مراحل تغییر دادن رفتار کودکان

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
597 بازدید

کودکان و والدینی که از هر نظر کامل باشند، وجود ندارند و ما تا به حال والدینی را که دست کم گاهی نسبت به توانایی ها و آگاهی های خودشان به عنوان مادر یا پدر شک نداشته باشند، ملاقات نکرده ایم. کودکان، همیشه آن طور که والدین می خواهند، رفتار نمی کنند و وقتی والدین احساس می کنند که نمی توانند عادات و رفتار کودکان خود را تغییر دهند، درمانده و آشفته می شوند و اعتماد به نفس خود را از دست می دهند.

اگرچه والدین امروزی، از نظر تحصیلات و اطلاعات، در تاریخ نمونه اند، ولی هنوز پرسش های بسیاری وجود دارد. وقتی کارولین در مورد اینکه برای رفتن به مدرسه چه بپوشد، پانزده بار نظرش را تغییر می دهد و مثل همیشه از سرویس مدرسه جا می ماند، شما به عنوان پدر یا مادرش چه باید بکنید؟ وقتی کنت در سوپرمارکت رفتار ناشایستی دارد، چه واکنشی نشان می دهید؟ وقتی بچه غذا نمی خورد؟ وقتی سام دایما خواهر کوچکش را کتک می زند؟ وقتی هلن شب از خواب بیدار می شود و تا صبح با تلفن حرف می زند؟ یا وقتی دیوید ناخن هایش را تا ته می جود؟

والدینی که با ما مشورت کرده اند، راه حل های ارزنده ای دریافت اند. اما پیش از آنکه شما هم آنها را به کار ببندید، راهنمایی ها و روش های تشریح شده در فصل ۲ را مطالعه کنید.

مطالبی که از نظر شما می گذرد، باعث می شود درک شما از مسائل بهتر و کاربرد روش ها ساده تر شود. به خاطر داشته باشید که نباید در کوتاه مدت انتظار پیشرفت زیادی در رفتار کودکان داشته باشید. اهداف خود را متناسب با سن، شخصیت، توانایی ها، جنس و میزان رشد عقلی فرزندانتان تعیین کنید. همه کودکان در یک سن مشخص وارد مرحله ای مشابه نمی شوند و هم چنین، میزان آموزش پذیری آنها نیز به یک میزان نیست.

از آنجا که شما بهتر از هر کس دیگری کودک خود را می شناسید، باید به قضاوت و غريزه خود اعتماد کنید.

رفتار کودکان

مشکل را تشریح کنید

پیش از هر اقدامی باید رفتار کودکان  تان را که می خواهید تغییر دهید، دقیقا مشخص کنید. این که به یک کودک برچسب شیطان، وحشی، لجباز یا حرف نشنو بزنیم، کمکی به حل مساله نخواهد کرد؛ زیرا این برچسب ها کلی و مبهم اند و شما نمی توانید چیزی بدین مبهمی را عوض کنید. بعلاوه، شما که نمی خواهید همه رفتارها و ذهنیات کودک را عوض کنید. پس به طور اختصاصی عمل کنید، از احساسات مایه نگذارید، مشکل را تشریح کرده، آن را از سایر موارد جدا کنید.

دقیقا به چه علت فرزند شما دست به رفتار ناپسند می زند؛ یا از انجام کاری طفره می رود؟ از سوی دیگر، چیزی که شما از او می خواهید، دقیقا چیست؟ کاری که کودکتان انجام می دهد و شما را عصبانی می کند، به دقت زیر نظر بگیرید. اگر فکر می کنید که لوسی هرگز کاری را که شروع می کند به پایان نمی رساند، تجزیه و تحلیل کنید که او چه رفتاری می کند که شما به ناچار این طور فکر می کنید. رفتار را به بخش های کوچک تری تقسیم کنید: لوسی تکالیفش را تمام نمی کند و هرگز لباس هایش را مرتب نمی کند. شما نمی توانید بگویید که او هیچ وقت کارهایش را درست انجام نمی دهد، ولی می توانید کوشش کنید مشکلی را که در مورد تکالیف و لباسهایش دارد حل و رفع کند.

یک تکه کاغذ بردارید و آن را از طول به دو بخش تقسیم کنید. در بالای یکی از بخش ها بنویسید به ندرت و در بالای بخش دیگر بنویسید اغلب. در ستون اول، رفتارها یا عادت های خاصی را که دوست دارید کودکتان کمتر آنها را انجام دهد، بنویسید و در مقابل آن (در ستون دوم رفتاری را بنویسید که دوست دارید فرزندتان آنها را در بیشتر مواقع انجام دهد. برای مثال:

در هر زمان بر روی یک مشکل تمرکز کنید

وقتی مواردی از رفتار کودکان تان را که می خواهید تغییر دهید، دقیقا مشخص کردید، ممکن است وسوسه شوید همه مواردی را که در جدول نوشته اید با هم تغییر دهید. اما در برابر این احساس مقاومت کنید و ابتدا یک مشکل را در نظر بگیرید، آن را حل کنید و سپس به مورد بعدی بپردازید.

ما به والدینی که با فهرست رفتارهای ناشایست کودکانشان پیش ما می آیند کمک می کنیم تا موارد را بر حسب اهمیت بنویسند. سپس یکی از آنها را که لزوما مهم ترین مشکل نیست، برای کار انتخاب می کنیم. وقتی شما می خواهید اولین مورد را برای شروع انتخاب کنید، ممکن است یک رفتار سخت یا رفتاری را که بیش از بقیه شما را آزار می دهد انتخاب کنید. این بد نیست. ولی گاهی بهتر است کار را با یک مشکل کم اهمیت تر که سریع تر حل می شود، آغاز کنید، تا در شروع احساس موفقیت کنید.

در هفته ها یا ماه های بعد، همان طور که به سمت پایین فهرستی که تهیه کرده اید پیش می روید، احتمالا احساس می کنید که اولویت های شما در فهرست در حال تغییرند. مشکلات جدیدی ایجاد و موارد قبلی ناپدید شده اند یا به نظر کم اهمیت تر می آیند

. هر تغییر، یک تاثیر کلی بر رفتار کودکان خواهد داشت و روند بهبود را تسریع خواهد کرد. هر تغییر به منزله گامی است که در مسیر تربیت فرزند خود برمی دارید. رفته رفته الگوهای قدیمی عوض خواهند شد و خواهید دید که شما و فرزندتان خیلی زود احساس بهتری نسبت به خود و یکدیگر پیدا خواهید کرد.

سخت نگیرید

معمولا مشکلات یک کودک یک شبه حل نمی شود. تغییرات در رفتار کودکان و همچنین افراد بالغ به آرامی و مرحله به مرحله ایجاد می شوند. اگر کودکی که قبلا به هیچ وجه پیانو تمرین نمی کرد، حالا روزی ده دقیقه تمرین می کند، راضی باشید و این رضایت را نشان دهید. زیرا این نشانه یک پیشرفت واقعی است. فرزند شما به تدریج احساس خوبی نسبت به خودش پیدا خواهد کرد و تشویق خواهد شد که بیشتر تمرین کند.

اگر پسرتان قبلا برای رفتن به مدرسه دچار مشکل بوده دو سه روزی است که این مشکل برطرف شده است، انتظار نداشته باشید که قبل از خارج شدن از منزل رختخوابش را هم جمع کند. صبر کنید و حوصله به خرج دهید، آن هم به تدریج درست خواهد شد. برای هر دو شما این خیلی مفیدتر است که به جای مایوس شدن از دست نیافتن به انتظارات بیش از حد، از پیشرفت های کوچک و تدریجی خوشحال باشید.

هماهنگ و ثابت قدم باشید

رفتار کودکان-1

موفقیت قطعی شما در تغییر رفتارهای فرزندتان نیازمند هماهنگی و ثابت قدمی است: در مورد چیزی که می گویید جدی باشید، چیزی را بگویید که منظوری از آن دارید و مطمئن شوید که هر دو یک چیز را می گویید. شما و همسرتان باید در مورد مشکل و راه حل، پیش از دست زدن به هر کاری، اتفاق نظر داشته باشید. به علاوه، اگر بتوانید با پرستار بچه، معلم ها، سایر اعضا خانواده و هر فرد دیگری نیز که به طور منظم با کودک شما ارتباط دارد هماهنگی پیدا کنید، نتیجه کار شما بسیار بهتر خواهد بود.

همیشه یک راه حل را به اندازه کافی به کار ببرید تا فرصت دستیابی به نتیجه دلخواه را داشته باشید. طبق تجربه های ما، والدین خیلی زود خسته می شوند و بچه ها این را می دانند. اگر والدین مقاوم و استوار نباشند، بچه ها به خواسته های آنها احترام نمی گذارند و خود را موظف به انجام آنها نمی دانند. چون مطمئن هستند که با کمی گریه و اندکی سماجت به هدفشان می رسند.

وقتی شما تصمیم خود را در مورد اینکه چگونه با یک مشکل روبرو شوید گرفتید، تردید به خرج ندهید. برای مثال اگر تصمیم گرفته اید که از نادیده گرفتن سنجیده استفاده کنید، وقتی فرزند شما در سوپرمارکت، برای شکلات گریه می کند، اگر پس از چند دقیقه نتوانید در برابر گریه، التماس یا نگاه های شماتت بار دوستتان که با شما به خرید آمده است بایستید و در نتیجه تسلیم شوید، نه تنها مشکل را حل نکرده اید بلکه در واقع آن را تقویت نیز کرده اید.

برای کمک کردن به خود در ثابت قدم بودن، تغییرات را اندازه بگیرید و ثبت کنید. در اغلب موارد، این تغییرات به آن اندازه که شما انتظار دارید آشکار نیستند، ولی به هر حال وجود دارند. اگر رفتار کودکان یا کودک شما این گونه ست که بدخلقی می کند، تعداد و فواصل زمانی بدخلقی ها را بررسی و آنها را ثبت کنید. ما این طور فکر میکنیم که پس از چند روز پایداری در استفاده از یک روش، از کمتر شدن عصبانیت های فرزندتان متعجب خواهید شد. وقتی شما دریابید که در حال پیشرفت هستید، ادامه دادن راه برایتان آسان تر خواهد بود.

بررسی موارد ثبت شده از یک نظر دیگر هم اهمیت دارد و آن اینکه اگر راه حل انتخاب شده در مورد شما پاسخ نمی دهد، یکی دیگر از روش های پیشنهادی را به کار ببندید.

به رفتار کودکان با دید مثبت نگاه کنید

سعی کنید رفتار کودکان تان را با دید مثبت نگاه کنید. بجز رفتارهایی که شما را آزرده و مايوس می کنند، از همه رفتارهای او ناراضی نیستید. پس در حالی که روی یک رفتار ناپسند او کار میکنید و در حال اصلاح آن هستید، به او اطمینان دهید که دوستش دارید و به او احترام می گذارید.

اگر جانی در رستوران شلوغ می کند و سپس ساکت می شود، به او بگویید که شما رفتار اخیرش را می پسندید. یک نظر مثبت بسیار بیشتر از خیل انتقادات موثر واقع می شود. هرگز تحسین را بخصوص در مورد کودکان، کم ارزش نپندارید. کودکان در هر مرحله سنی که باشند، تمایل شدیدی دارند که والدینشان آنها را بپسندند (اگرچه ما آنها را می پذیریم اما گاهی درک آن برای کودکان مشکل است).

بگذارید بچه ها بدانند منتظر چه باید باشند

پس از آنکه رفتاری را که می خواهید تغییر دهید، انتخاب کردید و همین طور راهبرد (استراتژی) یا راه حل هایی را که ما پیشنهاد کرده ایم برگزیدید، دنبال یک موقعیت مناسب باشید تا به کودک توضیح دهید چه اتفاقی قرار است بیفتد. با دیدی مثبت به قضیه بنگرید و آن را به سادگی تشریح کنید.

هدف هایتان را با کلمات ساده ای که کودک به راحتی آنها را می فهمد، توضیح دهید. اغلب والدین، با زبان بزرگسالان با کودکانشان صحبت می کنند؛ به آنها می گویند که باید مسئولیت پذیرتر، قابل اعتمادتر یا خوش خلق تر باشند. بچه ها معمولا مفهوم این کلمات را نمی دانند. به کودک بگویید که دقیقا چه می خواهید بکنید و چه انتظاری از او دارید: «جولی همین حالا ما می خوایم لباسهای چرک تو رو جمع کنیم و توی سبد لباس چرک بذاریم.» در مورد آنچه از او می خواهید انجام بدهد یا ندهد صحبت کنید.

اهداف کلی خود را آشکار نکنید ولی با حالتی دوستانه و سرشار از محبت و عاری از هرگونه تهدید، اجازه دهید هدفی را که هر دو برای رسیدن به آن کار می کنید، بداند. بسته به راهبردهایی که انتخاب کرده اید و همین طور سن کودک، ممکن است اطلاعات بیشتری نیز برای گفتن به او داشته باشید (نظیر جایزه ها).

 

دسته بندی تربیت کودک سلامت خانواده
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت