مشاجره و دعوای کودکان با همسالان خود

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
811 بازدید
 از جنگها و مشاجره ها

مشاجره و دعوای کودکان با اطرافیان از مشکلاتی است که همیشه ذهن خانواده را درگیر می کند.

تمام والدین می خواهند که کودکانشان دوستانی داشته باشند و احساس پذیرفته شدن بکنند. آنها می خواهند کودکانشان پیوندهایی برقرار کنند که سال ها ادامه داشته باشد و در خانه هم خواهر و برادرها با یکدیگر بسیار خوب باشند؛ ولی این مساله، معمولا بدون کمک والدین امکان پذیر نیست.

آنها باید به کودکانشان مهارتهای اجتماعی را بیاموزند و فرزندانشان را طوری تربیت کنند که دوست داشتنی باشند. کودک دو ساله معمولا به طور طبیعی اسباب بازی محبوبش را به دوستان یا خواهر و برادرهایش نمی دهد؛ زیرا برداشتی از ارزش به اشتراک گذاشتن، ندارد. کودک پنج ساله ای که می خواهد بزرگ بودن خودش را ثابت کند، با کودکان دیگر قلدر بازی در می آورد و یا شکست در یک بازی را به سختی می پذیرد. ما می توانیم به همه آنها کمک کنیم که در این دنیای بزرگ، چگونه گلیم خود را از آب بیرون بکشند.

مشاجره و دعوای کودکان

اگر کودک قرار است که در آینده شخصی متکی به نفس شود؛ در این صورت، نباید همیشه با تمام افراد دور و برش موافقت کند. نپذیرفتن، بخش طبیعی زندگی است. با این حال، به نظر می رسد که بعضی از کودکان برای مخالفت کردن مستعدتر هستند. به نظر می رسد که آنها همیشه آماده مشاجره کردن هستند که اغلب، به دعوا می انجامد.

بعضی از کودکانی که زیاد دعوا می کنند، در واقع، در حال جابجا کردن مشکلاتشان از خانه به مدرسه و یا برعکس، هستند. برخی دیگر، از مهارت های اجتماعی برخوردا نیستند و نمی دانند چه طور بدون دعوا یا مشاجره، با همسالانشان کنار بیایند. درحالی که بعضی از نوجوانان می خواهند با استفاده از رفتار تهاجمی، در یک گروه برتری به دست بیاورند، عده ای دیگر از آنها در حال تقلید از صحنه هایی هستند که دیده اند و یا با خود آنها همانگونه رفتار شده است.

والدین، باید تا حد ممکن به کودکانشان مهارت های مناسبی را برای به کرسی نشاندن حرفشان و مخالفت نشان دادن، بیاموزند و در این زمینه خودشان را الگوی کودک قرار دهند. با این حال، مشاجره و دعوای بیش از حد، نیازمند اتخاذ تدابیری است.

 روشهای پذیرفته و غیر پذیرفته را معین کنید.

مشاجره و دعوا

بگذارید کودک از همان ابتدا دریابد که شما کدام یک از روش های مخالفت کردن را پذیرفتنی و کدام را نپذیرفتنی می دانید و البته، (الگوی خوبی برای کودکتان باشید) پسخوراند بدهید. برای کودکان خردسال، رفتاری را که به عنوان راه حلی قابل قبول برای حل و رفع اختلافات در نظر میگیرید، توضیح دهید: «جسی ما کتک کاری نمی کنیم چون نوبت آلنه. بعد از آلن نوبت توئه که با توپ بازی کنی.»

کودکتان را برای یافتن راه های غیر تهاجمی برای کنار آمدن با دوستانش، تحسین کنید.

فهرستی از راههای پذیرفتنی برای خاتمه دادن به درگیری ها، تهیه کنید. در مورد کودکان بزرگتر، در زمان مناسبتری، با یکدیگر راه حل هایی را که می تواند با به کارگیری آنها از درگیری بپرهیزد و یا مشکل را حل کند، تهیه کنید. کاملا جزییات را برای کودک، شرح دهید. فهرستی از موقعیت هایی که اغلب در زمان مشاجره و دعوای کودکان اتفاق می افتند، تهیه کنید و در مورد هر یک از آنها، راه حل های ممکن را مانند جدول زیر بنویسید:

موقعیتراه حل نامناسبراه حل مناسب
برای نوبت زمین بازی اختلاف است
در مورد اینکه چه کسی بازی را برد بحث است
کودکان دیگران را به عقب هل میدهند
به طرف مقابل القاب زشت بدهد
کودکان نوبتی بازی کنند
هر دو طرف دلایل خود را بگویند
به یک نفر به عنوان داور مراجعه کنند.

برای حل اختلافات، راههای دیگری را به کودک بیاموزید.

با تعریف نمونه هایی از حوادث جدیدی که رخ می دهند، روش های بهتر حل اختلافات را با شیوه نمایشی، به کودکتان بیاموزید.

نقش همسالان کودک را در موقعیت های مختلف بازی کنید و از کودک بخواهید که حادثه ای ایجاد کند. به او نشان دهید که چه طور شما از دعوا جلوگیری می کنید. سپس، نقشها را عوض کنید و بگذارید کودک نقش حلال خونسرد را بازی کند.

رفتار آرام را به کودک بیاموزید. زمانی که بحث و مشاجره شروع شد، به هر دو طرف مشاجره بگویید که یک قدم به عقب بردارند و یک نفس عمیق بکشند. از کودک بخواهید که با صدای آهسته و بدون نسبت دادن القاب به دیگران، علت دعوا را تعریف کند. سپس از هر کدام از طرفین بخواهید که راه حلی پیشنهاد دهند. ممکن است کودک، برای اینکه بتواند فکرش را خوب به کار بیندازد، نیاز به شمارش تا ده داشته باشد و یا اینکه باید دو بار نفس عمیق بکشد تا آرام بگیرد. ولی معمولا وقتی طرفین آرام گیرند، راه حل ها به آسانی پیدا می شود.

در این مورد، صحبت کنید که چه موقع باید از جر و بحث و جنگ و جدل کناره گیری کنند. گاهی بهترین واکنشی که نسبت به یک دعوا می توان داشت، این است که کناره گیری کنید و یا حتی تسلیم شوید؛ زیرا این دعوا، ارزش وقت گذاشتن را ندارد.

رفتار کودک را تحسین و تقویت کنید. زمانی که کودک، مهارت های جدیدی را برای حل و رفع اختلاف به کار می گیرد و یا از تن دادن به یک دعوا خودداری می کند، او را تحسین کنید. زمانی که کودک، راه حل هایی را بجز دعوا و یا مشاجره برای حل و رفع مشکلش پیدا می کند، به او پاداش دهید.

 از جنگها و مشاجره ها صورت برداری کنید.

 از جنگها و مشاجره ها صورت برداری کنید.

فهرستی طرح کنید که در آن راه حل های مثبت را برای اختلافات، مشاجره ها و حتی .. دعواهای جدی، ثبت کنید.

دو فهرست، تهیه کنید. در یکی از فهرست ها مشاجره ها و دعواهایی را که شما خودتان مشاهده کرده اید و در دیگری، آنچه را که کودک به شما گزارش میکند، بنویسید. فهرست را در معرض دید نصب کنید.

هر چند روز یکبار، فهرست را بازبینی کنید و با قدرشناسی، پیشرفت کودک را تحسین کنید: «تبریک میگم. سه روزه که دعوا نکردی!» و یا «واقعا داری پیشرفت میکنی. هفته پیش هفت بار و این هفته فقط سه بار با بچه ها بگو مگو کردی.» یا اینکه تونستی خودتو آروم کنی و کاری رو که چند بار تمرین کرده بودیم، انجام بدی.»

 برای رفع مشاجره و دعوای کودکان با همسالان به پیشرفت کودک جایزه دهید.

برای اینکه سیستم پسخوراند خودتان را موثرتر کنید، اگر کودک کمتر بگومگو و دعوا کرد به او جایزه دهید (برای مطالعه جزییات جایزه ها به مقاله چگونه پاداش دهیم مراجعه کنید) هدفهای معقولانه ای در نظر بگیرید و برای رفتار بهتر کودک، به او وعده جایزه بدهید.

برای مثال، اگر کودکتان و دوستش با هم کمتر دعوا کردند، هر دو آنها را به سینما ببرید. اگر دو پسرتان به دعوایشان سر تلویزیون خاتمه دادند، به عنوان پاداش به آنها اجازه دهید تا بیشتر از معمول بیدار بمانند و یک برنامه تلویزیونی دیگر را تماشا کنند.

 در صورت لزوم، پیامدهای منفی مشاجره و دعوای کودکان را به آنها نشان دهید.

از قبل، کودک را مطلع سازید که اگر باز هم در آینده دعوا کند، بد می بیند.

کودک را از مزایایش محروم کنید. اگر دو پسرتان بر سر تلویزیون دعوا می کنند، تماشای تلویزیون را برای باقی روز ممنوع کنید. اگر کودکانتان بر سر اینکه داخل اتومبیل کجا بنشینند با یکدیگر دعوا می کنند، آنها را در خانه پهلوی کسی بگذارید و بیرون نبرید، یا اینکه بار دیگر که آنها را با خود بیرون می برید اجازه انتخاب جاهایشان را بگیرید.

از محرومیت موقت استفاده کنید. اگر دعوا ادامه یافت کودک را برای مدت معینی از محل بیرون ببرید. اگر در جریان بازی فوتبال، کودکان با مشت به جان همدیگر افتاده اند، کودکتان را در باقی روز از ادامه بازی محروم کنید. اگر دو دوست خوب، در جریان بازی با همدیگر دعوا می کنند آنها را از همدیگر جدا کنید و بگویید: «اگه نتونید با هم کنار بیاین، اجازه ندارین که با هم بازی کنین.». بعد از محروم کردن آنها به مدت مناسب (به بخش ۲۰۷ مراجعه کنید)، اجازه دهید که دوباره به بازی بپردازند.

دسته بندی تربیت کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت