یونجه زرد ، آهوماش زرد (Lotus corniculatus)

کاربر 21کاربر 21
183 بازدید
یونجه زرد

نام فارسی: یونجه زرد ، آهوماش زرد

نام علمی: .Lotus corniculatus L

نام فرانسه: Trd fle cornu، L. cornu، Lotier cornicule، Pied de poule

نام انگلیسی: Bird’s trefoil، Bird’s foot

نام آلمانی: Hornklee، Geneiner hornktec

نام ایتالیایی: Loto corniculato، Gimestrina salvatica، Trefoglio corneto

عربی: قرن الغزال، کتيهه (Kutayhah)

نام های دیگر: یونجه پاکلاغی، یونجه پامرغی

یونجه زرد گیاهی است چند ساله و دارای ریشه طويل و قوی از تیره پروانه واران که اغلب در مزارع، دشت ها، کنار جاده ها و اماکن کم درخت جنگل ها نواحی مختلف اروپا و آسیا از جمله ایران می روید. به تناسب شرایط محیط زندگی نیز، ظاهر متفاوت پیدا می کند مانند آن که ممکن است دارای ارتفاع کم و یا برگ های باریک تر از پایه اصلی گردد.

برگ های آن از ۳ برگچه بیضوی یا بیضوی – لوزی تشکیل می یابد که مجموعا با ۲ زائده برگ مانند واقع در زیر برگ، شامل ۵ برگچه به نظر می رسد. گل های آن رنگ زرد دارد و به تعداد ۲ یا ۳ تایی، در راس انشعابات ساقه ظاهر می گردد. میوه اش نیام و منتهی به نوک باریک است. قسمت مورد استفاده این گیاه، بیشتر گل های آن است ولی از کلیه قسمت های آن نیز گاهی استفاده به عمل می آید.

ترکیبات شیمیایی یونجه زرد

ترکیبات شیمیایی یونجه زرد

کلیه قسمت های گیاه یونجه زرد دارای مقدار بسیار جزئی از اسید سیانیدریک است. در جام گل این گیاه طبق بررسی های P. Guerin، به مقدار ۰.۰۲ درصد از یک ترکیب مولد اسید سیانیدریک وجود دارد. دانه اش دارای ۷ درصد ماده روغنی است که پس از استخراج، حالت روان و رنگ قهوه ای قرمز دارد. در دمای ۱۴- درجه انجماد حاصل می کند. وزن مخصوص آن در گرمای ۲۵ درجه، ۰.۹۳۰ و اندیس انکسار آن در گرمای ۳۰ درجه، ۱.۴۷۲۹ می باشد.

تاریخچه و خواص درمانی ‌یونجه زرد

استفاده درمانی از گیاه یونجه زرد به دوران های قدیم و عصر همر (Homer) نسبت داده می شود. نخستین بار دانشمند معروفی به نام Dr. H. Leclerc که از بنیان گزاران استفاده از گیاهان دارویی در درمان بیماری ها به حساب می آید، در آثار خود مطالبی به شرح زیر درباره این گیاه ذکر کرده است:

یک زن دهاتی از اهالی Cliars-en-Vexin که به ورم ملتحمه چشم مبتلا بود و ضمنا از عوارض ناشی از ناراحتی های عصبی مانند بیخوابی و تپش قلب رنج می برد برای مداوا به پزشک مذکور مراجعه کرد. دارویی که جهت درمان بیماری برای این بیمار تجویز گردید، دم کرده Melilotus officinalis بوده است. زن دهاتی به جای گیاه مذکور و به علت عدم تشخیص، از گیاه دیگری به نام Lotus corniculatus استفاده کرد و ضمنا به جای شستشوی چشم نیز، مقادیری از دم کرده گیاه اخیر را در چند مرتبه در روز، جهت رفع ناراحتی های عصبی به مصرف رسانید.

مراجعه مجدد زن بیمار و اطلاع از این که گیاه یونجه زرد ، اثر درمانی قوی در رفع ناراحتی های عصبی او به وجود آورده نظر دانشمندان را به خود جلب نمود و نتیجه آن شد که ترکیب شیمیایی گیاه و اثر درمانی آن، با دقت بیشتری مورد توجه قرار گیرد. از نظر درمانی،کلیه قسمت های گیاه اخیر به طور وضوح، اثر ضد تشنج دارد به طوری که می توان از آن در تمام موارد تحریکات عصبی استفاده به عمل آورد و برای رفع عوارض عصبی مانند بیخوابی، اضطراب، طپش قلب های منشا عصبی و سرگیجه به مصرف رسانید به علاوه برای بیمارانی که از یک بیماری حاد شفا یافته اند در دوره نقاهت تجویز کرد.

صور دارویی یونجه زرد

صور دارویی یونجه زرد

دم کرده غلیظ گل ها که به میزان یک قاشق سوپ خوری گل، برای هر فنجان آب تهیه شده باشد، به مقدار کلی ۳ فنجان در روز (در چند دفعه) – عصاره روان به مقدار ۲ – ۳ گرم در روز، هر دفعه ۵۰ قطره.

شربت آرام کننده

عصاره روان گل های گیاه یونجه زرد۱۰ گرم
شربت بهار نارنجبه مقدار کافی تا ۱۰۰ گرم

مقدار مصرف آن، یک قاشق دسر خوری، هنگام شب قبل از خوابیدن است.

محل رویش یونجه زرد

نواحی جنوبی ایران، کوه دنا، آذربایجان، تبریز، اطراف تهران، کرج، لرستان، بلوچستان، لار، الوند، خراسان.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت