بیماری های داخی

کاربر ۱۷کاربر ۱۷
807 بازدید
بیماری های داخی

بیماری های داخلی چیست؟

بیماری های داخی در واقع هر عاملی که نظم داخلی بدن را بر هم زنده تند کند یا بی حرکت کند، عامل بیماری زا نامیده می شود این عوامل عبارتند از:

دخالت عواملی مثل؛ غذا، دارو، ضربه، میکروب، باکتری، سرما، گرما، غم و اندوه و … می تواند تغییراتی در مایعات داخلی سلول، مایع خارجی سلول و خود سلول به وجود آورد که واکنش بدن در مقابل آن، موجب پیدایش بیماری خواهد شد.

هر بیماری علائمی مخصوص به خود داشته که عامل بیماری زا در آن مؤثر است. مثلا کم شدن مایعات بدن، خشکی و ضعف عمومی، زیاد شدن مایعات بدن، پرآبی و سنگینی وزن را به وجود می آورد. این عدم تعادل باعث پیدایش بیماری خواهد شد که بستگی به عامل به وجود آورنده خود دارد.

باز برای مثال ۶۰ درصد از وزن بدن را مایعاتی تشکیل میدهند که این مایعات داخل و خارج سلول های بدن را پر کرده اند و در همین مایعات است که مواد غذایی مورد نیاز سلول های بدن وجود دارد. کم یا زیادی این مواد غذایی نیز می تواند موجب بیماری و رنج و الم گردد.

مایعات خارج سلولی در سراسر بدن دائما در حال حرکت و اختلاط است. مایع خارج سلولی را محیط داخلی نیز گویند تا مادامی که اکسیژن، گلوکز، الکترولیت ها، اسیدهای آمینه، چربی ها، ویتامین ها و مواد لازم زندگی در دسترس سلول ها به اندازه کافی قرار گیرد آن ها قادر به ادامه حیات می باشند.

کم و زیاد شدن یکی از این مواد خوراکی حیات بخش، بدن را به سمت نامنظمی و بیماری میکشد. مایعات داخل سلول شامل: املاح، ویتامین ها و مواد غذایی لازم برای زندگی یاخته ای است، که اگر اختلالی در این مایعات به وجود آید زندگی سلولی را مختل می نماید.

تعادل محیط داخلی بدن

وظایف دستگاه های مختلف بدن به شکلی تنظیم شده است که باعث ثبات و پایداری محیط داخلی آن می گردد. مثلا ریه ها اکسیژن لازم را به گلبول های قرمز میدهند، گلبول های قرمز اکسیژن را به بافت ها رسانده و مواد زائد آن را گرفته و به ریه ها باز می گردانند.

کلیه ها غلظت الکترولیت ها را ثابت نگاه می دارند، دستگاه گوارش غذا را از لوله گوارشی جذب کرده و به خون می دهد، قلب خون را به تمام نقاط بدن می رساند و سلسله اعصاب ارتباط موجود را با داخل و خارج از بدن برقرار می سازد.

حال اگر اختلالی در یکی از وظایف اعضای فوق به وجود آید موجب رنج، درد، ضعف، ناتوانی و عدم کارایی بدن می گردد. برقراری نظم مجدد به این دستگاه ها به وسیله غذا، دارو، استراحت و رعایت بهداشت انجام می پذیرد.

هنگامی که تمام دستگاه های بدن تحت شرایط طبیعی و در سلامتی کامل به سر برند تعادل بدن برقرار است و می توان گفت که مزاج و طبع آدمی سالم است، عدم تعادل محیط داخلی، طبع آدمی را به سوی بیماری می کشاند که ظهور علائم حاصله باعث پیدایش مزاج های مختلف است.

بیماری های داخی: درد

درد یکی از مکانیسم های محافظ بدن است؛ زیرا موقعی تولید می شود که ضایعه بافتی ایجاد شده باشد بدین ترتیب باعث می شود که شخص درصدد رفع عامل آن برآید. مثلا هنگام نشستن روی پاها به مدت زیاد یا تحت فشار چیزی قرار گرفتن، به علت قطع جریان موقتی خون و تحریک عصب موبوطه درد ایجاد می شود.

محل اصلی درد به علت پیچیدگی شاخه های عصبی و زیادی آن ها به طور دقیق مشخص نمی گردد، مگر جایی که از رشته های عصبی کمتری برخوردارند، مثل دست ها و نوک انگشتان. این گونه دردها ممکن است در محل اصلی خود حس نشود و در جای دیگری محسوس شود.

مثل دردهای انتقالی معده به سینه و قفسه صدری، یا انتقال دردهای سیاتیکی در اثر آسیب مهره های کمری، به پاها و زیر ران ها (در صورتی که مهره کمری آسیب ببیند در زیر ران ها حس می شود.)

نسوج هیستامین آزاد می کنند و این ماده باعث تحریک گیرنده های حس درد می شود. این ماده حساس کننده، در هر ضایعه بافتی به وجود می آید، که باعث ایجاد درد می شود حتی اگر این ماده از خارج هم به بدن ترزیق شود درد شدیدی را ایجاد میکند. بعضی از داروها اثر خنثی کنندگی روی ماده درد زا دارند که با خوردن آن ها باعث تسکین درد می شود. (علت تسکین دردها خنثی شدن این ماده است).

دردهای بدن پس از اینکه وارد نخاع شدند از آن جا به طرف مغز رفته و به ناحیه خاکستری آن می رسند، پس از گذشتن از این مسیر درد حس میشود.

طاقت افراد نسبت به درد بسیار متفاوت است. به طوری که بعضی کم طاقت و بعضی صبور خواهند بود؛ لذا واکنش های روانی که نسبت به درد ایجاد می شود نمی تواند ملاک درستی برای شدت درد باشد.

این واکنش ها عبارتند از اضطراب، گریه و ناله، افسردگی، تهوع، و تحریک پذیری های دیگری که هیچکدام برای طبیب ملاک دقیقی برای وجود و عدم شدت درد نیست، این نشانه ها مربوط به زمینه روحی بیمار است.

بیشتر دردها دورتر از محل حقیقی خود حس می شوند، گاهی دردهای سطحی نقطه ای از بدن در جای دیگری خود را نشان میدهند و زمانی دیگر دردهای داخلی به سطح بدن می رسند، یا درد احشایی داخل شکم، بر احشا دیگر داخل شکم سرایت میکند.

به طور کلی می توان گفت که دردها گرچه ممکن است از یک عضو باشند لیکن می توانند اعضای دیگر را تحت تأثیر خود قرار دهند. برای تسکین این دردها دارویی که خاصیت تسکینی روی بیشتر اعضا را داشته باشد دارای اهمیت زیادی است که خوشبختانه این خاصیت در داروهای گیاهی موجود است و یک داروی تجویز شده گیاهی علاوه بر اینکه زیانی برای بدن ندارد می تواند بیشتر اعضای بیمار را تحت درمان و بهبودی قرار دهد.

دردهای احشایی اعضاء مختلف

بیماری های داخی: دردهای احشایی اعضاء مختلف

دردهای مربوط به قلب: چون قلب نسبت به ضربه های مستقیم حساس نیست و درون قفسه سینه قرار گرفته لذا بیشتر دردهای قلبی را بایستی مربوط به کم خونی عضله قلب دانست. این دردها بیشتر به قاعده  گردن، عضلات سینه و در امتداد بازوها به خصوص بازوی چپ (از طرف بالا به پایین) منتقل می گردند و بیشتر در طرف چپ سینه احساس می شوند.

درد کم خونی عضله قلب ممکن است در اثر تنگ شدن عروق کرونر به علت اسپاسم یا انقباض باشد. در اسکروزیا (سخت شدن عروق غذا دهنده قلب) این عروق به علت فوق دايما تنگ بوده که نتیجه اش درد دایم جلوی قلبی را سبب خواهد شد. وجود لخته خون یا چربی در این عروق درد جلو قلبی دائم خواهد داد.

یکی دیگر از علل مهم این دردها و سکته های ناگهانی، چاقی و زیاد بودن چربی خون و زیادی وزن بدن است. در اثر استرس و هی حرص و جوش خوردن های اضافی دردهای فراوانی دیده میشود. اضطراب و نگرانی برای چرب خون ها و پرخورها عامل بسیار بدی است زیرا این عوامل موجب سکته است.

بیماری های داخی: دردهای مربوط به مری

دردهای مری معمولا در حلق، قاعده گردن، بازوها و ناحیه میانه سینه خود را نشان می دهند. قسمتی از مری که به معده وصل می شود بدون اینکه ارتباطی با قلب داشته باشد درد به قسمت جلوی قلب منتشر می شود. این دردها در اثر گشادی ته مری یا التهاب معده یا مسمومیت ها به علل میکروبی، پیدا می شوند.

بیماری های داخی: دردهای مربوط به معده

دردهایی هستند که از ته معده شروع می شوند و اصولا مربوط به التهاب معده می باشند، در قسمت بالا یا اندکی در پایین قلب حس می شوند. این دردها بیشتر شباهت به سوزش دارند و به سوزش قلبی معروف هستند. دردهای زخم معده بیشتر در زیر استخوان جناق سینه و بالای ناف خود را آشکار می سازند و تقریبا نقطه ای شکل هستند و بیشتر مبدا شیمیایی دارند که به علت زیادی اسیدهای معده می باشند.

بیماری های داخی: دردهای مربوط به مجاری کیسه صفرا

این دردها در قسمت میانی اپی گاستر (معده) احساس میشوند و محل آن ها تقریبا منطبق بر محل درد زخم های معده است و دارای سوزش هستند، از این رو شبیه به دردهای زخم معده می باشند، اما رابطه آن ها با غذا مثل رابطه زخم معده با غذا نیست. دردهای مربوط به کیسه صفرا بیشتر در نقطه ای از شانه راست حس می شوند که با خوردن غذای چرب و سرخ کرده و پر حجم، افزون می گردند.

بیماری های داخی: دردهای مربوط به لوزالمعده

در اینجا دردهای بسیار شدیدی در جلو و عقب لوزالمعده حس میشود که به دردهای کشنده معروف است.

بیماری های داخی: دردهای کلیوی

کلیه، لگنچه و حالب ها همگی در پشت صفاق قرار دارند و بیشتر درد در پشت عضو رنجور حس می شود. گاهی هم به زیر شکم منتقل می شوند. درد مربوط به مثانه مستقیما روی خود مثانه احساس می شود. گاهی درد مثانه در کشاله ران است و گاهی بیضه ها تیر می کشد، درد سنگ کلیه در ناحیه کلیه، سنگ حالب در ناحیه مثانه و جلو شکم، سنگ داخل مثانه سر آلت و تنه آلت و کشاله ران تیر می کشد.

بیماری های داخی: دردهای مربوط به زهدان

این درد در زیر شکم احساس می شود. اگر تخمدان ها و رحم آزرده شده باشند، معمولا درد در دیواره شکم، قسمت تحتانی تنه یا به پشت کشیده می شود.

دسته بندی طب سنتی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت