Inula salicina

کاربر 21کاربر 21
231 بازدید
Inula salicina

نام علمی: .Inula salicina L

نام فرانسه: Inulea feuilles de saule

نام انگلیسی: Willow leaved inula

نام آلمانی: Weidenblattriger alant

نام ایتالیایی: Spragginella

Inula salicina گیاهی از تیره کاسنی، چند ساله و دارای ساقه ای به ارتفاع ۳۰ – ۶۰ سانتی متر است. برگ های باریک و دراز، به حالت عمود به ساقه یا کم و بیش آویخته و عاری از دمبرگ دارد. در قسمت های انتهایی ساقه، برگ ها ظاهری قلبی شکل و ساقه آغوش پیدا می کنند. کاپیتول های آن درشت، زرد رنگ، واقع بر روی دمگل دراز و میوه اش فندقه و عاری از تار است.

خواص درمانی Inula salicina

خواص درمانی Inula salicina

ریشه Inula salicina در گذشته در موارد ضعف عمل روده، انسداد روده و مواردی که ترشحات معده با مواد مخاطی یا غیر آن، مصرف می گردیده است. کاپیتول های گیاه به جای آرنیکا (Arnica) در بازارهای تجارت عرضه می شود و تصور می کنند که از نظر اختصاصات درمانی مشابه آن باشد.

محل رویش Inula salicina

نواحی شمالی و مرکزی ایران، اطراف تهران، ارومیه جنگل های غیر انبوه حسن بگلو.

.I. graveolens (L.) Desf.، Inula graveolens (L.) Greuter

Inula graveolens

گیاهی یک ساله، پر شاخه به ارتفاع ۳۰ – ۷۰ سانتی متر و پوشیده از تارهای چسبناک است. برگ های کوچک، عاری از دمبرگ، باریک و نوک تیز، به طول ۲.۵ – ۴ سانتی متر و به عرض ۲.۵ – ۴ میلی متر دارد. کناره برگ های آن صاف و عاری از دندانه و کاپیتول های آن کوچک، به قطر ۸ میلی متر، به رنگ زرد و دارای ظاهری شبیه مخروط وارونه است. گل های کناری کاپیتول ها، بسیار کوتاه و میوه اش به صورت فندقه های کوچک و پوشیده از تار می باشد. در بعضی نواحی اروپا، اسپانیا و شمال غربی هند می روید.

خواص درمانی Inula graveolens

اثر مدر دارد و از آن، جهت رفع بیماری های مجاری ادرار مانند دفع سنگ کلیه و مثانه استفاده به عمل می آید.

محل رویش Inula graveolens

این گیاه در گرگان: تنگ گل در ۶۰۰ متری، خوزستان: اهواز. فارس: داراب می روید.

.H. tenuifolium، Helenium amarum Rock

Helenium amarum

Helenium amarum گیاهی علفی، یک ساله، دارای ساقه راست، ساده یا منشعب در قسمت انتهایی و به ارتفاع ۱ – ۳ متر است. برگ های واقع بر روی ساقه آن، حالت متناوب و ظاهر نخی شکل دارند و به طول ۲.۵ تا ۷.۵ سانتی متر می رسند. کاپیتول های منفرد یا مجتمع آن دارای دو نوع گل: زبانه ای و لوله ای، به رنگ زرد می باشند. این گیاه در اراضی متروک و آفتاب گیر یا در چمن زارها می روید. پراکندگی آن بیشتر در نواحی مختلف امریکا مانند جنوب کالیفرنیا، کارولینای شمالی، ویرجینیا و امتداد نواحی جنوبی تا فلوریدا است. دارای ماده موثری به نام تمولين (temuline) است که اثر تب بر گیاه را مربوط به آن می دانند.

.Helenium anarum (Raf) Roch و ۲ نوع دیگر آن : .H.automnale L و .H. microcephalum DC، ماده ای به نام هله نالین به دست آورده اند. هله نالين (Helenalin)، ماده ای سمی به فرمول C۱۵H۱۸O۲ و به وزن ملکولی ۲۶۲.۲۹ است. استخراج آن از گیاهان مذکور توسط Clark و تعیین فرمول گسترده آن به وسیله Buchi و Roscnthal انجام گرفته است. فرم راسمیک آن نیز توسط Y. Ohfine و همکارانش سنتز شده است.

هله نالين موجود در Helenium amarum، طعمی تلخ دارد و عطسه آور است. به حالت متبلور در بنزن به دست می آید. در گرمای ۱۶۷ تا ۱۶۸ درجه ذوب می شود. به مقدار بسیار جزئی در آب ولی به مقادیر زیاد در الكل، کلروفرم و بنزن گرم حل می گردد. مقدار کشنده آن در موش، طبق آزمایش هایی که به عمل آمده، معادل ۱۵۰ میلی گرم برحسب هر کیلوگرم وزن جانور از طریق خوراندن است.

استیل هله نالين، به فرمول C۱۷H۲۰O۵ است. به حالت متبلور نیز در متانول به دست می آید و در گرمای ۱۸۴ درجه ذوب می شود. هله نالین اثر سمی شدید در انسان دارد به طوری که ممکن است مسمومیت منجر به فلج ماهیچه های ارادی، ماهیچه قلب و همچنین ناراحتی و ورم خطرناک معده و روده ایجاد نماید. استفاده های درمانی از انواع Helenium به علت آن که کم تر مورد شناسایی قرار دارد، بین مردم معمول نیست.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت