انجیرک ، علف بواسیر (Ficaria verna)

کاربر 21کاربر 21
173 بازدید
انجیرک

نام فارسی: انجیرک ، علف بواسیر

نام علمی: .Ficaria verna Huds

نام فرانسه: Eclairette, Petite Eclaire, Herbe aux hemorroides, Ficaire

نام انگلیسی: Pile Wort, Figwort, Ficary

نام آلمانی: Scharbockskraut

نام ایتالیایی: Erba dell Emorroidi, Favagello, Ficaria

نام عربی: حشيشة الخطاف

انجیرک از تیره آلاله، گیاهی است علفی، چند ساله، دارای ساقه بسیار کوتاه و خوابیده و ریشه های متعدد، متورم، غده ای دراز، به طول ۲ تا ۵ سانتی متر و به قطر ۵ میلی متر است. در زمین های مرطوب و نواحی سایه دار غالب نواحی اروپا، آسیای صغیر و قفقاز پراکندگی دارد ولی در ایران نمی روید.

برگ های آن دمبرگ دراز، پهنک مدور، قلبی شکل نسبتا ضخیم و واقع در سطح زمین دارند. گل های آن بزرگ، معمولا عقيم، به پهنای ۲ – ۳ سانتی متر ، به رنگ زرد درخشان و مرکب از ۳ کاسبرگ و ۶ تا ۱۲ گلبرگ با ظاهر زیبا و ستاره ای شکل هستند. پس از پایان گل دادن، گل ها و برگ های گیاه از بین می روند به طوری که فقط ریشه های گیاه در داخل خاک باقی می مانند.

با جدا شدن ریشه های متورم گیاه از یکدیگر، موجبات تكثیر فراوان آن به سرعت فراهم می شود و چون گاهی به عنوان زینت پرورش می یابد، سرعت تکثیر و ازدیاد پایه های متعدد گیاه باعث می شود که وسعت زیادی از زمین، توسط آن اشغال گردد به طوری که خارج کردن همه آن ها از محیط کشت به اشکال صورت گیرد.

گیاه انجیرک از تیره آلاله

با آن که گیاه انجیرک در ردیف انواع سمی جای دارد ولی سمیت آن از دیگر گیاهان این تیره مانند بعضی Ranunculus ها، کم تر به نظر می رسد زیرا برگ های خیلی جوان آن تحت نام Rondelotte، در نواحی مختلف کشور فرانسه به مصرف تغذیه می رسد. این برگ ها، طعم کمی تند، مانند بولاغ اوتی (علف چشمه) دارند و حتی به جای آن مصرف می شوند ولی اگر بزرگ گردند و رشد پیدا نمایند، طعم آن ها تلخ تند و ناپسند می شود.

ضمنا چنین شهرت دارد که در گذشته در زمان قحطی، ریشه متورم گیاه را پس از جوشاندن (به منظور از بین بردن تلخی آن) مصرف می نمودند و از مخلوط آن با آرد، در تهیه بعضی اغذیه استفاده می کردند. تلخی طعم برگ های جوان نیز بر اثر جوشاندن و یا خشک کردن آن، از بین می رود ولی همین طعم کم برگ های جوان به علت ناپسند نبودن، باعث مصرف آن به صورت سالاد، مخلوط با سبزیجات دیگر شده است.

اعضا جوان گیاه، مخصوصا اگر پرورش آن در اماکنی با نور کم صورت گیرد، فاقد طعم تلخ می شود و به تجربه دیده شده است که اگر گیاه در کارخانه های اره کشی، در بین خاک اره پرورش یافته باشد فاقد این طعم می گردد.

ترکیبات شیمیایی ‌انجیرک

اعضا مختلف گیاه انجیرک دارای نوعی اسید فرار به نام اسید فیکاریک (ac. ficarique) است که در گیاهان دیگر این تیره نیز دیده می شود به علاوه دارای ماده ای به نام فيكارين (ficarine) می باشد که شباهت زیاد به ساپونین دارد.

خواص درمانی انجیرک

خواص درمانی انجیرک

این گیاه در گذشته به عنوان ضد اسکوربوت، درمان خنازير، رفع بیماری های سینه و در قرون وسطی به عنوان تب بر مورد استفاده قرار می گرفته و یا مصرف آن به عناوین مذكور توصیه می شده است. اثر درمان هموروئید (وجه تسمیه گیاه) که برای آن قائل بوده و هستند، غیر قابل انکار می باشد.

بسیاری از پزشکان قرون ۱۷ و ۱۸ میلادی، از گیاه انجیرک به عنوان درمان هموروئید استفاده به عمل می آورده اند مانند آن که Neuchausen در سال ۱۸۵۴ اثر آن را در درمان هموروئید قاطع ذکر نموده و چنین اظهار داشته که مصرف دم کرده ریشه های متورم گیاه، اگر مدتی ادامه پیدا نماید. عمل دفع، منظم می گردد و به این صورت، شدت بیماری از بین می رود و تدریجا بهبودی حاصل می شود.

پزشکان دیگر مانند Berlemont و Van Holsbeck در سال ۱۸۵۹ و سپس Stanislas Meunier در اواخر قرن ۱۹ نیز به همین نتیجه قطعی در درمان هموروئید رسیدند. بررسی های ارزنده و پیگیر Dr. H. Leclerc، بنیان گذار فيتوتراپی، نظریه دانشمندان مذکور را تایید کرد به طوری که چنین اعلام شد که استفاده از این گیاه در هموروئید باعث می شود که درد و ناراحتی های بیمار تسکین یابد و خون ریزی ناشی از آن، قطع شود به علاوه تورم سیاهرگ ها، کاهش کلی حاصل نماید.

از ریشه گیاه در بلژیک برای درمان هموروئید، به صورت عصاره، حب، شربت، پودر و دم کرده ۵۰ تا ۶۰ در هزار استفاده به عمل می آید. در استعمال خارج، پماد آن به صورت مالیدن بر روی عضو، جهت درمان هموروئید، مصرف دارد.

صور دارویی انجیرک

صور دارویی انجیرک

پودر به مقدار ۲ تا ۴ گرم مخلوط در عسل یا قند، شربت، عصاره روان، الكلاتور (به مقدار ۴۰ قطره و ۳ مرتبه در روز) – در استعمال خارج، پماد حاصل از ۵ گرم عصاره نرم ریشه، مخلوط با ۵۰ گرم اونگان پوپولئوم، به صورت مالیدن بر روی عضو.

اونگان پوپولئوم از جوانه خشک شده شالک (.Populus nigra L) و برگ خشک شده گیاهانی مانند بلادون، ژوسکیام، تاجریزی و خشخاش، پیه و الكل ۹۵ درجه به ترتیب به مقادیر ۸۰۰ گرم، ۱۰۰ گرم، ۱۰۰ گرم، ۱۰۰ گرم، ۱۰۰ گرم، ۴۰۰۰ گرم و ۴۰۰ گرم تهیه می شود.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت