لیتیم

کاربر ۱۹کاربر ۱۹
1,512 بازدید
لیتیم

علامت شیمیایی لیتیم Li و وزن اتمی آن ۶/۹ است، یک فلز قلیایی است که با فراوانی ۰/۰۰۵ ٪ و با نام ماده معدنی اسپودومن، لیپیدولیت و تری فیلیت در قشر زمین وجود دارد. لیتیم یک ماده معدنی کمیاب است، برای حیوانات و انسان ضروری نیست، ولی معمولا در آب آشامیدنی وجود دارد. مطالعه تفاوت مقدار لیتیم در آب های آشامیدنی این حقیقت را آشکار می کند که مصرف لیتیم با موارد زیر همراه است:

کاهش مرگ و میر در حمله های قلبی، کاهش اختلالات ذهنی، کاهش میزان خودکشی، کاهش میزان قتل، کاهش شیوع زخم های دوازدهه و معده، کاهش شیوع نقرس و کاهش شیوع روماتیسم.

کمترین میزان آن در آب ۸ میلی گرم در لیتر و بیشترین مقدار آن ۱۰۰ میلی گرم در لیتر، مشخص شده است. در بعضی از جوامع بومی آمریکای جنوبی دریافته اند که شیوع علایم مفصلی، زخم های معده‌ ای دوازدهه ای و بیماری قلبی که در اثر لیتیم آب آشامیدنی به وجود آمده بود، ۵۰ بار بیشتر از شیوع این بیماری ها در جوامع غربی است.

جذب لیتیم بسیار خوب است و به روش غیرفعال انجام می شود و به روش خاص جذب نیاز ندارد. این ماده به سرعت در بدن پخش می شود و بیشترین غلظت را در استخوان ها، غده تیرویید و مغز دارد. قسمت اعظم ترشح آن از راه کلیه ها در ادرار صورت می گیرد و مقداری هم از طریق تعریق و بزاق از دست می رود. این ماده معدنی در زنان باردار از جفت عبور می کند و در شیر زنان شیرده هم ترشح می شود.

تمام اطلاعات در مورد نحوه توزیع لیتیم در بدن از بررسی افرادی به دست آمده است که مقدار زیاد لیتیم وارد بدنشان شده است. اگر تنها منبع ليتيم، رژیم غذایی باشد، نمی توان این ماده را در بدن ردیابی کرد. منابع غذایی لیتیم شناخته شده نیست. مقدار آن در آب آشامیدنی بین ۴ تا ۱۵۰ میلی گرم در لیتر است و آب منبع اصلی آن برای اکثر مردم است.

عکس العمل لیتیم در بدن، تثبیت خلق و خو است. این ماده در روان شناسی کاربرد دارد. چون این ماده معدنی در درمان شیدایی یا مانیا و پیشگیری از بیماری شیدایی و افسردگی به کار می رود. لیتیم در جوامعی که آب آشامیدنی حاوی مقدار زیادی از این ماده معدنی است، کاربرد درمانی دارد ولی یافتن این مساله فقط بر اساس مطالعات همه گیر شناسی است و هنوز اعمال آن ناشناخته مانده است.

لیتیم

وقتی لیتیم در مقادیر دارویی تجویز شود اثرات آن عبارت است از:

  1.   افزایش تغییر و تبدیل هورمون نورآدرنالین
  2.   جانشینی سدیم در مایعات خارج یاخته ای
  3.   کاهش مقدار مواد معدنی استخوان
  4.   افزایش غلظت خونی منیزیم، کلسیم و فسفات
  5.   افزایش سطح پلاسمایی پاراتورمون (از غده های پاراتیروئید) که سوخت و ساز کلسیم و فسفر را کنترل می کند
  6.   کاهش ساخت و آزادسازی هورمون تیروئید
  7.   افزایش آزادسازی انسولین و تقویت تولید گلیکوژن عضلانی
  8.   افزایش سطح پلاسمایی هورمون ضدادرار (وازوپرسین)
  9.   افزایش گذرای سطح پلاسمایی آلدوسترون

درمان با این ماده معدنی در شیدایی حاد به پایش مداوم غلظت پلاسمایی آن نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود که سطح آن نزدیک ۰/۷ در ۱۰۰ میلی گرم قرار دارد. این ماده معدنی در این سطح تداخلی با سدیم و پتاسیم ندارد. اگر غلظت آن بیشتر از ۱/۴ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی شود اثرات نامطلوب آن ظاهر خواهد شد.

در گذشته از آن برای درمان بیماری های زیر استفاده می شد:

لکوپنی (به معنای کاهش تعداد گویچه های سفید است)، پرکاری تیرویید، بیماری منیر، دیسکنزی دیررس، کره هانتینگتون، درمان میگرن، سردرد خوشه ای، تشنج و نشانگان قبل از قاعدگی. به غیر از درمان بیماری های روانی، بسیاری از این کاربردها واقعی نیستند و به بررسی بیشتر نیاز دارند. مقدار غلظت سرمی لیتیم برای درمان این اختلالات، اندازه گیری نشده است.

اشکال درمانی لیتیم

کربنات لیتیم، سیترات لیتیم، کلرید لیتیم، سولفات لیتیم، آسپارتات لیتیم، گلوکونات ليتيم، اوروتات لیتیم و استات لیتیم که تنها با نسخه پزشک امکان پذیر است.

علایم مصرف بیش از حد این ماده معدنی

تهوع، استفراغ، اسهال، لرزش، کند شدن حرکت و نقص در سخن گفتن که با سطح پلاسمایی بیشتر از ۱/۰۵ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی حاصل می شود. در مقدار پلاسمایی بالاتر مثلا بیشتر از ۱/۴ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی، علایم زیر ایجاد می شود: اختلال هوشیاری، قوام عضلانی غیر طبیعی، لرزش، افزایش شدت رفلکس، حمله های تشنجی، کمای ویجیل (اغمایی است که بیمار فقط با حرکت سر یا چشم ها ارتباط برقرار می کند).

دسته بندی عناصر و املاح معدنی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت