چشم در علم پزشکی

کاربر ۱۸کاربر ۱۸
984 بازدید
چشم در علم پزشکی

قرنیه، عنبیه، عدسی، عصب بینایی، عضلات خارجی و ضمایم چشم در علم پزشکی به شرح زیر قابل تعریف می باشند.

قرنیه:

قرنیه یک بافت شفافی است که اندازه و ساختمان آن را می توان تقریبا با شیشه ی ساعت مچی کوچکی مقایسه کرد.

ضخامت قرنیه در افراد بالغ به طور متوسط در مرکز ۰/۵۲ میلی متر و در اطراف ۰/۶۵ میلی متر می باشد.

همچنین قطر افقی آن ۱۱/۷۵ میلی متر و قطر عمودی آن ۱۰/۶ میلی متر است. یکی از بیماری های قرنیه زخم قرنیه است که در اثر کمبود ویتامین A به وجود می آید.

عنبیه:

عنبیه دارای سطحی صاف و یک سوراخ گرد مرکزی به نام مردمک است. عنبیه در مجاورت سطح قدامی عدسی واقع است.

عدسی:

عدسی که از نظر ساختمانی محدب الطرفین می باشد، بی رنگ و تقریبا شفاف است که ضخامت تقریبی ۴ میلی متر و قطر ۹ میلی متر دارد.

عدسی در پشت عنبیه آویزان است. در جلوی عدسی مایع زلالیه و در پشت آن مایع زجاجیه قرار دارد.

در عدسی هیچگونه اعصاب درد و عروق خونی وجود ندارد. کار عدسی متمرکز کردن تصاویر بر روی شبکیه است.

یکی از بیماری های آن کدورت عدسی است که به آن کاناراکت می گویند، شیوع این بیماری معمولا از سن ۶۰ سالگی می باشد.

عصب بینایی:

عصب بینایی مجموعه ای از رشته عصب هایی است که همچون کابل سیمی، چشم را به مغز متصل می کند و باعث ارتباط چشم با مغز می گردد و در صورتی که آسیب ببیند هرگز قابل ترمیم نخواهد بود.

غده ی اشکی:

بیشترین حجم مایع اشک توسط غده ی اشکی تولید می گردد. ترشحات حاصل از غده ی اشکی اصلی، در اثر هیجان یا تحریک فیزیکی افزایش می یابد.

این موضوع سبب جاری شدن مقادیر فراوان اشک بر روی لبه ی پلکی می شود. اشک به صورت لایه ای بسیار نازک روی سطح قرنیه، آن را به یک سطح شفاف و صاف تبدیل می کند.

هم چنین مرطوب کننده ی چشم بوده و اثر میکروب کشی هم دارد.

عضلات خارجی چشم در علم پزشکی :

چشم در علم پزشکی-1

به طور کلی شش عضله خارجی، حرکت چشم ها را کنترل می کنند. این عضلات عبارتند از عضله ی راست و دو عضله مایل.

وظیفه عضلات راست به ترتیب نزدیک کردن، دور کردن، پایین آوردن و بالا بردن گلوب است.

دو عضله ی مایل چشم عمدتا حرکات چرخشی و کمی هم حرکات بالا و پایین گلوب را کنترل می کنند.

ضمایم چشم:

عبارتند از ابروها، پلک ها و مژه ها:

١– ابروها:

چین هایی از پوست ضخیم شده هستند که توسط مو پوشیده شده است.

۲– پلک ها:

پلک های بالایی و پایینی، چین های پوستی تغییر یافته ای هستند که کارشان محافظت از بخش قدامی کره ی چشم است.

عمل چشمک زدن باعث کمک به ایجاد اشک در چشم می گردد. ورقه ی اشکی سبب محافظت قرنیه میگردد.

هنگامی که چشم ها باز هستند، پلک های بالا و پایین در حالتی قرار دارند که به آن شیار پلکی می گویند. هم چنین مجموعه ای از عضلات مسئول باز و بسته شدن پلک ها هستند.

٣– مژه ها:

مژه ها از حاشیه ی پلک ها بیرون می آیند و آرایش آنان به طور نامنظم می باشد.

مژه های فوقانی بلند تر و پر تعداد تر از مژه های تحتانی هستند و به طرف بالا مایلند. مژه های تحتانی نیز رو به پایین مایل می باشند.

١– شبکیه:

سلول های حساس به نور (استوانه ها و مخروط ها) موجود در شبکیه نور را به سیگنال های عصبی تبدیل می کنند.

۲ – ماکولا:

ماکولا، ناحیه ای از شبکیه است که فووها را احاطه نموده و موجب دید دقیق می شود.

٣– فووه آ:

فووه آ، حاوی بیشترین تعداد سلول هاست.

۴– عصب بینایی:

رشته های عصب بینایی تکانه ها را از شبکیه به مغز حمل می کنند.

۵ – تصویر وارونه:

تصویر افتاده بر روی شبکیه، به صورت وارونه است.

۶– شعاع های نور:

شعاع های نور حاصل از شی در چشم تقاطع حاصل کرده و سپس بر روی شبکیه متمرکز می شوند.

۷– عنبيه:

حلقه ی عضلات عنبیه، اندازه ی مردمک را کنترل کرده تا نور ورودی کم و زیاد شود.

٨– مردمک:

شعاع های نور به مردم وارد شده تا به شبکیه برسند.

9– قرنیه:

شعاع های نور وارد شده در ابتدا توسط قرنیه می شکنند (خم می شوند)

۱۰– عدسی:

عدسی موجب تمرکز دقیق شعاع های نور می شود.

۱۱– جسم مژگانی:

عضلات جسم مژگانی، شكل و قدرت تمرکز عدسی را کنترل می کنند.

۱۲ – رگ خونی:

شریان های شبکیه و عروق آن، مواد مغذی شبکیه را تامین نموده و مواد زاید را حذف می کنند.

تعریف دید چشم

چشم در علم پزشکی-2

اگر بخواهیم دیدن را از نظر فیزیکی تعریف کنیم بهترین راه این است که مثالی بزنیم. در یک دوربین ویدیویی برای داشتن تصویر خوب و عالی، ارتباط سالم و هماهنگی بین مانیتور و دوبین لازم است.

این ارتباط توسط کابل برقرار می شود. دید خوب نیز از ترکیب مسیر عصبی سالم بینایی (کابل) و چشم سالم و هماهنگی و تمرکز بین این دو ناشی می شود.

١– مشيميه:

عروق خونی موجود در این لایه، چشم را با مواد مغذی اساسی، تغذیه می کنند.

۲ – شبکیه:

داخلی ترین لایه ی کره چشم است که حاوی رشته های عصبی و سلول های حساس به نور است.

٣– دیسک بینایی:

در اینجا، عصب بینایی چشم را ترک می کند و فاقد سلول های حساس به نور است و به نام نقطه ی کور نامیده می شود.

۴– عصب چشمی:

تکانه های عصبی در طول عصب بینایی از شبکیه به سمت مغز می روند.

۵– عضله ی چشم:

شش عضله، چشم را احاطه کرده اند و موجب چرخش آن در جهت های مختلف می شوند.

۶– فووه آ:

فووه آ در مرکز ماکولا قرار داشته و سلوله های حساس به نور زیادی در آن وجود دارند و حساس ترین بخش شبکیه می باشد.

۷– زجاجيه:

قسمت پشتی چشم توسط ماده ی ژل مانندی که زجاجيه خوانده می شود، پر شده است.

۸– عدسی:

عدسی انعطاف پذیر می تواند شکل خود را برای تمرکز نور اشیا دور و نزدیک تغییر دهد.

۹– صلبيه:

صلبیه ی محکم و سفیدی چشم را تشکیل داده و پوشش بیرونی کره ی چشم می باشد.

۱۰– ملتحمه:

این غشای نازک و شفاف، سفیدی چشم را پوشانده و پوشش پلک ها را تشکیل می دهد.

11 – مایع زلاليه:

این مایع آبکی توسط جسم مژگانی تولید شده و اتاق قدامی چشم را که در بین عدسی و قرنیه قرار دارد، پر می کند.

۱۲ – قرنیه:

قرنیه شفاف در جلوی چشم، نقش مهمی در تمرکز نور دارد.

۱۳ – مردمک:

نور به بخش پشتی چشم از طریق مردم وارد می شود که در بخش مرکزی عنبیه رنگی وجود دارد.

۱۴ – عنبيه:

عنبیه رنگی چشم دارای عضلاتی است که اندازه ی مردمک را کنترل می کنند.

۱۵– رباط آویزان کننده:

رشته های رباط آویزان کننده، عدسی را به جسم مژگانی، مرتبط می کنند.

۱۶ – جسم مژگانی:

جسم مژگانی قطر عدسی را برای تصحیح قدرت تمرکز نور کنترل می کند و نیز ترشح کننده ی زلالیه می باشد.

۱۷ – استخوان جمجمه:

کاسه ی چشم استخوانی، کره ی چشم را محافظت می کند.

آزمایش دید

به طور مرسوم دید را می توان در فاصله ی ۶ متری یا در فاصله نزدیک ۱۴ اینچی مورد سنجش قرار داد. تیزی دید به صورت مجموعه ای دو عددی مانند ۲۰/۴۰ نمره گذاری می شود.

عدد اول نشان دهنده ی فاصله بین صفحه ی مورد آزمایش و مکانی که آزمایش دهنده در آن قرار گرفته است و عدد دوم نشان دهنده ی کوچک ترین ردیف از حروف است که چشم بیمار می تواند آن را از فاصله مورد آزمایش بخواند.

دید ۲۰/۲۰ دیدی طبیعی است. دید ۲۰/۶۰ دلالت بر این دارد که چشم بیمار تنها می تواند از ۲۰ فوتی حروفی را بخواند که یک چشم طبیعی قادر به خواندن آنها از فاصله ۶۰ فوتی است.

دید ضعیف:

اگر بیماری قادر به خواندن بزرگترین حروف موجود در صفحه نباشد، (مانند حرف ۲۰/۲۰۰ ) باید به صفحه نزدیک تر شود تا جایی که قادر به خواندن حروف باشد.

در این صورت فاصله ی بیمار از صفحه باید اندازه گیری شده و به عنوان عدد اول ثبت شود.

تیزی دید معادل ۵/۲۰۰ بدین معناست که بیمار می تواند بزرگترین حرف صفحه را از فاصله ۵ فوتی تشخیص دهد.

لازم به توضیح است که ریاضیدان ها معتقدند که شعاعی مخروطی شکل از چشم خارج میشود که راس آن در چشم و قاعده اش به سطح مریی(آن چیزی را که مشاهده میکنیم) منطبق است.

با اختلافی که در مصمت بودن یا مولف بودن از خطوط شفاعیه هست می گویند باید شعاع دو مرتبه به چشم بازگردد تا سبب رویت شود.

به طور خلاصه، چشم است که سبب دید و روشنی بخش جان و تن است. این عنصر یکی از بزرگترین و حساس ترین اعضای بدن به شمار می آید، چون چراغ تن محسوب می گردد.

بدین لحاظ حفاظت و نگهداری آن بسیار لازم و واجب است. چشم یک محوطه ی تاریک است که صورت های اشیا در آن منعکس می شود.

دسته بندی پیشگیری و بیماریها طب سنتی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت