ترس کودکان از دزدان و کودک ربایان

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
447 بازدید
ترس کودکان از دزدان و کودک ربایان

عکس های کودکان گمشده که در تلویزیون یا روزنامه به چشم می خورند، امروزه عامل اصلی ترس کودکان از دزدان و کودک ربایان هستند. کودکان امروزی، نه تنها از دزدانی که وارد خانه ها می شوند وحشت بسیاری دارند، بلکه از غریبه ها هم می ترسند و نگران قفل نبودن در خانه می شوند.

این ترسها گاهی به قدری شدید هستند که جلوی فعالیت های روزمره کودک را نیز می گیرند. «ملیسا» دختر هشت ساله ای است که از بازی کردن در خارج از خانه می ترسد. «پنی» فقط هنگامی برای بازی از خانه بیرون می رود که مادر، همراهش باشد.

«میکی» می پندارد که تمام غریبه ها دزد هستند و می خواهند در خانه را بشکنند و وارد آن شوند. او هر شب خواب می بیند که یک مرد سیاه پوش با گذاشتن نردبان کنار پنجره اتاقش قصد دارد وارد شود و او را در حال خواب بدزدد. بنابراین، از خواب می پرد و به اتاق پدر و مادرش می رود و پایین تختخواب آنها می خوابد.

آموزش قوانین احتیاطی به کودکان ضروری است؛ اما وقتی ترس و اضطراب به حدی می رسد که بر روی خواب و فعالیت های کودک تاثیر می گذارد، باید روشی را به کار گیرید تا واقع گرایانه تر با خطرات و تهدیدها رودررو شوند. پیشنهادهای زیر، به گونه ای طراحی شده اند که در عین حفظ احتیاط در برابر خطرات، از ترس کودک می کاهد.

برای رفع ترس کودکان از دزدان بیش از حد از کودکتان حمایت نکنید. 

ترس کودکان از دزدان

بین احتیاط و حمایت بیش از حد، فاصله زیادی است و ممکن است شما از پیامی که با رفتارتان به کودک می دهید به خوبی آگاه نباشید. برای مثال، اگر فرزندتان را در حیاط خانه هم تنها نمی گذارید، دو پیام برایش دارید: «یکی اینکه دنیا به قدری خطرناک است که من باید همیشه مراقبت باشم و دیگر آنکه، تو نمی توانی به تنهایی بازی کنی یا کار کوچکی برای خودت انجام دهی». هیچ کدام از این پیام ها برای فرزندتان مفید نخواهدبود.

 رویارویی کودک را با اخبار جنایی محدود کنید.

یا برنامه های خبری تلویزیون، حوادث جنایی روزمره را به تصویر می کشند. بزرگسالان به بیشتر این گونه خبرها عادت کرده اند؛ اما کودکانشان خیر. بکوشید هنگامی اخبار تلویزیون را تماشا کنید که کودک، در اتاق نباشد و در حضور او درباره حوادث جنایی بحث نکنید.

در صورت لزوم، توضیح دهید.

حتی اگر شما مواجهه کودک را با اخبار جنایی کنترل کنید، او از برخی از آنها آگاه می شود. «سوزان» وقتی روزنامه را برای شما می آورد، چشمش به عناوین درشت آن می افتد و سوالات زیادی برایش مطرح می شود. سوالات او را با حداقل جزییات پاسخ دهید؛ اما جز حقیقت نگویید. توضیح دهید که گم شدن یک کودک، همیشه دلیل بر دزدیده شدن او نیست و دزدیدن کودکان به ندرت اتفاق می افتد.

 اقدامات احتیاطی را به کودک بیاموزید.

چگونگی رفتار کودک را در رویارویی با موقعیت های خاص در نظر بگیرید و آن را اصلاح کنید. کودک را نترسانید به او بگویید که بیشتر مردم، مهربان و دوست داشتنی هستند و فقط عده کمی از آنها ممکن است به کودکان آسیب برسانند.

از کودک بخواهید مشخصاتش را به خاطر بسپارد. این مشخصات، دربرگیرنده نام خانوادگی، نشانی منزل و شماره تلفن است. مطمئن باشید که حفظ کردن این مشخصات، حتی برای یک کودک دو ساله نیز امکان پذیر است.

استفاده از تلفن را به کودک بیاموزید. حفظ بودن تلفن یکی از همسایه ها، یکی از بستگان نزدیک مانند خاله یا عمه و یا اداره پلیس به کودک اطمینان بیشتری می دهد اما زمانهای استفاده از تلفن را محدود کنید.

طريقه پاسخگویی به تلفن را به کودک بیاموزید. به او بگویید که هیچگاه، یک ناشناس را از تنها بودنش در خانه اگاه نکند. بسیاری از والدین ترجیح می دهند که کودک، نام خود را به یک ناشناس نگوید. بنابراین، به فرزندتان بیاموزید که اگر کسی پشت تلفن از او پرسید: «شماره اونجا چنده؟» او در پاسخ چنین بگوید: «شما چه شماره ای رو گرفته اید؟» وقتی فرد غریبه شماره را گفت، کودک، می تواند بگوید: «ببخشید، شماره رو اشتباه گرفته اید»، و سپس گوشی را قطع کند.

 اقدامات احتیاطی را به کودک بیاموزید.

به کودکتان بگویید که وقتی تنهاست هیچگاه، در خانه را به روی کسی باز نکند. او حداکثر می تواند پیغام آن شخص را به یاد بسپارد و به پدر و یا مادرش بگوید. به کودکتان بیاموزید که اگر گم شد، چه کار باید بکند. توضیح دهید که چگونه در فروشگاه ها یا مکان های عمومی رفتار کند تا مشکلی برایش پیش نیاید (بخش ۱۰.۳ و ۱۰.۴ را ببینید و اگر گم شد، چه کار کند.

اگر به یک مکان شلوغ می روید، به او بگویید که در صورت جدا شدن از یکدیگر کجا منتظر هم بمانید. راه دیگر این است که کودک از فروشندگان (اگر این مکان یک فروشگاه بزرگ است) بخواهد تا اسم شما را پشت بلندگو بگویند. به کودکتان یادآوری کنید که هیچگاه، با یک شخص غریبه آن محل را ترک نکند و اگر کسی به زور می خواهد او را ببرد، خود را بر روی زمین بیندازد و فریاد بزند: «این مامان یا بابای من نیست!»

به مدرسه کودک اطلاع دهید که چه کسی پس از تعطیل شدن مدرسه دنبال کودک می آید. یک اسم رمز به کودک یاد دهید تا احیانا اگر روزی مجبور شدید از فرد دیگری (یک همسایه با یک دوست خواهش کنید دنبال کودک برود) آن شخص با گفتن اسم رمز اطمینان کودک را جلب کند.

به کودک بیاموزید چگونه به افراد غریبه «نه!» بگوید. اگر کسی انجام کاری را از او می خواهد که نباید انجام دهد، بهترین راه، گفتن نه! و ترک آن محل است. این روش را با فرزندتان تمرین کنید.

به کودکتان بیاموزید که چگونه با ترس های بی اساس اش مقابله کند.

شما نمی خواهید فرزندتان در تمام طول زندگی اش نگران وقایعی که ممکن است رخ دهند، باشد. وقتی کودک با اقدامات احتیاطی آشنا شد، به او بیاموزید چگونه مثبت نگر باشد و با اعتماد به نفس عمل کند. این رفتار، او را خوشحال تر می کند و احساس قربانی بودن را از او دور خواهد کرد. برای نمونه، کودک می تواند با خود بگوید: «اگه کسی بخواد در رو بشکنه، سگمون پارس میکنه.» و یا «من تو خونه نگران نیستم، چون هر وقت بخوام مامان و بابام رو صدا میکنم».

کاستن از ترس کودکان از دزدان با روش های امنیتی

راه های زیر، برای جلب اطمینان کودکی که در داخل خانه هم از دزدان و جنایتکاران می ترسد، به کار می روند ( مقاله ترس از تاریکی را مطالعه کنید).

از قفل های بزرگ برای در، سیستم دزدگیر و حفاظ های پنجره استفاده کنید. گذاشتن کلیدی در اتاق کودک که بتواند شب هنگام، پدر و مادرش را با صدای زنگ از خواب بیدار کند، بسیار مفید است. در صورت امکان، از دستگاه آیفون استفاده کنید تا حتی بتواند از داخل اتاقش هم با شما صحبت کند.

 روش های کسب آرامش را به او بیاموزید.

در بیشتر اوقات، ترس کودکان از دزدان و کودک ربایان غیر منطقی است؛ اما نگرانی آنها کاملا واقعی است.

با استفاده از روش های کسب آرامش نگرانی واضطراب آنها را کاهش دهید.

دسته بندی تربیت کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت