معرفی گیاهان و گل های آپارتمانی (قسمت دوم)

522
گل های آپارتمانی

در این سری از مقالات قصد داریم تا به معرفی گیاهان و گل های آپارتمانی بپردازیم. مطالب جمع آوری شده در قالب چندین مقاله برای شما عزیزان تهیه گردیده است. لطفا با ما همراه باشید…

کالسئلاریا ایکس هربوهیبریدا (گل کفشک)Calceolaria X herbohybrida

اسکرفولاریاسه ها

کالسئلرهای دو رگه از پیوند گونه های مختلفی که از «شیلی» آورده شده است بدست آمده اند. این ها گیاهانی فصلی به ارتفاع ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر هستند که گل های بسیار جالبی دارند.

گل هایشان به شکل صندل است و اسم آن ها نیز از همین ریشه (کالسئوس) به معنی کفش کوچک یا مشک چرمی گرفته شده است.

گل های آن ها جالب و به رنگ های زرد یا نارنجی و یا قرمز دیده میشود و بر روی رنگ متن اصلی لکه ها و نقطه هایی به رنگ ها دیگر به چشم می خورد.

زیباترین نژادهای این گیاه گونه ای با قد کوتاه و گل های درشت و نوعی دیگر با گل های کوچک ولی فراوان است.

با کاشتن بذر آن در اواخر تابستان می توان تعداد بیشماری از آن را به دست آورد که پس از چند بار نشا کردن هر نهال را در گلدانی محتوی مخلوطی از خاک باغچه ای شن دار همراه با خاک سیاه و خاک برگ می کارند.

آن ها را در گلخانه های سرد و با تهویه زیاد پرورش می دهند و در هنگام رویش تغذیه آن ها با کود مایع ضروری است. این گیاهان از آغاز اسفند ماه تا پایان اردیبهشت ماه گل می دهند و در همین هنگام است که نهال های پرغنچه را به آپارتمان ها می آورند تا مدت بیشتری از گل آن ها استفاده شود.

کالیستمن سیترینوسCallistemon citrinus

میتراسه ها (موردی ها)

ترکیب قرار گرفتن گل های «کالیستمن» انسان را به یاد وسیله شستن شیشه ها یا تمیز کردن لوله های توپ های قدیمی می اندازد.

اما آنچه موجب این شباهت میشود پرچم های بیشمار و دراز گل است که با رنگ سرخ تند خود به جای موهای برس قرار گرفته است. در بالای مجموعه گل ها دسته ای در اوایل تابستان در گلدان ها می کارند.

در زادگاه اصلیش یعنی استرالیا به صورت درختی به ارتفاع تقریبی ۲۰ متر و دارای برگ های دایمی سبز مایل به خاکستری است.

آن را از جمله آسان ترین گیاهان تزیینی برای نگهداری در بانک های سرپوشیده و راهروها می دانند.

در زمستان با رژیم گلخانه های سرد و یا نارجستان ها سازگار است و در تابستان نیاز به رطوبت فراوان دارد. موقع تعویض گلدان آن فصل بهار است و خاک آن باید مخلوطی از خاک خوب باغچه ای همراه با خاک برگ باشد.

در سرتاسر کرانه های شمالی دریای مدیترانه «کالیستمن»ها بومی شده و در زیبایی بخشیدن به باغ ها با سایر گیاهان رقابت می کنند.

کاملیا ژاپنیکا Camellia japonica

تئاسه ها

این گیاه در مناطقی که زمستان های ملایم دارد به عنوان بوته های آزاد شناخته می شود. اما آن را برای تزیین آپارتمان ها و بالکن های سرپوشیده شمالی ساختمان ها در گلدان و یا باغچه های سنگی حاشیه ها نیز می کارند.

برگ هایش زیبا و به رنگ سبز تیره و براق است و گل هایش درشت و به صورت ساده یا مضاعف بوده و به رنگ ها سفید یا قرمز و یا سرخ گاه یک رنگ و گاه رنگارنگ دیده می شود.

خیلی زود گل می دهند و موسم گل دادن آن بر حسب انواع مختلف و شرایط محیطی بین ماه های بهمن تا اردیبهشت متفاوت است.

«کاملیا» از حرارت زیاد ناراحت است و طی زمستان خواهان هوای خنک و ملایم است. چون جذب کننده کلسیم و نیازمند به خاک غیر گچی یا خاک خلنگ می باشد.

این گیاه هرگز نباید کم آب بماند و در مدت گل دادن باید در جایی خنک گذاشته شود. از این پس می توان آن را در هوای آزاد و در جای نیم سایه تا پایان پاییز قرار داد.

کامپانولا ایزفیلا (گل استکانی) Campanula isphylla

کامپانولاسه ها

این گیاه را می توان نمونه فشردگی و تراکم دانست. شاخه های نازک و ظریفش گسترده شده به سوی زمین متمایل می شود.

گل هایش به رنگ آبی و فراوان هستند و با شکل زنگوله مانند و پنج گلبرگ مجزا از یکدیگر خود حالت ستاره ای پیدا می کنند.

یکی از واریته های آن موسوم به «آلبا» که گل های سفید می دهد از نوع اصلی متداول تر است و به آن نام ستاره مریم داده اند.

این گیاه از آغاز خرداد ماه تا اواخر شهریور ماه گل می دهد. در زمستان باید در جایی خنک اما به دور از یخبندان های شدید نگهداری شود.

پس از استراحت زمستانی می توان گلدان آن را عوض نمود. خاک لازم برای این کار مخلوطی از خاک مرغوب باغچه ای و زغال طبیعی است.

برای تکثیر آن گلدان های انبوه را تقسیم نموده و از هر قسمت گیاه جدیدی تشکیل می دهند. چیدن سرشاخه ها قیافه گیاه را زیباتر می سازد. اما می توان شاخه را بر چفته نیز بست.

کاپسیکوم آنوئوم (فلفل فرنگی) Capsicum annuum

سلاناسه ها

گل های آپارتمانی-1

این گیاه که موسوم به بیان یا فلفل فرنگی است از آمریکای استوایی آورده شده است. علاوه بر انواع خوراکی واریته هایی با میوه های زینتی نیز از آن گرفته شده است.

یکی از آن ها«فالسیکولاتوم» یا فلفل دسته گل با قد کوتاه و برگ های ظریف است و میوه هایی کوچک رو به بالا به رنگ قرمز دارد.

نوع دیگر موسوم به «کنواد» مقاوم‌تر از نوع نخست بوده و برگ های درشت و میوه های مخروطی شکل دارد.

این گیاهان برای به ثمر رساندن میوه های خود نیاز به حرارت دارند و میوه های آن ها هفته ها باقی می ماند.

برای استفاده از این گیاهان در تزیین آپارتمان ها باید آن ها را در کنار پنجره و جای کاملا آفتاب گیر قرار داد.

شامائدرئا الگانس (نخل) Chamaedorea elegans

پالیمه ها(نخلی ها)

نهال های بزرگسال این نخل زیبای مکزیکی به ۱ تا ۱/۵ متر بالغ می شود. دارای ساقه نازک و حلقه حلقه ای است که بامبوس را به خاطر می آورد و ۶ تا ۸ برگ پر مانند زینت بخش آن است.

از نخل های نادری است که در آپارتمان به گل می نشیند ولی میوه هایش جنبه تزیینی بسیاری نداشته و می توان به محض پیدا شدن آن ها را حذف نمود.

گرچه در زادگاه اصلی خود در سایه درختان بزرگ و در هوای آزاد می روید اما به آسانی با فضای نه چندان روشن آپارتمان خو می گیرد.

این گیاه خواهان حرارت است و مخلوطی از خاک تازه و خاک برگ و خاک سیاه به خوبی رشد می کند.

باید آن را از هجوم رشته های سفید cocheniles که در گلخانه ها فراون است در امان نگه داشت زیرا این حشرات به آسانی در پای برگ ها یعنی محل تازه ای را بر روی برگ ها تشکیل می دهند.

راه چاره آن است که یا پی در پی برگ ها را با ابر نرمی شستشو داده و یا با مایع حشره کش برگ ها را سمپاشی کنند.

کلرفیتوم الاتوم Chlorophyturn elatum

لیلیاسه ها(سوسنی ها)

گل های آپارتمانی-3

این گیاه را که به طور خودمانی به نام «فالانژیوم» می نامند از دو نظر طرفدار زیاد دارد زیبایی برگ ها و دیگری آسانی کاشتن آن.

زیرا بر روی برگ های آن خطوط سفید رنگ قشنگی دیده می شود. واریته دیگری از آن نیز وجود دارد که برگ هایش دارای خطوط زرد رنگ سراسری است.

تکثیر آن از راه تقسیم دسته های انبوه آن چه در بهار و چه در پاییز امکان پذیر است.

مقداری خاک باغچه شن دار برای رشد ریشه های ضخیم و گوشتی کافی است و این ریشه ها هر سال رشد بیشتری می نمایند.

در فصول هوای نامساعد از این گیاه برای زینت آپارتمان ها استفاده می کنند.

خیلی زود با محیط آپارتمان خو می گیرد و از لحاظ حرارت و آب توقع چندانی ندارد لیکن کمبود نور موجب کمرنگی برگ های آن خواهد شد.

کریزانتموم (گل داوودی) Chrysanthemum

کمپزه ها(مركبان)

گیاهی است که گل های مرکب با رنگ های زنده و متنوع می دهد. گونه هایی از آن که در گلخانه های سرد پرورش می یابد.

زینت بخش خانه های ثروتمند و فقیر است. این گونه های تازه را هرگز نمی توان یادآور گل های گورستان سرد زمستان دانست زیرا نه قیافه گل های قدیمی و نه رنگ غم آلود آن ها را دارند.

آن ها را در تمام طول سال می توان در گل فروشی ها پیدا کرد و باغبانان با استفاده از خصوصیات آن روشی را پی برده اند که حتی در زمستان نیز آن ها را به گل می نشانند.

به این ترتیب که در گلخانه ها با ایجاد شب مصنوعی گیاه را به اشتباه می اندازند و مقدمات گل دادن آن را فراهم می آورند.

باید دانست که روشن کردن محیط گیاه در شب کاملا جلو گل دادن آن را می گیرد اما با توام ساختن دو روش یاد شده می توان بدون توجه به فصل داوودی ها را شکوفا ساخت.

حرارتی برابر ۱۶ درجه سانتیگراد اجازه می دهد که داوودی ها را به مدت زیادی نگهداریم و تنها نیاز آن ها آبیاری مرتب است.

گل های آپارتمانی (سیسوسcissus)

ویتاسه ها(تاک ها و چسبک ها)

این گیاهان از تیره های مجاور تاک ها و چسبک ها هستند و گونه های نامبرده در زیر زیباترین و متداولترین آن ها محسوب می شوند:

۱- «س. آنتارتیکا» که استرالیایی است. شاخه های آن نیمه پیچیده و دارای برگ های بزرگ صاف یا دندانه دار و محکم و شفاف می باشد. هیکلش کوچک و برگ هایش انبوه است.

۲- «س. کاپنسیس» که زادگاهش آفریقای جنوبی است و دارای ساقه پیچنده و برگ های زاویه دار برجسته شبیه برگ مو است.

۳- «س.رمبیفلیا» یا«رواسیسوس رمبوادا» که از جزایر آنتی و آمریکای جنوبی آورده شده است. این گیاه دارای ساقه های پیچیده و برگ های مرکب از سه برگچه لوزی شکل یا بیضی و درخشان است.

۴- «س.استرياتا» متعلق به شیلی که پیچنده با برگ های پنج قسمتی و ساقه های نازک است.

از بین این گیاهان زیبا«س.رمبیفذلیا» و مخصوصا «س. آنتارتيكا» مقاوم بوده و در برابر نور ملایم آپارتمان مقاومت می نمایند.

آن ها را گاه برای آویز و گاه برای تزیین سبدهای گل به کار می برند. بهتر است یا شاخه هایش را کوتاه نموده و یا به چفته ببندند.

خاک مناسب برای رشد آن ها مخلوطی از خاک چمن یا خاک باغچه و خاک برگ است. گیاهانی قانع بوده و در محیط راهروها و اطاق های گرم نیز سازگاری نشان میدهند اما در آب دادن به آن ها نباید زیاده روی نمود.

کلردندروم تمسنيائه (درخت قسمت) Clerodendrum thomsoniae

وربناسه ها

گل های آپارتمانی-2

بوته ای است که از غرب آفریقا آورده شده و امکان دارد رشد آن تا ارتفاع ۳ تا ۴ متر برسد. ساقه های پیچنده اش دارای برگ های درشت کامل بوده و گل هایش به صورت دسته ای در نوک شاخه می روید.

هر گل حاوی مجموعه گلبرگ های لوله ای شکل و قرمز رنگ است که در میان کاسبرگ سفید درشتی جلب توجه می کند. گل هایش در بهار باز می شود و در تمام طول تابستان باقی می ماند اما نیاز به روشنایی کامل دارد.

باید آن را مرتبا آب داد به جز در زمستان که رشد آن کندتر شده و به آب کمتری نیاز دارد. مقداری خاک مرغوب باغچه ای همراه با خاک برگ برای رشد آن کافی است. پس از اتمام شدن گل ها می توان شاخه های دست و پاگیر آن را هرس نمود.

کلیرا ژاپنیکا Clevera japonica

تئاسه ها

این گیاه بوته ای که ارتفاع آن به ۱/۵ متر می رسد دارای برگ های ساده متقابل و مقاوم است.

به طوری که از لحاظ برگ های کاملیا را به خاطر می آورد. نوع سه رنگ یا «تری کلر» آن که برگ های سبز تیره براق آراسته به نوارهای طولی خاکستری و حاشیه کرمی دارد متداول‌تر است.

ضمنا حاشیه کرمی یاد شده در اکثر موارد و به هنگام جوانی گیاه مختصری رنگ قرمز نیز به همراه دارد.

آن را در گلدانی که حاوی خاک خلنگ و خاک برگ باشد می کارند و در سرتاسر تابستان در هوای آزاد می گذارند اما در فصول هوای نامساعد برای تزیین بالکن های سرپوشیده و راهروهای شیشه دار که دارای نور کافی و حرارت متعدل باشد به کار می برند.

کدیائم (کر چک هندی) Codiaeum

افربیاسه‌ها (فرفونيان)

این گیاهان با رنگ ها زنده و متنوع خود در مناطق حاره پرچین های دلفریب و زیبایی تشکیل می دهند. اما واریته های متداول فعلی از نوع «ک. پیکتوم» که متعلق به اندونزی است گرفته شده اند.

قد آن ها در آپارتمان از ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتر تجاوز نمی کند و برگ هایش به رنگ سبز ولی آراسته به لکه های زرد و سرخ و ارغوانی است و بریدگی های هلالی شکل بر زیبایی آن افزوده است.

بهتر است گاه گاهی برگ های آن را با یک آستری یا اسفنج نرم و مرطوب تمیز نمایند تا علاوه بر گرد و خاک شته هایی هم که معمولا پشت برگ ها لانه می کنند زایل شود.

این گیاه گلخانه گرم را باید در مخلوطی از خاک خلنگ و خاک برگ کاشت و در جایی که در معرض تابش خورشید باشد قرار داد. آب دادن مرتب و آب پاشیدن همه روزه برگ ها و هفته ای دو بار کود محلول از نیازهای این گیاه است.

حرارت محیط آن نباید از ۱۶ سانتیگراد پایین تر رود و هرگز نباید در معرض جریان هوا قرار گیرد و در این صورت خواهد بود که می توان آن را مدت ها در آپارتمان نگه داشت.

کلس هیبرید (حسن يوسف) Coleus hybrides

لابیاسه‌ها

«کلس»های دورگه را اصولا از نوعی به نام «کلس بلومیی» که زادگاهش جاوه بوده است بدست آورده اند. از جمله نباتات فصلی محسوب می‌شوند.

ساقه آن ها چهارگوش و برگ هایشان با تنوعاتی از رنگ ها سبز مایل به زرد، زرد طلایی، قرمز یا ارغوانی مایل به سیاه مشاهده می شود.

جاذبه تزیینی آن ها در زیبایی برگ های درخشانشان نهفته است. آن ها را هم در باغچه ها و هم در گلدان ها می کارند.

مرحله نخست برای تکثیر آن ها قلمه زدن است و نهال های جوانی با قد و قیافه یکسان تهیه می کنند. راه دیگر تکثیر آن ها کاشتن بذر است که جالب تر بوده و گیاهانی قویتر با برگ های درشت و رنگ ها متنوع را موجب می شود.

بذرها را ابتدا در یک خاک سبک می کارند و سپس نهال های جوان را به خاکی مغذی تر که بیشتر حاوی خاک مرغوب باغچه ای است منتقل می کنند.

درجه حرارت بالا، آب دادن فراوان و تغذیه آن ها با کود محلول به تناسب سبب رویش عالی و درخشندگی رنگ ها آن ها خواهد شد.

جای روشن ولی نه تابش مستقیم خورشید مناسب ترین محل برای آن هاست. گل آن ها بی ارزش است و به محض پیدایش باید چیده شود.

کلومنئا گلریزا Columnea gloriosa

ژسنریاسه‌ها

این گیاه (اپیفیت) که بر روی تنه درختان جنگل زندگی می کند از «کستاریکا» آورده شده و در بین گونه های مختلف «کلومنئا» از همه متداول تر است.

برگ هایش از نوعی پرز ارغوانی رنگ پوشیده شده و ساقه های آویزانش تا ۵۰ یا ۶۰ سانتیمتر می رسد.

در زمستان گل هایی دو لبه به رنگ قرمز آتشین میدهد که به طرز باشکوهی شاخه های نو رسته اش را می آراید.

هنگامی که شاخه هایش از بالای درخت ها یا درگاه ها به طرف پایین آویزان شود ارزش تزیینی آن ها دو چندان می شود ولی آن را برای زینت گلخانه ها و راهروهای روشن نیز به کار می برند.

این گونه به خصوص در موقع گل دادن خود روشنایی مات را بیشتر دوست دارد و همه ساله گل می دهد.

خاک مناسب برای این گیاه مخلوطی از خاک برگ و مختصری خاک سیاه است. در بهار که فصل رویش آنست احتیاج به آب بیشتری دارد اما در سایر فصل ها به جز زمستان که آب کمی برای آن کافی است باید مرتب آب داده شود.

کردیلین Cordyline

لیلیاسه ها (سوسنی ها)

غالبا این گیاهان را به علت شباهتی که با «دار کائنا» دارند اشتباها مینامند. زیرا همانند آن ها دارای ساقه‌ای ساده اند که بر نوک آن دسته ای برگ دراز و باریک روییده است.

اما وجه تمایز این ها ریشه سفیدرنگشان است و در صورتی که «دار کائنا»ها دارای ریشه زرد پرتقالی هستند.

انواع نامبرده در زیر می توان متداول‌ترین «کردیلین» ها دانست:

۱- «کردیلین استرالیس» یا «دراكائنا ایندیویزا» که دارای واریته های بسیار از جمله «رین بو» می باشد. این واریته انبوهی از برگ های باریک دارد و حاشیه سرخ رنگ مایل به بنفش برگ های آن با خطی به رنگ زرد مشخص شده است.

۲- «کردیلین روبرا» دارای برگ های درشت و ضخیم به پهنای ۴ تا ۵ و در ازای ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر به رنگ سبز تیره است. گونه ای از آن به نام «براونتی» کوتاه و ضخیم و تنومند بوده و پشت برگ هایش به رنگ قهوه ای مایل به قرمز است.

۳- «کردیلین استریکتا» یا «ک.کنژستا» از استرالیا آورده شده است و برگ های آن باریکتر و قیافه کوچکتری دارد و از تیره مجاور گونه اخیرالذکر است.

۴- «کردیلین ترمینالیس» زادگاهش بخش استوایی قاره آسیا است. برگ های درشت مارپیچ با دمبرگ بلند به رنگ ها درخشان سبز تیره، قرمز، سرخ و سبز مایل به کرمی دارد.

سه نوع یاد شده نخست نیاز به حرارت بسیار ندارد و برای آپارتمان هایی که حرارت زیاد ندارند مناسب هستند اما نوع اخیر متعلق به گلخانه های گرم و مرطوب بوده و باید در مخلوطی از خاک خلنگ و خاک برگ کاشته شود.

این گیاه را باید به طور مرتب آب داد و در روشنایی کافی بهتر رنگ می گیرد.

«کردیلین»ها از بهترین گیاهان آپارتمانی هستند اما نوع «ترمینالیس» را به علت توقعات بسیاری که دارد جز برای مدت محدود نمی توان در آپارتمان نگه داشت.

کرساندرا انفوندیبوليفرمیس Crossandra Infundibuliformis

آکانتاسه ها

این گیاه می تواند تا ۶۰ سانتیمتر رشد کند. اما در گلدان کوچکتر مانده و به صورت یک گیاه آپارتمانی زیبا با گل های زمستانی در می آید.

خوشه های گل که از اطراف ساقه می رویند دارای چهار ردیف کاسبرگ است که از هر ردیف آن گلی با رنگ درخشان که معمولا قرمز و منتهی به لوله بلندی است می روید.

کاسبرگ ها نیز از پرزهای بلند سفید و نرمی پوشیده شده است. مدت طولانی گل دادن آن یکی از ویژگی های این گیاه زیبای هندی است.

آن را در مخلوطی از خاک های سبک با واکنش اسیدی می کارند و معمولا دو قسمت خاک سیاه و یک قسمت شن است.

«الکساندرا» از محیط راحت آپارتمان های گرم خوشش می آید. اما بهتر است آن را پیش از فرا رسیدن فصل شکوفایی گل ها به محل خنکی منتقل سازند زیرا این امر موجب زنده تر شدن رنگ گل های آن می شود.

در هنگام رویش به آب فراوان نیاز دارد. اما پس از آن باید آب دادن به آن را کاهش داد.

کریپتانتوس Cryptanthus

برملیاسه‌ها (اناناس)

این گیاهان به شکل یک گل بزرگ بر سطح زمین می رویند. برگ هایشان دراز و نوسان دار و چرم مانند به رنگ سبز زیتونی آراسته به نوارها یا خطوطی سفید مایل به زرد یا قهوه ای است. در صورتیکه گل هایشان اهمیتی ندارد.

جالبترین انواع آن ها گونه های زیر است:

۱- «کا.اکليس» که پهنه برگ آن دارای نوار قهوه ای رنگ عرضی است.

۲- «گ.بیویتاتوس» که برگ های نوسان آراسته به دو نوار طولی سفید کرمی است.

۳- «ک. رناتوس» برگ های آن نیز نوسان دار اما پهن و دارای خطوطی خاکستری است.

هر سه این انواع از برزیل آورده شده است و از جمله گیاهان گلخانه های گرم محسوب می شود.

این گیاهان به علت بافت پوست مانند برگ هایشان مقاومت بیشتری در برابر هوای خشک نشان میدهند.

در موعد رویش بهاری باید پی در پی به آن ها آب داده شود و برگ هایشان با آب نیمه گرم و به وسیله آبفشان خیس شود.

ارزش تزیینی آن ها چه در باغچه های آپارتمانی و چه گلدان های شیشه ای و یا مینیاتورهای گیاهی زیاد است.

همانند سایر آناناس ها پس از فصل گل و جوانه هایی از پایین ساقه خود می دهند که می توان آن ها را جدا نموده و در تکثیر گیاه به کار برد و کافی است آن ها را در گلدانی حاوی خاک برگ قرار دهند.

سیپروس آلترنيفليوس Cyperus alternifolius

سیپراسه‌ها (جنگنی‌ها)

این گیاه ساکن باطلاق های ماداگاسکار از خویشان نزدیک پاپیروس مصری ها است. ساقه هایش به صورت انبوه و تا ارتفاع ۸۰ سانتیمتر رشد می کند و بر سر هر ساقه دسته‌ای برگ خطی و ظریف می روید.

گونه ای از آن به نام «گراسیلیس» که کوتاهتر و کوچکتر است بیشتر کاشته میشود. ساده ترین راه تکثیر آن قلمه زدن است.

بدین ترتیب که هر ساقه را از ۲ یا ۳ سانتیمتر زیر برگ ها قطع نموده و آن را به قطعات ۵ سانتیمتر تقسیم می نمایند و هر قطعه را در خاک بسیار مرطوبی فرو می کنند.

پس از ریشه دادن قلمه آن ها را در گلدان هایی که از خاک تازه و خاک چوب و خاک برگ به طور مساوی پر شده است می کارند.

این گیاه خواهان خاکی با رطوبت زیاد است و لذا گلدان ها را در داخل زیر گلدانی هایی که دایما آب دارند قرار میدهند و آن ها را در محلی که نور زیاد و حرارت معتدل دارد می گذارند. این گیاهان محیط آپارتمان را به خوبی تحمل می کنند.

سیکلامن پرسیکوم (سیکلامن ایرانی) Cyclamen persicum

پریمولاسه‌ها (پامچالیان)

کلیه واریته های این گیاه از نوعی به نام سیکلامن ایرانی که از گیاهان بومی خاورمیانه است گرفته شده است

انواعی که در کشور فرانسه پرورش یافته است دارای گل های بسیار درشت با تعداد ۷ یا ۸ گلبرگ و سفیدرنگ است.

اما انواع کاشته شده و در سایر کشورهای اروپایی گل های بیشتر اما قد کوتاهتری دارد. حرارت مناسب برای این گیاهان بین ۱۲ تا ۱۳ درجه سانتیگراد است و از جریان هوای سرد و یا نزدیکی به رادیاتور در زحمت خواهند بود.

اگر مرتبا آب به آن ها بدهند نیازی به پاشیدن آب بر روی برگ هایشان نیست. «سیکلامن»ها را اگر در مدت رشد و رویش در خاک مغذی قرار دهند به هنگام شکوفایی گل های خود که به ساختمان ها آورده می شوند نیازی به کود نخواهد داشت مشروط بر آن که در نزدیکی پنجره ولی نه در تابش مستقیم آفتاب قرار گیرند.

این گیاهان از اوایل مرداد تا اواخر بهمن ماه در ویترین گل فروشی ها دیده می شوند و مدت ها گل میدهند.

سیر تمیوم فالکاتوم Cyrtomium falcatum

پلیپد پاسه ها

این سرخس گلخانه های سرد از چین و ژاپن آورده شده است. گیاهی است نیرومند و به خاطر برگ هایش که از بافت محکمی ترکیب یافته و به رنگ سبز زیبایی می باشد و جنبه تزیینی بسیار دارد.

طول برگ های آن به ۶۰ تا ۸۰ سانتیمتر می رسد و پر مانند بوده و از برگچه های کوچکی به شکل داس تشکیل شده است.

گونه ای از آن به نام «رشفردیانوم» از نوع اصلی متداول تر است و وجه تمایز آن داشتن رشته هایی در انتهای برگ هاست.

این گیاه که رشد سریعی دارد برای نگهداری در آپارتمان بسیار مناسب است و خاک لازم برای آن مخلوطی از خاک تازه و خاک برگ می باشد.

آن را در روشنایی کمتر نیز می توان نگه داشت اما هوای محیط باید خنک باشد. در تابستان می توانند آن را در هوای آزاد و در محل سایه ای بگذارند.

سیتیسوس رامسوس (طاووسی)Cytisus racemosus

لگومینزها (پروانه داران)

از دو نوع گیاه که یکی زادگاهش جزایر قناری و دیگری موطنش جزیره «مادر در غرب مراكش» بوده است گیاهی به نام «سیتیسوس رامس» به وجود آورده اند.

بوته کوتاهی است که شاخه های بسیار و برگ های سه قسمتی مقاوم دارد. گل های آن زرد رنگ و معطر و خوشه ای است و در اواخر بهار یا اوایل تابستان ظاهر می شود.

این گیاه متعلق به گلخانه های سرد است و در زمستان حرارتی در حدود ۱۰ سانتیگراد برایش کافی است.

به روشنایی احتیاج زیاد دارد و به این جهت برای راهروهای شیشه دار و کنار پنجره ها و بالکن های آپارتمان ها مناسب است

در تابستان می توان آن را در هوای آزاد و در برابر تابش خورشید قرارداد.

این گیاه را در مخلوطی از خاک تازه و خاک چوب همراه با شن می کارند و از جمله مزایای آن فراوانی گل های پیشرسی آن ها و مدت طولانی گل دادن آن است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید