پیر بهارک (Conyza canadensis)

کاربر 21کاربر 21
256 بازدید
پیر بهارک

نام فارسی: پیر بهارک

نام علمی: .Conyza canadensis (L.) Cronq.، Erigeron canadensis L

نام فرانسه: Fausse Camomille، Vergerette du Canada، Erigeron du Canada

نام انگلیسی: Canada Fleabane، Houe – Weed

نام آلمانی: Kanadisches Berufskraut

نام ایتالیایی: Impia، Saeppola

نام دیگر: اریژرون

پیر بهارک گیاهی است علفی از تیره کاسنی، یک ساله و به ارتفاع ۳۰ تا ۸۰ سانتی متر و حتی بیشتر که به حالت خود رو در مزارع، جنگل ها، پای دیوارها و اماکن مخروبه می روید. برگ های آن باریک و دراز و ساقه آن در قسمت های انتهایی، منشعب به تقسیمات متعدد و منتهی به کاپیتول های بسیار کوچک به پهنای ۳ تا ۵ میلی متر است. در هر کاپیتول آن دو نوع گل، یکی لوله ای به رنگ زرد و دیگری زبانه ای و به رنگ سفید کدر دیده می شود. براکته های کاپیتول های آن، باریک و دارای حاشیه نازک و غشایی است.

همه اندام های این گیاه به علت پوشیده بودن از تار، به رنگ خاکستری مشخص جلوه می کنند. قسمت مورد استفاده این گیاه، کلیه اندام ها مخصوصا برگ های آن است.

ترکیبات شیمیایی پیر بهارک

ترکیبات شیمیایی پیر بهارک

اعضای مختلف گیاه پیر بهارک دارای تانن، اسید گالیک، مواد رزینی، ماده ای با اثر احتمالی مخدر و ۰.۳۳ تا ۰.۶۶ درصد اسانس (در گیاه خشک معادل ۰.۲۶ درصد) است که پس از استخراج، حالت بی رنگ یا رنگ زرد روشن و بویی به طور محسوس شبیه بوی اسانس زیره دارد و مرکب از لیمونن راست (d – limonene )، به مقدار کم از سیترونل لول، ترپینئول و مانتن (Mentene) است.

این اسانس که به اسانس اریژرون (Oil of erigeron) یا اسانس فلی بین (Oil of fleabane) نیز موسوم است، بر اثر کهنگی و مجاورت با هوا، رنگ تیره پیدا می کند. بوی مخصوص و معطر دارد. در آب و در هم حجم خود الكل حل می شود. در کلروفرم و اتر به مقدار زیاد محلول است. باید در شیشه های کاملا در بسته، دور از نور و در جای سرد و خنک نگهداری شود.

خواص درمانی پیر بهارک

خواص درمانی پیر بهارک

مقوی، قابض، بند آورنده خون و مدر است. با مصرف فراورده های آن، نتایج مفید در رفع اسهال های ساده، آب آوردن انساج، رماتیسم مزمن، نقرس، ورم مثانه و نزله ششی به دست می آید.

Dr. H. Leclerc، قطعیت اثر آن را در درمان رماتیسم و نقرس در بیماران مختلف مشاهده نموده چنین اظهار داشته است که با مصرف آن، دفع مقدار درصد اسید اوریک در بیماران مبتلا، به طور محسوس افزایش حاصل می کند. بررسی های علمی Lenfield و Kabelik که در سال ۱۹۸۵ صورت گرفت، اثر درمانی گیاه را در رماتیسم و رفع حالات التهابی تایید نموده است.

بررسی های مختلفی که در اتازونی صورت گرفت نشان داد که از فراورده های گیاه پیر بهارک در درمان مرحله پیشرفته حصبه و همچنین در دفع سنگ کلیه و معالجه خون روی ها و خون روی در فواصل قاعدگی، نتایج مفید حاصل می شود. در رفع ترشحات زنانگی (ترشحات مهبلی) نیز اثر مفید ظاهر می کند.

H. Schulz، مصرف این گیاه را در رفع خون روی های سینه و بیماری های کلیه و مثانه، موثر ذکر نموده است ولی پزشکان فرانسوی و آلمانی، از آن در رفع اخلاط خونی، نتیجه ای به دست نیاوردند. در استعمال خارج، از اعضای مختلف این گیاه برای التیام زخم و جراحات استفاده درمانی به عمل می آورند.

صور دارویی پیر بهارک

صور دارویی پیر بهارک

دم کرده ۳۰ در هزار (پس از ۲ دقیقه جوشاندن، به مدت ۱۰ دقیقه دم کند) به مقدار ۳ تا ۴ فنجان در روز گرد گیاه خشک به مقدار ۰.۱۰ تا ۰.۳۰ گرم در هر ساعت – شیره تازه گیاه به مقدار ۵۰ گرم مخلوط در یک تیزان برای مصرف در ۳ مرتبه – عصاره روان به مقدار ۲ قاشق قهوه خوری در روز – اسانس به مقدار ۵ تا ۱۰ قطره مخلوط در یک پوسیون.

دم کرده مدر جهت رفع بیماری کلیه

اعضای مختلف گیاه Conyza canadensis۴۰ گرم
برگ Parietaria officinalis۳۰ گرم
گل انگور کولی Sambucus nigra۳۰ گرم

یک قاشق سوپ خوری از مخلوط فوق را برحسب هر فنجان در آب جوش وارد کرده به مدت ۲۰ دقیقه دم می کنند و سپس یک قاشق شربت ۵ ریشه بر حسب هر فنجان دم کرده به آن می افزایند. مقدار مصرف آن ۳ فنجان بین هر دو غذا است.

محل رویش پیر بهارک‌

گیاه پیر بهارک در نواحی شمالی ایران، گیلان، بندر انزلی، هشت پر، رشت، لاهیجان. گرگان: بندرگر، نمازآباد. مازندران: میان کاله، بين عباس آباد و قائم شهر، بابل، کره زنگ در دره هراز، بین عمارت و سیاه بیشه (زردمن) در ارتفاعات ۵۰۰ متری، بین چالوس و تنکابن، ۲۷ کیلومتری جنوب آمل، آذربایجان: ارومیه، على بلاغ، کرمانشاه: قصرشیرین، خراسان: مشهد در ارتفاعات ۱۱۵۰ متری، اطراف تهران: حبله رود نزدیک سیمین دشت، چیتگر در ۱۳۲۰ متری، اوین، قزوین، منجیل رشد می کند.

.E. elongata Ledeb.، Erigeron acris L

Erigeron acris

گیاهی علفی، ۲ ساله، دارای ساقه راست و معمولا غير منشعب، به ارتفاع ۲۰ – ۳۰ و حتی ۵۰ سانتی متر است. در اماکن مرطوب، زمین های زراعتی و اراضی سنگلاخی غالب نواحی معتدله کره زمین از جمله ایران می روید. برگ هایی باریک و دراز، پوشیده از تار و عاری از دمبرگ دارد. در قسمت های انتهایی ساقه آن نیز تعدادی کاپیتول کوچک، به پهنای ۶ – ۱۳ میلی متر، مرکب از ۲ نوع گل، یکی زبانه ای و به رنگ گلی مایل به بنفش یا مایل به آبی و دیگری لوله ای و به رنگ زرد ظاهر می شود.

در حالت تازه، بوی مخصوص از آن استشمام می گردد. طعم تلخ دارد. در گذشته برای رفع ترش کردن غذا و احساس سوزش در معده به کار می رفت به علاوه در رفع بیماری های سینه و مثانه مصرف داشته است. اثرات درمانی آن مشابه Conyza canadensis است. در کوهستان های نواحی غربی و شرقی ایران می روید.

.E. alpinum L، سابقا به مصارف درمانی مشابه دو گیاه قبلی می رسیده است.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت