زکام یا گریپ و راه های درمان آن

کاربر ۱۸کاربر ۱۸
4,426 بازدید

زکام نام بیماری بخش فوقانی دستگاه تنفس است که غالبا به صورت التهاب و حساسیت مخاط بینی و حلق تظاهر میکند. کودکانی که هنوز به سن مدرسه رفتن نرسیده اند، سالی ۶ تا ۱۰ بار سرما می خورند.

این تعداد با تماس با دیگر کودکان بیشتر می شود. همه کسانی که سرما خورده اند علایم آن را می شناسند. این علامات خود به خود فروکش میکنند، ولی می توانند عارضه هایی به وجود آورند که در بعضی افراد بدفرجام می شود.

عامل سرماخوردگی ویروس است. ویروس های مولد سرماخوردگی از ۶ خانواده اند که یکی از آنها به نام رینوویروس ها به تنهایی ۳۰٪ سرماخوردگی ها را باعث می شوند. این ویروس ها عموما در اواخر بهار و اوایل پاییز فراوان ترند.

آب ریزش از بینی، التهاب و احتقان مخاط حفرات بینی، عطسه، گلودرد و سرفه به بیشتر بیماران دست میدهد.

علایم دیگر عبارتند از: تب، سردرد، درد عضلات و کسالت. این علامات معمولا ۳ تا ۷ روز باقی می مانند و بعد خود به خود فروکش می کنند، اما در بعضی از موارد تا ۲ هفته و گاهی بیشتر طول می کشند. در حال حاضر درمانی موثر برای این بیماری وجود ندارد.

دوره کمون سرماخوردگی ۴۸ تا ۷۲ ساعت است که با هیچ گونه علایم بیماری همراه نیست.

پاسخ معمولی بدن انسان به عفونت ویروسی، تولید موادی به نام اینترفرون می باشد، ولی پژوهش درباره استفاده از آنها به منظور پیشگیری از سرماخوردگی نومید کننده بوده است.

زمانی گفته شده بود که ویتامین C به مقدار زیاد از سرماخوردگی پیشگیری میکند و از طول مدت آن میکاهد، ولی پژوهش های سال های اخیر آن را تایید نکرده اند.

بهترین توصیه داروسازان برای پیشگیری از سرماخوردگی آن است که از تماس با افراد مبتلا اجتناب کنید.

دست های خود را بارها بشویید و از لمس کردن بینی و چشم با دست بپرهیزید. پاک کردن اشیایی مثل گوشی تلفن، دستگیره درب و مانند آنها با پارچه آغشته به مواد ضدعفونی کننده از انتشار ویروس میکاهد.

زکام یا گریپ

زکام یا گریپ

گریپ یا زکام که آن را ذات الریه هم می نامند. در اصطلاح گیاه درمانی اگر آبریزش از بینی به طرف خارج باشد زکام و اگر به طرف حلق و سینه سرازیر گردد به آن نزله گویند.

سرازیر شدن آن به طرف ریه باعث عفونت ریه و پایه اولیه بیماری های ریه میگردد و این خود زمینه ساز بروز برونشیت، ورم ریه و سایر بیماری های ریوی می باشد. زکام یا گریپ یکی از بیماری های بسیار مسری است و خیلی سریع شیوع می یابد.

در فصل زمستان که هوا سرد و مرطوب می شود و درجه حرارت به سرعت تغییر می کند، این بیماری نیز بیشتر شیوع پیدا می کند.

گریپ بیماری است که ابتدا با یک کسالت عمومی شبیه لرز، مور مور شدن بدن، سنگینی سر شبیه به سرگیجه توام با سرفه، عطسه و گاهی درد کمر و مفاصل شروع می گردد.

آبریزش از چشم و بینی شخص شروع می شود و گاهی درجه حرارت بدن بالا می رود و گاهی ممکن است درجه تب شخص حتی به ۴۰ نیز برسد.

میکروب گریپ به قدری ریز و ذره ای است که حتی با میکروسکوپ هم دیده نمی شود.

ویروس گریپ در حلق و بینی وجود دارد. مرکز ازدیاد و نشو و نمای آن در بینی یا اطراف حلق و محل اتصال بینی و حلق میباشد.

هنگام عطسه زدن یا سرفه کردن در هوا پخش و پراکنده خواهد شد. در صورتی که افراد دیگری با شخص مبتلا به گریپ تماس پیدا کنند یا با او معاشرت کنند یا هم خوراک شوند یا در جوار او زندگی کنند میکروب به آنان منتقل می گردد. در نتیجه آنان نیز مبتلا خواهند شد.

یک بیمار مبتلا به گریپ، در اثر عطسه و سرفه در مدت بسیار کمی می تواند عده بسیار زیادی را به این بیماری مبتلا سازد.

عطسه و سرفه

لذا بهتر آن است که خود بیمار تا بهبودی کامل از ورود به اجتماعات خودداری کند در غیر این صورت از ماسک استفاده کند.

از خوردن و آشامیدن در اماکن عمومی پرهیز کند. از نزدیکی و معاشرت با دیگران دوری گزیند. و در اطاق یا محلی بدون پنجره به استراحت بپردازد.

اطاقی را که برای استراحت بیمار اختصاص میدهید باید بادگیر نباشد و انتقال هوا در آن برقرار نباشد.

زیرا جابجایی هوا بر شدت بیماری می افزاید. بهتر است محل استراحت بیمار به طور مداوم با بخار برگ اکالیپتوس ضد عفونی شود.

عللی که در زیر شرح داده خواهد شد به ترتیب هر کدام عامل موثری برای امراض فوق الذکر می باشد که با مطالعه به خصوصیات آن می توان علت بیماری را تشخیص داد و در صدد معالجه آن بر آمد.

اگر در یک نقطه از مجرای بینی عفونت، دمل یا کیسه ای چرکی تشکیل شده باشد هوای تنفس بدبو عفونی می گردد و بوی آن از خارج به سهولت استشمام می شود.

این بو در بیماری های زیر نیز احساس و استشمام خواهد شد.

١- پوسیدگی و فساد اغشیه بینی.

۲- در فساد درونی جوف ها و جیب های حلقی.

۳- در تورم و عفونی شدن مخاط نایژه ها و برونشیت های سخت

۴- در زخم و چرکی شدن مجاری تنفس فوقانی.

۵- در فساد استخوان های بینی و فساد چرکی دندان ها و قانقرایای اغشیه بینی.

۴- در ذات الریه و ذات الجنب های سخت قانقرایایی.

نکته مهم عبارت است از تشخیص موضع و محل فساد، برای این کار ابتدا دهان و دندان ها، سپس بینی و مجرای آن را با دقت تفحص نموده، ملاحظه خواهید کرد که در فساد دندان ها محوطه دهان نیز عفونی خواهد شد.

برای تعیین موضع حقیقی فساد باید به دفعات مجرای هر دو بینی را جداگانه مسدود و بوی آنها را استشمام کرد.

زکام -1

هرگاه بوی بد از هر دو بینی استشمام شود عضو اصلی دستگاه دم زدن یا شش مورد فساد شناخته خواهد شد.

ناگفته نماند که نباید به محض استشمام بو فورا تشخیص ذات الریه قانقرایایی را داد. زیرا غالبا در برونشیت های سخت، ترشحات درونی نایژه ها فاسد شده و ممکن است بوی نامبرده را تولید کند.

در حالت عادی بینی به مقدار کم و برای مرطوب نگاه داشتن سطح داخلی بینی ترشح رقيقى دایما تولید میکند.

اگر زکام، سرماخوردگی و برونشیت ایجاد گردد، ابتدا ریزش آب بینی مشاهده شده و ازدیاد ریزش آب بینی همیشه یکی از علایم مهم بیماری محسوب می شود.

نوع و جنس ریزش آب بینی منوط به نوع بیماری و مخاط تولید کننده آن است.

به طور کلی ریزش آب بینی در تمام بیماری های دستگاه دم زدن (بینی، جوف ها، خشک نای، نایژه، نای، شش) موجود است و اگر از لوله گوارش (مانند گلوگاه، جیب های حلقی) و ندرتا از سرخ نای و معده تولید شده باشد گاهی با خود ذرات غذایی و گاهی ذرات خون همراه خواهد داشت.

برای امتحان و آزمایش باید نکات زیر دقیق بررسی گردد:

۱- یک طرفی و یا دو طرفی بودن آبریزش از بینی

۲- اگر التهاب بافت ها زیاد باشد، مقدار آب ریزش آن بی اندازه زیاد می گردد. هرگاه آبریزش مداوم باشد دستگاه دم زدن و نایژه ها، بیمار و مبتلا می باشند.

اگر آب ریزش متوسط بود دلیل بر وجود جوف های پیشانی و آرواره ها می باشد.

در ورم جیب های حلقی در موقع بلع غذا ناراحتی ایجاد می گردد و در برونشیت آبریزش بینی دایمی است.

۳- رنگ ترشحات مربوط است به نوع ورم. رنگ ترشح ممکن است بیرنگ، خاکستری، سفید، زرد، قرمز، خرمایی و یا سبز بشود.

ورم جیب های حلقی

در یک دوره بیماری نیز نوع ریزش چندین مرتبه تغییر خواهد کرد؛ یعنی ابتدای بیماری آب بینی رقیق و بی رنگ و اگر عفونی گردد رنگ آن خاکستری و بعد زرد و گاهی سبز می شود.

ریزش سبز رنگ در ورم حلق دیده می شود. در ذات الریه ریزش بینی در اثر اختلاط با مواد خونی قهوه ای و زرد می باشد.

هرگاه نزف الدم در شش یا در شعبات نای تولید شده باشد، حبابچه های هوا کاملا با خون مخلوط می باشد.

اگر در مجاری ابتدایی دم زدن حاصل شده باشد خون به شکل لخته یا رگه خارج می گردد. در چنین مواقعی از گوش دادن به ریه، صدای مخصوصی از رال های مرطوب شنیده می شود.

۴- ماهیت ریزش آب بینی منوط است به دوره بیماری و مواد محتوی آن، مانند عفونی یا آهکی و یا محتوی ترشحات لختی باشد.

۵- بوی آبریزش بینی: در ابتدای بیماری ترشحات بی بو ولی به تدریج در اثر ورم جوف ها متعفن و در نتیجه هوای دم زدن بدبو و آبریزش عفن است.

اجسام خارجی ریزش آب از بینی عبارت است از حبابچه های کوچک و بزرگ هوا که به شکل کف خارج می گردد.

چنانچه حبابچه های نام برده کوچک باشند در شعبات کوچک نای، مرض تولید گردیده است مانند (برونشیت و استشقای ریوی) هرگاه حبابچه های هوا بسیار زیاد باشند ریزش بینی سفید رنگ به نظر می آید.

در ورم حلق و فلج خشک نای و مسمومیت های قارچی (که تولید فلج خشک نای مینماید) اغلب با سرفه و محتوی حبابچه های بزرگ غیر مساوی هوا و ذرات اغذیه می باشد.

ورم حلق و فلج خشک نای

اگر ریزش، ذرات مواد غذایی همراه داشته باشد و دارای مواد اسیدی نیز باشد کسالت و بیماری مربوط به معده است.

اگر ترشحات بینی مشاهده شد و ارتجاع و صدایی شبیه به صدای خروس همراه داشت، گواه مرض قانقرایای شش می باشد که این صدا را در طب خرناس می گویند و در مسلولین همین ذرات و مایعات و ترشحات در اثر تک سرفه به داخل برمی گردد.

ورم حلق و غده های سپید رنگی بافت های زیر جلدی که در بروز و ظهور مرض ایجاد می گردد بیشتر در ناحیه خشک نای دیده می شود.

در زکام، گریپ، ذات الریه و قانقرایای شش، نوعا فلج خشک نای مشابه هم نمی باشند.

زیرا غضروف بی نام و تار آواری فلج شده بیشتر از طرف راست به خط وسطی نزدیک گردیده است.

در موقع عبور هوا غضروف فلج شده، بی حرکت در سطح وسطی خشک نای باقیمانده و مانع عبور هوا می گردد.

لذا با شرح و بسط فوق الذکر باید کاملا مراقب بود و مواظبت کرد که در اوایل بروز سرماخوردگی کاملا رعایت شود که جلوگیری به عمل آمده تا به مشکلات بعدی و بیماری سخت تر مبتلا نگردد.

پس باید بدانید که به همین دلایل فوق الذکر است که سرما خوردگی را ام المرض یعنی مادر تمام بیماری ها می دانند.

به عنوان پیشگیری از مبتلا شدن به این بیماری بهتر است هر روز ۲ یا ۳ قاشق غذاخوری عسل را در یک لیوان آبجوش حل کنید و ۱ قاشق غذاخوری آب لیمو به آن اضافه کرده و بخورید.

عسل

اولین و بهترین درمان سرماخوردگی و گریپ این است که سر و گوش و گردن را با پارچه پشمی ببندید و در اطاق یا مکان گرمی استراحت کنید.

و به مرور بخور دهید. در سه روز اول آن را انجام دهید، ولو آنکه مرض بسیار خفیف باشد و احساس نشود. معذالک مراعات غذا و بهداشت و ضدعفونی مجرای دماغ و استراحت لازم خواهد بود.

در مواقع زکام یا گریپ پرهیز کنید از خوردن تخم مرغ، شیر، پنیر، برنج، نخود، لوبیا، لپه، عدس، ذرت، دارچین، فلفل، خردل، نمک، دخانیات، شیرینی های قنادی، چربی جات، بو کردن مشک و عنبر، ماهی، گوشت، ترشی جات، آب سرد و خوراک های یخ کرده، ضمنا از استحمام در آب سرد، شنا، سوار شدن بر روی موتور یا وسایل نقلیه بدون سقف و نشستن مقابل پنکه و کولر و در مسیر باد نیز پرهیز کنید.

از خوراکی های زیر بیشتر استفاده کنید. مانند آب پرتقال، آب لیمو، آب هویج، نارنگی، موز، هلو، خیار، توت فرنگی، کاهو، شلغم، سیر، پیاز، تربچه، گوجه فرنگی، نعناع سبز، آب جوشانده نعناع یا عرق نعنا، بویون سبزی ها، آب جوشانده تره، ریشه و برگ و گل خطمی، ضمنا بوییدن بهار نارنج و بو کردن سیاه دانه نیز مفید است.

به عنوان درمان ۵۰ گرم گل بنفشه فرنگی خشک را در یک لیتر آب بجوشانید. ۱۵ دقیقه هم آن را دم کنید.

سپس آب آن را با عسل شیرین کنید و هر روز ۳ تا ۵ فنجان به مرور در طول روز بنوشید.

دو عدد پیاز را خرد کنید و یک شب در نیم لیتر آب بخیسانید. نصف لیوان آن را بین غذای ظهر و نیم دیگر آن را شب بین خوردن شام بنوشید. این کار را ۸ روز تکرار کنید.

یک شلغم را در یک لیتر شیر خرد کنید و بجوشانید بعد آن شیر را شیرین کرده و بنوشید. روزی ۳ بار تکرار کنید.

بیست گرم ریحان خشک یا ۱۰۰ گرم برگ ریحان تازه را در یک لیتر آب سرد ریخته و بجوشانید. آب آن را صاف و شیرین کرده و بگذارید سرد شود. در طول روز به مرور جرعه جرعه بنوشید.

زکام -2

پانزده گرم برگ بو را با ۴۰ گرم پوست خشک نارنج بجوشانید. آب آن را صاف و شیرین کرده و در طول روز به مرور بنوشید.

پنجاه گرم گل اسطوخدوس هندی را در یک لیتر آب ۱۲ دقیقه دم کنید بعد آب آن را صاف و با عسل شیرین کرده و هر روز صبح، ظهر و شب هر مرتبه یک فنجان بنوشید.

آب ریحان تازه را بگیرید و با شیر مخلوط کنید و بنوشید ولی از خوردن شیر به تنهایی پرهیز شود.

سیاه دانه را در روغن زیتون سرخ کنید و آن روغن را صفا کرده و دو سه قطره در بینی بچکانید.

مرزنجوش را بجوشانید و با آن بخور دهید، سپس آب آن را صاف و شیرین کرده و بنوشید.

هر بار یک قاشق سوپ خوری گل بابونه را در یک لیوان آب جوش ریخته، حدود یک ساعت آن را دم کنید، بعد در پارچه ای تمیز بریزید و با فشار آب آن را خارج و با نبات شیرین کرده و صبح ناشتا بنوشید، بعد یک قاشق سوپ خوری دیگر در یک لیوان آب جوش دم کنید و آن را صاف و ۴ مرتبه در روز هر بار آن را بنوشید.

پرتقال، انگور و توت فرنگی را با هم بخورید.

آب شاهی تازه را بگیرید و هر روز دو قاشق سوپ خوری از آن را صبح و عصر بنوشید.

گل گاوزبان را ۱۰ دقیقه در آب جوش دم کنید بعد آب آن را صاف و شیرین کرده بین هر غذا یک فنجان بنوشید.

چهار عدد سیب درختی را پوست کنده، بعد قطعه قطعه کنید. در یک لیتر آب ریخته سپس ۱۰۰ گرم کشمش و ۳۰ گرم عناب نیم کوب شده را روی آنها بریزید و حدود یک ساعت روی حرارت ملایم بجوشانید، سپس آب آن را صاف کرده و با ۱۵۰ گرم شکر مخلوط کنید و مجددا بجوشانید تا قوام آید و به مرور بنوشید.

در یک فنجان قهوه دم کرده غلیظ، یک برش لیمو بیندازید و میل کنید.

آویشن شیرازی را دم کنید و در طول روز اگه گاهی آب آن را بنوشید.

آویشن شیرازی

چهل گرم ریشه آرتیشو را در یک لیتر آب بخیسانید، سپس ۱۲ دقیقه در همان آب بجوشانید سپس آب آن را صاف و شیرین کرده و صبح، ظهر و شب هر مرتبه حدود ۲۰ دقیقه قبل از غذا یک سوم آن را بنوشید.

هنگام خواب آب دو یا سه عدد پرتقال را در یک ا ليوان بریزید. چند حبه قند و قدری آبجوش بر آن افزوده و هم بزنید و تا گرم است بنوشید.

پیاز را در برگ کلم پیچیده و در خاکستر گرم میگذاریم تا بپزد. سپس آن را له کنید. آب جوشانده ریشه شیرین بیان را با آن مخلوط کرده و میل کنید.

پنجاه گرم برگ یا پوست درخت فندق خشک را در یک لیتر آب سرد بریزید و ۵ دقیقه بجوشانید. آب آن را صاف و شیرین کنید و هر ۳ ساعت به ۳ ساعت نیم فنجان بنوشید.

صد گرم خرما را در یک لیتر آب بجوشانید و آب آن را به مرور مصرف کنید.

سبوس برنج را دم کنید و آب آن را صاف و شیرین ساخته، به مرور بنوشید.

دست خود را تمیز بشویید. چند قطره آبلیمو ترش را در کف دست بریزید و آن را در بینی استنشاق کنید، فورا پس از آن داخل بینی را با روغن بادام شیرین یا روغن بنفشه بادام یا روغن نباتی چرب کنید.

پر سیاوشان، کاه جو، گل آقطی و برگ اکالیپتوس را مخلوط کرده بجوشانید و با آن روزی ۳ مرتبه بخور دهید.

و گه گاهی مقداری گشنیز را در آتش بریزید و دود آن را به سر و مغز بدهید.

آب جوشانده سیاه دانه را بر سر کمپرس کنید.

بیست گرم ریشه اریسا و کتیرا و رب اصل سوس از هر کدام ۵ گرم، را مخلوط کرده و بسیار نرم بسایید. با کمی آب به صورت خمیر سفتی در آورده و قرص هایی به اندازه یک فندق درست کنید و هر بار یکی از آنها را در دهان نگه دارید تا تمام شود و در این کار مداومت کنید و تخم گشنیز، گل بنفشه و کتیرا را با نبات بسایید و هنگام خواب یک قاشق مرباخوری بخورید.

مرزنجوش و گل بنفشه فرنگی از هر کدام ۱۰ گرم، بابونه شیرازی ۵ گرم، همه را مخلوط کرده و به ۳ قسمت مساوی تقسیم کنید. هر بار یک قسمت از آن را در یک لیوان آب بجوشانید سپس آب صاف کرده آن را روزی ۳ مرتبه در بینی استنشاق کنید.

دارچین، زنجبیل، بسبایج، جوز هندی، فلفل سیاه، هل قرابی و تربد مجوف از هر کدام یک مثقال، آمله ي مقشر دو مثقال، نبات زرد ۲۵۰ گرم، همه را نرم بسایید بعد با ۵۰۰ گرم عسل مخلوط کنید. صبح، ظهر و شب هر مرتبه یک قاشق غذاخوری از آن را میل کنید.

زکام یا گریپ در هوای گرم:

زکام یا گریپ در هوای گرم:

در صورتیکه در تابستان یا هنگام گرمی هوا دچار این بیماری شدید از آفتاب و هوای گرم پرهیز کنید.

به عنوان درمان بارهنگ، ریشه شیرین بیان، برگ کاسنی، گل گاوزبان و قافش از هر کدام ۴۰ گرم، شاه تره و بسبابج از هر کدام ۲۰ گرم، همه را نیم کوب کرده و با ۶۰ گرم کشمش قطعه قطعه شده مخلوط کنید.

هر روز ۱۵ گرم از آن را در یک لیوان آب بجوشانید، بعد با شیره تخم کدو و تخم گرمک مخلوط کرده و صبح و عصر میل کنید.

عناب و گل بنفشه از هر کدام ۵۰ گرم، ریشه خطمی، سه پستان و تخم خطمی از هر کدام ۳۰ گرم، همه را بکوبید و به ۱۰ قسمت تقسیم کنید و هر قسمت را برای یک روز بجوشانید. آب صاف کرده آن را صبح و عصر شیرین کرده و بنوشید.

دو یا سه عدد خیار را هر روز عصر که خوب در مزرعه آفتاب خورده باشد بچینید و بخورید.

زکام یا گریپ در هوای سرد:

زکام یا گریپ که در هوای سرد و به علت سردی هوا ایجاد شده باشد، با سنگینی سر، کدورت حواس، کسالت روح و روان، خروج رطوبات غلیظ و سفید یا کبود رنگی از بینی و حلق همراه است که در این صورت از نوشیدن و بر سر ریختن آب سرد باید پرهیز شود.

به عنوان درمان ۱۰ گرم مصطکی و ۱۰ گرم صمغ عربی و ۵ گرم جوز هندی همه را نرم بسایید بعد با گلاب خمير و قرص هایی به اندازه یک نخود بسازید و در آفتاب یا کنار بخاری خشک کنید.

مرتب یکی از آن ها را در دهان نگه دارید و آب آن را بلع کنید تا تمام شود.

او هر روز ۱۰ عدد انجیر خشک و حدود ۳۰ عدد مویز را بکوبید و با کمی عسل مخلوط کنید و صبح، ظهر و شب آن را بخورید.

هر روز ۱۰ گرم تخم کتان را بو داده و بکوبید و با یک استکان عسل آمیخته و صبح، ظهر و شب بخورید.

زکام یا گریپ عطسه دار (زكام فصلی):

گریپ -1

به عنوان درمان گل بنفشه و مرزنجوش از هر کدام ۲۰ گرم، بابونه شیرازی ۱۰ گرم را در نیم لیتر آب بجوشانید.

بعد آب آن را صاف کرده، و روزی چند مرتبه کمی از آن را در بینی استنشاق کنید و کمی از آن را هم در گلو غرغره کنید، اگر خورده شود هم مفید خواهد بود.

بابونه شیرازی، تخم گشنیز و آویشن شیرازی از هر کدام ۵ گرم، گل بنفشه و مغز ناخنک از هر کدام ۱۰ گرم، بادرنجبویه، اسطوخدوس هندی و مرزنجوش یزدی از هر کدام ۲۰ گرم، پرسیاوشان ۴۰ گرم، همه را مخلوط و نیم کوب کرده، بعد آن را به ۱۲ قسمت مساوی تقسیم کنید و هر قسمت را یک روز در یک لیوان آب جوش ریخته، پس از جوشاندن آب آن را صاف کرده و بنوشید. هنگام جوشیدن بخور هم بدهید.

مقداری مرزنجوش را با آب سرد بشویید و بعد آن را بجوشانید. آب آن را صاف کرده و چند مرتبه در روز هر بار مقداری از آن را در بینی استنشاق کنید.

سیاه دانه را در کمی روغن زیتون سرخ کنید و آن روغن را چند قطره در بینی بچکانید.

زکام یا گریپ که با سرفه همراه باشد:

آب ریحان تازه را بگیرید، با شیر مخلوط کرده و بنوشید. ولی از خوردن شیر به تنهایی پرهیز شود.

هر روز ۱۰ گرم گل بنفشه، ۲۰ گرم عناب نیم کوب شده را با ۱۰ گرم گل پنیرک، ۱۰ گرم بادرنجبویه و ۵ گرم مرزنجوش بجوشانید.

آب آن را صاف و شیرین کرده و بنوشید. چند روز این کار را تکرار کنید.

انفیه در بینی بکشید تا عطسه ایجاد کند و داروهای نرم کننده سینه نیز مصرف شود.

زکام های بسیار شدید و سخت:

گریپ -3

از خوردن سیر غافل نشوید و به عنوان درمان هر روز ۵۰ تا ۱۲۰ گرم انجیر خشک را در یک لیتر آب بجوشانید و آب آن را صاف و شیرین کرده و بنوشید و انجیرها را هم بجوید و بخورید.

دو سه روز مرتب سیب درختی رنده شده یا آب سیب بخورید و هیچ چیز دیگری نخورید.

زکام یا گریپ در افراد پر خون، فشار خونی و چاق:

این نوع بیماری با علایمی چون برافروختگی صورت و چشم ها، سنگینی سر، کدورت حواس و شیرینی دهان مایل به بوی بد و خروج مایعات سفت به از هر کدام ۵ گرم، گل بنفشه و مغز ناخنک از هر کدام ۱۰ گرم، بادرنجبویه، اسطوخدوس هندی و مرزنجوش یزدی از هر کدام ۲۰ گرم، پرسیاوشان ۴۰ گرم، همه را مخلوط و نیم کوب کرده، بعد آن را به ۱۲ قسمت مساوی تقسیم کنید و هر قسمت را یک روز در یک لیوان آب جوش ریخته، پس از جوشاندن آب آن را صاف کرده و بنوشید.

هنگام جوشیدن بخور هم بدهید.

مقداری مرزنجوش را با آب سرد بشویید و بعد آن را بجوشانید. آب آن را صاف کرده و چند مرتبه در روز هر بار مقداری از آن را در بینی استنشاق کنید.

سیاه دانه را در کمی روغن زیتون سرخ کنید و آن روغن را چند قطره در بینی بچکانید.

گل بنفشه، عناب نیم کوب شده، سه پستان، گل خطمی سفید، ترنجبین، تخم بزرک، تخم گشنیز، آویشن، گل محمدی و سنامکی را هر صبح، ظهر و شب بجوشانید و آب صاف کرده آن را شیرین کرده و بنوشید تا پاکسازی انجام شود.

اگر لازم باشد که آبریزش بینی را بند بیاورید روزی ۳ عدد آنتی هیستامین میل کنید و شربت عناب و شربت گل بنفشه نیز میل نمایید.

زکام یا گریپ در افراد پر خون، فشار خونی و چاق

اگر سیلان و رقیق کردن مایعات بینی لازم باشد بابونه شیرازی، مرزنجوش، مغز ناخنک و تخم گشنیز را بجوشانید و آب آن را بنوشید.

هم اینکه با آب آن سر شویه کنید. عود بلیسان، سند روس و مرزنجوش را در ظرفی ریخته و روی حرارت قرار دهید تا تبخیر شود و محوطه زندگی را ضد عفونی کند.

اگر ماده غلیظ باشد و باعث درد شدیدی شده باشد، برای رقیق کردن سیلان و جاری شدن آن کاه جو، عنبر و کنجد را بجوشانید و بخور دهید.

یا سبوس را در سرکه بریزید بعد یک تکه سنگ داغ شده را در آن انداخته و بخور دهید. اگر ماالشعیر را هم در روغن بادام شیرین و گلاب و آب انار مخلوط کرده و با نبات شیرین سازید و بنوشید، بسیار مفید خواهد بود.

هم چنین می توانید شربت سه پستان میل کنید و با آب جوشانده گل بنفشه، گل ختمی، برگ کاهو و پوست خشخاش سر را بشویید.

پس از شستشو با آن مدتی صبر کنید، بعد دوش بگیرید. سپس دو گرم مغز فولوس را بسایید و با یک لیوان شربت سکنجبین مخلوط و میل کنید.

گاهی با گلاب و ماالشعیر قرقره کنید. می توان کافور را نیز در بینی استشمام کرد.

گریپ یا زکام در مزاج های صفراوی:

این نوع گریپ یا زکام با علایمی چون سوزش چشم و سر، هم چنین سیلان اشک، تلخی دهان و عطش و خروج رطوبت از دهان و بینی همراه است.

به عنوان درمان می توانید با آب جوشانده سه پستان و آب جوشانده گل بنفشه، گل خطمی، برگ کاهو و پوست خشخاش سر را بشویید.

پس از شستشو با آن مدتی صبر کرده، بعد سر را آبکشی کنید. بعد ۲ گرم مغز فولوس را بسایید و با یک لیوان شربت سکنجبین مخلوط کرده و میل کنید.

هم چنین با گلاب و ماالشعیر غرغره کنید. می توان کافور را نیز در بینی استشمام کرد.

زکام یا گریپ در مزاج های بلغمی:

گریپ -2

این بیماری به کسانی که دارای مزاج بلغمی هستند آسیب چندانی نمی رساند. هنگام درمان باید اول آب جوشانده مخلوط انجير، ترنجبین، گل زوفا و ریشه شیرین بیان بنوشید و روی آن مقداری گل قند میل کنید و به جای آب هم گلاب رقیق شده بنوشید تا تليين مزاج شود.

با سبوس گندم، روغن بادام شیرین یا پوره مغز بادام شیرین حریره درست کنید و بخورید.

اگر لازم باشد که ماده یا مایع خروجی بینی رقیق شود با آب جوشانده که از مخلوط آویشن شیرازی، شوید و مغز ناخنک تهیه کرده اید سر را بشویید.

ولی اگر سیلان مایع از بینی تمام شود می توانید از تبخیر شکر سرخ یا کاغذ یا سنبل یا دانه های اسفند یا سندروس یا کندر یا مرمکی یا میعه سايله و یا از قسط استفاده کنید.

زکام یا گریپ در مزاج های سوداوی:

کسانی که سوداوی مزاج هستند به ندرت مبتلا به گریپ یا زکام خواهند شد و در صورتی که به این بیماری مبتلا شوند آسیب بیشتری خواهند دید.

زیرا به خشکی چشم ها و سنگینی سر، خشکی بینی و سردرد شدید دچار خواهند شد.

هنگام شیوع بیماری، دهان بویی شبیه به چیزی که سوخته شده باشد، می دهد و بوی دود از بینی و دهان احساس می گردد و خیلی سریع تبدیل به عفونت سینوس ها خواهد شد.

به عنوان درمان می توانید با نشاسته، شکر، تخم خشخاش و ماالشعیر یا جو پوست کنده حریره بپزید و میل کنید.

با مخلوط برگ کاهو، برگ خطمی، کدو و گل بنفشه سر را بشویید. اگر سده یا ماده بیماری زا تمام شد می توانید از تبخیر سندروس نیز استفاده کنید.

گریپ از سینه درد و نزله:

زکام یا گریپ از سینه درد و نزله:

به عنوان درمان ۵۰ گرم پوست خشخاش را در یک لیتر آب بجوشانید. آب آن را صاف کرده و با شکر مخلوط کنید، مجددا بجوشانید تا قوام آید.

روزی سه بار هر بار کمی از آن را بخورید. هر صبح، ظهر و شب هر بار یک استکان آب ریحان تازه را در یک لیوان شیر مخلوط کنید و بنوشید و چند مرتبه در روز با آب جوشانده عدس و لعاب نشاسته غرغره کنید.

گریپ هنگام مالاریا:

هنگام درمان باید پوست گنه گنه، پوست بید، ریشه کاسنی، ریشه شیرین بیان، کلمبو و جنطيانای رومی از هر کدام ۱ مثقال در ظرفی بریزید و تا یک بند انگشت بالاتر از داروها روی آن آب بریزید و بجوشانید.

بعد با پارچه ای تمیز و با فشار، آب آن را صاف کنید بعد ۳ قسمت کرده و هر قسمت را یک روز صبح ناشتا بنوشید.

صبح روز سوم پس از مصرف دارو برگ چغندر، گشنیز، برنج و عدس را بپزید آن را با ۲۵۰ گرم آبغوره مخلوط کنید و بخورید.

جو و عدس را با چند عدد عناب نیم کوب شده، بجوشانید. آب آن را صاف کرده و روی مقداری اسپرزه بریزید و در جای خنک نگه دارید.

هر روز صبح ناشتا مقداری از آب آن را بنوشید (ولی دانه های اسپرزه را نخورید). پس از اینکه آب آن نوشیده شد اسپرزه ها را هم زده و باز در جای خنک بگذارید.

تا لعاب بیشتری ایجاد کند. پس از نوشیدن و تمام شدن آب های اسپرزه ها را دور بریزید.

شاه تره، خارخاسک، ریشه کاسنی، گل خطمی و پوست بید از هر کدام ۲۵ گرم مخلوط و بجوشانید. آب صاف کرده آن را بنوشید و مقداری از آن آب را نیز تنقیه کنید.

شٌش را با عدس بپزید و پس از پخته شدن مقداری جو پوست کنده و پخته شده را در آن بریزید و مانند دم کردن برنج، آن را دم کنید و پس از دم کشیدن بخورید.

هر روز صبح ناشتا مقداری ثعلب و صمغ عربی را نرم بسایید و در یک لیوان شیر جوشیده بریزید سپس آن را شیرین کرده و بنوشید برای درمان زکام مفید می باشد.

برگ کاسنی تازه را چرخ یا گرد کنید. با فشار، آب آن را بگیرید و یک لیوان از آن آب را بنوشید. این کار را چهل روز ادامه دهید.

دسته بندی پیشگیری و بیماریها طب سنتی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت