آب چکان (Oenanthe aquatica)

کاربر 21کاربر 21
245 بازدید
آب چکان

نام فارسی: آب چکان

نام علمی: .Oenanthe aquatica (L.) Poir

نام فرانسه: Fenouild’eau، Cigua aquatique، Oenanthe phellandre، Phellandre

نام انگلیسی: Fine leaved water dropwort، Horse-bane، Water hemlock، Waterfenkel

نام ایتالیایی: Prezemolo d’acqua، Finocchio acquatico، Phellandrio، Cicuta acquatica

نام آلمانی: Pferdesamen، Echte pferdesaat، Wasserfenchel

نام عربی: شوکران الماء

آب چکان گیاهی است از تیره جعفری علفی و پایا که در زمین های سخت و فشرده به طول تقریبا ۳۰ سانتی متر می رسد و ضخامت ساقه اش از ۲ سانتی متر تجاوز نمی کند در حالی که در اراضی مردابی که آب راکد به عمق ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر داشته باشد، ارتفاعی در حدود ۲ متر و ضخامت زیاد پیدا می کند. منطقه پراکندگی آن در اروپای مرکزی تا ناحیه قفقاز و سیبری است.

این گیاه دارای سوش متورم و پوشیده از ریشه های دراز و سفید رنگ است. برگ های آن، رنگ سبز تیره دارد و به قطعات بسیار ریز منقسم می باشد. گل های آن سفید رنگ، مجتمع به صورت چتر مرکب و عاری از انولوکر، در قاعده چتر اصلی است. میوه باریک و دراز آن، به دو خامه کوتاه و دور از یکدیگر منتهی می شود.

مسمومیت با آب چکان

مسمومیت با آب چکان

کلیه قسمت های گیاه آب چکان، مخصوصا میوه آن، بوی ناپسند و طعم تند و نامطبوع دارد. اگر به حالت سبز در علوفه حيوانات وجود داشته باشد، در آن ها ایجاد مسمومیت می کند چنان که در اسب، به علت تاثیر بر روی مراکز عصبی، ایجاد فلج در اندام های سافله می نماید. عده ای نیز به علت فاقد بودن الكالوئیدهای خطرناک، سمی بودن آن را نپذیرفته اند ولی آنچه که مسلم می باشد آن است که میوه گیاه اگر به حالت تازه و به مقدار زیاد مصرف شود، ایجاد ضعف عمومی، سرگیجه و فلج می نماید ولی تشنج آور نیست.

ترکیبات شیمیایی آب چکان

میوه گیاه آب چکان دارای ۱ تا ۲.۵ درصد اسانس، ۵ تا ۱۰ درصد مواد روغنی، ۲ تا ۳ درصد مواد مومی، در حدود ۴ درصد رزین، ۳ تا ۴ درصد صمغ، گالاکتان، مان نان (Mannane)، ۵ تا ۸ درصد آب و مقدار زیادی سلولز است. وجود فلاندرین (Phellandrine) را بعضی ها در آن تایید و برخی دیگر تکذیب نموده اند.

اسانس میوه آن که از تقطیر با بخار آب به دست می آید. مایعی بی رنگ، دکستروژیر و دارای وزن مخصوصی بین ۰.۸۶۰ و ۰.۸۹۰ است. بوی نافذ و سوزانده دارد. این اسانس شامل فلاندرن است، آندرول (Androl) به فرمول C۱۰H۲۰O و فلاندرال (Phellandral) به فرمول C۱۰H۱۶O است.

خواص درمانی آب چکان

خواص درمانی آب چکان

میوه آن دارای اثر مدر، معرق، آرام کننده، خلط آور و کم و بیش تب بر است. به علاوه چنین شهرت دارد که در رفع برونشیت های مزمن، سیاه سرفه و مخصوصا رفع سرفه مسلولین اثر معالج دارد.

در دامپزشکی جهت رفع آنفلوانزا و بیماری های جلدی دام ها مانند اسب به کار می رود به علاوه از آن به عنوان التیام دهنده استفاده به عمل می آید.

صور دارویی آب چکان

دم کرده ۵ تا ۱۰ در هزار میوه (حتی بیشتر)، برای مصرف در ۶ مرتبه (در ۲۴ ساعت) – گرد میوه خشک به مقدار یک تا ۳گرم در ۲۴ ساعت (به طور تدریجی) مخلوط در عسل یا در یک نوشیدنی عادی – شربت به مقدار ۲ تا ۳ قاشق قهوه خوری در روز (این شربت از ۱۰۰ گرم میوه، ۳۰۰ گرم آب و افزودن قند یا شربت ساده به دست می آید).

محل رویش آب چکان

نواحی مرطوب و مردابی شمال ایران: گیلان، بین رشت و لاهیجان سواحل دریای خزر.

.Oenanthe fistulosa L

Oenanthe fistulosa

گیاهی علفی، پایا و دارای ساقه ای به ارتفاع ۳۰ تا ۷۰ سانتی متر (به ندرت یک متر) است. ظاهر سبز مایل به آبی و برگ هایی با دمبرگ لوله مانند و محفظه دار دارد. گل های آن سفید یا صورتی است. در آب و هواهای معتدل و ملایم می روید.

خواص درمانی

در گذشته به عنوان مدر در بیماری های مختلف مورد استفاده قرار می گرفته است ولی امروزه به علت سمی بودن به مصارف درمانی نمی رسد.

محل رویش

لاهیجان و اطراف آن، کردستان.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت