درخت به (Cydonia oblonga)

کاربر 21کاربر 21
709 بازدید
درخت به

نام فارسی: درخت به

نام علمی: Cydonia oblonga Miller

نام فرانسه: Coudonnier، Coigner، C. commun، Cognassier

نام آلمانی: Quittbaum

نام انگلیسی: Quince

نام ایتالیایی: Pomo cotogno، Cotogno

نام عربی: سفرجل (Safargal)

درخت به از تیره گل سرخ، درخت کوچکی است که در غالب نواحی اروپا، مدیترانه، افریقای شمالی و آسیا پرورش می یابد و چون به حالت وحشی در ترکستان، ایران، قفقاز و جنوب شرقی عربستان می روید از این جهت منشا آن به نواحی اخیر مخصوصا ایران و قفقاز نسبت داده می شود.

درخت به از تیره گل سرخ

ساقه درخت به ، رنگ مایل به کبود دارد. برگ های آن ساده با کناره ناهموار، پوشیده از تار و دارای ظاهری غبار آلود است. گل های آن درشت، به رنگ سفید یا سفید مایل به صورتی و میوه اش درشت، پوشیده از کرک و محتوی دانه های لعاب دار به تعداد ۱۲ دانه در هر یک از خانه هاست. رنگ میوه آن نیز پس از رسیدن، زرد می گردد. بوی میوه آن مطبوع و طعمش شیرین، یا کمی ترش و قابض است. قسمت مورد استفاده درخت به، میوه، دانه و برگ های آن است.

ترکیبات شیمیایی درخت به

ترکیبات شیمیایی درخت به

به ، به طور متوسط دارای ۱۰ درصد مواد قندی (مخصوصا لولز)، پکتین، اسید مالیک، نوعی اتر با بوی قوی به مقدار ۰.۰۹ در هر کیلوگرم و تانن است. به ، ویتامین های PP ، C ، B و پرو ویتامین A دارد. مغز دانه به – دارای آمیگدالین (به مقدار ۱.۲ تا ۱.۵ درصد)، امولسین، پروتئین های مختلف و ۵ تا ۱۵ درصد ماده روغنی است که در صورت استخراج، حالت روان، رنگ زرد، طعم مطبوع و بوی روغن بادام را دارد.

وزن مخصوص روغن دانه به در گرمای ۱۵ درجه بین ۰.۹۱۹ و ۰.۹۲۴ ، اندیس صابونی آن در گرمای ۲۵ درجه معادل ۱.۴۷۲۹ و اندیس ید آن بین ۱۸۰ تا ۱۸۸ است. از این روغن می توان برای مصارف تغذیه و در صابون سازی استفاده کرد.

پوشش خارجی دانه ‌به

ترکیبات شیمیایی موجود در پوشش خارجی دانه به

دارای ۲۰ تا ۲۲ درصد موسیلاژ محلول در آب است. موسیلاژ آن در آب، نوعی محلول کلوئیدی غلیظ به وجود می آورد که از آن در آهار پارچه ها و تهیه لعاب برای آرایش موی سر استفاده به عمل می آورند. موسیلاژ پوسته دانه به، به اندازه ای است که با واردکردن ۴ گرم دانه در یک فنجان کوچک آب، محلولی با غلظت شبیه به سفیده تخم مرغ به دست می آید. موسیلاژ دانه به، سیدونین (Cydonine) نامیده می شود.

موسیلاژ یا لعاب دانه به ، علاوه بر آنچه که ذکر شد، به مصارف معلق نگه داشتن مواد در محلول ها و همچنین پایداری و تثبیت آن ها می رسد. برگ درخت به نیز دارای نوعی گلوکزید مولد اسید سیانیدریک به مقدار نسبتا کم است.

خواص درمانی به

خواص درمانی به

میوه درخت به ، به صور مختلف کمپوت، ژله، شربت و خیسانده یا جوشانده در آب، به مصارف درمانی می رسد ضمنا به حالت خام نیز خورده می شود. به دارای اثر مقوی اعمال معده و متوقف کننده اسهال های ساده و دیسانتری است. در ورم حاد روده، اخلاط خونی، خونروی های رحمی و بواسیری و ترشحات مهبلی اثر مفید ظاهر می نماید. خاصیت رفع استفراغ و کاهش دهنده ترشحات بزاق دارد.

بررسی های مختلف نشان داده است که بهترین طریق برای رساندن تانن به مسلولین، تجویز به برای آن هاست. از اختصاصات به آن است که ضمن تقویت اعمال دستگاه هضم، هیچ گونه ناراحتی برای آن به وجود نمی آورد. در موارد اسهال و دیسانتری اگر به جوشانده به ، کمی دانه آن افزوده شود، اثر نرم کننده نیز به علت دارا بودن موسیلاژ، ظاهر می شود.

یک عدد به سالم را به قطعاتی نازک تقسیم کرده و آن رادر یک لیتر آب می جوشانند به طوری که حجم آب به نصف تقلیل یابد سپس صاف می کنند. به این محلول ۵۰ گرم قند می افزایند. مصرف آن در رفع ورم حاد روده و به علت داشتن تانن در سل ریوی و همچنین در دیر هضمی موثر واقع می شود. محلول مذکور در استعمال خارج به صورت تزیقات مهبلی جهت درمان افتادگی رحم (زهدان) و به صورت تنقیه در افتادگی رکتوم (آخرین قسمت روده بزرگ) می تواند به کار رود.

میوه درخت به ، به شکل های مختلف به مصارف درمانی می رسد

دانه به ، در رفع التهاب های داخلی مخاط و رفع سرفه به کار می رود. در استعمال خارج، اثر نرم کننده دارد به طوری که به کار بردن آن در سوختگی ها، سرمازدگی، شقاق و ترک پوست بدن مخصوصا درمان قسمت های حساس پوست مانند نوک پستان و لب، و در ناراحتی های بواسیر و غیره اثر مفید ظاهر می سازد.

در استعمال خارج، خیسانده یک مشت دانه کوبیده به در نیم لیتر آب نیم گرم به صورت تاثیر دادن بر روی عضو، در درمان سرمازدگی، شکاف و ترک پستان، سوختگی ها و در تحریکات جلدی مختلف به علت داشتن موسيلاژ (لعاب) موثر می باشد.

پوست دانه به را نباید در مصارف داخلی به صورت له شده، از مغز جدا کرد زیرا در مجاورت آب ایجاد اسید سیانیدریک نموده سمیت فراهم می آورد. برگ درخت به، به علت دارا بودن مقدار کمی گلوکزید مولد اسید سیانیدریک، اثر آرام کننده و مسکن دارد معمولا به صورت دم کرده به کار می رود.

به دم کرده مذکور اگر کمی عسل افزوده سپس آن را با بهار نارنج معطر سازند، اثر بسیار مفید در سیاه سرفه و بی خوابی ها ظاهر می سازد. جوشانده برگ درخت به در استعمال خارج، جهت مرطوب نگه داشتن چشم در ورم ملتحمه و شست شوی زخم های بد حالت و التیام آن ها به کار می رود.

صور دارویی به

صور دارویی به

شیره رقیق شده به ، مخلوط در عسل یا قند به عنوان قابض و تیزان حاصل از جوشاندن ۴۰ تا ۵۰ گرم قطعات عاری از دانه آن، غالبا در طبابت مصرف می شود. از به، نوشیدنی و شربت نیز تهیه می گردد. شربت به را از تغليظ ۵۰ تا ۱۰۰ گرم شیره، به طوری که به غلظت شربت در آید و افزودن هم وزن آن، قند تهیه می نمایند.

دانه به ، به صورت جوشانده ۱۰ تا ۳۰ در هزار به کار می رود. از برگ درخت به نیز جوشانده ۳۰ در هزار برای مصارف داخلی و ۱۰۰ تا ۱۵۰ در هزار به صورت لوسیون برای استعمال خارج تهیه می نمایند. دم کرده ۳۰ در هزار گل و یا ۵۰ در هزار برگ، در تسکین سرفه کودکان مبتلا به سیاه سرفه موثر است. مخلوط آن با کمی آب بهار نارنج، اثر خواب آور ملایم نیز ظاهر می کند.

بهداشت پوست صورت با ‌به

بهداشت پوست صورت با به

برای بهداشت پوست صورت و پیشگیری از چین و چروک، مقداری پوست به را به مدت ۱۵ روز می خیسانند و پس از صاف کردن به صورت لوسیون بر روی پوست صورت به ملایمت اثر می دهند و یا آن که به همان مدت ولی در آبی که به مقدار کم ، الكل بدان افزوده باشند می خیسانند و سپس بر روی پوست صورت و گردن اثر می دهند.

درخت به در ایران پرورش می یابد. به حالت وحشی نیز در نواحی مختلف شمال ایران مانند گرگان، گیلان، آذربایجان و غیره می روید.

به ژاپنی (Chaenomeles japonica)

به ژاپنی (Chaenomeles japonica)

نام فارسی: به ژاپنی

نام علمی: Chaenomeles japonica (Thunb.) Lindl

نام فرانسه: Cognassier du Jap on

نام انگلیسی: Japan quince

نام آلمانی: Japanische quitte

به ژاپنی از تیره گل سرخ درختچه ای زیبا، خاردار، به ارتفاع ۱ تا ۳ متر و دارای برگ های بیضوی و نوک تیز با دندانه های ریز است. در قاعده دمبرگ برگ های پایای آن، ۲ زایده نسبتا کوچک، پهن ومدور ظاهر می شود که برگ مانند و از علایم مشخصه این درختچه است.

گل های به ژاپنی در آغاز بهار قبل از پیدایش برگ ها، به حالت مجتمع و به تعداد ۲ – ۶ تایی ظاهر می شوند. رنگ گل ها، سرخ و گاهی گلی یا سفید است دارای بویی شبیه بوی بنفشه می باشد. میوه ای معطر، بیضوی و به ابعاد یک سیب کوچک (بر حسب شرایط محیط زندگی) دارد که در تمام طول تابستان بر روی شاخه ها باقی می ماند و در داخل آن دانه های سیاه رنگ جای دارند.

به ژاپنی میوه ای معطر، بیضوی و به ابعاد یک سیب کوچک

درختچه به ژاپنی از تیره گل سرخ به سهولت از طریق قلمه زدن تکثیر می یابد. بومی کشور ژاپن است و از آن جا در سال ۱۷۹۶ میلادی به فرانسه آورده شد و سپس به نواحی دیگر انتقال یافت. پرورش آن امروزه به علت گل های زیبایی که دارد در غالب نواحی مساعد معمول است و به صورت یک درختچه زینتی یا برای ایجاد دیواره سبز با گل های زیبا، در حاشیه باغ ها پرورش می یابد.

ضمنا از مشخصات به ژاپنی این است که به سهولت حالت انبوه پیدا می کند و حتی در بعضی نواحی به صورت بومی در می آید. نام Chaenomeles از ۲ کلمه لاتین یعنی Chainein به معنای شکافتن و Malea به معنای درخت سیب ، مشتق شده است و این نام را Lindley به پیروی از Thunberg که تصور می نمود میوه های گیاه پس از رسیدن، ۵ شکاف پیدا می کند برای گیاه انتخاب کرد.

مغز دانه به ژاپنی دارای ۱۵ تا ۲۰ درصد ماده روغنی است و روغن حاصل از آن نیز حالت روان، رنگ مایل به زرد و طعم مطبوع دارد. وزن مخصوص آن در گرمای ۱۵ درجه، برابر ۰.۹۲۸، اندیس صابونی آن ۱۹۵ و اندیس ید آن ۱۱۱ است.

خواص درمانی به ژاپنی

خواص درمانی به ژاپنی

میوه کاملا رسیده درختچه به ژاپنی ، خوراکی و ترش مزه است. از آن نوعی ژله با اثر قابض تهیه می کنند و به علاوه برای معطر ساختن لیکورها و بعضی نوشابه ها مصرف دارد. از میوه گیاه، نوعی اسانس نیز تهیه می شود که مشابه اسانس .Cananga odorata Don است و گیاهی از تیره Anonaceae می باشد. لعاب دانه این گیاه برای درمان اسهال مصرف دارد.

در ایران پرورش می یابد.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت