معرفی گل ها و گیاهان‌آپارتمانی (قسمت سوم)

1011
گیاهان‌آپارتمانی

در این سری از مقالات قصد داریم تا به معرفی گل ها و گیاهان‌آپارتمانی بپردازیم. مطالب جمع آوری شده در قالب چندین مقاله برای شما عزیزان تهیه گردیده است. لطفا با ما همراه باشید…

گیاهان‌آپارتمانی : ديفنباخيا Diffenbachia

آراسه‌ها

گیاهی از سرزمین آمریکای استوایی است با ساقه‌ای ساده که سرتاسر آن پوشیده از برگ های غلافی رنگارنگ و خالدار است معروف‌ترین گونه های آن به شرح زیر است:

۱- «د.آمئنا» با برگ های متوسط سبز رنگ و آراسته به لکه های دراز سفید کرمی و زرد کمرنگ که از هر دو طرف برگ دیده میشود.

۲- «د.بومانی» که برگ های بسیار درشت برنگ سبز تیره با لکه های بزرگ نامنظمی به رنگ سبز کم حال به موازات رگ برگ های فرعی دارد.

۳- «د.رژینا» با قد نسبتا کوتاه و ساقه ضخیم که بر روی برگ های سفید مایل به سبز آن رگه هایی به رنگ سبز کمرنگ و حاشیه ای از سبز تیره دیده میشود.

این گیاهان گلخانه های گرم و مرطوب را در مخلوطی از خاک چوب و خاک برگ و در گلدان ها یا تغرهای گود که خوب زه کشی شده باشد می کارند.

در مدت رویش فعال گیاه، آب فراوان و گاه گاهی کود محلول و شستشوی مکرر برگ ها ضروری است.

در پاییز و زمستان باید آب دادن به آن ها را کاهش داده و گلدان ها را در محلی با حرارت حداقل ۱۶ درجه سانتیگراد نگهداری نمایند.

سازش این گیاهان با محیط آپاراتمان گرم حتی با نور کم خوب است. و معمولا آن ها را همراه با سایر برگ های زینتی بر جام های تزیینی به کار می برند.

دیپلادنیا ایکس رزاسئا Dipladenia X rosacea

آپسیناسه ها

«دیپلادنیا»ها طبیعتا ساقه خزنده دارند. اما از کاشتن نهال های جوان آن ها در گلدان بوته کوچکی به دست می آید که می توان مدتی در آپارتمان نگه داشت

«دیپلادینا ایکس رزاسئا» گیاهی است دورگه که گونه های به وجود آورنده آن متعلق به آمریکای استوایی بوده است.

موعد گل دادن و همچنین فروش آن تابستان است. این گیاه نیاز به جای کاملا روشن و آب فراوان به هنگام رشد دارد و پس از دوره رشد موقع استراحت کامل آن فرا می رسد که باید آب دادن بدان نیز کاهش یابد.

در زمستان نیز باید در جای گرمی قرار گیرد. موقع تغییر گلدان آن قبل از رویش بهاری است و در گلدانی کاملا زهکشی شده و در مخلوطی از خاک سیاه و خاک چوب و شن انجام می گیرد.

حشراتی مانند Cocheniles و thrips غالبا به آن هجوم می آورند و به این جهت باید به موقع بر علیه آن ها سمپاشی شود.

دیزیگتکا الگانتیسیما Dizygotheca elegantissima

آرالیاسه ها

یکی از ظریف ترین گیاهان گلخانه های گرم است. زادگاه آن «هیبرید جدید» است و در آنجا به صورت درخت کوچکی میروید.

در گلخانه ها به صورت بوته ای به ارتفاع ۶۰ تا ۸۰ سانتیمتر با ساقه های بر افراشته در می آید.

هر برگ آن شامل ۷ تا ۹ برگچه انگشت مانند کشیده و کنگره دار به رنگ سبز تیره است. به طوری که رنگ برگ ها با رنگ دمبرگ و ساقه ها که قهوه ای و دارای خال های سفید می باشد تناقص چشمگیری را به وجود آورده است.

موقع تغییر گلدان آن اوایل بهار است و در ترکیبی از خاک چوب و خاک برگ صورت می گیرد اما باید مطمین بود که گلدان کاملا زهشکی شده باشد.

باید آن را در آپاراتمان های کاملا گرم نگه داشت و هر چند روز یکبار برگ هایش را با آب نیم گرم شستشو داد. این گیاه در معرض حمله شته ها قرار دارد و باید سمپاشی شود.

دراكائنا (خون سیاوشان) Dracaena

لیلیاسه‌ها (سوسنی‌ها)

این گیاه نیز همانند «کردیلین»ها دارای ساقه ساده حلقه حلقه و پوشیده از برگ های باریک و بلند است.

قیافه اش به نخل شباهت دارد و ریشه هایش یا قطر مساوی و به رنگ نارنجی است و همین امر موجب تمایز آن از «کردیلین»ها که ریشه سفید و غالبا متورم دارند می شود.

گونه ها و واریته های ابلق آن متداول تر است:

۱- «د.در منسیس» زادگاهش آفریقای استوایی است. برگ های درشت و آراسته به خطوط سفید کرمی است. یکی از واریته های آن به نام «وارنکی» علاوه بر آنچه گفته شد لبه برگ هایش نیز سفیدرنگ است.

۲- «کدسفیانا» از کنگور آورده شده و قیافه ای کاملا مشخص دارد. این گیاه با انشعاباتی که در ساقه خود دارد بیشتر به «اکوبا» شباهت پیدا می کند و در برگ هایش لکه های سفید بسیار زیبایی دیده می‌شود.

۳- «د.ساندریانا» متعلق به کامرون بوده دارای ساقه باریک و برگ های کوتاه فاصله دار به رنگ سبز واقعی با حاشیه پهن سفید مایل به کرمی است.

۴- «د.فراگرانس» زادگاه آن گینه است و برگ های درشت و درخشان دارد که گاه کاملا کشیده و گاه انحراف پیدا کرده است.

گونه ای از آن به نام «لیندنی» برگ هایی با حاشیه زرد و گونه ای دیگر به نام «ماسانژآنا» برگ هایی با یک نوار میانی و چند خط طولی زرد دارد.

این گیاهان خواهان حرارت معتدل و مختصری رطوبت است. آن ها را باید در جایی روشن و دور از رادیاتورها نگه داشت. ترکیبی از خاک خوب تازه و خاک سیاه برای آن ها کافی است.

دراكائنا رفلکسا Dracaena reflexa

لیلیاسه‌ها (سوسنی‌ها)

گیاهان‌آپارتمانی-1

این گیاه نوبر اروپایی اصلا متعلق به جزیره موریس بوده است. رشد آن در سرزمین خود به ۳ تا ۴ متر می رسد و تقریبا پیچنده بوده و پر انشعاب است.

نوع تربیت شده آن برای آپارتمان ساده و انعطاف پذیر با برگ های فراوان به رنگ سبز براق است.

نوک برگ های آن تیره و دارای برگشتی است اما ابتدای برگ ها جمع شده و ساقه را محکم در بر گرفته است.

واریته ابلق آن موسوم به «آواز هندی» دارای برگ هایی با حاشیه پهن به رنگ طلایی یا سفید کرمی است. رشد آن کند است اما به علت بزرگی بیش از اندازه اش باید آن را در ظرفی تقریبا بزرگ با فضای کافی کاشت و گلدان را از خاک برگ مقوی پر نمود.

آن را می توان در یک آپارتمان کاملا گرم و روشن نگه داشت.

گاهی این گیاه را از راه خوابانیدن هوایی تجدید می کنند به این ترتیب که دور ساقه را با خزه مرطوب پوشانده و روی خزه را با نواری از نایلن تیره محکم بسته و ثابت نگه میدارند.

اریکا (خلنگ) Erica

اریکاسه ها (خلنگی‌ها)

«برویر»های دماغه امیدنیک که انواع بسیاری از آن ها را در آغاز قرن بیستم میلادی می کاشتند. پس از مدتی فراموش شدن دوباره مد روز شده است.

این گیاهان برای تزیین سرسراها و راهروهای شیشه دار و به طور کلی قسمت های سرد ساختمان ها مزایای فوق العاده ای در بردارند و از جمله گیاهان گلخانه های سرد به حساب می آیند.

لذا برخی از گونه های اصلی و پاره ای از واریته های آن ها که به آزالیای هندی شباهت دارد پرورش داده می شود.

مثلا گونه هایی که نسبت به سرما حساسیت بسیار دارد در دره های رود «لوار» و گونه ای به نام «اریکا گراسیلیس» که تقریبا روستیک می باشد در مشرق فرانسه کاشته می شود.

فصل گل «برویر» بسیار متفاوت است مثلا «اریکاگراسیلیس» با گل های زنگوله مانند خود در پاییز و «اریکا هیه مالیس» با گل های لوله ای خود در زمستان و «اریکا ایکس و يلمری» با گل های لوله ای دراز خود در اواخر زمستان و اوایل بهار گل میدهند.

در گذشته آن ها را در خاک چوب خالص می کاشتند اما امروز خاک برگ و خاک سیاه نیز به آن می افزایند. این گیاهان را باید به طور دقیق مرتبا آب داد زیرا هرگز تحمل رطوبت و خشکی مفرط پی در پی را ندارند.

افربیا پولشریما Euphorbia pulcherrima

افربیاسه‌ها (فرفیونیان)

این گیاه که بیشتر به نام «پونستیا پولشریما» شناخته میشود یکی از انواع مکزیکی جامع نقیضین است.

یعنی با وجود آن که عاشق آفتاب می باشد لیکن تا زمانی که روزها به کوتاهترین حد خود نرسد غنچه نمیدهد.

گل های زرد رنگ کاملا یکنواخت آن که در انتهای ساقه می روید هرگز جلب توجه نمی کند اما در عوض کاسبرگ هایش با رنگ ها تابناک قرمز یا سرخ و ندرتا سفید مایل به کرمی خود همانند گل های داودی «پونتیا»ها نیز خوبی شیوه استفاده از شب های مصنوعی طولانی را می پذیرند به طوری‌که تاج های زیبای رنگین آن ها در بخش بزرگی از سال زینت بخش ویترین گل فروشی ها است.

این گیاه نسبت به رطوبت حساسیت بسیار دارد و زمستان را باید در محلی با حرارت حداقل ۱۸ درجه سانتیگراد بگذارند. آن را می توان مدت زیادی در آپارتمان نگه داشت.

فاتسهدرا لیزیی Fatshedera Lizei

آرالیاسه ها

حاصل پیوند دو گیاه متفاوت است که از نظر گیاه شناسی متعلق به یک خانواده هستند. یکی از این دو «فاتسياژاپنیکا» یا آرایلیا و دومی پیچک «هدراهلیکس» است.

نام خود گیاه نیز یادآور اسامی والدین آن است. بوته ای است با ساقه های بلند و برگ های همیشه سبز پنجه‌ای.

هیکلش به کوچکی و فشردگی «فاتسياژاپنیکا» نیست و لذا لازم است گاه گاهی سرشاخه هایش را کوتاه نمایند. برای آن که پرتو دیده شود معمولا سه یا چهار نهال را در یک گلدان می کارند.

یکی از واریته های آن بر روی برگ هایش لکه های سفید دارد ولی از نوع اصلی ضعیف تر است.

«فاتسهدرا» زینت بخش پارک های مناطق معتدل است و معمولا آن را در کنار دیوارها می کارند.

مقاومتش به اندازه والدین خود نیست و قطرات شبنم در حرارت پایینتر از ۸ درجه سانتیگراد برگ ها و نوک جوانه هایش را ضایع می کند.

این گیاه حتی در روشنایی و نور کم آپارتمان ها نیز می ماند و از این لحاظ خصوصیت «فاتسیا» را داراست و در کشت و پرورش نیز همان مراقبت ها را نیازمند است.

فاتسيا ژاپنیکا Fatsia Japonica

آرالیاسه ها

بوته‌ای متعلق به گلخانه های سرد یا نارنجستان است. در مناطق معتدل می تواند زمستان را نیز در میان انبوه درختان هوای آزاد بماند.

ساقه اش ساده و دارای برگ های درشت همیشگی است. هر برگ دارای هفت برگچه با بافتی مقاوم به رنگ سبز روشن زیبا و درخشان دارد. مقاومتش عالی است.

در جاهای کاملا روشن و خنک بهتر رشد می کند. زیاد بودن حرارت محیط و کمبود نور سبب زرد شدن برگ ها و ریختن آن ها شده زمینه را برای هجوم شته ها آماده می سازد.

یک واریته آن به نام «واریگاتا» که لکه های سفیدی بر روی برگ های خود دارد ظریف‌تر از نوع سبز رنگ آن است و مراقبت بیشتری نیاز دارد.

دو نوع اخیر را می توان در گلدانی حاوی خاک باغچه ای مرغوب همراه با خاک برگ کاشته و در تابستان در محلی سایه در هوای آزاد قرار داد.

اگر حرارت زیاد نباشد حتی در زوایای آپارتمان مقاومت می کنند. با بالا رفتن عمر برگ های زیرین می ریزد و در این موقع باید نهال جوانی را جانشین آن ساخت.

فیکوس Ficus

مراسه‌ها

نام «فیکوس» در برگیرنده بسیاری از گیاهان سرزمین های گرم با تفاوت های بسیار از گیاهان سرزمین های گرم با تفاوت های بسیار از درخت انجیر تا کائوچو است.

متداول ترین و ارزشمندترین این گیاهان از نظر تزیین آپارتمان «فیکوس الاستیکا» یا کائوچوی جنگل های استوایی قاره آسیا است.

امروزه به جز نوع «دگرا» که گیاهی تنومند با برگ های سبز پررنگ و براق است کاشته نمی شود. به طوری که برگ هایش به مراتب درشت تر و پهن تر از نوع اصلی است.

ظریف ترین این گیاهان موسوم به «واریگاتا» است که بر روی برگ هایش لکه هایی به رنگ سفید کرمی و زرد دیده میشود.

«فیکوس» عالیترین گیاه آپارتمانی است. سال ها عمر می کند. بسیار بزرگ می شود و در عین حال برگ های خود را حفظ می کند. فقط باید جای آن کاملا روشن و به دور از وزش باد باشد.

موقع تغییر گلدان آن بهار است و مخلوطی از خاک باغچه و خاک چوب و مختصری خاک برگ برایش کاملا مناسب خواهد بود. در تابستان آب فراوان و گاه گاهی کود محلول لازم دارد و بهتر است همواره برگ هایش با اسفنجی مرطوب تمیز شود.

برای کاشتن «فیکوس دگرا» قلمه‌های ساده را انتخاب می کنند و گاهی سه یا چهارتای آن ها را در یک ظرف می کارند. انواع دیگر این گیاه به شرح زیر است:

۱- «ف.بنژامینا» زادگاهش هندوستان است و شاخه‌های فراوان با برگ های کوچک دارد. بافت برگ ها محکم و چرم مانند و مقاوم است و مراقبت هایی نظیر «ف . الاستیکا» لازم دارد.

۲- «ف.دیورسفلیا» در زادگاه خود هندوستان طبیعت بر روی تنه سایه درختان زندگی می کند و گل های ریز گردش گل های نوع «گی» را به خاطر می آورد.

۳- «ف. پاندوراتا» یا «ف. ليراتا» زادگاهش هند و چین است و برگ هایش درشت شبیه ویلن ولی براق همراه به رگبرگ های برجسته سفید رنگ می باشد. این نوع اخیر مناسب برای اطاق های بسیار گرم است.

ضمنا دو نوع «فیکوس» پیچنده و خزنده با برگ های ریز وجود دارد که مناسب برای استفاده در آویزها می باشد.

۴- «ف. پومیلا» زادگاهش سرزمین های چین و ژاپن بوده است. این گیاه با چنگ های خود مانند پیچک ها به اشیا می چسبد.

نوع روستیک آن در سواحل مدیترانه می روید و غالبا برای پوشاندن دیوارهای گلخانه های سرد و بالکن های سرپوشیده به کار می رود.

۵- «ف.رادیکانس» برگ های این گیاه کشیده و دراز همراه با رگه های رنگین است به طوری که دو نوع «واریگاتا»ی آن این رگه ها پهن تر و به رنگ سفید کرمی است.

این گیاه به سرما حساسیت بیشتری دارد اما در عین حال می تواند هوای زمستانی را تحمل کند.

فوشيا (گل آویز) Fuchsia

ئنتراسه‌ها

گیاهان‌آپارتمانی-2

این گیاهان اصولا از نوعی موسوم به «فوشياماژلانیکا» که زادگاهش آمریکای جنوبی است گرفته شده اند و پس از مدتی فراموش شدن دوباره مد روز شده است.

این تصمیم بسیار به جا است زیرا واریته های جدید آن به مراتب عالی‌تر از انواع قدیمی است.

انواع جدید آن بسیار زیبا است و دارای ساقه های بلند و باریک می باشد به طوری که حتی در اثر وزن دسته گل انتهایی خود خم می شود.

گل های دلفریب آن ها نه تنها گلخانه ها بلکه سایبان ها و سر در منازل را در تابستان زینت میدهد.

«فوشيا» را می توان مناسب برای گلداران مبتدی دانست زیرا کاشتن آن آسان است و با مختصر مراقبت موفقیت در پرورش آن حتمی است

خاک مناسب برای نهال های گلدانی مخلوطی از خاک باغچه ای شن دار همراه با کود حیوانی کاملا تجزیه شده است.

اما برای «فوشیا»های گریان که در سبد یا جام کاشته می شود مقداری خاک چوب نیز باید به ترکیب یاد شده اضافه نمود.

رژیم مناسب برای این گیاهان در زمستان همان رژیم گلخانه های سرد (با حداقل ۵ درجه تا ۶ درجه سانتیگراد) و برای نوع گریان آن رژیم گلخانه های معتدل (با حداقل ۱۰ درجه تا ۱۲ درجه سانتیگراد) می باشد در مهر ماه پس از قطع ساقه کهنه گیاه را به گوشه کم نوری در زیرزمینی‌ها که از گزند یخبندان در امان باشد می برند.

ژسنر یا کاردینالس Gesneria cardinalis

ژسنریاسه‌ها

زادگاه اصلی آن احتمالا برزیل است و در اواسط قرن نوزدهم به اروپا آمده شده است و به نام نادرست «ژسنریاماکرانتا» نامیده شده است.

مدتی به فراموشی سپرده شده بود و اینک دوباره به خاطر گل های بهاری و تابستانی زیبایش پرورش می یابد. از پیاز حجیم قرمز رنگ آن ابتدا ساقه‌ای قوی به ارتفاع بیست سانتیمتر می روید

سپس به برگ های درشت پرزداری آراسته می شود و بالاخره در نوک ساقه یاد شده دسته ای از گل های لوله ای شکل پرزدار به رنگ قرمز تند ظاهر می گردد.

ترکیب خاک گلدان و سایر مراقبت های آن عینا همانند «گلسینیا» است در تمام طول مدت گل خود که آغاز آن بسته به تاریخ کاشتن پیاز است به خوبی در آپارتمان می ماند. اما باید از مسیر جریان هوا و نور شدید دور بماند.

گرویلئا ربوستا Grevillea robusta

پرتئاسه‌ها

این گیاه درخت کوچکی است استرالیایی که در باغ های سواحل لاجوردین بسیار متداول است. برگ های ظریف چند قسمتی آن با گیاهان بومی این منطقه متناسب است هنگامی که در گلدان کاشته شود گل نمیدهد اما برگ های منظم و سبک آن که بیشتر به فوژرها شباهت دارد و رنگی برنزی به خود می گیرد طرفدار زیاد دارد.

گیاهی است متعلق به گلخانه های سرد و کاشتن آن آسان است. آن را در مقداری خاک خوب باغچه ای که مختصری هم خاک برگ داشته باشد می کارند.

هنگامی که خیلی بزرگ شود می توان آن را با نهال کوچکی که از کشت بهاری بذر آن به دست آمده است تجدید نمود.

گوزمانیا لینگولاتا Guzmania Lingulata

برملیاسه‌ها

بیش از چند سال از ظهور مجدد این گیاه ظریف در گلکاری اروپایی نمی گذرد. برگ هایش به صورت یک گل بزرگ به دور هم می رویند و در ازای هر برگ به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می رسد.

پایه برگ ها پهن تر است و بر روی پهنه برگ خطوط سبز رنگی به موازات طول برگ مشاهده می شود.

گل که همراه با کاسبرگ های داسی شکلی است از وسط گیاه می روید و همین کاسبرگ ها که با رنگ قرمز تند خود گل های کوچک سفید یا کرمی رنگ آن را ارزش فوق العاده می بخشد.

این گیاه موجب پیدایش واریته ای به نام «اسپلانداس» شده است که خطوط برگ های آن مشخص تر و به رنگ قرمز شرابی می باشد.

«گوزومانیا» را مطابق شرایط سایر «برمولیاسه»های گلخانه های گرم نگهداری می کنند.

گینورا سارمانتزا Gynura sarmentosa

کمپزه‌ها (مركبان)

این گیاه دارای پوشش خزه مانند بنفش رنگی است که در هیچ یک از گیاهان تزیینی دیگر دیده نمی شود.

این گیاه که اصلش هندی می باشد ساقه های رونده دارد. برگ های آن که غالبا دندانه دار و گاهی نیز صاف است به صورت نامنظمی بر روی ساقه ها می روید.

ساقه و برگ ها پوشیده از پرزهای متراکم بنفش رنگی است که بنا بر زاویه دید بیننده رنگارنگ به چشم می خورد.

با کاشتن آن در گلدان و یا جام های شیشه ای آویزهای جالبی می توان ترتیب داد. گل هایش که به صورت چند مجموعه پرتقالی رنگ تشکیل می شود نقش تزیینی جالبی دارد.

این گیاه گلخانه های سرد را به آسانی می توان از راه قلمه زدن تکثیر نمود و باید در خاکی شن دار همراه با خاک برگ کاشته شود.

این گیاه به آب فراوان و پی در پی نیاز دارد و بایستی مرتبا بر علیه حشرات انگلی سمپاشی شود.

هدرا Hedrea

آرالیاسه ها (پیچک)

هدرا هلیکس (پاپیتال معمولی)

گیاهان‌آپارتمانی-3

این گیاه همان پیچک بومی جنگل هاست که به عنوان یک بوته پیچنده روستیک با برگ های دایمی خود معروف خاص و عام است.

واریته ها به کار می روید. زیرا در چنین محیطی مقاومت شگفت انگیزی از خود نشان می دهند. از آن میان انواع زیر قابل ذکر است:

۱- «ه.شیکاگو» که برگ های ریز سبز و قیافه انبوه دارد.

۲- «ه .گلاسیه» که برگ های ریز آن رگبرگ های برجسته داشته و آراسته به لکه های سفید و لبه سفید یا سرخ است.

۳- «ه .گلدهارت» يا قلب طلایی که برگ های مثلثی شکل آراسته به لکه های طلایی دارد.

۴- «ه .اینگرید» که برگ های آن لکه های سفید درهم دارد.

۵- «ه .مارمراتا» که برگ هایش به رنگ سبز پررنگ با نقش های سفید کرمی یا زرد کمرنگ بوده و رگبرگ های کاملا مشخص دارد.

۶- «ه. پداتا» که برگ های ریز سبز کاملا مضرس و پنج قسمتی دارد و قست میانی آن ها باریک و دراز شده است.

۷- «ه. ر پلگرین» که برگهایی کاملا منقسم با رگبرگ‌های سفید مشخص دارد. نیازهای این گیاهان همانند پیچک جزایر قناری می باشد.

هدراکانا رینسیس پاپیتال جزایر قناری

متداولترین پیچک آپارتمانی است مخصوصا نوع ابلق آن که بر روی برگ هایش لکه های زیبایی به رنگ سبز کمرنگ و سفید کرمی دارد و به نام «گلواردمارنگو» نامیده میشود و نهال های یک متری آن را به صورت چفته‌های زیبا در می آورند.

اگر چه نسبت به سرما حساس تر می باشد اما در هوای آزاد می تواند شبنم های ۶ درجه تا ۸ درجه سانتیگراد را تحمل نماید.

این پیچک ها را می توان در خاک مرغوب باغچه ای که با خاک برگ تقویت شده باشد کاشت و علی رغم طاقت بسیار آن ها به نور کم جای روشن و کم حرارتی را به آن اختصاص می دهند.

در هوای ملایم و بارانی بهتر است آن ها را روی لبه پنجره و یا در هوای آزاد قرار دهند تا جبران مدتی را که در آپارتمان گرم و هوای خشک گذرانده است. بشود.

نگهداری طولانی آن ها در آپارتمان موجب ریختن برگ ها و حمله حشرات گیاهی به آن ها خواهد شد.

هیبیسکوس رزاسینانسيس (گل خطمی)

Hibiscus rosa-sinensis

مالواسه‌ها (پنیرکیان)

بیش از چندسالی از کاشت واریته های گوناگون «هیبیسکوس‌»ها نمی گذرد و هریک از آنها زیباتر از دیگری است.

«هبیسکوس ژزاسینانسیس» را از چین آورده اند و یکی از زیباترین بوته های استوایی است. برگ های همیشگی آن به رنگ سبز درخشان است و گل هایش که بر فراز شاخه های یکساله می روید به رنگ قرمز تند است.

از این گیاه واریته هایی نیز وجود دارد که برگ های ساده یا مضاعف به رنگ سفید یا سرخ یا گلی و یا زرد دارد و در بهار یا تابستان شکوفا میشود.

این گل های درشت کوتاهی عمر را با فراوانی و طول مدت باز شدن خود تلافی می کنند. آن ها را در گلخانه های معتدل و بسیار روشن پرورش می دهند و در آپارتمان نیز باید محیطی مشابه برای آن ها تهیه دید.

موقع کاشتن آن ها در گلدان فصل بهار است و خاک مناسب مخلوطی از خاک تازه و تورب پوسیده است. آن ها را کوتاه نگه می دارند و در تابستان آب فراوان نیاز دارد اما در زمستان که گیاه در استراحتی نسبی به سر می برد آب دادن به آن باید خیلی کاهش یابد.

هیاکارنزا Hoya carnosa

آسکلپياداسه ها (پیچک شمعی)

این گیاه خزنده متعلق به بخش استوایی استرالیا می باشد. ساقه هایش می تواند به کمک چنگ های خود مانند چسبک به دیوارها بچسبد.

برگ هایش که به صورت منقار می روید بیضی شکل و نوک تیز و ضخیم و چرم مانند به رنگ سبز پررنگ زیباست.

باغبان جهشی از این گیاه را پرورش داده اند که برگ هایی ابلق با لکه های سفید کرمی و حاشیه ظریف دارد.

برای گلدان ها بیشتر نوع ابلق آن انتخاب می شود و در مخلوطی از خاک برگ مغذی و قوی در گلخانه یا بالکن های سرپوشیده کاشته می شود. نوع اصلی آن نیز به خاطر گل های تابستانی خود پرورش می یابد.

«هیاکارنزا» از گیاهان گلخانه های گرم است اما نوع اصلی آن در زمستان تا درجات پایین یعنی ۱۰ درجه سانتیگراد طاقت می آورد و در چنین شرایطی آب دادن به آن باید کاهش یابد.

گاهی نیز گیاه را در زیر یک پناهگاه شیشه ای در زمینی که رطوبت زیاد نداشته باشد در طول زمستان نگهداری می کنند.

هویا فرستريانا Howeia forsteriana

پالمیه ها (نخلیان)

اوایل قرن بیستم بسیاری از سالن‌های منازل با نخل تزیین شده بود و در بین آن ها «کنتیا» جایگاهی ارجمند داشت.

اکنون نیز همین نخل ها با قیافه ظریف و برگ های بلند سبزرنگ و زیبای خود مد روز شده است. دوام و پایداری آن ها در برابر شرایط نامطلوب آپارتمان ها از یکسو و عمر طولانی آن ها از سوی دیگر این گیاهان را در زمره عالی ترین گیاهان تزیینی منازل در آورده است.

زیرا در صورت مراقبت صحیح سال ها به رشد و زندگی خود ادامه میدهد.

«هویا فرستريانا» که از جزیره «لرد هوی» در اقیانوس اطلس آورده شده است در مخلوطی از خاک چوب و خاک برگ و در گلدان های زهکشی شده یا جعبه های چوبی کاشته میشود.

نیاز به حرارت معتدل و آب دادن متعادل دارد و زمان تغییر گلدان آن اواخر زمستان می باشد. اما باید توجه شود که خاک اطراف ریشه ها دست نخورده بماند.

چون حشرات گیاهی مرتبا به آن حمله می کنند باید برگ هایش پیوسته با اسفنج ظریف مرطوبی تمیز شود.

هیدرانژئا (گل ادریسی) Hydrangea

ساکسیفراژه‌ها

این گیاهان را به خاطر امکان کشت مصنوعی در زمستان به صورت میلیونی در گلدان ها می کارند. انواع پیشرس آن ها در اسفندماه و گونه های دیرگل آن در اواخر خرداد گل می دهد.

این گل ها که گوی‌های درشت به رنگ های سفید و سرخ و قرمز را تشکیل میدهد معروف همگان است. پاره‌ای از گونه های گل سرخ آن اگر در زمین های اسیدی کاشته شود گل هایشان به رنگ آبی تغییر شکل می دهد.

بنابراین نوع گل آبی به خودی خود وجود ندارد. و حاصل اثرات برخی از محلول ها شیمیایی می باشد. برگ های «هرتانزیا»ها تعریق بسیار دارد پس همه روز باید خاک گلدان را بررسی نموده و همواره به آن آب داده شود.

آب دادن مرتب و حرارت کمتر از ۱۶ درجه سانتیگراد ضامن بقای گیاه و دوام گل های آن در آپارتمان است.

پس از تمام شدن گل می توان بوته گیاه را در هوای آزاد کاشت اما در زیر انبوه شاخ و برگ های درختان و در خاکی فاقد مواد آهکی صورت گیرد.

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید