تاتوره (Datura stramonium)

کاربر ۱۸کاربر ۱۸
3,714 بازدید
تاتوره

نام فارسی: تاتوره

نام علمی: Datura stramonium

نام فرانسه: Stramoine H. du diable · Herbe à la Taupe Pomme é pineuse

نام آلمانی: Stechapfel

نام ایتالیایی: Pomo spinosa، Stramino

نام عربی: طاطوره

نام انگلیسی: Datura

نام های دیگر: پرمنگنات – داتوره – صفیر السلطان – Datura fastueuse – Purple flowered thorn apple.

تاتوره یکی از گیاهان دارویی، به شکل درختچه از تیره سیب زمینی است. نام لاتین این گیاه برگرفته از نام فارسی تاتوره است؛ زیرا این گیاه اصلا بومی ایران بوده است. منشا اصلی تاتوره در هندوستان و سواحل دریای خزر بوده است ولی امروزه این گیاه درغالب نواحی امریکا، اروپا و مخصوصا کشور فرانسه، آسیا و ایران پراکندگی دارد. عده ای از دانشمندان نیز برعکس آن را گیاه قاره آمریکا می دانند و عقیده دارند که از آنجا ابتدا به اروپا و بعدا به نواحی دیگر انتقال یافته است. در بعضی نواحی نیز اقدام به پرورش این گیاه می گردد.

گیاه تاتوره از تیره سیب زمینی

برگ های تاتوره تخم مرغی صاف و بدون كرک، بعضی از آن ها كامل ولی بعضی عمیقا دندانه دار است. گل های آن بوقی بزرگ و آویزان به رنگ ارغوانی و كپسول میوه آن ناصاف و سطح آن پوشیده از خار است. این گیاه در ایران در بندرعباس و بلوچستان می روید. تاتوره گیاهی علفی، یک ساله به ارتفاع ۵۰ تا ۲۰۰ سانتی متر است و به طور وحشی در زمین‌های لم یزرع و کنار جاده ها می روید. دارای شاخ و برگ زیاد، ساقه‌ی آن بدون کرک، منشعب، استوانه ای شکل و به رنگ سبز است.

گیاه تاتوره دارای برگ های بزرگ و تخم مرغی شکل است. برگ‌های این گیاه معمولا متناوب، پهن، بیضی، نوک تیز و دندانه دار است. طول برگ‌ها ۱۰ تا ۱۲ و عرض آن ها ۶ تا ۸ سانتی متر است. برگ‌های این گیاه در هنگام رشد، پوشیده از کرک در هر دو سطح (پشت و رو) است، اما پس از رشد کامل عاری از کرک می شود. له شده برگ تازه‌ تاتوره دارای بویی تهوع آور و نامطبوع است، ولی برگ خشک شده آن بوی خیلی کم تری دارد.

گل‌های آن بزرگ، سفید رنگ، شبیه شیپور و تک تک است. و هر گل بیش از ۱ یا ۲ روز بیشتر دوام ندارد و از خرداد تا مهر گل می‌دهد. تاتوره دارای ریشه ای نسبتا ضخیم و ساقه گرد و منشعب است. میوه آن بیضی شکل، خاردار و کپسول است و محتوی ۴۰۰ دانه (به طور متوسط) است که در ۴ ردیف جای دارند و با چهار شکاف باز می شود.

میوه گیاه تاتوره

دانه های تاتوره شبیه به دانه های سماق و شکل آن‌ها قلوه‌ای و در دو سطح جانبی صاف و هموار و در سطح زیری و رویی زگیل دار است. رنگ این دانه ها سیاه مایل به قهوه ای است و بزرگی آن ها ۴ تا ۵ میلی متر است. ساقه منشعب و برگ های پهن آن، مجموعه ظاهر خاصی برای گیاه به وجود می آورند که از دور می توان به سهولت آن را تشخیص داد.

تاتوره معمولا به صورت وحشی جمع آوری می شود و انواع زراعی آن‌هایی هستند که برای تهیه دارو استفاده می شوند به خصوص گونه هایی که غنی از اسكوپولامين می باشند مانند: Datura innoxia (مناطق حاره ای آمریکا) D. metel (مناطق حاره و نیمه حاره آسیا و آفریقا) یا ارقامی از D. Stramonium به خصوص آن‌هایی که کپسول های بدون برآمدگی و دارای محتوای بیشتر آلكالوئيد هستند.

تاتوره در زمین‌های بایر، کنار جاده و نزدیک مناطق مسکونی در ارتفاعات كم تا نسبتا زیاد در بیشتر مناطق معتدله و نیمه حاره نیمکره ی شمالی یافت می شود. امروزه این گیاه در تمام کشورهای دنیا یافت می شود. این گیاه در قسمت‌های معتدل هیمالیا و تپه های هند مرکزی و جنوبی نیز می روید. این گیاه که منشا آن کناره دریای خزر و بومی مشرق زمین است. در اواسط قرون وسطی به تمام اروپا و بعد به آمریکا و نقاط دیگر برده شده است و در اکثر ممالک دنیا به مقدار فراوان وجود دارد.

قسمت های مورد استفاده تاتوره

تاتوره -1

برگ‌های جوان در قسمت بالایی گیاه به شکل خشک شده، گل و دانه های آن خاصیت دارویی دارند. ماده سمی این گیاه ماده «داتورین» است. داتورین از سه آلكالوئيد آتروپین، هيوسيامين و اسکوپولامین تشکیل یافته است. این آلكالوئيدها در گیاه به حالت ترکیب با اسید مالیک، اسید آتروپیم و اسید داتوریک وجود دارد که در بین آن‌ها مقدار آلكالوئيد هیوسیامین از سایرین بیشتر است.

بیشتر قسمت دارویی این گیاه در برگ‌های گیاهان گلدار و به ندرت در بذرهای رسیده وجود دارد. برگ‌ها را در سایه یا در گرمای مصنوعی حدود ۵۰ درجه سانتی گراد خشک می کنند. داروی حاصل از آن دارای طعم تلخ و شور است. با توجه به اینکه گیاه شديدا سمی است دقت زیادی هنگام جمع آوری باید صورت گیرد.

ترکیبات شیمیایی تاتوره

ترکیبات شیمیایی تاتوره

برگ‌ها حاوی الكالوئيدهای تروپان سمی به مقادیر ۵/۰ درصد بوده و علاوه بر آن بذور حاوی حدود ۲۰ درصد روغن می‌باشند. عمل الكالوئیدهای تروپان و موارد استفاده آن همانند بذر البنج و بالادون می باشد. این دارو بعضی اوقات در سیگارهای ضد تنگی نفس استفاده می شود. برگ تاتوره در انواع وحشی گیاه، دارای ۰.۲۲ تا ۰.۴ درصد از الكالوییدهای مختلف است ولی در نمونه های پرورش یافته، مقدار آن به ۰.۷ درصد نیز می رسد. مقدار نسبي مجموع الكالویيدها در دانه، بیشتر از برگ ها یعنی بین ۰.۴ تا ۰.۵ درصد می باشد.

الكالوییدهای مهم تاتوره، عبارت از هيوسيامين (hyoscyamine) آتروپین (atropine) و اسکوپولامين scopolamine (هیوسین hyoscine) است. مقدار نسبی دو الكالویيد اخیر نیز خیلی کم تر از هیوسیامین در اعضا گیاه می باشد.

تاتوره، دانه های سخت به رنگ قهوه ای تیره با طعمی بسیار تلخ دارد. روغن حاصله از آن دارای حالت روان، رنگ متغیر زرد تا مایل به قهوه ای و سبز است. در دمای ۱۵- درجه انجماد حاصل می کند. بوی مخصوص و طعم ناپسند دارد. وزن مخصوص آن در گرمای ۱۵ درجه بین ۰.۹۲۷ و ۰.۹۳۳ است. اندیس صابونی آن بین ۱۸۶ و ۲۰۳ و اندیس ید آن بین ۱۰۹ و ۱۲۷ است.

اسیدهای چرب اشباع شده آن عبارت از اسید پالمیتیک (۱۰ تا ۱۱ درصد)، اسید – استیاریک (۱ تا ۲ درصد) و نوع اشباع نشده آن، اسید اولییک (۳۳ درصد) و اسید لینولینک (۵۳ تا ۵۵ درصد) است. مواد صابونی نشدنی آن از ۱ تا ۳ درصد تغییر می کند ولی بر خلاف آن چه تصور می رود، فاقد اسید داتوریک می باشد.

نحوه کاشت و تکثیر تاتوره

نحوه کاشت و تکثیر تاتوره

تاتوره بومی مناطق گرمسیری حاره ای است لذا در طول رویش به درجه حرارت مناسب و نور کافی نیاز دارد. اگرچه بذرها در درجه حرارت ۱۲ تا ۱۵ درجه سانتی گراد جوانه می زنند ولی درجه حرارت مطلوب برای جوانه زنی ۳۰ درجه سانتی گراد است. این گیاه به سرما حساس است، به طوری که گیاهان جوان در (۲- درجه سانتی گراد) و گیاهان مسن در (۴- درجه سانتی گراد) دچار سرمازدگی و خشک می شوند. برای کشت تاتوره باید از خاک‌هایی با ضخامت سطح الارضی مناسب استفاده کرد.

تاتوره تقریبا در هر نوع خاکی می روید ولی برای کشت آن در سطوح وسیع، خاک‌هایی با بافت لوم رسی توصیه می شود. اواخر زمستان زمین را تسطیح و بستر خاک را برای کشت بذر آماده می کنند. تناوب كاشت برای تاتوره مهم نیست و تقریبا می توان آن را با اکثر گیاهان به تناوب کشت کرد. کشت مداوم تاتوره در یک زمین، مناسب نیست و بهتر است تکرار کشت آن در یک زمین پس از ۳ سال انجام گیرد. اواخر اسفند زمان مناسبی برای کشت مستقیم در زمین اصلی است.

زمان مناسب کاشت تاتوره

زمان مناسب برای کاشت بذر در خزانه هوای آزاد اواخر اسفند ماه است. کاشت و تكثير تاتوره توسط بذر انجام می گیرد. به منظور افزایش قوه رویشی، بذور را باید قبل از کشت به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در دمای ۳۵ تا ۴۰ درجه سانتی گراد در آب خیساند. کاشت تاتوره به دو روش مستقیم و غیرمستقیم صورت می گیرد.

کاشت مستقیم، در زمان مناسب (اواخر اسفند) اقدام به کشت ردیفی بذرها در زمین اصلی می شود. بذرها در ردیف هایی به فاصله ی ۶۰ سانتی متر کاشته می شوند. عمق بذر تاتوره در هنگام کشت باید ۲ تا ۲.۵ سانتی متر باشد. پس از کشت بلافاصله باید زمین را آبیاری کرد.

کاشت غیرمستقیم، اواخر زمستان – اوایل بهار بذور را در خزانه هوای آزاد کشت می کنند. وقتی گیاهان چهار برگی شدند و ارتفاع آن ها به ۸ تا ۱۲ سانتی متر رسید نشا ها در ردیف هایی به فاصله ی ۶۰ تا ۷۰ سانتی متر در زمین اصلی کشت می شوند. فاصله ی دو بوته روی ردیف کاشت ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر مناسب است که بعد از انتقال، آن ها را آبیاری می کنند.

کاشت مستقیم و غیر مستقیم تاتوره

انجام شخم عمیقی در فصل پاییز به منظور از بین رفتن علف‌های هرز و تهویه خاک ضرورت دارد. رشد اولیه این گیاهان به کندی صورت می گیرد و علف‌های هرز به سرعت رشد می کنند و سطح زمین را می پوشانند، لذا مبارزه با علف‌های هرز در اوایل رویش گیاهان ضرورت دارد.

اگرچه تاتوره در مرحله گل دهی بیشترین مقدار آلكالوئيد را دارد ولی طول برگ‌ها که به ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر رسید، نیز می توان آن ها را برداشت کرد. اولین برداشت در اوایل تیر، دومین برداشت بین ماه های مرداد تا شهریور و سومین برداشت و آخرین برداشت قبل از فصل سرما و در اواخر پاییز انجام می گیرد. پس از آخرین برداشت باید گیاهان را ریشه کن کرد. اندام های برداشت شده را باید خشک کرد. به این منظور می توان از خشک کن های جریان هوای گرم با دمای ۵۰ درجه سانتی گراد استفاده کرد.

طرز استفاده و مقدار مصرف تاتوره

تاتوره -2

برگ‌های این گیاه را به عنوان دخانیات، مستقیم و یا ترکیب با تنباکو خشک می کنند. تمامی قسمت‌های این گیاه به صورت چای و یا تهیه پماد استفاده می‌شود. قدرت گیاه در هنگام باردهی بسیار بالاست. چون این گیاه بسیار سمی است خوردن ۱۰ تخم تاتوره و یا یک برگ دم شده به صورت چای باعث تغییرات عمیق ادراکی می شود و خوردن ۳۰ تا ۴۰ دانه دوز بسیار قوی آن است. در بعضی مناطق دانه های کوبیده شده تاتوره را به گوشت می زنند و در مسیر حیوانات وحشی قرار می دهند تا آن حیوان با خوردن آن جان خود را از دست بدهد.

از آن جایی که تاتوره سمی است، پس از دست زدن به آن، دست خود را کاملا بشویید. از تماس این ترکیب با پوست سر کودکان بپرهیزید. غلظت معمول تاتوره، ۲ دسی گرم است. استفاده از آن در غلظت‌های بالا موجب آماس مردمک ها و خشک شدن دهان و گلو می شود.

خواص درمانی و طبیعت تاتوره

خواص درمانی و طبیعت تاتوره

طبیعت گیاه تاتوره خیلی سرد و خشک است. خود این گیاه سمی است. ولی از آن ماده آتروپین به دست می آید که خاصیت ضد سم دارد. خواص دارویی این گیاه به طور خلاصه عبارتند از: تقویت جنسی و تقویت کلی بدن، درد و تپش قلب، اضطراب و پریشانی، اختلالات آئورت، آسم، تنظیم شیر مادر (از دست دادن شیر یا جمع شدن شیر مادر پستان)، درد بواسیر، دردهای ناحیه مقعد، ورم یا دمل، التیام زخم، زخم‌های سرطانی، رفع شوره و ریزش مو، خواب آور، مسکن، ضدعفونی کننده، مخدر.

استشمام دود ناشی از سوزاندن برگ‌های تاتوره، برای آسم مفید است. می توان برگ‌های آن را به صورت سیگار پیچید و از آن با گرفتن دو سه دود ولی با احتیاط و دستور پزشک برای تسکین حملات آسم استفاده کرد. این گیاه درمان خوبی برای مشکلات قلبی است. با تشخیص و زیر نظر پزشک تاتوره برای تسکین دردهای قلبی، پریشانی، تپش قلب و اختلالات آئورتی مفید است.

تاتوره برای ضعف جنسی و ضعف کلی بدن مفید است. در این مورد باید دانه های ۱۵ میوه‌ی رسیده تاتوره را در بیاورید و به ۸ کیلوگرم شیر گاو اضافه کنید و آن‌ها را روی حرارت ملایم بجوشانید. سپس شیر را به روش معمول، به صورت کشک در آورید و صبح روز بعد، از آن کره بگیرید و این کره را در یک بطری با در گشاد نگه دارید.

تاتوره -4

ماساژ دادن آلت تناسلی مردانه و ستون فقرات با آن، نتیجه مطلوبی خواهد داشت. این گیاه کنترل کننده شیر پستان ها است. در صورتی که مادر نوزاد خود را از دست داده باشد، جمع شدن شیر در پستان های مادر، مشکل به وجود می آورد و موجب درد شدیدی در سینه ها می شود. در چنین مواردی، بستن برگ‌های گرم تاتوره بر روی پستان ها، به خشک شدن بدون درد و مشکل شیر کمک می کند. تنها با ۲ یا ۳ بار انجام این کار، نتیجه ای مطلوب حاصل خواهد شد.

تاتوره مخدر، ضد درد، ضدعفونی کننده و برای التیام زخمها مفید است. درهند از برگ‌ها و دانه های تخم تاتوره، علفی به عنوان ضددرد و مسکن و ضدعفونی کننده و مخدر استفاده می شود. عصاره گل تاتوره برای رفع درد گوش و عصاره دانه میوه‌ آن را اگر به قسمت های سر بزرگسالان که مبتلا به شوره است بمالند برای رفع شوره سر و جلوگیری از ریزش مو نافع است. سردردهای خونی و صفراوی مزمن را نیز تسکین میدهد و بسیار خواب آور است.

ضماد برگ و میوه ی آن یا مالیدن روغن تخم آن برای تسکین درد بواسیر و دردهای ناحیه مقعد مفید است. برگ له شده آن بر روی هر ورم ملتحمه یا دملی باعث تحلیل و بهبود آن خواهد شد و برای التیام زخم‌ها مفید است. ضماد آن برای التیام زخمهای سرطان سوختگی‌ها و بواسیر دردناک نافع است.

خواص درمانی برگ تاتوره‌ درختی

خواص درمانی برگ تاتوره درختی
  1. خشک برگ تاتوره درختی را به صورت پودر درآورده بخورید. گرم و مسكّن و ضد درد، بی حس كننده، ضد آسم و ضد سرفه است.
  2. آن را با گیاه شاهدانه به اندازه مساوی در سركه ی رقیق بخیسانید. آشامیدن آن سركه مخدر و بی حس كننده می باشد.
  3. خشک آن را مانند توتون یا تنباكو دود كنید. برای تسكین بیماری آسم بسیار موثر است. اگر ایجاد مسمومیت كرد فورا مصرف آن را قطع كنید.
  4. ضماد آن برای تحلیل ورم و رسانیدن دمل و ورم به كار می رود.

تذكر مهم: مصرف برگ تاتوره درختی باید حتما با نظر پزشک انجام گیرد.

خواص درمانی گل ‌تاتوره درختی

خواص درمانی برگ تاتوره علفی
  1. آن را مانند توتون دود كنید. برای رفع سرفه و تنگی نفس نافع است.
  2. جوشانده ی گرد آن در استعمال خارجی به صورت شستشو برای انواع بیماری های جلدی و درمان ورم پاها و پایین افتادگی و بیرون افتادگی ركتوم و برای سرماخوردگی و رفع اختلالات اعصاب مفید می باشد.

تذكر: مصرف زیاد از حد مجاز برگ یا گل های تاتوره مسمومیت ایجاد می كند و باعث گرفتگی عضلات و اغما و هذیان و فلج سیستم مركزی ریوی می شود و حتما باید طبق دستور پزشک و با نظر او مصرف شود. مصلح آن مغز ریشه ی شیرین بیان یا عصاره ی شیرین بیان می باشد.

خواص درمانی برگ تاتوره علفی

خواص درمانی برگ تاتوره علفی
  1. تازه ی آن را له کنید و روی ورم ملتحمه ی چشم بگذارید، باعث تحلیل ورم و تسکین درد چشم می شود. گذاردن آن روی هر ورم یا دمل باعث تحلیل آن می گردد و ضماد آن برای التیام زخم ها مفید است، برای التیام زخم های سرطانی و سوختگی ها و بواسیر دردناک نافع می باشد.
  2. مالیدن دم کرده ی آن با سرکه برای تحلیل ورم ها و استسقا و قطع ترشح عرق مفید است.

خواص درمانی گل ‌تاتوره علفی

چکاندن عصاره ی گل تاتوره علفی در گوش برای رفع درد گوش نافع است.

خواص درمانی روغن تخم تاتوره‌ علفی

مالیدن آن برای تسکین درد بواسیر و دردهای ناحیه ی مقعد مفید است.

خواص درمانی تخم ‌تاتوره علفی

خواص درمانی تخم تاتوره علفی
  1. اگر ۵ سانتی گرم از کوبیده ی آن خورده شود مخدر و ضد درد و ضدعفونی کننده است، برای رفع نفخ و ترشح مفرط اسید و درد کبد و دردهای دوران عادت ماهیانه و هم چنین برای قطع عرق های شبانه ی مسلولین مفید می باشد، برای آرام کردن حمله های سیاه سرفه و تسکین آسم تجویز می شود، برای التیام زخم ها نافع است.
  2. عصاره ی تازه ی آن را بر سر بمالید. برای رفع شوره ی سر و جلوگیری از ریزش مو نافع است، سردردهای خونی و صفراوی مزمن را تسکین می دهد و بسیار خواب آور است.

تذکر: مصرف آن به صورت خوراکی جز تحت نظر پزشک متخصص مجاز نیست. مصرف بیش از حد مجاز آن مضر است، شخصی که بیش از حد مجاز آن را مصرف کند سخنان بیهوده و پراکنده می گوید و نمی تواند راه برود یا درست بنشیند و موش و مورچه و بعضی چیزهای دیگر به نظر او می آید و می خواهد آن ها را بگیرد و خلاصه عقل و شعور را از او زایل می سازد و او حالتی شبیه به دیوانگان پیدا می کند و اگر مداوا نشود حالت جنون برای همیشه در او باقی می ماند.

درمان عوارض ایجاد شده از مصرف بیش از حد مجاز تخم تاتوره ی علفی: اگر مقدار کمی از آن خورده شده باشد، با خوراندن رازیانه ی کوبیده و یا فلفل سیاه نرم از ضرر آن تا حدودی جلوگیری می شود. یا استفراغ کنید و پس از آن روغن زیتون یا روغن گردو بخورید و پاها را در آب گرم قرار دهید و بدن را گرم نگه دارید بدین طریق می توان از شدت عوارض ایجادشده جلوگیری نمود.

صور دارویی تاتوره

صور دارویی تاتوره

برگ تاتوره در مصارف داخلی به صورت گرد (هر گرم آن در حدود ۳ میلی گرم از مجموع الكالویيدها دارد)، به مقدار ۰.۰۵ تا ۰.۳ گرم برای اشخاص بالغ مصرف می شود. حداکثر مصرف آن در اشخاص بالغ، ۰.۲۵ گرم در یک دفعه و یک گرم در ۲۴ ساعت است. در بیماری پارکینسون، به صورت حب های محتوی ۰.۱ گرم به تعداد ۳ تا ۶ در روز و به مدت ۳ روز متوالی می تواند مصرف گردد مشروط بر آنکه در هنگام، مصرف دارو، تحمل بیمار در نظر گرفته شود. عصاره الکلی آن به مقدار ۰.۰۲ تا ۰.۱ گرم و تنطور حاصل از برگ های تاتوره که هر ۵۳ قطره آن یک گرم وزن دارد، به مقدار ۵ تا ۳۰ قطره در روز نیز مصرف می شود.

در استعمال خارج، سیگارت برگ خشک شده تاتوره به مقدار ۱ تا ۱.۵ گرم در روز به حالت معمولی با مخلوط در توتون برای مبتلایان به آسم به کار می رود. برای این منظور می توان از برگ تاتوره، ژوسکیام و بلادون، به مقدار ۵ گرم از هر یک انتخاب نموده، مخلوط آن ها را با ۳ گرم نیترات پتاسیم، در یک نعلبکی بریزند و بسوزانند و بخارات متصاعده را استشمام کنند. تاتوره در فرمول بم ترانکی (Baume traquille) وارد می گردد.

بم ترانکی (B. tranquille)

تاتوره ی درختی

فرمول بم ترانکی، بطوری که نخستین آن در فارماکوپه های قدیم منعکس است، تغییرات مختلف تا زمان حال پیدا نموده است. بم ترانکی در طول زمان، موادی از خود رسوب می دهد به علاوه رنگ آن اگر در مجاور نور قرار گیرد، مایل به زرد می شود. بم ترانکی مدت های متمادی به مصارف درمانی مانند رفع دردهای رماتیسمی و در ناراحتی های گوش با مالیدن بر روی عضو مورد استفاده قرار می گرفته است.

عوارض جانبی، موارد احتیاط و منع مصرف تاتوره

عوارض جانبی، موارد احتیاط و منع مصرف تاتوره
  • درهنگام رانندگی و یا کار با ماشین آلات عوارض سنگین مصرف نشود.
  • تاتوره را بدون فردی مراقب که هوشیار باشد، امتحان نکنید.
  • از شنا کردن پرهیز کنید.
  • از مصرف تاتوره در شرایطی که قرار باشد مسئولیت خود یا شخص دیگری را به عهده بگیرید اکیدا خودداری کنید. با مصرف تاتوره حتی ممکن است شما قادر به سوالات ساده هم چون نام خود نباشید.

آب موجود در آوندهای این گیاه اگر در چشم ریخته شود باعث مختل شدن فعالیت مردمک چشم می شود. اگر جوشانده‌ی این گیاه به کسی خورانده شود، اعصاب ارادی او برای مدتی غیرارادی می شود. هم چنین نوشیدن جوشانده‌ی این گیاه به مقدار زیاد باعث مرگ می شود. برای نجات مسموم باید سم وارد شده به معده را با استفاده از داروی قی آور خارج کرد؛ زیرا حالت استفراغ غالبا خود به خود ایجاد نمی شود و معمولا از ضد سم‌هایی نظیر مورفین یا پیلوکارپین استفاده می شود. خوراندن قهوه غليظ و محرک‌های مختلف و… مفید است.

سابقه تاریخی تاتوره

سابقه تاریخی تاتوره

علمای قرن اول و دوم یونان به خصوص دسقوریدس و تئوفر است این گیاه را جزو نباتات سمی نام برده اند. در قدیم این گیاه در داروسازی مصارف زیادی داشته و در طب انسانی و دام پزشکی به کار می رفته است. طبق برخی از داستان‌ها کاهنه‌‌ی بزرگ معبد آپولو، پیشگویی های خود را بعد از استنشاق دود تاتوره، بر زبان می آورده است. گیاه اثر قوی افیونی و مخدر دارد و توهم و دوبینی از زیان های آن است.

سرخ پوستان بومی جنوب غربی آمریکا، تاتوره را در تشریفات مذهبی مخصوص سن بلوغ و دیگر مراسم خاص خود به کار می برده اند. ساکنان اولیه آمریکا تاتوره را گیاه خطرناک می شناخته اند و به آن سیب دیوانه یا سیب شیطان نام داده بودند.

مردم حتی از کاشتن تاتوره در باغچه و مزارع خود نیز خودداری می کرده اند. تاتوره یک گیاه سمی است که اثر افیونی بسیار قوی دارد و شبیه بلادون است ولی مانند بلادون دارای ارزش دارویی و پزشکی نیز هستند؛ مشروط به آن که به مقدار دقیق و حساب شده مصرف شود. این گیاه در هند باستان شناخته شده بود و پزشکان هندی از آن به عنوان داروی سم زدا، استفراغ آور، هضم کننده و شفابخش استفاده می کردند در این دوران، دود ناشی از سوزاندن دانه های آن برای درمان آسم استفاده می شد.

محل رویش تاتوره

محل رویش تاتوره

اطراف تهران، کرج، ری، راه تهران به فیروزکوه، نواحی غیر مزروع اراک، آذربایجان، قره داغ، ارومیه، بلوچستان، گیلان، امامزاده هاشم، راه بندرانزلی به چوکام، چند کیلومتری نزدیک غازیان، گرگان: بندرگز، خراسان: شوکت آباد و نزدیک بیرجند، بینالود، کرمان در ارتفاعات ۱۷۰۰ متری، سیستان.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت