پیچک صحرایی (Convolvulus arvensis)

Miss.fazlikhaniMiss.fazlikhani
1,190 بازدید
پیچک صحرایی

نام فارسی: پیچک صحرایی

نام علمی:Convolvulus arvensis L

نام فرانسه: Liseron des champs، Vrillée، Liseret، Petit liseron

نام انگلیسی: Corn bind ، Rope weed ، Bell bind ، Small bind weed

نام آلمانی: Winde K. kornwinde، Kleine windkraut، Acker – winde

نام ایتالیایی: Vilucchio، Viticchio، Vilucchio – minore، Erba leprina

نام عربی: طربوش الغراب، مداد، عليق

پیچک صحرایی از تیره پیچک صحرایی گیاهی علفی و دارای پراکندگی زیاد در مزارع، باغ ها و کنار جاده هاست. ساقه های منشعب آن که به طول ۰.۴ تا یک متر می رسد، حالت افتاده یا بالارونده دارد. برگ های آن بیضوی دراز و دارای ۲ لوب مشخص در قاعده پهنک است به طوری که بدان ظاهر سرنیزه ای مشخص می دهد. گل های آن بر حسب فرم های متعددی که از گیاه وجود دارد، به رنگ های صورتی، سفید و یا مخلوطی از این دو رنگ است و در طول ساقه نیز به وضع منفرد یا به تعداد ۲تایی ظاهر می شود.

گیاه پیچک صحرایی از تیره پیچک صحرایی

از مشخصات پیچک صحرایی این است که در سطح خارجی جام گل آن، گاهی لکه های ارغوانی دیده می شود. پس از آمیزش گل های آن، راس دمگل ها به سمت پایین خمیدگی حاصل می کند به طوری که میوه دارای حالت آویخته می شود.

گیاه مذکور و نوع .Convolvulus sepium، Calystegia sepium (L.) R . Br، اختصاصات درمانی مشابه دارند. گیاه اخیر، که دارای برگ هایی، درشت و زیباست و ساقه بالارونده اش به ارتفاع ۲ تا ۵ و حتی زیادتر نیز می رسد، بیشتر در حاشیه جنگل ها و اماکن مرطوب می روید و گل های سفید (به ندرت گلی) و درشت آن پس از ظاهر شدن، منظره بسیار زیبا به این اماکن می دهد. در غالب نواحی اروپا، شمال و مغرب آسیا، شمال آفریقا و آمریکا نیز پراکندگی دارد به علاوه پرورش می یابد.

ضمنا با بررسی هایی که به عمل آمده، مصرف گیاه اخیر در کاهش و دفع اوره خون و همچنین درمان تشمع کبدی مفید ذکر شده است.

ترکیبات شیمیایی پیچک صحرایی

ترکیبات شیمیایی پیچک صحرایی

ریشه پیچک صحرایی دارای نوعی ماده رزینی با اثر مسهلی است به علاوه موادی نظیر آمیدون و قندهای مختلف نیز در آن ها یافت می شود.

خواص درمانی پیچک صحرایی

اعضای مختلف گیاهان پیچک صحرایی دارای اثر مسهلی و صفرا بر است و این خاصیت بیشتر پس از مصرف برگ، گل، دانه و مخصوصا ریشه آن ها، ظاهر می گردد. از برگ آن ها در گذشته به عنوان التیام دهنده استفاده به عمل می آمده است. عصاره برگ C. arvensis اثر خون روی دارد.

طبق بررسی های Brissemoret در ۱۹۰۱، گم رزین شیره دو گیاه مذکور با آن که دارای خاصیتی شبیه ژالاپ و اسکامونه است، فاقد طعم تند و اثر تحریک کننده می باشد. پزشکان ایرانی و عرب، در گذشته مخصوصا در قرون وسطی، از آن برای رفع زردی استفاده به عمل می آورده اند. H. Schultz، چنین اظهار داشته است که دم کرده برگ C. sepium سابقا در آلمان، جهت رفع ترشحات زنانگی به کار می رفته است.

صور دارویی پیچک صحرایی

صور دارویی پیچک صحرایی

دم کرده ۶ تا ۱۲گرم برگ تازه و له شده در یک فنجان آب جوش و افزودن هم وزن برگ، دانه گشنیز یا انیس، جهت مطبوع گردانیدن آن شیره غلظت یافته گیاه به مقدار ۱ تا ۱.۵ گرم، مخلوط در یک دم کرده لعاب دار – تیزان حاصل از دم کرده ۳ تا ۶ گرم برگ در یک فنجان آب جوش به عنوان ملین و صفرابر – مخلوط گرد برگ خشک شده گیاه به مقدار درمانی در عسل.

گل های گیاه اول، نوش کافی فراهم می سازد و زنبور عسل به سمت آن جلب می شود. از برگ های آن چهارپایان، خرگوش ها و مخصوص خوک تغذیه می کنند. گیاه دوم یعنی C. sepium، نیز به مصارف تغذیه حیوانات مخصوصا گوسفند و بز می رسد. به عنوان زینت نیز پرورش می یابد.

محل رویش پیچک ‌صحرایی

محل رویش پیچک صحرایی

گیاه پیچک صحرایی در غالب نواحی ایران، اطراف تهران، مزارع کرج، رودبار (میش کش)، ایسپلی ییلاق، اراک، قلعه نو (تحت نام پیچک)، خوی، اردبیل. فارس، آبادان، قم. خراسان: کپه داغ، قوچان در ۱۵۰۰ متری، بین بیرجند و قاین در ۱۸۰۰ متری و نواحی مختلف دیگر پراکندگی دارد.

C. sepium در شمال ایران، گیلان: بین رشت و لاهیجان، بالای دره هرزویل در ارتفاعات ۴۵۰ تا ۵۰۰ متری (در مسیر رودخانه)، نواحی شمال غربی ایران مانند ارومیه و کپه داغ. لرستان: درود و فارس: کازرون می روید.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت