کودکان خودمختار (کودکانی که دستورات را اطاعت نمیکنند)

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
764 بازدید
کودکان خود مختار

کودکانی که دستورات را اطاعت نمیکنند یا کودکان خودمختار می تواند عصبانی کننده و آزار دهنده باشند. در انتهای روز شما از تکرار کردن، بحث کردن، نق زدن و کلک زدنهای او به ستوه می آیید. اولین چیزی که باید به خاطر بسپارید این است که تعداد خواست ها و فرامین تان معقول باشد تا کودکان تبدیل به پادو یا کارگر شما نشوند. دومین مسأله این است که در لحن و عمل، خوشایند و منطقی باشید.

گاهی کودکان به این دلیل عادت به بی توجهی نسبت به دستورات میکنند که به خوبی می دانند دستورات، پیش از جواب دادن به آنها، بارها تکرار خواهند شد. یاد گرفته اند که چه مدت طول می کشد تا والدینشان به اندازه کافی عصبانی شوند و آنها را مجبور به اطاعت کنند. همچنین می دانند که ممکن است والدینشان تسلیم شوند و خودشان کار را انجام دهند. با این حال، گاهی جواب ندادن صرفا به دلیل سرکشی و نافرمانی، و گاه به دلیل انتظارات زیاده از حدی است که داریم و یا انتظاراتی که به وضوح آنها را بیان نمی کنیم.

اگر کودکتان می فهمد ولی ندرتا از دستورات شما تبعیت می کند، راه حل های زیر را برای کودکانی که دستورات را اطاعت نمیکنند.امتحان کنید. ما خودمان این راه حل ها را کارساز یافته ایم.

 در برخورد با کودکان خودمختار صریح و دقیق باشيد

 در برخورد با کودکان خودمختار صریح و دقیق باشيد

ما اغلب چنان گرفتار صادر کردن فرامین هستیم که نمی فهمیم چقدر از کودک انتظار داریم. کودک ممکن است نداند معنای «اتاقت رو تمیز کن» چیست. ممکن است معنای اتاق تمیز برای او، با انتظارات ما مطابقت نکند. همچنین گاهی والدین چنان پشت سر هم دستوراتی صادر می کنند که کودکان قادر به یاد آوری آنها نیستند. و نهایتا این که گاهی والدین از کودکشان خواهش می کنند که کاری را انجام دهد، در حالی که قصدشان این بوده است که به او بگویند که باید آن کار را انجام دهد.

کاری را که می خواهید، دقیقا با کلمات ساده و قابل فهم بیان کنید. و آن را به صورت دقیق شرح دهید.

تعداد دستورات را برای کودکان خودمختار محدود کنید. بسیاری از مواقع والدین تعداد زیادی دستور را یکجا صادر می کنند! در حدی به کودک دستور دهید که بتواند آن را حفظ کند و به خاطر اورد. هنگامی در صورت لزوم برای او دستورات دیگری صادر کنید که آن کارها را انجام داده است. برای مثال، اگر می خواهید اتاقش را تمیز کند به او بگویید که چطور قدم به قدم آن را انجام دهد: «اسباب بازی هایت را جمع کن، لباس هایت را آویزان کن و…) هنگامی که او کل کار را فهمید، می توانید صرفا به او بگویید: «برو اتاقت را تمیز کن.»

پیش از این که سخن بگویید، فکر کنید. اگر می خواهید جواب نه نشنوید، به کودک امکان انتخاب ندهید، مثلا نگویید: «می خوای همین الان اتاق رو تمیز کنی؟» و یا چطوره بریم دندانپزشکی؟» می توان در عین حال که خودکامه و دیکتاتور نبود، قاطع بود. گاهی می توانید از انگیزه دادن هم استفاده کنید، مثلا: «شرط می بندم قبل از اینکه تا ده بشمرم از ماشین پیاده میشی!»

توجه کودکان خودمختار را جلب کنید.

کودکان اغلب چنان غرق کارهایشان می شوند که واقعا نمی شنوند که شما چه میگویید. برای پرهیز از چنین حالتی، اطمینان حاصل کنید که کودک می داند به او چه گفته اید. در چشمان کودک نگاه کنید و از او بخواهید که دستورات شما را تکرار کند و بعد برای شما معنای آنها را نیز شرح دهد. این روش همچنین در مورد کودکانی که مدت توجه کوتاهی دارند و به آسانی توجهشان منحرف می شود، مفید است.

به آن چه می گویید عمل کنید

به آن چه می گویید عمل کنید

والدین معمولا گرفتارند و گاهی هنگامی که می خواهیم بچه ها کاری را انجام دهند، فرض می کنیم که آن کار انجام خواهد شد و بعد آن را فراموش می کنیم. اگر چنین نیست، اطمینان حاصل کنید که هر بار که دستوراتی را صادر می کنید، آنها را پیگیری می کنید؛ تا بدین ترتیب کودکتان یاد نگیرد دستورات شما را نادیده بگیرد. علاوه بر این، از دادن دستوراتی که واقعا لازم نیستند، اجتناب کنید.

دستورات را در کودکان خودمختار به صورت بازی در آورید.

اغلب فرمانهایی که برای کودکانمان صادر می کنیم، زمان چندانی برای انجام دادن لازم ندارند و اغلب، این زمان کمتر از وقتی است که صرف بحث کردن در مورد آنها می شود. اگر از دوران خردسالی بچه ها شروع به درخواست کمک از آنها کنید، آنها به وظایف خود به چشم یک بخش طبیعی از زندگی شان نگاه خواهند کرد. بعد، شما می توانید با اندازه گیری زمان پاسخ، آن را تبدیل به یک بازی کنید: چقدر طول میکشه که رختخوابتو مرتب کنی؟ شروع می کنیم، یک، دو، سه… عالیه! کارتو در چهار دقیقه و نیم تموم کردی، آفرین! واقعا که می تونم روی کمکت حساب کنم؛ خیلی ممنون! حالا می تونی برگردی، بازی کنی.» با این روش مثبت به او می آموزید که کمک کردن زمان زیادی نمی برد.

برای رفع مشکل در کودکان خودمختار نظارت کنید.

برای آنکه مطمئن شوید که کودکتان از دستورات شما اطاعت می کند، می توانید در حال انجام کار، او را زیر نظر بگیرید؛ ولی همیشه این کار را به صورت مثبت و کمک کننده انجام دهید. اگر مایل بودید، بازرسی را بعد از پایان کار انجام دهید. هدف این نیست که از کودک ایراد بگیرید، بلکه هدف این است که مطمئن شوید کودک دستورات شما را انجام می دهد. بنابراین، خودتان را تبدیل به یک پلیس خشک و خشن نکنید.

 تحسین کنید، تحسين، تحسين..

 تحسین کنید، تحسين، تحسين..

ما واقعا بر این باوریم که کلید انگیزه دادن به بچه ها این است که مثبت باشید: با رفتارتان نشان دهید که از او انتظار دارید دستورات شما را اطاعت کند و زمانی که چنین کرد او را تشویق کنید: «خیلی ممنون از این که عینک من رو آوردی. واقعا به من کمک بزرگی کردی.» «آفرین که اتاقت رو تمیز کردی، کتابها و اسباب بازیهات رو سرجاشون گذاشتی و در کمد رو بستی.»

هنگامی که می توانید، کاری را که خوب انجام شده است، با فعالیتی که کودک دوست دارد همراه کنید و بازی را با کار به طور متناوب به کار بگیرید: «جو، بعد از اینکه کتابهات رو مرتب کردی، برو بازی کن.» یا «جسیکا، واقعا برای پاک کردن باغ خیلی کار کردیم. بیا کمی لیموناد و ذرت بو داده بخوریم.»

حرف گوش نکردن کودک را، پیگیری کنید.

اگر علی رغم برخورد مثبت شما، به دستوراتتان بی توجهی شده است و یا اینکه پاسخ به دستورات شما، با لحنی غیرهمکارانه «چرا من باید این کار رو بکنم» همراه شده است، به نقطه ای رسیده اید که باید با به کارگیری پی آمدهای منفی، وضعیت را تغییر دهید.

از پاسخ های پنج ثانیه ای استفاده کنید. اگر کودک شما سابقه پشت گوش انداختن و دستورات شما را دارد، یک محدوده زمانی برای پاسخ دادن او معین کنید. اگر کودک، زمانی که در حال شمردن بودید پاسخ نداده بود و تنها زمانی شروع به پاسخ دادن کرد که شما شمردن را تمام کرده بودید، دستورات را یکبار دیگر تکرار کنید. سپس او را وادارید که بین دو حالت یکی را انتخاب کند؛ مثلا: «جان، یا کاری را که من گفتم میکنی، یا این که به تو کمک می کنم که اونو انجام بدی و جریمه هم میشی!» یا «مارک، باید همین الان اتاقت رو تمیز کنی و یا اینکه جریمه بشی و بعد اتاقت رو تمیز کنی!»

دست کودک را بگیرید و او را وادار به انجام کار کنید. اگر این راه را انتخاب میکنید، بعد از پنج ثانیه، یکبار دیگر دستورات را تکرار کنید. سپس دستهای کودک را بگیرید و او را در موقعیت عمل قرار دهید. مثلا اگر کودک قرار است چیزی را از روی زمین بردارد، دست کودک را بگیرید و آن را روی آن چیز قرار دهید. بعد دست او را به محل قرار گرفتن شی ببرید.

از محرومیت موقت استفاده کنید. او را مدتی جریمه کنید سپس از کودک بخواهید چیزی را که از او خواسته اید، اجرا کند.  از تصحیح بیش از حد استفاده کنید. اگر کودک از دستورات شما اطاعت نمیکند، وانمود کنید که فکر میکنید کودک نمی داند چطور باید کارش را انجام دهد و او را وادارید که با نظارت شما، وظیفه اش را چندین بار انجام دهد.

دسته بندی تربیت کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت