مولیبدن (Molybdene)

کاربر 21کاربر 21
170 بازدید
مولیبدن

مولیبدن ، در ردیف عناصر اساسی است که در کتب علمی وجود آن به مقادیر جزئی برای بدن ضروری ذکر شده است. عوارض ناشی از کمبود یا نقصان آن در انسان و حیوانات آزمایشی، گزارش نگردیده است. گزانتین اکسیداز، یک آنزیم دارای مولیبدن است و این عنصر، به علت اهمیتی که برای عمل اکسیداز مذكور قائل اند، در ردیف عناصر جزئی و اساسی آمده است که احتمالا مقدار خیلی جزئی آن ضروری گزارش داده شده است.

املاح محلول مولیبدن در آب، به سهولت جذب می شوند. مولیبدن‌ از غدد پستان به سهولت عبور می کند. و از راه مدفوع و ادرار دفع می شود. کلیه و کبد، بیشترین مقدار آن را نسبت به اعضا دیگر در خود دارند. اگر مقدار آن در غذای روزانه تغییر کند، در تراکم مقدار آن در جگر، کلیه، پوست، مو و استخوان تاثیر می گذارد. در نوزادان، ذخیره ای از مولیبدن وجود ندارد. مقدار ‌مولیبدن گلبول های قرمز، در بعضی فرم های کم خونی، کاهش حاصل می کند.

تحمل مقدار زیاد مولیبدن در حیوانات، برحسب نوع، سن و تنوع ترکیبات غذای روزانه فرق می کند. مولیبدن‌ در سبزیجات خشک، دانه غلات، جگر و کلیه یافت می شود. به نظر می رسد که تعادل مقدار این عنصر، با رسیدن روزانه ۲ میکروگرم آن بر حسب هر کیلوگرم وزن بدن، بر قرار شود، ضمنا قاطعیت رابطه بین بیماری نقرس و زیاد بودن مولیبدن در بدن نیز گزارش گردیده است.

دسته بندی عناصر و املاح معدنی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت