درخت انبه (Mangifera indica)

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
1,256 بازدید
درخت انبه

نام فارسی: درخت انبه

نام علمی: .Mangifera indica L

نام فرانسه: Manguier

نام انگلیسی: Common mango

نام آلمانی: Mangobaum

نام ایتالیایی: Mangot

نام عربی: منجو (Mango)

درخت انبه درختی است بزرگ و زیبا از تیره پسته که ارتفاع آن تا ۱۲ متر می‌رسد، منشا اصلی آن در هند و مالزی بوده است ولی امروزه در نواحی دیگر آسيا، هند، جاوه و غیره توسعه یافته، پرورش می یابد. در جاوه معادل دو میلیون از این درخت وجود دارد. میوه آن خوراکی و دارای طعم شیرین است. برگ های این درخت نیزه ای شکل، گلهای آن زرد یا قرمز رنگ و به صورت خوشه ای هستند. میوه آن که منگو نامیده می‎شود، بیضوی شکل و دارای طعمی مطبوع و شیرین بوده و دارای هسته ای نسبتا بزرگ است.

درخت انبه از تیره پسته

گل های درخت انبه به صورت خوشه ای در انتهای شاخه گل دهنده و برگ‌های آن نیزه ای، بدون کرک و شفاف است. میوه آن تخم مرغی شکل به اندازه‌های مختلف، خوراکی و شیرین است، داخل گوشت میوه یعنی در مرکز آن هسته ای بزرگ قرار دارد. این درخت، بومی هندوستان، مالزی و مالت است و در سایر مناطق آسیای حاره نظیر جاوه کاشته می‌شود، در ایران در جنوب کشور کاشته می‌شود.

از کشت انبه در هندوستان نزدیک به ۴۰۰۰ سال می گذرد. در قرن نوزدهم میلادی تجار میوه انبه را به غرب هند، آفریقا و جنوب آمریکا معرفی کردند. کمی بعد، تجار عرب آن را به ایران و مصر حمل کردند و حالا این میوه، در مقیاس وسیع در کشورهای مختلف مانند هند، چین، مالزی، اندونزی و استرالیا کشت می شود. از پرورش آن، دو رگه ها و واریته های متعددی به دست آمده که هر یک ظاهری متفاوت از دیگری دارد.

خصوصیات انبه

خصوصیات انبه

منگو رسیده، از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک و منگو نارس، سرد و خشک است. انبه یا منگو نارس، تولید کننده بلغم و سودا در بدن می باشد. این میوه بسیار مقوی بوده و تقویت کننده بدن است و تقویت کننده قوای جنسی است، رنگ صورت را درخشان می کند. دهان را خوش بو می کند. ادرار آور است. یبوست را برطرف می کند.

انبه تمیز کننده خون می باشد. خوردنش بوی بد بدن را از بین می برد، حرارت بدن را کاهش می‎دهد و تب را پایین می آورد. این میوه برای رفع اسهال مفید است. سر درد، تنگی نفس و سرفه را از بین می‎برد، دارای هسته بزرگی است که در وسط آن مغز آن قرار دارد که، به جای مغز بادام می توان از آن در شیرینیجات استفاده کرد.

خوردن مغز هسته منگو، اسهال را برطرف می کند و برای درمان سرماخوردگی مفید است. سرفه های سخت را درمان می کند و درمان کننده بواسیر خونی است. خانم هایی که دچار خون ریزی از رحم می باشند و یا بین دو عادت ماهیانه خون ریزی دارند برای رفع آن باید از مغز هسته این میوه استفاده کنند. مغز هسته انبه کرم کش و ضد استفراغ است. گل آن، سرد و خشک است و اسهال را رفع می کند، برای پیشگیری از ناهنجاری های کمبود ویتامین A مثل شب کوری، بسيار مفید است.

ترکیبات شیمیایی درخت انبه

ترکیبات شیمیایی درخت انبه

پوست درخت انبه دارای ۵ تا ۱۸ درصد تانن است. از ادرار چهارپایانی مانند گاو که از برگ این درخت تغذیه می نمایند، ماده رنگی زردی به نام پیوری (Piuri) به دست می آورند که در نقاشی مصرف دارد. این ماده شامل ۴۰ تا ۶۰ درصد اسید اگزانتیک (ac. euxanthique) است.

انبه، از نظر غذایی بسیار غنی است. در مقایسه با سایر میوه‎ها، منبع خوبی از کاروتن است. هر صد گرم از قسمت خوراکی انبه حاوی ۱۹۹۰ واحد بین المللی بتاکاروتن ویتامین A است که، خیلی بیشتر و در سایر میوه هاست. مجموع کاروتنوئیدها در انبه با رسیدگی میوه افزایش می یابد.

انبه، چه رسیده وچه نارس منبع خوبی از ویتامین C می باشد. در هر صد گرم انبه مقدار ۱۶ میلی گرم ویتامین C، وجود دارد. ویتامین A و C هر دو، آنتی اکسیدان بوده و به جلوگیری از آسیب های رادیکال های آزاد و در نتیجه کاهش ریسک برخی سرطان ها کمک می کنند. یک انبه رسیده به ازای هر صد گرم وزن مقدار ۴۷ کیلو کالری انرژی مورد نیاز بدن را تامین می کند که، بیشتر از قند فروکتوز به دست می آید.

انبه نارس، در مقایسه با انبه رسیده کالری کم تری دارد. انبه رسیده منبع خوبی از پتاسیم است و مقدار ناچیز سدیم آن باعث می شود برای بیماران دارای فشار خون بالا مناسب باشد. انبه دارای مقدار زیادی اسید گالیک است بنابراین، دستگاه گوارش را ضدعفونی و تمیز می کند. پوست آن دارای ۱۵ تا ۱۸ درصد تانن است و یک قاشق چای خوری پوست کوبیده آن به میزان دو مرتبه در روز برای اسهال مفید است.

خواص درمانی درخت انبه

خواص درمانی درخت انبه

میوه انبه نارس طبیعتی سرد و خشک و رسیده شیرین آن طبیعتی گرم و خشک دارد. برگ درخت انبه اثر قابض و گل های آن اثر اشتها آور و قابض دارد و در رفع ترشحات زنانگی (ترشحات مهبلی موثر است به علاوه در درمان نارسایی های هضمی منشا صفرا، که با عوارضی نظیر تلخی دهان و یبوست همراه است موثر واقع می گردد. میوه نارس آن، طعم گس، ترش و ناپسند دارد. تصفیه کننده خون و قابض است.

میوه رسیده انبه ، طعمی مطبوع، اشتها آور و قابض دارد. و آن را مقوی قوه باء می دانند. با مصرف آن، پوست بدن، لطافت پیدا می کند. برای دانه اش اثر ضد استفراغ و برای روغن دانه، اثر رفع درد معده قائل هستند. پوست درخت انبه اثر بند آوردنده خون و قابض دارد به علاوه استفراغ را تسکین می دهد و اسهال را رفع می کند. از پوست درخت انبه، نوعی عصاره تهیه می شود.

ترشح ادرار را افزایش داده، مقوی کلیه و مثانه است، سنگ کلیه و مثانه را خارج می‌کند، خاصیت ضد قارچی دارد، جریان خون را رونق می بخشد و مولد خون غلیظ است، مقوی اعضای رئیسه بدن، مری، معده و روده است، ضعف، کسالت و سستی بدن را رفع می کند، مقوی نیروی جنسی است، رنگ چهره را درخشان می‌کند، دهان را خوش بو و عطش را تسکین می‌دهد، اشتها آور است، اسهال را به کلی بند می‌آورد، خفقان، سر درد، تنگی نفس، سرفه و بواسیر را درمان می‌کند. ترشی آن درد معده را تسکین می‌دهد.

تاثیر هسته انبه در رفع سرماخوردگی
  • اگر هسته انبه را نرم بکوبید و بخورید، سرماخوردگی را برطرف می‌سازد، بواسیر خونی را درمان میکند، سرفه‌های سخت و آسم را بهبود می‌بخشد، برای قطع خون‌ ریزی رحمی خارج از موعد قاعدگی مفید است.
  • هسته انبه را بو دهید، نرم کنید و بخورید، ضد انگل و قابض است و اسهال های سخت را به کلی درمان می‌کند.
  • برگ انبه را بخیسانید، بعد مثل چای در همان آب دم کنید و بخورید. خنک کننده است، تب را کاهش می‌دهد و سرما خوردگی را برطرف می کند.
  • برگ انبه را بسوزانید و به صورت ذغال شده‌ی آن را روی زگیل قرار دهید و این کار را تکرار کنید تا زگیل کاملا نابود شود.
  • اگر گرد برگ انبه را بر روی محل خون‌ریزی بریزید، خون ریزی را بند می‌آورد.
  • خشک برگ درخت انبه را در چپق یا سیگار بریزید و بکشید. دود آن برای دفع باد کلیه نافع است.
  • برگ تازه انبه را آب بگیرید و به موها بمالید، موها را سیاه تر و دراز تر کرده و از ریزش آن جلوگیری می‌کند.
  • هر روز سه تا چهار گرم خشک کرده شکوفه درخت انبه را با ده گرم شکر نرم بسایید و بخورید. از سیلان و جریان زیاد اسپرم و سرعت انزال جلوگیری می‌کند.
  • آب جوشانده پوست درخت انبه را بنوشید، برای درمان دیفتری، رماتیسم و خون ریزی رحم مفید است.
  • از گرد صمغ درخت انبه در مصارف خارجی برای معالجه ترک پا و جرب پوست و همچنین به عنوان داروی ضد سفلیس استفاده می‌شود.
  • آب جوشانده پوست ریشه انبه را بنوشید. قابض و بند آورنده خون می‌باشد.
  • آب دم کرده آن را به آب وان حمام اضافه کنید و در آن بدن را شستشو دهید. ترشحات مهبل را قطع می‌نماید و رماتیسم را درمان می‌کند.
مضر بودن میوه ترش انبه برای لثه و دندان ها

تذکر: میوه ترش آن برای بلغمی و سوداوی مزاجان و رسیده آن برای گرم مزاجان مضر است، به خصوص موقعی که معده خالی باشد. ثقیل و نفاخ است، ایجاد بیماری‌های سوداوی، خارش، چرب و دمل می‌نماید، کبد را ضعیف می‌کند، برای لثه و دندان مضر است، اسپرم را رقیق کرده و زیاده روی در خوردن آن باعث بند آمدن اسپرم می‌شود. خوردن بو داده‌ی هسته انبه اسپرم را بند می‌آورد.

محل رویش درخت انبه

درخت انبه در نواحی جنوبی ایران کاشته می شود و به نام های انبه، موانبه، نغزک و منجو موسوم است.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت