فلفل سبز ، فلفل فرنگی (Capsicum annuum)

Miss.fazlikhaniMiss.fazlikhani
464 بازدید
فلفل

نام فارسی: فلفل سبز ، فلفل فرنگی

نام علمی: .Capsicum annuum L

نام فرانسه: Poivre de Guiné e، Poivre d’ Inde، Piment rouge، Piment des jardins

نام انگلیسی: Guinea pepper، Red pepper

نام آلمانی: Roter guinea pfeffer

نام ایتالیایی: Peperone

نام عربی: فلفل احمر

فلفل سبز از تیره سیب زمینی گیاهی است علفی و دارای ساقه بی کرک، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر که منشا اصلی آن در نواحی حاره امریکا بوده است ولی امروزه در غالب نواحی گرم و معتدل به منظور استفاده از میوه آن، پرورش می یابد.

فلفل سبز از تیره سیب زمینی

برگ های آن منفرد، بیضوی، نوک تیز (در قسمت انتهایی ساقه) و عاری از کرک در قسمت های تحتانی ساقه است. گل هایی به رنگ سفید یا سفید مایل به زرد دارد. میوه اش گوشت دار، به شکل و اندازه های مختلف، شفاف، به رنگ های سبز، زرد، قرمز مایل به بنفش و محتوی دانه های فراوان، مسطح و سفید رنگ است.

میوه فلفل سبز در حالت تازه تقريبا عاری از بو و دارای طعم تند ملایم است ولی اگر رسیده شود، طعم بسیار تند و غیر قابل تحمل پیدا میکند. ازاین جهت است که باید میوه آن را همیشه قبل از رسیدن چید. گل های این گیاه نوش مرغوب برای زنبور عسل فراهم می سازد. دارای واریته های مهمی مانند .Var. conoides Irish وVar. longum Sendt و دو رگه های متعدد است.

.Capsicum frutescens Willd که به تفاوت به صورت گونه ای جداگانه و یا واریته های از گیاه مذکور آورده می شود، ساقه نسبتا چوبی و میوه ای به ابعاد کوچک تر دارد.

اختصاصات تشریحی فلفل سبز

اختصاصات تشریحی فلفل سبز

در برش عرضی میوه فلفل سبز، اختصاصات تشریحی زیر مشاهده می گردد:

  • لایه خارجی میوه، مرکب از سلول های مستطیلی شکل با ظاهری به رنگ زرد روشن است که جدار خارجی آن ها، ضخامتی زیادتر از جدارهای کناری و داخلی دارد.
  • در زیرآن، ۳ یا ۴ لایه سلول منظم کلانشیمی با ظاهر کشیده و چوب پنبه ای شده مشاهده می گردد که در آن ها ذرات قرمز رنگ مواد رنگی جای دارد. این ذرات با قراردادن برش ها در پتاس الكل دار، حل می گردد ولی اگر اسید سولفوریک بدان افزوده شود، رنگ آبی حاصل می کند.
  • میان بر میوه که از پارانشیم نرم به آدار، مرکب از سلول های چند وجهی با جدار نازک تشکیل می یابد. در داخل سلول های آن، مواد دان دان گلی رنگ جای دارد.
  • دسته های چوب آبکش که به وضع پراکنده در پارانشیم مشاهده می گردد.
  • درون بر، که از یک لایه اسکلريفيه تشکیل می یابد و یک حفره خالی، آن را از میان بر جدا می سازد به طوری که قسمت های مختلف آن، از راه تیغه های کوچک به هم ارتباط پیدا می کند. قسمت مورد استفاده گیاهان مذکور میوه آن هاست.

ترکیبات شیمیایی فلفل سبز

ترکیبات شیمیایی فلفل سبز

میوه این گیاهان از تیره سیب زمینی به طور متوسط دارای ۱۱.۲ درصد آب، در ۱۵ درصد مواد ازته، ۱.۱۲ درصد اسانس، مواد روغنی، ۳۵ درصد مواد غیر از ته قابل استخراج و ۲۰.۷۶ درصد سلولز و غیره است. ۵.۱۷ تا ۸ درصد نیز خاکستر از آن برجای می ماند. طعم تند میوه این گیاه مربوط به ماده ای به نام کاپ سائی سین (capsaicine) است.

ماده ای به نام کاپ سیسین (capsicine) با کاپ سکول (Capsicol) نیز در میوه وجود دارد (Planchon) که دارای اثر قرمزکننده پوست بدن می باشد. رنگ قرمز میوه مربوط به ماده ای به نام کاپ سانتین Capsanthine(در C. annuum) و پیگمان های رنگی دیگر است. علاوه بر مواد مذکور، لسیتین، اسید آسکوربیک به مقدار ۰.۰۵ و مواد معطر نیز در میوه یافت می گردد. بررسی های جدید، وجود ویتامین های B۱ و B۲ را در میوه محقق داشته است.

Capsaicine به فرمول C۱۸H۲۷NO۳ است و به صورت بلوری های بی رنگ و سوزنی شکل متبلور می شود. در گرمای در ۶۴ درجه ذوب می گردد. در آب سرد غیر محلول است. در آب گرم به مقدار کم ولی در الكل و قلیاییات محرق، به مقادیر زیاد حل می شود. کاپ ساییسین اگر اکسیده شود، به صورت اسید اگزالیک و اسید سوکسینیک تغییر شکل حاصل می نمایند.

Capsaicine موجود در ترکیبات گیاه فلفل فرنگی

کاپ سایی سین به وزن ملکولی ۳۰۵.۴ و دارای طعم تند و سوزاننده است. از میوه انواع Capsicum، استخراج و توسط Spath و Darling سنتز شده است. کاپ سایی سین، به صورت ورقه های مستطیلی منو کلینیک با فلس مانند در اثر دو پترول به دست می آید. در گرمای ۶۵ درجه ذوب می شود و طعم سوزاننده دارد. بطوری که محلول یا مخلوط یک در هزار آن را می توان شناخت. در آب سرد غير محلول ولی در الكل، اتر، بنزن و کلروفرم به مقادیر زیاد حل می شود.

از نظر درمانی از آن برای ایجاد تحریک سطحی، به منظور از بین بردن تحریکات دیگر (counter-irritation) می توان استفاده به عمل آورد. کاپ سانتین (Capsanthine)، نوعی کاروتنوییدی به فرمول C۴۰H۵۶O۳ و به وزن ملکولی ۵۸۴.۸۵است. استخراج آن از میوه فلفل سبز (.Capsicum annuum L) توسط Zechmeister و V. Choln oky و تعیین فرمول منبسط آن توسط Entschel و Karrer انجام گرفته است.

کاپ سانتین، به صورت بلوری های سوزنی شکل، به رنگ قرمز- کارمن در اتر دوپترول به دست می آید. در گرمای ۱۸۱-۱۸۲ درجه ذوب می شود. در متانول، اتانول، اتر و همچنین در بنزن محلول است. در استن و کلروفرم به مقادیر زیاد حل می شود. انحلال آن در اتر دو پترول و سولفور کربن (CS۲) به مقدار کم صورت می گیرد.

ترکیبات موجود در دانه فلفل فرنگی

دی استات و دی پالمیتات آن به صورت بلوری های کوچک ورقه مانند و به رنگ قرمز، به ترتیب در متانول و در مخلوط بنزن و متانول به دست می آید.

دانه گیاهان مذکور به بزرگی ۳.۵ تا ۴.۵ میلی متر (برحسب واریته های گیاه) و دارای مقادیر نسبتا زیادی معادل ۱۸ تا ۲۸ درصد (حداکثر)، ماده روغنی است.

روغنی که از دانه این گیاهان استخراج می شود، حالت روان، رنگ روشن، بوی مطبوع و طعم تند دارد. ولی رنگ و طعم روغن براثر تصفیه شدن زایل می شود. وزن مخصوص روغن در گرمای ۱۵ درجه، بین ۰.۹۱۳ و ۰.۹۳۲ است. اندیس انکسار آن در گرمای ۲۰ درجه بین ۱.۴۷۸۴ و ۱.۴۸۳۲، اندیس صابونی آن بین ۱۸۴ تا ۱۹۵ و اندیس ید آن بین ۱۱۲ و ۱۴۴ است.

اسیدهای چرب اشباع نشده آن در حدود ۸۳ درصد و بقیه را نوع اشباع شده این اسیدها تشکیل می دهد. روغن دانه فلفل را پس از تصفیه شدن می توان به مصارف تغذیه رسانید.

خواص درمانی فلفل سبز

خواص درمانی فلفل سبز

فلفل سبز علاوه بر آن که به عنوان محرک اشتها به صورت خام یا پخته مصرف می شود، به صور مختلف دارویی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. گرد میوه فلفل، تنطور و یا جوشانده آن گاهی به عنوان مقوی معده، مدر و محرک، مصرف می شود ولی دراین عمل باید نهایت احتیاط به عمل آید تا بدون نظم و بی رویه به کار نرود زیرا موجبات بروز استفراغ و التهاب و ورم معده را فراهم می سازد.

مصرف مقادیر کم آن، اگر توام با مقوی های تلخ دیگر به کار رود در ضعف عمل دستگاه هضم، ترش کردن غذا، احساس چنگ زدگی در معده، استفراغ های پی در پی، اسهال، بواسیر، استسقاء، سردردهای یک طرفه، رماتیسم، سیاه سرفه، سرفه های پیاپی گرفتگی صدا، آنژین، ذات الریه، دریا گرفتگی و خونروی های رحمی به کار برده می شود.

استفاده های درمانی از فلفل فرنگی

مصرف ۵ قطره از تنطور آن که در مقدار کافی از یک محلول مقوی تلخ، حل شده باشد برای معتادین به مشروبات الکلی توصیه شده است زیرا تاثیر آن در مخاط معده موجب بروز همان نوع احساس می گردد که از مصرف الکل دست می دهد.

در استعمال خارج، اثر قرمزکننده پوست بدن دارد. مشمع و پارچه آغشته به الكلاتور آن، به محل دردناک رماتیسم، نقرس، دردهای عصبی، درد کمر و فلج های موضعی اثر داده می شود. از میوه گیاه، محلول هایی جهت غرغره و حمام دهان و یا به صورت مالیدن به پوست سر، جهت جلوگیری از ریزش مو تهیه می شود. گرد فلفل سبز، به شدت عطسه آور است.

صور دارویی فلفل سبز

صور دارویی فلفل سبز

گرد میوه خشک به مقدار ۰.۳۰ تا یک گرم به صورت حب و یا مخلوط در عسل (مقدار مصرف را در صورت لزوم می توان تا ۳ گرم در درمان بواسیر افزایش داد) – عصاره آبی به مقدار ۰.۳۰ تا ۰.۶۰ گرم به صورت حبهای ۰.۱۰ گرمی – تنطور الكلى ۱/۵ به مقدار ۱۰ تا ۳۰ قطره. در استعمال خارج غرغره ۱۵ تا ۲۰ گرم الكلاتور در ۲۰ گرم آب و ضماد حاصل از ۱۳ تا ۲۰ گرم گرد میوه با ۳ گرم پیه خوک و ۱۵ گرم آرد نخود، برای ایجاد قرمزی در پوست بدن به کار برده می شود.

نسخه جهت رفع گرفتگی صدا با تنطور فلفل سبز

تنطور فلفل سبز (Capsicum) ۳ تا ۱۰ گرم
جوشانده پوست کنکینا ۱۵۰ گرم

به صورت غرغره مورد استفاده قرار می گیرد.

انواع فلفل سبز در غالب نواحی پرورش می یابد. ۳گیاه زیر که ۲ تای آنها در ایران می رویند، اثر درمانی قابل توجه دارند و از آن ها بیشتر در طب عوام استفاده به عمل می آید

. Physalis somnifera L.، Withania somnifera (L.) Dun

Physalis somnifera - گونه ای از فلفل فرنگی

گیاهی است علفی، پایا و پوشیده از کرک های پنبه ای که در ناحیه وسیعی از شمال آفریقا، منطقه مدیترانه و برخی نواحی آسیا مانند جنوب ایران می روید. از مشخصات آن این است که برگ های متناوب، کامل، بیضوی و گل های کوچک و سفید رنگ دارد. میوه اش به رنگ قهوه ای و به قطر یک سانتی متر است.

ترکیبات شیمیایی

از برگ گیاه ماده موثری به نام ویتافرين – آ (withaferine A) استخراج شده است. ويتافرین – آ (Withaferin A)، به فرمول C۲۸H۳۸O۶ و به وزن ملکولی ۴۷۰.۵۸ است. این ماده از برگ withania somnifora، ریشه .W. coagulans Dunal و همچنین از گیاهان دیگر این تیره استخراج شده، فرمول منبسط آن توسط Lave و همکارانش تعیین گردیده است.

ويتافرين آ به صورت بلوری های منشوری سفید رنگ در استن و اتردوپترول به دست می آید. در گرمای ۲۵۲-۲۵۳ درجه ذوب می شود. از نظر درمانی اثر ضد قارچ و ضد تومورهای سرطانی دارد.

ترکیبات شیمیایی و خواص درمانی Physalis somnifera - گونه ای از فلفل فرنگی

خواص درمانی

از میوه این گیاه، گاهی درطب عوام به عنوان خواب آور استفاده به عمل می آید. دانه اش دارای اثر مدر و میوه اش دارای اثر منعقد کننده شیر است از این جهت در بعضی نواحی افریقا مانند سودان، به این مصرف می رسد.

محل رویش

جنوب ایران، فارس: ۲۳ کیلومتری شمالی غربی کازرون در ارتفاعات ۸۰۰ متری، جهرم، دالکی در نزدیکی بوشهر، جزیره خارک، باقمانی در نزدیکی بوشهر، تنگه جز در نزدیکی کونار تخته. کرمان: بم در ۹۰۰ متری، لار: میناب، بلوچستان: شاهستان، مکران: ایرانشهر، نیکشهر، سیستان: چهار فرسخ.

Withania coagulans Dunal

Withania coagulans - گونه ای از فلفل فرنگی

گیاهی به صورت بوته های کوچک و دارای برگ هایی دراز و نوک تیز است. شاخه های آن را پوششی از تار، به رنگ خاکستری یا سفید مایل به زرد می پوشاند. گل هایی بر دو نوع نروماده بر روی ۲ پایه و یا پلی گام دارد که به صورت مجتمع در محور ساقه ظاهر می گردد. میوه اش گوشت دار، سته و محصور در کاسه گل است. در ایران، هند و افغانستان پراکندگی دارد.

ترکیبات شیمیایی

ریشه این گیاه دارای ویتافرین – آ است.

خواص درمانی

دانه اش قاعده آور و مدر است. برگ های آن اثر مدر دارد. میوه و برگ آن مانند گیاه قبلی، شیر را می بندد.

محل رویش

جنوب ایران ، بلوچستان : کاروان در، بین خاش و ایرانشهر در ۱۵۰۰ تا ۱۶۰۰ متری، ساراوان، کوه بم پشت در ۱۰۵۰ متری. این گیاه در بلوچستان به نام پنیر بند و آویشک (Awishk) موسوم است. اعراب آنرا حدق (Hhadaq) و ابوصفير می نامند.

W. frutescens Dun

گیاهی کوچک و دو ساله است. در شمال افريقا، مخصوصا نواحی جنوبی مراکش می روید. میوه اش به مصارف منعقد کردن شیر می رسد.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت