درخت بان (Ben oil tree)

کاربر ۱۶کاربر ۱۶
2,241 بازدید
درخت بان

درخت بان

نام‌‌های ديگر درخت بان : شوع، بن، حب البان، شجرة البان، Moringe، Horse radish tree، Ben oil tree.

مشخصات درخت بان

گياهى است از خانواده‌ی Moringaceae ، كوچك كه بلندى آن حدود درخت گز است. برگ آن مركب و دو يا سه بار شانه‌ای داراى برگچه‌‌های  سبز، كوچك بيضى و نوك‌تيز و پهن و در روى محور فرعى برگ به‌طور متقابل قرار دارند و در هر محور فرعى سه تا شش جفت برگچه با يك برگچه‌ی انتهايى ديده مى‌شود. گل‌های  آن سفيد زرد يا قرمز مى‌باشد. ميوه‌اش به شكل غلافى باريك و دراز به طول حدود چهل و پنج سانتيمتر و دانه‌‌‌ها در داخل آن قرار دارند، دانه‌ی آن در ابعاد نخود يا كمى بزرگتر و بالدار است. اين درخت در آسياى جنوبى و جنوب شرقى و در جزيرۀ عرب مى‌رويد و بطور كلى از گياهان بومى هند است.

ميو‌ی بان

طبيعت آن: طبيعتى گرم و خشك دارد.

خواص درمانى

  1. آن را بخوريد. بازكننده‌ی انسداد مجارى عروق و طحال و مسهل بلغم خام است، براى تسكين درد مفاصل و درمان بيمارى‌‌های كزاز و فلج مفيد است، براى ناراحتى‌‌های  آميزشى مصرف مى‌شود.
  2. آن را با سركه و آب بخوريد. براى طحال مفيد است.
  3. ضماد آن براى تحليل ورمها، و رفع تشنج، درد مفاصل و كبد، طحال، خارش و جرب مفيد است.
  4. آن را به صورت فتيله در بينى بگذاريد. خونريزى از بينى را قطع مى‌كند.

تذكر: ميو‌ی اين گياه قى‌آور است، مضر كبد و معده مى‌باشد. و مصلح آن رازيانه است.

روغن بان

تركيب شيميايى: پالميتيك ‌اسيد، استئاريك اسيد، آراشيديك ‌اسيد، بهنيك ‌اسيد، ليگنوسريك ‌اسيد، هگزادسنوئيك‌ اسيد، لينولئيك اسيد، اولئيك ‌اسيد

خواص درمانى

  1. آن را با آب سرد بخوريد براى پاك كردن كبد و طحال نافع است.
  2. اگر پنج گرم از آن با عسل مخلوط و خورده شود قى‌آور و مسهل است.
  3. ماليدن آن براى معالجۀ زگيل و نرم كردن عصب و تسكين درد دندان و درد‌های سرد و رماتيسم و نقرس و فلج نافع است.
  4. آن را در گوش بچكانيد. براى رفع درد گوش و رفع طنين گوش نافع است.

تذكر: روغن بان مضر معده است. و مصلح آن انيسون مى‌باشد.

گل بان

خواص درمانى: آن را بخوريد. محرك است و براى تقويت نيروى جنسى مفيد مى‌باشد.

برگ بان

خواص درمانى

  1. تازۀ آن را بجويد و بخوريد. خاصيت آنتى‌بيوتيك و ضد باكترى بر ضد استافيلوكوكوس دارد، براى ازدياد ترشح شير نافع است.
  2. اگر شيره‌ی تازه‌ی آن را بخوريد قى‌آور است.
  3. شيره‌ی تازه‌ی آن را بماليد. درد ران‌‌ها را تسكين مى‌دهد.

برگ درخت بان

ريشه‌ی بان

تركيب شيميايى: در پوست ريشه‌ی بان؛ آلكالوئيد‌های مورينجين و مورينجينين، بتاسيتوسترول وجود دارد.

خواص درمانى

  1. آب جوشانده‌ی آن را بنوشيد. محرك در موارد ناراحتى‌‌های ناشى از فلج مى‌باشد، قاعده‌آور است و براى سقط جنين بكار مى‌رود، براى معالجه عوارض كمى ويتامين C  نافع است، تونيك براى تسريع جريان خون است، نرم‌كننده‌ی سينه و مقوى ريه مى‌باشد، معالج صرع و هيسترى است. كمى مدرّ است و براى معالجه‌ی سوزاك مؤثر خواهد بود.
  2. اگر آن را در دهان بجويد و جويده‌شده‌ی آن را بر محل نيش مار بگذاريد از پخش شدن سم در بدن جلوگيرى مى‌كند.
  3. ریشه‌ی بان در استعمال داخلى و خارجى براى معالجه‌ی سرماخوردگى و بيمارى برى‌برى بكار مى‌رود.
  4. از آب جوشانده‌ی آن مى‌توانيد براى تميز كردن زخم‌های باز و رفع جراحت‌‌ها و ضد عفونى كردن آن استفاده كنيد.
  5. تازه‌ی آن را له كنيد و مانند ضماد روى پوست اندازيد خاصيت مشمع خردل را دارد، مى‌توانيد آن را پس از وضع حمل به شكم و باسن زائو ضماد كنيد تا زيبايى اوليه را به دست بياورد، براى زخم‌های پستان نيز مؤثر است.

 

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت