دارفلفل Jaboranda

کاربر ۱۸کاربر ۱۸
2,367 بازدید
دارفلفل

دارفلفل ميوه‌ی گیاهی است که به فارسی به آن «فلفل دراز» و به هندی آن «راپی پلامول» گویند. این گیاه از تیره ی فلفل است و در کتاب‌های طب سنتی آن را فلفل فرنگی و فلفل ارناوت نامیده اند.

نام های دیگر: پیپلامول، فلفل دراز، فلفل فرنگی و فلفل ارناوت.

نام فارسی: دارفلفل

تیره: فلفل piperaceae

نام انگلیسی:Jaboranda , pfeffer langer

نام علمی  : longum piper

مشخصات گیاه

(این تیره غالبا گیاهانی علفی، پیچان با برگ‌های متناوب و کامل هستند. میوه به شکل سته است. تیره ی فلفل دارای ۱۳۰۰ گونه است. گونه های بسیار کمی از آن در ایران می روید و بعضی گونه ها به عنوان زینت و زیبایی پرورش داده می شود.)

گیاهی چندساله، به شکل بوته که گاها دارای ریشه ای ضخیم است. این گیاه بیشتر شبیه به درخت توت است و میوه‌ی آن دراز و ناهموار شبیه به توت ولی باریک تر و درازتر و بسیار تند و تیز است.

شکوفه ی آن مانند شکوفه درخت بید است که در ایام بهار از درخت می افتد.

برگ‌های آن به شکل قلب، نوک تیز که دمبرگ آن نسبت دراز است. گل‌ها به شکل سنبله و گروهی در محل اتصال دمبرگ به ساقه ظاهر می شود.

میوه‌ی آن به شکل خوشه، کوچک، گوشتدار، شبیه شاه توت به رنگ سیاه، باریک تر و دراز تر از شاه توت دانه های آن کوچک، سرخ رنگ و به هم پیوسته که پرده های سیاه رنگی بین آنها قرار دارد.

ریشه ی دارفلفل دارای گره های زیاد، ضخیم، پوست آن خاکستری رنگ و مغز آن سفید و طعم آن تند است. به فارسی این ریشه را «فلفل مویه » می نامند.

این گیاه در مناطق گرم هندوستان، هند و چین و شبه جزیره‌ی مالایا انتشار دارد و در سایر مناطق دنیا اغلب کاشته می شود. این گیاه در ایران نمی روید.

قسمت های مورد استفاده:

برگ، میوه و ریشه دارفلفل.

ترکیبات شیمیایی:

از نظر ترکیبات شیمیایی گیاه به خصوص در دانه‌ها و در ریشه و سایر قسمت های آن مواد چاویسین ۱ و پی پرین ۲ یافت می شود.

اسانس آن با بوی مطبوع ولی با طعم گرم و سوزاننده است. قسمت اعظم این اسانس را نیز فلاندرن و کدی نن تشکیل میدهد.

در فلفل علاوه بر اسانس، نوعی رزین محلول در اتر و الكل، با طعمی سوزاننده، یک آلکالوئید به نام پییه این نیز وجود دارد.

طرز استفاده و مقدار مصرف:

دارفلفل -1

مقدار خوراک آن تا ۵ گرم است.

برای تهیه روغن دارفلفل، ۱۰۰ گرم دارفلفل نیم کوب شده را ۲۴ ساعت در ۱/۵ لیتر آب خیس کنید، سپس آن را بجوشانید به اندازه‌ای که آب آن نصف شود. بعد آن را صاف و آب آن را در ۱۵۰ گرم روغن کنجد به قدری بجوشانید تا آب آن بخار شود و روغن بماند.

خواص درمانی و طبیعت دارفلفل

طبیعت دارفلفل بسیار گرم و خشک است.

خواص دارویی این گیاه به طور خلاصه عبارتند از: میوه‌ی آن مقوی معده، مفید برای آفتاب زدگی و نزله های روده ای، درد معده، کرم کش، ضعف دید و شب کوری، بی اشتهایی، تحریک آلت تناسلی و تقویت نیروی جنسی، گزیدگی عقرب و مار، بدبویی دهان، آروغ های ترش و بدبو، درد مفاصل، نفخ شکم، سرعت گردش خون در عضلات، درد مفاصل، درد کلیه و پهلو، مفید برای صرع، درمان فلج عضلات، بیماری‌های طحال، سیاتیک و نقرس.

دارفلفل از داروهایی است که برای معالجه ی زنان عقیم و بعضی موارد اختلالات کلیه ای و مجاری ادرار تجویز می شود.

به طور کلی برای معالجه ی بیماری هایی که موجب پایین آمدن درجه ی حرارت بدن می شود مفید است.

کمی میوه‌ی دارفلفل را مانند غبار نرم بسایید و آن را به ترکیبات سرمه کندر، سرمه میخک و آیا هر سرمه طبی دیگر اضافه کنید و در چشم بکشید و این عمل را مدتی ادامه دهید، شب کوری و تاریکی چشمان برطرف خواهد شد.

مصرف دارفلفل به صورت پودر و یا به صورت دم کرده ی آب آن برای رفع سردی و رطوبت معده به خاطر خوردن غذاهای سرد و سنگین بسیار مفید است.

استفاده از دم کرده‌ی دارفلفل به تنهایی یا همراه با گل بابونه دارویی مفید برای درمان بی اشتهایی به شمار می آید.

مالیدن آب جوشانده‌ی دارفلفل به آلت تناسلی و اطراف آن باعث تحرک بیشتر و رفع ضعف و سستی آن می شود و در تقویت نیروی جنسی نیز تاثیر شگرفی دارد.

ضماد له شده برگ‌های دارفلفل یا جوشانده‌ی آن در محل گزیدگی حشرات به ویژه عقرب باعث کم شدن التهاب و تسکین درد و سوزش آن می شود.

دار فلفل گیاهی گرم و بسیار معطر است؛ به همین دلیل اگر پودر آن را در دهان کفلمه کنید، بدبویی دهان، آروغ های ترش و بدبوی دستگاه گوارشی به ویژه معده از بین می رود.

برای تاثیر بیشتر پودر دارفلفل را با کمی پودر میخک مخلوط و استفاده کنید. ۳۰ گرم دارفلفل را در ۱ لیتر آب بجوشانید، ابتدا محل درد مفاصل را با آب صاف شده آن شستشو و خوب ماساژ دهید، سپس تفاله‌ی آن را بر محل درد بگذارید و به مدت چندین ساعت آن را با پارچه نخی نازک ببندید.

برای از بین بردن نفخ شکم و ورم آن، ۲۰ گرم دارفلفل را در ۱ لیتر آب بجوشانید و آب صاف شده ی آن را ۲ ساعت بعد از نهار یا شام میل کنید.

مالیدن روغن دارفلفل به صورت مداوم به عضلات فلج و بی حس باعث بالا رفتن سرعت گردش خون در این عضلات می شود و نهایتا درمان فلج عضلات می شود.

مالیدن روغن دارفلفل به مفاصل موجب تسکین درد آنها می شود.

ضماد آن بر قضيب سبب تحریک آن و تقویت شهوت و میل جنسی می‌شود.

مالیدن روغن دارفلفل به سر و پیشانی، سردردی را که از باد سرد باشد برطرف می کند.

مالیدن آن به پهلو، درد کلیه و پهلو را که به علت سردی است از بین می برد.

ریشه ی گیاه فلفل دراز (فلفل مویه) اگر به تنهایی خورده شود و یا آب پخته ی آن با مویز، غرغره شود، برای قطع بلغم از دماغ و برای صرع مفید است. برای قولنج و بادهای سرد و بیماری های طحال و سیاتیک و نقرس وتشنج بسیار مفید است.

معده را تقویت و گرم می کند و اشتها را افزایش میدهد.

عوارض جانبی، موارد احتیاط و منع مصرف:

فلفل مویه (ریشه گیاه دار فلفل) برای گرم مزاجان مضر است و موجب کاهش نور چشم و کاهش ترشح اسپرم می شود.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت