بیدخشت
نام های دیگر بیدخشت : بیدانگبین – مان.
مشخصات
بیدخشت ماده ای است شیرین كه هنگام گرمای تابستان از تنه ی نوعی درخت بید كه در مناطق مختلف با نام های بید شیرخشتی، صفصاف مشفق، وی، ویدار، فك یا فوكا نامیده شده است تراوش می كند. این درخت از خانواده ی بید ها Salicaceae می باشد. گل های نر آن به صورت شاتون انبوه و مخروطی شكل است كه در اوایل بهار كمی قبل از برگ ها و همراه با برگ های خیلی جوان ظاهر می شود. به رنگ زرد متمایل به سبز. شاخه های آن مانند بیدمجنون كمی از تاج درخت آویزان است و خیلی ترد و شكننده اند. این درخت بومی اروپا و آسیای شمالی است و تاكنون پایه های نر آن در ایران دیده شده است، در جنگل های شمال ایران به طور خودرو می روید از جمله در شهریار و سایر نقاط ایران نیز به ندرت كاشته می شود.
خواص درمانی بیدخشت
آن را بخورید. نرم كننده و ملّین مزاج است، مقوی كبد و امعاء و احشاء می باشد، خشونت حلق و سینه را برطرف می سازد. حرارت قلب و كبد و معده را تسكین می دهد.