گاز گرفتن در کودکان و تف کردن و زدن

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
2,315 بازدید
تف کردن، زدن، گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن در کودکان و تف کردن و زدن، تمام این اعمال، رفتارهای نابالغی هستند که بسیاری از کودکان دو، سه، چهار ساله و گاهی حتی بعد از آن به عنوان واکنشی به ناراحتی یا هیجان، از خود نشان می دهند. وظیفه شما اینست که پیش از اینکه این رفتارها از کنترل شما خارج شوند، به اصلاح آنها بپردازید. در صورتی که این رفتارها ادامه یابند، کودک شما در موقعیت های اجتماعی، چندان پذیرفتنی و مقبول نخواهد بود.

برای حل مشکل گاز گرفتن در کودکان و تف کردن و زدن از ابتدا جلو آنها را بگیرید.

درست از اولین باری که کودکتان چنین واکنشی را نشان میدهد، نارضایتی خود را به او بگویید.

درباره رفتار او صحبت کنید و برچسب بزنید. اگر کودکتان هنوز حرف نمی زند به عملش با گفتن کلمات «گاز گرفتن ممنوع» «تف ننداز» و یا «لگد نزن» برچسب بزنید. با صدای قاطع صحبت کنید تا بداند که کار بدی انجام داده است؛ ولی عصبانی نشوید. اگر کودک، آنقدر بزرگ شده است که حرف شما را می فهمد، به روشنی به او بگویید که این گونه رفتارهایش پذیرفتنی نیستند.

به طور دقیق، عواقب کار کودک را به او بگویید. اطمینان یابید که کودک بخوبی می داند که اگر به زدن خواهرش ادامه دهد، چه اتفاقی خواهد افتاد (که شامل پی آمدهای منفی مثل محرومیت موقت و یا گرفتن امتیاز خاصی از کودک خواهد بود).

رفتارهای جایگزین را به آنها بیاموزید.

به کودک، بیاموزید که وقتی می خواهد گاز بگیرد و یا کتک بزند، رفتارهای دیگری را جایگزین آن کند.

تعیین کنید که چه هنگامی این رفتارها اتفاق می افتند. توجه کنید که کودک در چه زمان و در چه موقعیتی، شروع به گاز گرفتن یا کتک زدن می کند و از این اطلاعات برای پیشگیری یا تغییر آنها استفاده کنید. اگر کودک، هنگامی که خسته است شروع به گاز گرفتن میکند؛ وقتی خواب بعداز ظهرش را نکرده است، اجازه ندهید با کودکان دیگر بازی کند.

به او رفتارهای دیگری را بیاموزید. کودک خردسالی، هر وقت که کودکان دیگر می خواستند با اسباب بازی هایی که او در حال بازی با آنها بود بازی کنند، آنها را گاز می گرفت. والدینش به او عکس العمل دیگری را آموختند. از او خواستند که بگوید: «الان نوبت تو و بعدش نوبت من. باشه؟!»

در صورت لزوم، از بزرگ ترها کمک بگیرد. هنگامی که او بدین ترتیب رفتار می کرد، مورد تحسین و تشویق قرار می گرفت. به کودک دیگری، آموزش داده شده بود که به جای زدن هم بازی هایش در چنین حالتی، از آنجا کنار برود و بگوید که دیگر بازی نمی کند.

 بکوشید تا پیشگیری کنید.

 گاز گرفتن در کودکان و تف کردن و زدن

قبل از اینکه کودکان شروع به بازی کنند، محدودیت هایی را تعیین کنید. قوانینی بگذارید، مثلا اینکه نوبتی باشد و یا اینکه ابتدا طرف مقابل شروع کند.

کودکان را تشویق کنید که با یکدیگر دوست باشند و احساس دیگران را درک کنند. آنها را در حین بازی زیر نظر بگیرید و بر بازی آنها نظارت کنید. زمان های بازی را طوری تقسیم کنید که کمتر مشکل ایجاد شود. برای مثال، اگر آنها در مدت بیست دقیقه به بازی ساکت و آرام پرداختند، به عنوان جایزه به آنها مثلا شیر و شیرینی بدهید. البته، همیشه اطمینان یابید که کودک می داند منظورتان از بازی ساکت و آرام چیست.

 از پی آمد منفی استفاده کنید.

زمانی که به کارگیری روش مثبت موثر نمی افتند، از روش های دیگری نیز می توانید بهره گیرید.

فرصت های کودک را محدود کنید. اغلب اوقات، بهترین روش این است که موقعیت هایی را که کودک را به گاز گرفتن، زدن و یا تف کردن بر می انگیزد، محدود کنید. اگر کودک، عادت کرده است که برای بردن در یک بازی خاص، همسالانش را گاز بگیرد (مثلا در طناب کشی) وسایل بازی را تا هنگامی که دریابد که تنها هنگامی می تواند با آن بازی کند که دیگران را گاز نگیرد، از دست او بگیرید. اگر او همیشه وقتی با تعداد زیادی کودک است شروع به زدن دیگران می کند، ترتیبی بدهید که همیشه فقط با یک کودک بازی کند.

از تصحیح بیش از حد استفاده کنید. کودک را وادارید، طوری که به خاطرش بماند و بر رویش تاثیر بگذارد، به جبران کاری که کرده است، بپردازد. دختر کوچکی که عادت کرده بود بر روی دیگران تف بیندازد را مجبور کردند که دندانهایش را مسواک بزند، دهانش را با دهان شوی قرقره کند (نه با صابون!) و زمینی را که بر آن تف انداخته بود، تمیز کند.

برای او توضیح داده شد که تف کردن باعث پخش میکروب ها می شود و بنابراین، پاک کردن زمین و دهان لازم است. این روش، به سرعت باعث توقف رفتار بد کودک شد. جلوگیری از گاز گرفتن می تواند شامل بهداشت دهان، شستن جایی از بدن فرد دیگر که گاز گرفته است و عذرخواهی، با دادن یک اسباب بازی محبوب به کودک دیگر باشد.

آموزش کنترل خود.

کودک خود را واداريد، وانمود کند که می خواهد بزند، گاز بگیرد یا تف بیندازد و سپس، قبل از اینکه به انجام آن بپردازد، خود را کنترل می کند. در همان حال، او را را وادارید که جملاتی مانند: «ما فقط غذارو گاز می زنیم، آدم ها رو گاز نمی گیریم!» را تکرار کند. هنگامی که او در موقعیت های واقعی زندگی، خودش را کنترل کرد او را تحسین کنید و پاداش دهید.

کودک را برای کنترل خوبش تقویت کنید.

کودک را برای کنترل خوبش تقویت کنید.

برای اینکه همیشه رفتارهای مناسب به کار گرفته شوند، اطمینان یابید که کودک می داند شما چه قدر به اینکه او می تواند خودش را کنترل کند، افتخار می کنید.  او را برای تف نکردن، نزدن و یا گاز نگرفتن، تحسین کنید و به او جایزه بدهید.

جدولی از پیشرفت کودک تهیه کنید. جدولی تهیه کنید که در آن روزهایی را که کودک در آنها گاز نگرفته است، کتک نزده است و یا اینکه تف نکرده است، ثبت کنید. اگر این رفتارها در مدرسه نیز اتفاق می افتند به مدرسه نامهای مبتنی بر رفتار خوب کودک در منزل بنویسید. ترتیبی بدهید که معلم هر روزی که کودک رفتار خوبی داشت، نامه ای به منزل بفرستد (به بخش ۱۱۰۸ مراجعه کنید).

در صورت وجود گاز گرفتن در کودکان و تف کردن و زدن از متخصصان کمک بگیرید.

زمانی که تلاش های هوشیارانه شما در کنترل گاز گرفتن کودک موثر واقع نشد و هنوز کودک، در حال آسیب رساندن به دیگران است، موقع آن رسیده است که از متخصصان کمک بگیرید (به بخش ۱۷ مراجعه کنید).

دسته بندی تربیت کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت