تشخیص عسل طبیعی از تقلبی

کاربر ۱۸کاربر ۱۸
1,424 بازدید
عسل تقلبی

روش های مرسوم و فرهنگ عوام برای تشخیص عسل طبیعی از تقلبی به علت نداشتن پشتوانه علمی روش های صحیح و قاطعی نیستند. البته این مساله یک امر طبیعی است زیرا عسل دارای خصوصیات پیچیده ای بوده و به راحتی تحت تاثیر شرایط قرار می گیرد.

به طور مثال در محیط گرم به سادگی روان شده و در محیط سرد بسیار سفت و چسبنده است همچنین در محیط مرطوب به راحتی رطوبت جذب می کند و در محیط خشک رطوبت آن کاهش می یابد. نور مستقیم خورشید نیز به سادگی ترکیبات آن را تحت تاثیر قرار می دهد.

تشخیص عسل طبیعی و مرغوب توسط خریداران، بدون استفاده از وسایل آزمایشگاهی کار مشکلی است ولی زنبورداران و افرادی که با فرآوری عسل سر و کار دارند تشخیص تجربی نسبتا خوبی می دهند.

ولی هنوز روش ساده ای برای مردم وجود ندارد که بتوانند به راحتی عسل تقلبی را از طبیعی تشخیص دهند. با دستگاه های ساده آزمایشگاهی، مرغوبیت و صدمات مختلفی که به عسل وارد شده قابل اندازه گیری است. برای اینکه یک دید کلی برای همه مشتریان عسل ایجاد شود و دقت آنها برای خرید و تهیه عسل طبیعی افزایش یابد

نکات مهم در تشخیص عسل طبیعی از تقلبی

نکات مهم در تشخیص عسل طبیعی از تقلبی

١. ساده ترین و مطمئن ترین روش تهیه عسل از فروشگاه های معتبر است. به خصوص افرادی که زنبوردار بوده و عسل تولیدی خود را ارائه می دهند و از سابقه فعالیت آنها آگاهی دارید.

۲- اگر عسل را از دست فروش ها تهیه می نمایید به برچسب آن که دارای نام و نشانی شرکت تولیدی، شماره پروانه بهداشتی، وزن و غیره است توجه نمایید.

۳- برخی مردم میزان رطوبت و مرغوبیت عسل را به وسیله برگرداندن شيشه عسل و سرعت بالا و پایین رفتن حباب داخل شیشه و برخی نیز به وسیله میزان کش آمدن عسل اندازه گیری می کنند.

باید توجه داشت که این روش ها دقیق نبوده زیرا شرایط محیطی به خصوص دما تاثیر زیادی بر روی عسل داشته به طوری که در محیط گرم روان تر و در محیط سرد سفت تر می شود. این خصوصیات به میزان رطوبت عسل بستگی دارد. عسلی که رطوبت زیر ۱۸٪ دارد مطلوب بوده ولی رطوبت بالای آن مناسب نیست. رطوبت بالاتر عسل به خصوص می تواند در سرعت تخمیر آن موثر باشد. میزان رطوبت به وسیله یک رفرکتومتر به سادگی قابل اندازه گیری است.

۴- مخمرهای عسل در دمای کمتر از ۱۱ درجه سانتیگراد رشد نمی کنند یعنی نگهداری عسل در این دما آن را از تخمير محافظت می کند البته نگهداری عسل در دمای ۳۸ درجه سانتیگراد نیز می تواند از تخمير آن جلوگیری کند ولی در دراز مدت به کیفیت آن صدمه می زند زیرا نگهداری عسل در حرارت بالا، کیفیت عسل را از بین می برد.

کلیه عسل ها محتوی مخمرهای غیر مضر برای انسان هستند.

مخمرهای عسل

عسل هایی که بیش از ۱۷٪ رطوبت دارند احتمالا و آنهایی که بیش از ۱۹٪ رطوبت دارند حتما تخمیر می شوند. عسل های شمال اغلب دارای رطوبت زیاد بوده و اگر کمی زودتر از پایان فرآوری و درپوش گذاری سلول های مومی بر روی شان عسل برداشت گردد خیلی زود تخمیر می شوند.

برای جلوگیری از تخمیر باید عسل را به طور غیر مستقیم حرارت داده و آن را به مدت نیم ساعت در دمای ۶۳ درجه سانتیگراد قرار داد تا کلیه مخمرهای آن از بین رفته و تخمیر صورت نگیرد. البته امروزه از روش های جدیدتری مانند استفاده از نور UV برای از بین بردن مخمرهای عسل استفاده میکنند.

عسل در زمستان تخمیر نمی شود زیرا دمای کمتر از ۱۱ درجه سانتیگراد از تخمیر عسل جلوگیری می کند و بعد از شکرک زدن عسل، احتمال تخمیر افزایش می یابد.

گاهی در شرایط مناسب برای رشد مخمرها، بخصوص رطوبت بالا، تخمیر عسل می تواند حتی قبل از درپوش گذاری مومی بر روی سلول های شان انجام شود. اگر عسل در شرایط مناسب فاسد شدن باشد حتی قبل از درپوش گذاری شان ها نیز تخمیر می شود.

5- در تشخیص عسل طبیعی از تقلبی مساله ای که بسیار مهم است و هنوز به صورت شبهه و تردیدی برای بسیاری از مشتریان عسل باقی می ماند، شکرک زدن عسل است و فکر می کنند عسل شکرک زده تقلبی است ولی همان طوری که اساتید این رشته همگی اعلام کرده اند برعکس طرز فکر اکثر ایرانیان، شکرک زدن نشانه سلامتی عسل است و اروپاییان بیشتر مشتری عسل های شکرک زده یا کرم رنگ هستند.

تشخیص عسل اصلی از تقلبی

اکثر عسل ها پس از مدتی شکرک می زنند البته زمان شکرک زدن عسل با توجه به نوع گیاه، میزان و نوع ذرات موجود در عسل، رطوبت، دما و غیره فرق می کند به طوری که بعضی عسل های طبیعی بعد از چند هفته، چند ماه و چند سال شکرک می زنند. برای مایع کردن عسل شکرک زده باید ظرف عسل نیم ساعت در دمای ۶۵ تا ۷۰ درجه سانتی گراد (حرارت غیر مستقیم) قرار گیرد.

مشتریان عسل در بعضی کشورها عسل های شکرک زده یا کرمی (خامه ای) را بیشتر می پسندند و زنبورداران، این عسل ها را تولید کرده و در بسته بندی های مختلفی به بازار عرضه می کنند.

البته باید توجه داشت که عسل شکرک زده بافتی نرم داشته باشد به طوری که روی زبان احساس نشود. زیرا عسل های شکرک زده با بافت دانه درشت معمولا مربوط به عسل حرارت دیده با عسل با تغذیه آب شکر میباشد.

به طور کلی عسل ها به دلایل زیر شکرک می زنند:

  •  دما: در دماهای پایین تر از ۱۴ درجه سانتیگراد عسل شروع به شکرک زدن می کند. در این دما عسل چسبندگی خود را از دست می دهد و مواد خارجی آن شروع به رسوب کرده و هسته های تبلور تشکیل می دهند به این دلیل عسل در زمستان شکرک می زند.
  • آنزیم دیاستاز (آمیلاز): دیاستاز عسل، ذرات ریز را جذب کرده و موجب رسوب و کدر شدن آن می شود به طوری که ذرات موجود در عسل را متبلور کرده و باعت شکرک زدن آن می شود.
  • رطوبت: آنچه در عسل به صورت بلور در می آید در واقع گلوکز هیدرات است میزان آن به مقدار آب عسل بستگی دارد به طور مثال عسل های مازندران به دلیل رطوبت بالا تقريبا بعد از ۶۰ روز شکرک می زنند ولی عسل های طالقان، ارنگه کرج و ارتفاعات البرز رطوبت کمتری داشته و حتی بیش از یک سال نیز شکرک نمی زنند.
میزان رطوبت عسل

6-راه ششم برای تشخیص عسل طبیعی از تقلبی این است که وقتی عسل حاصل از شربت شکر را مزمزه کنید فقط مزه شیرینی را احساس میکنید ولی وقتی عسل طبیعی را مزمزه کنید به جز مزه شیرینی طعم مطبوع عسل که بسته به نوع گیاه آن فرق دارد همراه با سایر مخمرهای آن را متوجه می شوید.

۷- چنانچه درپوش ظرف عسل طبیعی برای مدتی بسته باشد و سپس در پوش آن را باز کنید حتما بو و رایحه عسل طبیعی را متوجه میشوید.

8- اگر عسل را داخل لیوان محتوی آب بریزید چنانچه در داخل آب حل شود و به شکل مشخصی در ته شیشه جمع نشود عسل مطلوبی نبوده این عسل رطوبت بالایی دارد ولی عسل مطلوب تر ابتدا بدون حل شدن به طور عمودی داخل شیشه ریخته شده و در کف شیشه به همان شکل انباشته می شود.

هر یک از روش ها و تجربیات فوق به تنهایی نمی تواند تقلبی بودن یا طبیعی بودن عسل را مشخص نماید. ولی کاربرد مجموعه ای از آنها به همراه روش های آزمایشگاهی از دقت بیشتری برخوردار است.

هرچه گلوکز عسل بیشتر باشد زودتر شکرک میزند. گلوکز در غلظت ۳۰ تا ٪۷۰ و فروکتوز در ۷۸ تا ۹۰٪ شکرک می زند، البته به میزان حرارت نیز بستگی دارد.

درصد گلوکز عسل

عسل اقاقیا که گلوکز کمی دارد (۳۵٪ گلوکز و ۳۵ تا ۴۰٪ فروکتوز) حتی بعد از چهار سال نیز شکرک نمی زند ولی عسل های لیلکی (نوع اقاقیای وحشی) و کلزا که گلوکز زیادی دارد پس از یک هفته شکرک می زنند و همچنین عسل آفتابگردان که گلوکز زیادی دارند بعد از سه هفته تا یک ماه شکرک می زنند.

عسل مرکبات که گلوکز و فروکتوز بالایی دارند بعد از سه ماه شروع به شکرک زدن می کند ولی عسل هایی که از گلوکزخالص تولید می شوند هرگز شکرک نمی زنند.

  • اجسام و مواد خارجی: موادی از قبیل ذرات موم، گرده گل، گرد و غبار و غیره به عنوان هسته های تبلور عسل عمل کرده و شکرک زدن را تسریع می کنند.

معمولا برای جلوگیری از شکرک زدن، عسل را صاف کرده و مواد زائد آن را خارج می کنند البته باید توجه داشت که قبل از صاف کردن، حرارت ندیده باشد، زیرا ذرات داخل آن در اثر حرارت ذوب و با عسل واکنش انجام می دهند که بر روی طعم و ترکیبات عسل تاثیر منفی می گذارند. معمولا عسل شان های قدیمی و سیاه زودتر از شان های تازه شکرک می زند زیرا دارای اجسام و مواد خارج بیشتری هستند.

به نظر محققین عسل های تیره رنگ مواد معدنی بیشتری نسبت به عسل های روشن داشته البته باید توجه داشت که این تیرگی تحت تاثیر حرارت زیاد و نور نباشد.

توصیه هایی برای تولید عسل طبیعی

توصیه هایی برای تولید عسل طبیعی

زنبورداران باید ضمن توجه به نکات فوق مواردزیر را نیز رعایت کنند

  • رعایت نکات بهداشتی در زنبورستان از جمله نظافت کندوها و وسایل زنبورداری به خصوص وسایلی که ارتباط مستقیم با برداشت عسل دارند سلامتی و کیفیت عسل را تضمین می کند.
  • شان های عسل را فقط هنگامی برداشت نمایید که سلول های عسل دارای درپوش مومی شده است زیرا زنبور عسل زمانی که درپوش مومی را می گذارد عسل را به خوبی عمل آوری کرده و حداقل رطوبت و حداکثر آنزیم را تنظیم کرده است. ولی عسل شان بدون درپوش مومی به خوبی توسط زنبور عمل آوری نشده، رطوبت و باکتری بیشتری داشته ارزش غذایی کمتری داشته و سریع تخمیر می شود.
  • حتی الامکان از مخلوط کردن عسل های مختلف با هم خودداری شود زیرا ممکن است بعضی عسل هایی که کیفیت پایینی دارند بر روی عسل های مرغوب تاثیر نامطلوبی داشته باشند. در صورتی که می خواهید عسل ها را مخلوط کنید باید آنها را تا ۵۰ درجه سانتیگراد گرم کرده و سپس به خوبی مخلوط نمایید زیرا در غیر این صورت پس از مدتی عسل های با رطوبت بیشتر در بالا قرار گرفته و دو فاز می شوند.
عدم ترکیب انواع عسل ها
  • در صورتی که نیاز به حرارت دادن عسل است ضمن استفاده از حداقل حرارت باید سریعا عسل را سرد نمایید تا طعم، رایحه، ترکیبات، رنگ و خواص ضد میکروبی و درمانی آن از بین نرود.
  • همیشه عسل را در شان هایی که در تولید و پرورش نوزاد انجام نشده (شان نو) تولید نمایید. زیرا استفاده از شان های کهنه سبب تغییر طعم و رنگ عسل شده و منبع مهم انتقال ذرات جامد (بقایای پوسته های لاروی) به داخل عسل می باشد.
  • حتی الامکان از ظروف بسته بندی (شیشه ای) کدر استفاده شود تا از تابش نور به عسل جلوگیری گردد زیرا به خصوص نور مستقیم خورشید بعد از مدتی به ترکیبات عسل لطمه زده، آنزیم ها را از بین برده و تولید پراکسید اکسیژن را کاهش میدهد و رنگ عسل را تیره تر میکند.
  • تهیه برچسب مناسب برای عسل ها که اطلاعات لازم در مورد محل تولید، نام فرد یا شرکت تولیدکننده، نوع گیاه منبع عسل، تاریخ تولید، وزن، آدرس و غیره را ذکر کرده باشد. این اطلاعات باید صحیح بوده تا مشتری را گمراه نکند.

نمونه ای از ساده ترین فرم ارزیابی عسل

نمونه ای از ساده ترین فرم ارزیابی عسل

حال یک روش ساده تشخیص عسل طبیعی از تقلبی مرکز تحقیقات حیات وحش جیرو زیر نظر دانشگاه کاردیف انگلستان در ادامه بیان می شود.

در این مرکز ابتدا پس از تحویل نمونه عسل، مشخصات آن را به صورت زیر ثبت کرده و ارزشیابی می کنند.

١– نام نمونه عسل و منبع گیاه تولیدکننده شهد عسل.

۲- بررسی تمیزی عسل از نظر مواد زائد در سطح و ته بطری و در صورت امکان شرح نوع مواد زائد.

٣- شرح رنگ عسل به طور مثال سفید، طلایی، زرد کهربایی و غیره

۴- اندازه گیری رطوبت عسل با رفرکتومتر یا به وسیله تعیین وزن ۲۰۰ میلی لیتر عسل بالاتر از ۲۸۶ گرم باشد رطوبت ۱۶٪ و اگر وزن بیشتر از ۲۸۳ گرم باشد رطوبت زیر ۱۸٪ و اگر وزن بالای از ۲۸۰ گرم باشد رطوبت ۲۰٪ را نشان میدهد.

5- شرح طعم عسل به طور مثال ملایم، بسیار معطر، کمی تند، شیرین، بدون مزه و یا ترکیبی از این طعم ها.

6- شرح میزان دانه دانه شدن (شکرک زدن) و نوع بافت دانه ها.

۷- نتایج کلی نمونه عسل باید توسط کارشناس مربوطه نوشته شود به طور مثال:

– مناسب برای صادرات

-عسلی با شیرینی خوب مناسب برای بازار محلی

– عسلی با شیرینی نسبتا مناسب برای درمان آنفولانزا .

-عسل درجه ۲ مناسب برای مصرف فوری یا ساخت سرکه یا الكل عسل.

انواع عسل تقلبی

انواع عسل تقلبی

هرگونه تغییری در عسل مانند افزودن سایر مواد به آن تقلب محسوب می شود. به طور کلی عسل تقلبی می تواند به روش های گوناگونی تولید شود که در زیر به شرح آنها می پردازیم.

١- بخشی از عسل تقلبی

الف) با استفاده از زنبور: در این روش با استفاده از زنبور عسل به وسیله تغذیه مصنوعی زنبوران با شربت قند و آب میوه ها و یا استفاده از عسلک، عسل مصنوعی یا تقلبی تولید میشود.

ب) بدون استفاده از زنبور: در این روش مستقیما عسل طبیعی با مواد گلوکزی (شربت قند) و شیره میوه ها مخلوط شده و عسل تقلبی تولید می گردد.

۲– عسل صددرصد تقلبی

در این روش، عسل ۱۰۰٪ مصنوعی بوده و از شیره میوه هایی مانند خرما، توت و غیره یا از مواد گلوکزی (شربت قند)، مواد نشاسته ای و… ساخته میشود که این عسل ها به هیچ وجه عطر و طعم عسل واقعی را ندارند.

عسل نشاسته یا شیره گیاهی که در بسته بندی های پلاستیکی و بدون برچسب کنار بازارها عرضه می شود، فاقد بو و عطر بوده و فقط مزه شیرین دارد.

عسل عسلک

عسل عسلک

عسلک مایع شیرینی است که توسط زنبور عسل و بعضی حشرات مکنده (شته ها و شپشک ها) به ویژه شته گیاهان و حشرات پولک دار که از گیاهان تغذیه می کنند بر روی برگ یا سایر اندام گیاهان مورد تغذیه آنها ساخته می شود که نسبت به عسل از طعم و کیفیت کمتری برخوردار است.

اروپاییان برخی انواع عسلک را غذایی بسیار لذیذ میدانند به طوری که مجموعه ای از مورچه ها را در برخی جنگل ها برای تولید عسلک نگهداری می کنند. عسلک در زمان کمبود شهد اهمیت بیشتری داشته و احتمالا روی برگ درختانی مانند بلوط، راش، سپیدار، نارون، گردوی آمریکایی، افرا، سدر، صنوبر، درختان میوه و غیره یافت می شود.

عسلک در سنجش با عسل، میزان لوولوز و دکستروز کمتر، رنگی تیره تر، قند، اسیدیته، خاکستر و نیتروژن بیشتری دارد.

این تفاوت ها پایه و اساس پیشنهاد کرکود و همکاران او (۱۹۶۱، ۱۹۶۰) برای تشخیص عسل و عسلک با اندازه گیری PH، خاکستر و میزان قندهای احیا است.

قندهای عسلک به مراتب پیچیده تر از قندهای عسل بوده زیرا دو نوع آنزیم از حشرات مکنده (شته ها و شپشکها) و زنبور عسل در تولید آن دخالت دارند. بسیاری از محققین قندهای عسلک را با استفاده از روش های مختلف تجزیه کرده اند.

عسلک دارای ملزيتوز اغلب در شان به سرعت شکرک می زند ولی در صورت وجود قند کافی، عسلک دارای ارلوز شکرک نمیزند. مساله مهم آن که آنزیمهای حشرات باعث کاهش مواد سمی شیره گیاهان می شوند. رافینوز نیز احتمالا یکی از مواد تشکیل دهنده عسلک است (۱۹۷۵، Maurizio).

برای تشخیص عسل از عسلک می توان از نور پلاریزه استفاده کرد هنگام عبور نور پلاریزه از عسلک این نور به سمت راست (Dextrotatory) و از عسل طبیعی به سمت چپ منحرف می شود (levorotatory).

عسلک دارای مواد معدنی مانند پتاسیم، فسفر و آهن بیشتری نسبت به عسل است و به دلیل دارا بودن این عناصر به ویژه نمک پتاسیم برای تغذیه زمستانی زنبورها مناسب نیست.

طعم و خواص عسلک مشابه ذرت یا ملاس نیشکر است و معمولا به دلیل عدم دسترسی به آزمایش های کافی با عسل طبیعی اشتباه می شود.

عسل های مصنوعی شیره میوه ها

عسل های مصنوعی شیره میوه ها

این عسلها مواد و ترکیباتی شبیه عسل طبیعی داشته که از تغليظ آب میوه ها به طريق مصنوعی و صنعتی به دست می آیند و بدون دخالت زنبورقند و نیشکر و میوه های شیرین مانند خربزه، هندوانه، کدوتنبل و خرما تولید می شوند این روش در ایران متداول نبوده ولی در بعضی کشورها مرسوم است. در سال های اخیر طرح تحقیقاتی تولید عسل از خرما آغاز شده که به شرح زیر می باشد:

عسل خرما برای اولین بار در سال ۱۳۷۰ توسط موسسه تحقیقاتی مهندسی زراعی وزارت کشاورزی از خرماهای ضایعاتی درجه ۳ و ۴ تولید و به بازار آمد. این عسل شیره تغلیظ شده خرما است که با فرآیند فیزیکی از نظر رنگ، عطر و مزه فرآوری شده و تمام ترکیبات ناشناخته آن در آزمایشگاه معلوم شده است.

عسل خرما در واقع عصاره خرما بوده که به وسیله روش استخراج (Leaching) و جداسازی جامد – مایع به وسیله فیلتراسیون (Filteration) بی رنگ، بی عطر و تا حدی خوش طعم می شود، سپس در شرایط خاصی از درجه حرارت و فشار (به طوری که دوباره شکل ظاهری نامناسبی پیدا نکند)، به میزانی تغلیظ شده که آب آن پایین تر از حداقل لازم برای رشد باکتری ها گردد.

عسل خرما که خصوصیات فیزیکی و شیمیایی بسیار نزدیکی با عسل طبیعی دارد از هر نوع خرما و از هر درجه ای قابل بازیافت است.

کارشناسان معتقدند از هر یک کیلوگرم خرمای درجه ۳ و ۴ و یا ضایعاتی کارگاه های بسته بندی به طور متوسط ۳۰۰ گرم عسل، فرآوری می شود که این مقدار را می توان تحت شرایطی تا ۴۵۰ گرم نیز افزایش داد. تولید انبوه عسل خرما از راه ایجاد یک کارگاه صنعتی در موسسه تحقیقاتی زراعی در دست مطالعه پژوهشی می باشد.

عسل مسموم

عسل تقلبی

عسل مسموم حداقل از سال ۴۰۱ قبل از میلاد مسیح مشکلاتی را به آورده است. البته هنوز هم مواردی از مسمویت توسط این منبع گیاهی در این منطقه گزارش میشود.

هنگامی که ترکیبات مسموم کننده طبیعی گیاهان را مورد بررسی قرار میدهیم، مشاهده میکنیم که انتقال آنها از شهد به عسل به سادگی انجام پذیر است. زنبورداران از زمان شگفتن گل هایی با شهد مسموم، مانند گل صدتومانی، اریکاها و غیره آگاهند وسعی می کنند عسل آنها را وارد بازار نکنند. عسل های تجاری موجود، بسیار کم مسموم کننده هستند در برخی موارد، زنبورها توسط مواد مسموم کننده از بین رفته و جمعیت آنها به شدت ضعیف می شود.

بیورنسیدی و وانسل (۱۹۳۶)، ۱۲ مورد مرگ زنبورها را در آمریکا گزارش نمودند و منبع آنها را گیاهان یاسمن زرد، شاه بلوط کالیفرنیایی، دان لوکو، خربق غربی و چوب چرمی جنوبی یا تی تی سیاه ذکر کردند.

مواد مسموم کننده دیگری که از عسل به دست آمده اند مانند اسكوپولامين از Datura metel، آتروپین از دانه Jimson و henbane، gelsemine از یاسمن زرد، آلورنیتین و آلكالوئيد پیرولیزیدین می باشند.

وایت (۱۹۷۳) انواع عسل مسموم را به طور مشروح مورد مطالعه قرار داده است. در آخرین گزارش او اطلاعات مربوط به مواد مسموم کننده، میزان مسمومیت آنها، علایم مسمومیت و ساختار شیمیایی ۶ ماده مسموم کننده ارائه شده است.

مسمومیت تعدادی گیاه در زلاندنو نیز مورد بررسی قرار گرفته و گیاهان مشکوکی مانند توتو (Coraria arborea) خطرناک اعلام شده است این گیاه شهد مشکوک نداشته ولی عسلک آن دارای ماده مسموم کننده Hyenanchin و Tutin است به طوری که منطقه ای به مساحت ۱۰۰۰ مایل، زنبورداری ممنوع شده است.

اصولا این نوع عسل برای انسان زیانبار و مصرف آن عوارضی نظیر: سرگیجه، تهوع و دردهای شدید گوارشی ایجاد میکند. انواع عسلی که استشمام آن ایجاد عطسه کرده و با خوردن آن مستی و سکر آور است و چشیدن آن گلو را به سوزش می آورد، این گونه عسل ها سمی بوده و برای تغذیه و مصرف مطلوب نیستند.

هفت قانون تشخیص عسل طبیعی از تقلبی

هفت قانون عسل طبیعی

عوامل تعیین کننده سلامت عسل طبیعی که به هفت قانون طلایی معروف هستند عبارتند از:

۱.عسل باید خالص بوده و با ماده دیگری مخلوط نشود. یعنی با توجه به قوانین مواد غذایی چیزی به آن اضافه و یا از آن کم نگردد.

۲. عسل باید قبل از برداشت رسیده شده باشد یعنی بیش از نصف سلول های شان عسل دارای درپوش های مومی باشند.

این مساله به مقدار آب، آنزیم و سایر مواد آلی افزوده شده توسط زنبور بستگی دارد. زیرا هر چه زنبورها بیشتر روی عسل کار کرده باشند عسل رسیده تر است. مدیریت صحیح زنبورستان، درست بودن اندازه و ابعاد کندو و قدرت کافی کلنی بر روی رسیده شدن عسل تاثیر زیادی دارد. باید توجه داشت که مقدار آنزیم عسل رسیده با توجه به نوع گیاه در محدوده معینی تغییر می کند.

۳. برای حفظ ترکیباتی مانند مواد معطر، آنزیم ها، مواد ضد میکروب و رنگدانه ها باید عسل در شرایط طبیعی خود نگهداری شود.

۴. عسل باید تمیز بوده و فاقد ذرات موم، اجزا بدن زنبورها و سایر حشرات باشد.

۵. عسل به صورت مایع (شفاف) و کریستالی (کرمی) باید از غلظت خوبی برخوردار باشد.

۶. عسل باید به خوبی بسته بندی شده و همچنین برچسب مناسبی داشته باشد.

۷. برچسب عسل باید دارای اطلاعات صحیحی در مورد منشأ گیاهی عسل، نوع تغذيه زنبورها و نام زنبوردار با تولیدکننده آن باشد. اطلاعات روی برچسب عسل باید همواره صحیح باشد و خریدار را گمراه نکند.

دسته بندی درمان با عسل
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت