رفتار با زنبورها درون کندو

کاربر ۱۰کاربر ۱۰
1,305 بازدید
رفتار با زنبورها

رفتار با زنبورها

طرز کار کردن و رفتار با زنبورها بسیار برای آنها مهم است، هیچگاه درب کندو را بدون دود دادن باز نکنید و هیچ وقت هم بیش از حد لازم به داخل آن دود ندهید. دود دادن زیاد باعث گیجی و عصبانی شدن زنبورعسل می گردد. با کم دود دادن به زنبورها خواهید فهماند که اسلحه ای در دست دارید و در نتیجه از آنها قوی تر هستید.

وقتی که آنها شما را از خودشان قوی تر حس کردند دیگر به شما حمله ور نخواهند شد و هدف از دود دادن فقط همین باید باشد و بس.

پیش از شروع به کار همیشه توری را به صورت تان بزنید، به خصوص در اوایل کار و دوران کارآموزی، تا بدن غیر آشنا به نیش زنبور، شما را از زیاد نیش خوردن حفاظت کند. روزها و ماه های اول هیچ ایرادی ندارد که هنگام کار کردن با زنبورها دستکش چرمی به دست کنید، ولی بعدا کم کم این عادت را کنار بگذارید، چون کار کردن با زنبورها با دست آسان تر است تا با دستکش، وانگهی دستهایتان نیز باید به تدریج به نیش خوردن عادت کنند. تنها با نیش خوردن زیاد است که بدن به سم زنبور عادت کرده و در مقابل نیش متورم نمی شود.

مقصود از نیش خوردن زیاد آن نیست که هر روز تعداد زیادی نیش خورد، بلکه باید به دفعات زیاد و هر دفعه به تعداد کم نیشها را تحمل کرد. هنگامی که کندو را باز کرده و با زنبورها کار می کنید اگر زنبوری ناگهان به دست شما حمله کرد نترسید و دست تان را به سرعت عقب نکشید زیرا در این صورت حتما نیش خواهید خورد و حال آن که اگر دست را به همان حال نگهدارید نیش نمیزند. 

از هر حرکت تند و ناگهانی در مقابل زنبور عسل پرهیز کنید چون فورا حمله کرده نیش میزند. هنگامی که کندو را باز کردید، تمام کارها را حتی موقعی که نیش خورده اید با ملایمت و بدون کوچکترین صدا انجام دهید.

رفتار با زنبورها

وقتی که قابی را از کندو بر میدارید هرگز با زور آن را به سمت خارج نکشید زیرا ناگهان از جا کنده شده و زنبورها را عصبانی می کند. مواظب باشید که قاب پر از زنبور از دست تان به زمین نیفتد که در این صورت حتما زنبورها به شما حمله ور شده و نیش می زنند.

زنبورها از بوی عرق بدشان می آید و به کسی که بدنش بوی عرق دهد یا به خود یا موهایش ادکلن و عطر مالیده باشد حمله می کنند. بین رنگها سفید برایشان آرامش دهنده و قهوه ای ناراحت کننده است. از پارچه های پشمی به هر نحو و رنگی که باشد بدشان می آید، به خصوص از پارچه های پشمی قهوه ای رنگ.

نتیجه می گیریم که هنگام کار با زنبور باید لباس سفید غیر پشمی و خیلی تمیز پوشید. زهر زنبور عسل مصونیت موضعی می دهد. یعنی اگر زنبور نقطه ای از بدن را نیش زد واین نقطه متورم شد، مرتبه دوم و سوم اگر باز همین نقطه و اطرافش را نیش بزند دیگر متورم نمی شود کم کم با نیش خوردن تدریجی همان طوری که در بالا نیز گفته شد هر دفعه به تعداد کم، زمانی فرا می رسد که بدن مصونیت کامل پیدا کرده و هیچ جایش در مقابل نیش خوردن، دیگر باد نخواهد کرد.

ولی درد نیش هرگز از بین نخواهد رفت و هربار نیش خوردن توام با درد کوتاه مدت (مثلا پنج دقیقه) خواهد بود. بدن ناآشنا به نیش زنبور پس از نیش خوردن ممکن است ۲۴ ساعت با حتی بیشتر متورم شده و درد داشته باشد. کسی که اولین نیش را بخورد علاوه بر تورم دست و درد شدید احتمالا شب را با تب ۳۹ درجه طی خواهد کرد.

کسی که از نیش زنبورعسل ترس و واهمه دارد بهتر است اصلا به زنبورداری نپردازد و شغل دیگری را برای خود انتخاب کند. اساس کار زنبورداری به هنگام باز کردن کندوها باید ملایمت و نرمش از یک طرف و تسلط کامل بر اعصاب از طرف دیگر باشد، در هوای رعد و برق یا وقتی که هوای آفتابی تبدیل به هوای بارانی می شود زنبورها معمولا ناراحتند. در چنین مواقعی دست به کندوهایشان نزنید که حمله خواهند کرد.

میدانید که زنبور عسل قادر به تحمل بی نظمی نیست، در نتیجه به شما حمله ور میشود.

۸ نکته مهم در بازدید کندو

۸ نکته ی مهم در بازدید کندو

زنبوردار مجرب در هر بازدید داخلی از کندوها باید به ۸ نکته مهم زیر توجه داشته باشد.

1- بازدید مرتب

در بهار هنگامی که حرارت هوا در سایه از ۱۴ درجه تجاوز کرد، زنبورها کندوهایشان را ترک کرده و به نقاط دور و نزدیک به منظور جمع آوری شهد و گرده گل پرواز می کنند. پس از حمل شهد به کندو آن را غليط و تبدیل به عسل می کند و آن گاه آن را در سلول ها و گرده گل را در سلولهای دیگر ذخیره می کند تا در موقع لازم از آنها برای تغديه استفاده کنند.

2- وجود ملکه

در اولین بازدید بهاری از داخل کندوها حتما از زنده بودن ملکه مطمئن شوید و این خود کافی است.لازم نیست که خود ملکه را ببینید وجود تخم در داخل سلولها دلیل بر زنده بودن ملکه است. اگر کندویی به تازگی ملکه اش را از دست داده فورا شماره کندو را یادداشت کرده و هرچه زودتر ملکه تازه و جفت گیری شده ای به آن بدهید.

از دادن ملکه جفت گیری نکرده خودداری کنید. چون فوری آن را می کشند، جمعیت بی ملکه نه عسل می آورد و نه حتی قادر به ادامه زندگی است و به زودی از بین خواهد رفت.

3- طرز تخم گذاری

ملکه معمولا در هر سلول یک تخم می گذارد، هرگاه ضمن بازدید به تعداد زیادی از سلولها برخوردید که در داخل هریک از آنها ۲، ۳، ۴ و یا حتی ۶ عدد یا بیشتر تخم وجود داشت نشانه آن است که ملکه این جمعیت مدتهاست که از بین رفته و این تخمها را زنبورهای کارگر گذاشته اند.

زیرا تنها کارگرها هستند که ناشیانه چند تخم در یک سلول می گذارند. ملکه عادت دارد که در هر سلول فقط یک تخم بگذارد و تنها موقعی که همه سلول های شانها با عسل و گرده و یا تخم و لارو پر شده باشد به علت کمی جا در هر سلول چند تخم می گذارد.

تخمهایی را که کارگران می گذارند همگی تبدیل به زنبور نر میشوند که از نظر زنبورداری بی ارزش بوده و به زودی همه از بین خواهند رفت. جمعیتی که کارگرانش تخم گذاری می کنند دیگر معمولا حاضر به قبول ملکه تازه نخواهد بود و نجات چنین جمعیتی کار مشکلی است، هرگاه به آن ملکه ای داده شود فوری سرش ریخته و با نیشهای متعدد وی را خواهند کشت.

ساده ترین و کم دردسرترین کار این است که کندوی بی ملکه را به نقطه دوری برده و زنبورهایش را تکان داده و از کندو بیرون ریخت و یا به طریقی دیگر همه زنبورها را کشته و از آن جمعیت صرف نظر کرد.

4- رفتار زنبورها

رفتار زنبورها

چیز دیگری که در اولین بازدید بهاری باید به آن توجه داشت رفتار زنبورها پس از دادن کمی دود به کندوهاست و این که پس از دود دادن آیا حمله می کنند یا به آرامی روی قاب هایشان می نشینند.

حمله کردن آنها می تواند دلیل بر بی ملکه بودنشان باشد و آرامش زنبورها صحیح بودن وضع داخلی جمعیت و کندو را نشان میدهد. نتیجه، هرچه باشد باید در شناسنامه آن کندو یادداشت کرد.

5- مقدار غذا

به غذای موجود در کندو نیز در همین بازدید باید دقت داشته باشید. اگر جمعیتی غذا ندارند یا غذای موجود در کندو تکافویشان را نمی کند، فوری یک یا دو قاب عسل که از پاییز ذخیره کرده بودید یا از کندوی دیگر که زیادتر از مصرفش عسل دارد برداشته و به داخل جمعیت بی عسل در وسط زنبورها آویزان کنید و بدین وسیله آنها را از گرسنگی و مرگ حتمی نجات دهید.

محل گذاشتن قاب عسل مهم است. اگر عسل نداشتید جمعیت را با شربتی که از یک لیتر آب و یک کیلو شکر و دو قاشق غذاخوری عسل (برای تحریک زنبورها) درست میشود تغذیه کنید. بهتر است که شربت را پس از مخلوط کردن روی آتش گذاشته تا آن قدر گرم شود که وقتی انگشت را داخل آن کردید به زحمت گرما را حس کنید. این شربت را هیچ وقت و تحت هیچ عنوانی نباید جوش بیاورید.

شربت را داخل ظرف غذاخوری ریخته، داخل کندو آویزان کنید. در صورتی که هوا خیلی سرد نباشد زنبورها برای تغذیه از آنها استفاده خواهند کرد. این کار را به مدت ۱۰ الی ۱۵ روز ادامه دهید.

به طور کلی در زنبورداری ۲ نوع شربت و هریک در موقعیت به خصوص مورد استفاده قرار می گیرد. یکی شربت یک به یک که در آن ۱ کیلو شکر با ۱ لیتر آب مخلوط می گردد و دیگری شربت ۳ به ۲ یعنی شربتی که از ۳ کیلو شکر و ۲ لیتر آب درست شده باشد.

در اوایل بهار گل و شهد در طبیعت زیاد است ولی مصرف عسل جمعیت هم در این موقع از سال بیشتر از هر موقع دیگر می باشد زیرا:

اولا – زنبورها ناچارند حرارت داخلی کندو را که در زمستان فقط ۱۸ تا ۲۰ درجه بود در این فصل به ۳۵ درجه، آن هم با خوردن عسل رسانده و آن را تا پاییز و ختم دوره تخم گذاری ثابت نگه دارند چون لاروها فقط در حرارت ۳۵ درجه قادر به ادامه زندگی و رشد هستند و تغییرات حرارت داخل کندو اختلالاتی در رشدشان ایجاد می کند.

ثانيا- لاروهای موجود در کندو که دایم تعدادشان زیادتر هم می شود احتیاج به تغذیه فراوان دارند تا جمعیت مرتب قوی تر گشته و بتواند در بهار عسل بیشتری به کندو بیاورد.

بعد از برداشت آخرین محصول عسل در مرداد یا شهریور، مقدار عسلی را که یک جمعیت ۸ قابی در زمستان تا رسیدن اولین گل های بهاری، می خورد به طور متوسط و خیلی تقریبی به قرار زیر است:

مهر500 گرم
آبان500 گرم
آذر500 گرم
دی1000 گرم – به دلیل شروع تخم گذاری
بهمن2000 گرم
اسفند5000 گرم

6- قدرت جمعیت

قدرت جمعیت

قدرت هر جمعیت با قاب سنجیده می شود. اگر در اوایل فروردین ماه تعداد زنبورهای یک جمعیت آن قدر بود که دو طرف یک الی چهار قاب نشسته و آن را پر کرده باشند، می دانیم که این جمعیت ضعیف است. هرگاه دو طرف پنج تا هفت قاب را پر کرده باشند آن را متوسط و اگر دو طرف ۸ تا ۱۰ قاب را بپوشانند آن جمعیت را قوی مینامیم. معنای قدرت یک جمعیت در ماههای مختلف سال فرق می کند.

یک جمعیت ۷ قابی را در اوایل فروردین متوسط، در اواسط خرداد ضعیف و در ماه آذر تا اسفند خیلی قوی می نامیم. ملاحظه می شود که ذکر تاریخ بازدید در شناسنامه جمعیت تا چه حد اهمیت دارد. زیرا تنها در این صورت است که زنبوردار می تواند از روی شناسنامه و بدون باز کردن کندو که اغلب موجب ناراحتی زنبورها نیز می گردد، حتی در داخل اطاق کارش و در ساعات فراغت با خواندن تاریخ بازدیدهای قبلی از وضع داخلی کندوها دقيقا آگاهی پیدا کرده و درباره قدرت یا ضعف آنها اظهار نظر کند و برای نوع کمکی که برای آن جمعیت لازم است تصمیم قاطع بگیرد.

7- وجود پستانک یا سلول ملکه

وجود پستانک یا پستانکهایی در روی شانها تنها مشروط به این است که داخل آنها تخم یا لارو هم باشد این مسئله نشانه آن است که جمعیت تصميم به بچه دادن را دارد.

زنگلوله ها و پستانک های خالی و بدون لارو در روی شانها هرگز معرف تمایل جمعیت به بچه دادن نیستند. پستانک موقعی حقیقی است که داخلش لارو و ژل شاهانه باشد. پستانکهای بدون لارو و ژله را پستانک های دروغی مینامند.

خراب کردن پستانکهای حقیقی، جمعیت را از بچه دادن منصرف نمی کند و بعد از مدت کوتاهی دوباره و سه باره و چند باره پستانک می سازند. و در صورتی که از ساختن پستانک صرف نظر کنند، آن سال برای زنبوردار عسلی نخواهند آورد، زیرا زنبوردار از سیر طبیعی زندگی زنبورها که زاد و ولد باشد جلوگیری کرده است. بهترین راه در این موقع این است که از چنین جمعیتی یک بچه مصنوعی گرفته شود.

سلولهای ملکه اگر در کنارهای شان ساخته شوند نشان آن است که جمعیت تصمیم بچه دادن را دارد و اگر وسط شانها درست شوند معمولا معنایش این است که جمعیت تنها خیال تعویض ملکه اش را دارد.

8- وضع تخم گذاری

دقت بعدی باید روی وضع و مقدار تخم گذاری در شانها باشد. یک ملکه خوب تقریبا از وسط شان شروع به تخم گذاری کرده و داخل تمام سلولها پشت سر هم و در هر سلول فقط یک تخم می گذارد. تخم گذاری متناوب دلیل بر ضعف یا پیر بودن ملکه است، چنین ملکه ای را باید حذف و به وسیله یک ملکه جوان و قوی که جفت گیری را هم قبلا انجام داده است جانشین کرد.

هرگاه در کندویی مقدار لاروهای سربسته زنبور نر بیش از حد لازم بود و در زنبورستان هم احتیاجی به آنها نداشتید می توانید آنها را سر بزنید. یعنی با یک کارد تمیز و تیز سر سلول هایشان را بریده و قاب را دوباره در کندو آویزان کنید.

خود زنبورها لاروها را بیرون کشیده و کندو را پاک و تمیز می کنند. سلول هایی که لاروهایی داخل آنها قرار دارند را بدین طریق می توان از سلول هایی که لاروهای کارگر در آن می باشند تشخیص داد که اولا سلولهای نر بزرگ تر از سلول های کارگران هستند و ثانيا پس از آن که سر سلول ها بسته شد، سر سلول های نر به شکل گنبدهای کوچک دیده می شوند ولی سر سلولهای کارگر همیشه صاف است.

وجود ۳۰۰ تا ۵۰۰ عدد زنبور نر در هر کندو و در فصل های بهار و اوایل تابستان لازم است، زیرا کارگران در این حال با ذوق و شوق بیشتری عسل جمع می کنند. فقط باید از تولد بی حد و حسابشان جلوگیری کرد، چون نرها مفتخواران غیرفعالی هستند که تقریبا در هیچ یک از کارهای تولیدی جمعیت و کندو شرکت و کمک نمی کنند. در اواخر تابستان و اوایل پاییز کارگران به منظور صرفه جویی در مصرف ذخیره عسل زمستانی تمام نرها را کشته و پاییز و زمستان را بدون نر به سر می برند.

اگر کندویی در پاییز یا زمستانی زنبور نر داشت حتما نقصی در آن جمعیت وجود دارد که در چنین مواقعی حدس بر بی ملکه بودن آن است.

دسته بندی پرورش زنبور عسل
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت