موچه (Lepidium latifolium)

Miss.fazlikhaniMiss.fazlikhani
1,203 بازدید
گیاه علفی موچه

نام فارسی: موچه 

نام علمی: .Lepidium latifolium L

نام فرانسه: Grande passerage, Chasserage, Passerage a larges feuilles

نام انگلیسی: Dittany, Pepperwort, Passerage, Green mustard, Dittender

نام آلمانی: Sen fkraut, Pfefferkraut

نام ایتالیایی: Erba mostarda, Peperella

نام عربی: شیطرج، عصاب (ussab)، مسواک الراعي

موچه از تیره شب بو گیاهی علفی، دارای ریشه ضخیم، دراز، منشعب و ساقه ای به طول ۵۰ سانتی متر تا یک متر و حتی گاهی بیشتر است. در دشت های مرطوب، کنار مجاری آب و نواحی سایه دار تا ارتفاعات کم می روید. از مشخصات آن این است که برگ های بزرگ، بی کرک، بیضوی، نوک تیز و به رنگ سبز مایل به خاکستری دارد. گل های آن کوچک و متعدد و میوه اش خورجینک، با ظاهری بیضوی – مدور و به طول ۲ میلی متر می باشد.

گیاه موچه از تیره شب بو

ترکیبات شیمیایی موچه

دارای گلوکزید گوگرددار، میروزین، ماده ای به نام لپیدین (lepidine) و ویتامین های مختلف است.

خواص درمانی موچه

از تاریخچه مصارف درمانی گیاه موچه و نمونه های دیگری که بدان ها اشاره شد چنین استنباط می شود که از این گیاه و گونه های دیگر آن که Passerage نامیده می شوند، در قرون قبل جهت درمان هاری استفاده می شده است ولی مطالعات مختلف، این ادعا را وارد ندانسته زیرا مصرف آن هیچ گونه اثری در این مورد ندارد. قسمت های مختلف این گیاه دارای اثر ضد اسکوربوت، نیرودهنده، مقوی، مدر و تصفیه کننده خون است.

در استعمال خارج اگر له شده موچه بر روی زخم و جراحات قرار گیرد، اثر التیام دهنده ظاهر می نماید به علاوه چون قرمز کننده پوست بدن است، به منظور ایجاد قرمزی در پوست و توجه خون به نواحی سطحی بدن (rube fiant)، در موارد سیاتیک، روماتیسم و دردهای عصبی از آن استفاده به عمل می آورند.

خواص درمانی موچه

در مصارف داخلی، در رفع عوارض اسکوربوت، خنازیر، آب آوردن، اختلالات هضمي، حالا عصبی و هیستری توصیه گردیده است. جوشانده آن در استعمال خارج، سابقا در بیماری های پوستی مصرف داشته است ضمنا در طب عوام به طوری که شهرت دارد از اعضای این گیاه جهت رفع ناراحتی های قلبی، ورم لثه دندان منشا کمبود یا فقدان ویتامین C و همچنین موارد مختلف دیگر استفاده درمانی به عمل می آید.

سابقا برای جلوگیری از اثرات قوی این گیاه شب بو در بدن که گاهی ناراحتی به وجود می آورد، له شده آن را با کره مخلوط می نمودند و یا گیاه خشک شده را به صورت گرد درآورده سپس به مصارف درمانی می رسانیدند. مصرف آن امروز به طور کلی متروک شده است.

صور دارویی موچه

ترکیبات شیمیایی و خواص درمانی موچه

دم کرده ۳۰ تا ۶۰ گرم برگ در یک لیتر آب یا ۱۵ تا ۳۰ گرم ریشه موچه در یک لیتر آب، به مقدار نصف فنجان و سه مرتبه در روز به کار می رود.

نوشیدنی ۳۰ تا ۶۰ در هزار آن به مقدار ۳ لیوان در روز و شیره تازه گیاه به مقدار ۶۰ تا ۱۲۰ گرم مصرف می شود.

در استعمال خارج، از جوشانده ۵۰ تا ۶۰ در هزار گیاه سابقا به منظور تهیه لوسیون ها و کمپرس، با تاثیر دادن آن به حالت گرم بر روی ناحیه دردناک بدن در سیاتیک، استفاده به عمل می آمده است.

محل رویش ‌موچه

محل رویش گیاه موچه

گیاه موچه از تیره شب بو در غالب نواحی ایران پراکندگی دارد. در منطقه البرز، اطراف کرج، جنوب شرقی ایران، کرمان، کوه لاله زار، لرستان، کوه های اراک، همدان، جنوب غربی ایران، آذربایجان و بالاخره در اکثر نواحی شمالی و شرقی ایران، مانند خراسان: بین شیروان و بجنورد، اطراف مشهد ( احمد ماهوان) و غیره می روید.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت