخلی آن، سفید شیری است. بوی قوی و معطر و طعم سوزاننده و تند دارد و اگر خشک شود، بو و طعم خود را حفظ می کند. گرد ریشه خشک شده آن، به رنگ زرد روشن مایل به خاکستری است.

ترکیبات شیمیایی

ریشه گیاه طبق بررسی های Pescher، دارای اسانس، ماده روغنی، ماده صمغی، یک ماده رنگی زرد و نوعی اسید آلی به نام اسید سه لينيک (ac. se linique) است. اثرات درمانی آن از نظر کلی، شباهت به .P.officinale L دارد. از زمان های گذشته مورد شناسایی و استفاده مردم بوده است و از آن، جهت درمان صرع، دردهای عصبی و هیستری استفاده به عمل می آمده است.

معمولا گرد ریشه خشک شده آن را در شربت ساده یا در آب باز می کنند و به مقدار ۳ گرم در روز (در ۳ مرتبه) مصرف می نمایند. مقدار مصرف آنرا می توان در صورت ضرورت معادل یک گرم در روز افزایش داد. مقدار آنرا در هفته دوم، به ۲ گرم و در هفته سوم، به ۳ گرم در روز و یا بیشتر نیز می توان زیاد کرد تا نتیجه درمانی مورد نظر حاصل گردد مشروط بر آن که، این افزایش، بی رویه انجام نگیرد.

مصرف آن برای اطفال ۷ – ۱۵ ساله، معادل ۱/۳ تا ۲/۳ مقادیر مذکور است. از گرد ریشه آن . نوعی گرانول با قند می توان تهیه کرد، به طوری که هر ۵ گرم گرانول دارای ۲ گرم از گرد ریشه خشک شده گیاه مذکور باشد.

این گیاه در ایران نمی روید.

شرح مختصر چند نوع از Peucedanumهای دارویی که به مصارف درمانی مختلف می رسند:

شرح مختصر چند نوع از Peucedanumهای دارویی
  • .Selinum Cervaria L.، Peucedanum Cervaria (L.) Lapayer
  • .Athamanta Orcoselinum L.، Peucedanum Oreoselinum (L.) Moench

گیاهانی علفی، چند ساله، دارای ساقه هایی به ارتفاع یک متر و حتی بیشتر هستند. هر دوی آن ها در دشت های خشک، جنگل های کم درخت و در نواحی غیر مزروع می رویند و حتی در بعضی از مناطق مذکور به هر دو نوع آن ها برخورد می شود.

نوع اول از دو گیاه مذکور در زمین های آهکی و نوع دوم، در اراضی سیلیسی بهتر رشد می کند. برگ های قاعده ساقه آن ها بزرگ و دارای ظاهر مثلث شکل است. پهنک برگ های آن ها منقسم به برگچه های متعدد است. در نوع اول، کناره پهنک برگچه ها، دندانه های ریز و خار مانند دارد ولی در نوع دوم، دارای لوب های کوتاه و دندانه های منتهی به ذرات کوچک کالوز است. هر دو گیاه مذکور اعضای معطر دارند. در قسمت فوقانی ریشه آن ها، مجموعه ای از الیاف باریک که بقایای برگ های از بین رفته است دیده می شود.

ترکیبات شیمیایی

ریشه گیاه دوم دارای آتامانتین (athamantine)، اسيد والرینیک و اسانسی است که قسمت اعظم آن را ترپن ها تشکیل می دهند. ترکیبات شیمیایی نوع اول در مراحل بررسی های علمی قرار دارد.

خواص درمانی

اعضای هر دو گیاه مذکور، اثر مدر، مقوی معده و قاعده آور دارد. میوه و قسمت های سبز، مخصوصا ریشه آن ها به مصارف درمانی می رسد و از آن ها جهت درمان آب آوردن انساج، نقرس، درد معده، اختلالات هضمي، رفع تب های نوبه و غیره استفاده به عمل می آید. هیچ یک از دو گیاه مذکور در ایران نمی رویند.

.Peucedlinum descurnum Max

گیاهی علفی، پایا و مخصوص نواحی کوهستانی است. برگ های منقسم به برگچه ها و گل های کوچک به رنگ ارغوانی تیره و مجتمع به صورت گل آذین چتری مرکب دارد. در چین و ژاپن می روید. ریشه اش به مصارف درمانی می رسد.

ترکیبات شیمیایی

ریشه اش دارای گلوکزیدی به نام نودا که نین (nodakenine) است. نودا که نین (Nodakenine) [نودا که نتین گلوکزید (nodakenetin glucoside)]، گلوکزیدی به فرمول C۱۹H۲۲O۳ و به وزن ملکولی ۴۰۸.۳۹ است.

نودا که نین به صورت فلس های کوچک و ظریف در الكل اتیلیک به دست می آید. در گرمای ۲۱۸ – ۲۱۹ درجه تجزیه می شود. اگر در الكل رقیق و یا در آب، تبلور حاصل کند، با یک ملکول آب تبلور، رنگ زرد و ظاهر منشوری شکل پیدا خواهد کرد. در این حالت در گرمای ۲۱۶ درجه ذوب می شود و در آب و الكل محلول است.

تری استات آن، نیز به حالت متبلور به دست می آید و در گرمای ۱۹۵ تا ۱۹۶ درجه ذوب می شود. ریشه این گیاه به مقدار ۵ تا ۸ گرم در روز به عنوان آرام کننده، تب بر، رفع سرفه و خلط آور در سرماخوردگی هایی که با تب و سردرد همراه است به کار می رود. در درمان برونشیت و آسم نیز موثر واقع می شود.

این گیاه در ایران نمی روید.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت