کودکان زودرنج

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
453 بازدید
کودکان زودرنج

به نظر می رسد که پشت بعضی از کودکان یادداشتی با این مضمون گذاشته شده است که: «مرا اذیت کنید، سر به سرم بگذارید». آنها به طریقی به کودکان دیگر می فهمانند که سوژه های خوبی برای دست انداختن و عصبانی کردن هستند. نقاط ضعف آنها بسیار مشخص است و همه می دانند که آنها بسیار حساس هستند.کودکان زودرنج هر کجا که می روند، این مشکل نیز با آنها می رود، زیرا «پوست آنها بیش از حد نازک است!» و واکنش های آنها بیش از حد شدید هستند. کودکان، می توانند نسبت به یکدیگر بسیار بی رحم باشند.

راه علاج کودکانی که معمولا توسط کودکان دیگر اذیت می شوند این است که به آنها راه های جدیدی را برای واکنش نشان دادن نسبت به سربه سر گذاشتن دیگران، بیاموزید.

وقایع را تجزیه و تحلیل کنید.

شما می توانید به کودک، کمک کنید تا دریابد که سر به سر گذاشتن کاری مسخره است. در مورد جملاتی که کودک را آزار می دهد، به گفتگو بپردازید.

برچسب های حرفی را که اذیت کنندگان به کار می برند، مشخص کنید. تمام حرف های عذاب آوری را که کودک به خاطر می آورد، بنویسید و سپس مواردی را که خودتان به یاد می آورید، به آن بیفزایید. چند روز متوالی، این حرفها را ثبت کنید.

حرفها یا لقب ها را تقسیم بندی کنید. بعضی حرف ها یا نامها آنقدر بچه گانه، و یا به روشنی نادرست هستند که هر دوتان می توانید به آنها بخندید؛ مانند: «كله ات برعکسه» «مادرت پوتین سربازی میپوشه.»

برای کودکان زودرنج توضیح دهید که لازم نیست در چنین مواردی از خودش یا خانواده اش دفاع کند، و این حرف ها بی معنا هستند و ارزش پاسخگویی را ندارند. با این حال، اگر حرف های کودکان دیگر به نظر صحیح می رسند، نظیر: «پات بو میده» یا «دماغت قد یه پرتقاله»، کودک باید بیاموزد، طوری پاسخ دهد که باعث بازداشتن مسخره کننده شود. این گونه رفتار می تواند به معنای تغییر در رفتار و یا پیدا کردن یک «پوست کلفت» باشد.

حساسیت کودک را نسبت به دست انداختن، کاهش دهید.

کودکان زودرنج

به کودک بیاموزید که با اصلا پاسخ ندادن، به دست انداختن دیگران خاتمه دهد.

موقعیت را نمایش دهید. بگذارید کودک، نقش اذیت کننده و والدین نقش کسی را که دست انداخته می شود، ایفا کند. اجازه دهید کودک، با همان جملاتی که در مورد خودش به کار رفته است پدر و مادرش را دست بیندازد. این کار به او کمک می کند که به چنین رفتارهایی عادت کند و همچنین فرصتی می یابد تا در مورد بی توجهی به آنها، درسی بگیرد. با رفتار خود، نشان دهید که چه طور به این گونه رفتارها واکنش نشان نمی دهید و صرفا سرتان را بر می گردانید و می روید.

تمرین کنید. اکنون، نقش ها را عوض کنید و بگذارید کودک، نقش قربانی را بازی کند. به او چند حرف ملایم بزنید و لقب هایی بدهید و او را وادارید که تمرین کند به آنها بی توجهی نشان دهد. از روی فهرستی که قبلا تهیه کردید، عمل کنید و ناراحت کننده ترین حرف ها را در آخر آن بیاورید. هدف شما این است که کودک آنچنان به این رفتارها عادت کند که به طور خودکار به آنها پاسخ ندهد. او را تشویق کنید. در این هنگام اگر کودک، واکنش عاطفی از خود نشان داد، جلسه را متوقف کنید و یا به جمله ملایم تری برگردید.

به کودکان زودرنج روش های کسب آرامش تدریجی را بیاموزید. روش های کسب آرامش تدریجی را آموزش دهید و به او یادآوری کنید هنگامی که می خواهد آرام بماند، آنها را به کار گیرد.

در کودکان زودرنج پاسخ جدیدی را به کودک، آموزش دهید.

گستره پاسخها را افزایش دهید و جایگزین های ممکن را تمرین کنید.

نقش بازی کنید. یکبار دیگر وانمود کنید که شما قربانی هستید و کودک می خواهد شما را دست بیندازد. پاسخ های مختلفی را تمرین کنید: «مسخره است. مادر من اصلا چکمه نداره» و یا اینکه این رویکرد را بیاموزید: «من میدونم که چه هدفی داری، ولی به اون نمی رسی. من تصمیم ندارم از کوره دربرم.»

ما راه دیگری یافته ایم که دست اندازنده را در وسط کار متوقف می کند، به طوری که وقتی کودک دیگری در حال چرت و پرت گفتن است، از او بپرسد: «منظورت از این حرفها چیه؟» یکبار، کودک هشت ساله ای همین سوال را پرسید. کودک اذیت کننده خیره به او نگاه کرد و گفت: «نمی دونم!» ترانه «سنگ و چوب میتونه استخونای منو بشکنه، ولی حرف به من آزاری نمی رسونه» ظاهرا از قدیم الایام، بر روی کودکان زیادی، موثر بوده است.

گاهی بهترین دفاع کودکان زودرنج می تواند پاسخی مناسب و خوب باشد. یک زبان سریع، ابزار خوبی است. به کودک کمک کنید تا پاسخ های مناسبی را بیابد و سپس استفاده از آنها را با او تمرین کنید.

پاسخ جدیدی را به کودک، آموزش دهید.

موقعیت را شبیه سازی کنید. با استفاده از جمله هایی که به صورت فهرست درآورده اید، کودک را وادارید که پاسخ ها را تمرین کند؛ با انتخاب هایی شروع کنید کهبرای کودک راحت تر هستند.

با یک هم پیمان، تمرین کنید. یک خواهر یا برادر و یا یک دوست خوب، ممکن است مایل به کمک باشد. اجازه دهید با همدیگر، موقعیت ها را دوباره از نو، اجرا کنند. ممکن است به آنها بسیار خوش بگذرد!

برای تمرین، به ملایمت و بی هوا کودک را دست بیندازید. زمانی که چنین به نظر رسید که او می تواند پاسخ مناسبی بدهد، رفتار دوستانه تان را کمی غیردوستانه تر هم بکنید.

 کودک را وادارید که گزارش کند.

کودک را وادارید که تجربیات واقعی زندگی را با شما در میان گذارد و به شما بگوید چه طور برخورد می کند و چه احساسی دارد؟

کودک آزاردهنده، چه طور به این پاسخ های جدید او واکنش نشان داده است؟

نادیده گرفتن را پیشنهاد کنید. کودک را متوجه سازید که ممکن است همبازی اش، زمانی که می بیند دیگر تلاشهایش موثر نمی افتند، به سختی تلاش کند تا او را از کوره در ببرد. برای او توضیح دهید که باید قاطع باشد و به چرت و پرت ها توجه نکند. بدین ترتیب، کودک یاوه گو بزودی کنار خواهد کشید.

راه دیگری را به او پیشنهاد دهید. به کودک کمک کنید تا مؤثرترین پاسخ نسبت به دست انداختن را انتخاب کند و بررسی کند که کدام یک از آنها بهتر است. صرفا هدف آن نیست که یاوه ها را متوقف کنید، بلکه می خواهید که دفعات آنها را نیز کاهش دهید.

برای حل مشکل کودکان‌زودرنج تلاش های کودک را تقویت کنید.

زمانی که کودکتان روش موثری را یافت، او را مورد حمایت و تشویق خود قرار دهید. فرض کنیم او همیشه زمانی که برادرش سر میز شام سر به سرش می گذاشت، فرار می کرد؛ ولی حالا بردبارانه می نشیند و شام می خورد. این رفتار گاهی در مسیر درست است.

این مساله را به او بگویید. فرض کنیم وقتی کودکی، «سالی» را برای موهای فرفری اش دست انداخت، «سالی» از او کناره گرفت و رفت. در این هنگام به او بگویید چه کار مشکلی را انجام داده است و شما چه قدر افتخار می کنید که آنگونه رفتار کرده است. سپس، یک خوراکی با همدیگر بخورید.

دسته بندی تربیت کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت