محلب ، ملحم (Cerasus Mahleb)

کاربر 21کاربر 21
771 بازدید
محلب

نام فارسی: محلب ، ملحم ( در شهرستانک)

نام علمی: .Cerasus Mahleb (L.) Mill

نام فرانسه: Mahleb، Bois de Saint Lucie، Cerisier odorant، Faux merisier

نام انگلیسی: Mahleb cherry، Rockcherry

نام آلمانی: weichselkirsche، Falsenkirsche

نام ایتالیایی: C. odorosa، C. canino، Ciliegio mahleb، Legno di santa Liucia

نام عربی: محلب ، شجره ادریس

محلب از تیره گل سرخ درختچه ای است پر شاخه که به حالت وحشی در جنگل های کم درخت یا حاشیه جنگل ها و اماکن نظیر آن، به تفاوت در زمین های آهکی و سیلیسی می روید. از اختصاصات آن برگ های بیضوی دراز، نوک تیز، دندانه دار و گل های بسیار معطر، سفید رنگ و مجتمع به صورت دسته های ۴ تا ۸ تایی دارد. میوه آن کوچک، سیاه رنگ، دارای طعم تلخ و به بزرگی یک نخود کوچک است. قسمت مورد استفاده گیاه نیز، میوه، مغز دانه و چوب آن است.

ترکیبات شیمیایی محلب

محلب از تیره گل سرخ

مغز دانه محلب دارای گلوکزید مولد اسید سیانیدریک است. چوب آن بوی معطری دارد که مربوط به کومارین می باشد.

خواص درمانی محلب

از میوه تخمیر شده محلب ، نوعی کیرش به دست می آورند که به مصارف تهیه ليکور می رسد. و از چوب آن سابقا به عنوان معرق استفاده به عمل می آمده است. پزشکان قدیم، از له شده مغز دانه آن به صورت مالیدن، در رفع درد ناحیه کلیه و کمر استفاده به عمل می آورده اند.

خواص درمانی محلب

از مخلوط محلب در عسل، جهت رفع قولنج های کبدی و کلیوی استفاده به عمل می آمده است و چون مصرف مقادیر درمانی آن تعیین نگردیده از این جهت به علت دارا بودن گلوكزید مولد اسید سیانیدریک باید به مقدار کم و در کمال احتیاط به کار رود.

محل رویش ‌محلب

آذربایجان: نزدیک قره داغ. لرستان: شتران کوه، قلعه رستم. بختیاری: دماور در ۳۶۰۰ متری بیشه در ارتفاعات ۱۲۰۰ متری، درود. همدان: کوه الوند. دره کرج، شهرستانک.

اسامی محلی محلب

اسامی محلی محلب

این درختچه در نواحی غربی ایران محلب و در لرستان به ملحو موسوم است.

.Cerasus padus DC.، Prunus padus L

درختچه ای است که برگ های بیضوی، نوک تیز و گل های کوچک و بسیار معطر و مجتمع به صورت خوشه های پر گل در محور ساقه دارد. بیشتر در اراضی سیلیسی، جنگل های مرطوب، دره و تورب زارهای نواحی مختلف اروپا مانند فرانسه می روید. میوه اش سیاه رنگ و به بزرگی یک نخود است.

ترکیبات شیمیایی

پوست این درختچه دارای تانن، صمغ و لورو سرازین است.

خواص درمانی

از پوست آن سابقا در طب عوام به عنوان مدر، معرق، مقوی معده و تب بر استفاده به عمل می آمده است. برگ و گل آن نیز دارای لوروسرازین است و چنین شهرت دارد که اثر ضد تشنج ظاهر می نماید. جوشانده جوانه ها و حتی برگ آن، به مصارفی شبيه لوریه سریز می رسد. از میوه آن گاهی برای معطر ساختن مشروبات استفاده به عمل می آورند.

این گیاه که از تیره گل سرخ است در ایران نمی روید.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت