کلر

کاربر ۱۹کاربر ۱۹
839 بازدید
کلر

نشانه شیمیایی کلر CL و وزن اتمی آن ۳۵/۵ است. تراکم آن در سنگ آذرین ۰/۰۳۱٪ وزن آن و در آب دریا ۱/۹٪ وزن آن است و بیشتر به شکل کلرید سدیم وجود دارد. به شکل کلرین ماده معدنی ضروری در گیاهان، حیوانات و انسان است.

این ماده معدنی معمولا همراه با سدیم در غذاها و مایعات بدن یافت می شود. میزان بالای سدیم به طور موازی همراه با افزایش میزان آن است و بالعکس. در مایعات بدن این ماده معدنی بار منفی دارد (آنیون) و بار مثبت سدیم و پتاسیم (کاتیون) را خنثی می کند.

مقدار آن در بدن در حدود ۱۱۵ گرم است. این مقدار با دفع اضافی آن از راه ادرار، عرق و دستگاه گوارش، ثابت نگه داشته می شود. در اغلب افراد تعادل مثبت آن مشاهده می شود زیرا مقدار ورودی آن از راه غذا بیش از مقدار مورد نیاز آن است. از دیگر سوی مقدار آن به طور هم زمان با سدیم با تعریق زیاد و اسهال به شدت کاهش می یابد. به علاوه، کلر به شکل کلرئیدریک اسید ممکن است تا حد قابل توجهی از طریق استفراغ مداوم دفع شود.

میزان طبیعی آن در پلاسمای خون بین ۳۴۸ و ۳۷۶ میلی گرم در ۱۰۰ میلی لیتر است. نقش آن عبارت است از:

  1. به عنوان آنیون اصلی در مقابل کاتیون های سدیم و پتاسیم در حفظ میزان آب و بار خنثی در بدن نقش دارد.
  2. کلر برای تولید کلریدریک اسید در معده ضروری است.

منابع غذایی این ماده معدنی همان منابع غذایی سدیم است. غذاهای غنی از سدیم، غنی از این ماده معدنی نیز هست. منابع غذایی فقیر مثل میوه ها، سبزیجات، مغزهای گیاهی و غلات کامل از منابع کلرند.

کمبود کلر در بدن

کمبود این ماده معدنی در مایعات بدن بسیار بعید به نظر می رسد، اما ممکن است با دفع بیش از حد سدیم همراه باشد. نشانه های اختصاصی کمبود کلر مشخص نشده است.

تنها امکان کمبود موضعی این ماده معدنی در بدن، حالتی به نام آکلریدی است که در آن یاخته های معده قادر به تولید کلرئیدریک اسید نیستند. این حالت در نتیجه اشکال در ساز و کار تولید اسید است و مربوط به کمبود کلر نیست.

اشکال مکمل کلر

اشكال مکمل کلر شامل کلرید سدیم (۱۰۰ گرم آن دارای ۶۰۷ میلی گرم از این ماده معدنی) و کلرید پتاسیم (۱۰۰ گرم آن دارای ۲۷۶ میلی گرم از این ماده معدنی) است. کلرئیدریک اسید ممکن است به صورت هیدروکلرید، هیدروکلرید گلوتامیک اسید یا هیدروکلریک اسید تولید شود.

کاهش یا افزایش کلر در بدن

افزایش میزان کلر پلاسمای خون در کم خونی، بیماری قلبی، بیماری کلیوی و حاملگی (اکلامپسی) دیده می شود. کاهش میزان کلر پلاسمای خون در مرض قند، تب و ذات الریه دیده می شود.

دفع کلر از راه ادرار در رژیم غذایی پرنمک، راشیتیسم و سیروز کبد افزایش می یابد. در بیماری مزمن کلیوی، مراحل اولیه ذات الریه، سرطان و التهاب معده دفع آن از طریق ادرار کاهش می یابد.

به نظر می رسد افزایش دریافت کلر از طریق رژیم غذایی فقط با افزایش مصرف نمک و کلریدپتاسیم امکان پذیر است. اثرات سمی زیاد این دو به ترتیب مربوط به سدیم و پتاسیم است.

اثر سمی به کلر نسبت داده نشده است، اما اخیر نشان داده شده که فشار خون بالا ایجاد می کند که در اثر مصرف بیش از حد نمک است، و ممکن است به واسطه هورمون های رنین و آلدوسترون باشد یا می تواند بیشتر مربوط به افزایش کلر نسبت به سدیم در رژیم غذایی باشد.

دسته بندی عناصر و املاح معدنی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت