عادت های عصبی کودک

کاربر ۱۰ کاربر ۱۰
485 بازدید
عادت های عصبی

بیشتر کودکان در دوره ای از زندگی شان برای رهایی از تنشها و کاهش اضطراب و احساس ناتوانی، از عادت های عصبی کمک می گیرند. آنها وقتی خسته بوده یا تحت فشار قرار گرفته باشند، شست خود را می مکند، ناخن هایشان را می جوند، موهایشان را می کشند، دندان هایشان را بر هم می فشارند، یا عادت های دیگری را می یابند. با کاهش میزان اضطراب و فشار روانی، یا با آموختن روش های بهتر برای مقابله با این احساسات، وابستگی کودکان به این رفتارها کمتر می شود.

گاه، این رفتارها به صورت عادت هایی پایدار در می آیند که حتی وقتی کودک خسته یا مضطرب نباشد نیز به وقوع می پیوندند. کودکی، هنگام تماشای تلویزیون موهایش را دور انگشتش می پیچد و انگشت شست خود را می مکد. دختر کوچک دیگری هنگامی که برای مدت طولانی سوار ماشین می شد، ناخن هایش را می جوید؛ اما حالا، در هر شرایطی این کار را می کند.

وقتی عادت های عصبی به اندازه کافی تکرار شوند، می توانند به صورت رفتارهای ویژه ای در آیند که اغلب تا جوانی و بلوغ باقی می ماند. حتی می توان در میان دانشجویان نیز کسانی را یافت که در طی خواب شب، بدون صدا شست خود را می مکند.

ولی، واکنش بیش از حد نشان ندهید. برای خاتمه دادن فوری به عادت های کودکتان، خود را تحت فشار قرار ندهید. از رفتارهای نظیر مکیدن شست، بازی کردن با موی سر، کشیدن و پیچاندن پتو و… نترسید.

بسیاری از کودکان در صورتی که والدینشان خونسردی خود را حفظ کنند و توجه بیش از حدی نسبت به عادت های خاص آنها نشان ندهند، این رفتارها را ترک می کنند. از سوی دیگر، شما نیز نباید عادت های ماندگار یا رفتارهایی را که به طرد شدن اجتماعی یا پی آمدهای بدنی می انجامد، نادیده بگیرید.

پیشنهادهایی که در این مقاله ارایه شده اند، می توانند به میزان چشمگیری عادت های عصبی را قبل از آنکه شکل پایداری به خود بگیرند کاهش دهند، یا حتی کاملا آنها را محو کنند. اگرچه جزییات راه حل ها متفاوتند؛ اما روش های مشترکی برای به کارگیری آنها وجود دارد. قبل از هر کار، مراحل پایه ای زیر را بخوانید و آنها را درک کنید.

کسب آرامش تدریجی برای ترک عادت های عصبی

عادت های عصبی

اولین گام در مبارزه با عادت عصبی کودکتان، آموزش دستیابی به آرامش اعصاب در اوست. هیچ کس نمی تواند در یک زمان، هم مضطرب و عصبی و هم آرام و خونسرد باشد. یک حالت پر از آرامش، به تدریج کودک را برای پیشنهادهای ما پذیرا می کند و توانایی او را برای تغییر رفتارش، می افزاید.

برای کمک کردن به کودک تا دستیابی به آرامش موردنظر، باید برای چندین هفته از روش های عمومی کسب آرامش که در بخش ۲۰۱۰ شرح داده شده اند، به دقت پیروی کنید. کودکان خردسال به جلسات آموزشی کوتاه تر و پاداش های بیشتری برای تشویق به تمرین نیاز دارند. ماساژ قبل از خواب یا فعالیت های آرامی نظیر تبادل احساسات یا شنیدن یک قطعه موسیقی ملایم نیز می توانند در ایجاد آرامش نقش پیشبرنده ای داشته باشند.

گاهی تنها کاری که باید برای کاهش دفعات عادت عصبی انجام دهید، آموزش کودک برای کسب آرامش است؛ ولی در این زمینه، تمرکز روی بخشی از بدن که با عادت یاد شده درگیر است، می تواند نتایج بهتری داشته باشد. اگر کودک شست خود را می مکد بر روی آرامش دستها، بازوها و البته دهان کودک تاکید بیشتری داشته باشید.

آگاهی

بیشتر عادتها آنقدر عادی می شوند که کودک از اینکه به آنها گرفتار شده است، آگاه نیست و دوستان و بستگان او آنقدر به آنها عادت می کنند که دیگر به آنها ایراد نمی گیرند. در اغلب موارد، والدین فقط در مراحل اولیه از انجام رفتار یاد شده ناخشنود می شوند. به طوری که پس از مدتی، کودکی که شستش را می مکد، پس از چند روز با کاهش ایرادها و انتقادها روبه رو می شود و در نتیجه این عادت تقویت می شود؛ اما پس از مدتی پدر و مادر به طور ناگهانی از این رفتار فرزندشان به تنگ می آیند و او را برای ترک آن، تحت فشار قرار می دهند. کودکی که به انتقادهای گاهگاهی عادت کرده است، برای ترک رفتار ناپسندش تلاش زیادی نمی کند.

عیب جویی های پراکنده، راه مناسب و موثری برای تغییر یک رفتار محسوب نمی شود. در مقابل، کلید توقف یک عادت عصبی، آگاه کردن مداوم کودک از کاری می باشد که به انجام آن عادت کرده است. شما باید کودک را دقیقه به دقیقه از رفتارش آگاه کنید. در هر بخش این مقاله، شما می توانید روش های خاصی را برای افزایش میزان آگاهی کودک، به طور منطقی و غیرتهاجمی بیابید. به کارگیری این روش ها نیازمند کوشش و تلاش بسیار است.

تغییر در موقعیت یا ارتباط

بسیاری از عادت های عصبی فقط در موقعیت ها یا مکان های خاص بروز می کنند. یک پسر کوچک، برای مثال، هنگامی که زیر پتویش در حال تماشای تلویزیون است، شستش را می مکد. برای ترک این عادت، بهتر است او را از تماشای تلویزیون در زیر پتو منع کنیم.

کودک دیگری که با نشستن روی یک صندلی راحتی، عادت دارد سرش را به طور مداوم تكان دهد، باید از نشستن بر روی آن منع شود و فقط اجازه داشته باشد بر روی صندلی چوبی بنشیند. بعدها در صورتی که رفتار قبلی اش را تکرار نکند، می تواند روی صندلی دلخواهش بنشیند، اما اگر دوباره از دستور والدینش سرپیچی کرد، باید از نشستن روی آن صندلی و تماشای تلویزیون محروم شود.

بکوشید، موقع و محلی را که عادت عصبی بیشتر بروز می کند، تشخیص دهید و پس از آن برای تغییر شرایط تلاش کنید.

رفتارهای جایگزین

اغلب، کودک بدین سبب به یک عادت عصبی متوسل می شود که در آن لحظه خاص، این رفتار بیش از دیگر رفتارها در دسترس اوست. انجام دو عمل در یک زمان مشکل است، پس برای رقابت با عادت یاد شده و جلوگیری از بروز آن، یک رفتار فرعی را به کودک بیاموزید. برای مثال، می توان به کودک آموخت، در لحظاتی که دوست دارد شست خود را در دهان بگذارد، عضلات دستش را به طور متناوب منقبض و شل کند، یا با دستانش یک توپ را فشار دهد.

تحریک

روش های تشویقی می توانند برای ترک یک عادت بعنوان نیرویی اضافی در اختیار کودک قرار گیرند. بخش های ۲۰۴ و ۲۰۵ را که برای آشنایی با جزییات تدوین جداول و پاداش های لازم برای انگیزش کودک طراحی شده اند، مطالعه کنید.

مراقب باشید تا هر گاه فرزند شما برای خودداری از انجام یک رفتار قدیمی به فعالیت دیگری مشغول می شود یا از یک رفتار فرعی استفاده می کند، او را تحسین کنید. اگر پسر کوچک شما دیگر در پشت صندلی خود در عقب ماشین موهایش را به دور دستش نمی پیچد، به او توجه نشان دهید. در آغاز، بهتر است هر چند یکبار او را تحسین کنید و حتی هر روز به او پاداش دهید؛ اما با گذشت زمان و کاهش تدریجی دفعات بروز آن رفتار، می توانید از توجه و پاداش های خود بکاهید.

تمرین

هرگاه، کودک دوباره رفتار نامناسبش را از سر گرفت، مجبورش کنید حداقل سه دقیقه بر روی رفتارهای جایگزین، تمرین کند. این روش، نه تنها در انجام آن عادت، وقفه ایجاد می کند و آگاهی او را نسبت به آن رفتار بالا می برد، بلکه راهی را نیز برای خودداری از انجام آن عادت به کودک می آموزد.

کودک، به زودی یاد می گیرد تا به محض آنکه شروع به انجام عادت قدیمی اش می کند، خود را کنترل کند. هرگاه، متوجه شدید که کودکتان در میان راه دستش را از دهانش دور می کند و به یک فعالیت جایگزین متوسل می شود، از تحسین و پاداش اضافی کوتاهی نکنید و حتی از مدت زمان تمرینات نیز بکاهید.

برای هر یک از عادت های عصبی راه های فرعی و اصلاحی مخصوصی ارایه شده اند؛ اما علاوه بر آنها خود شما نیز می توانید، راه هایی ابداع کنید. برای نمونه، مادری در مواقعی که کودکش تلویزیون تماشا می کرد یا در ماشین می نشست، یک پازل به دستش می داد. این وسیله با جلب توجه و مشغول کردن فکر کودک، از بازی کردن با موهایش جلوگیری می کرد. این کودک، نه تنها پس از مدتی عادت خود را ترک کرد، بلکه در این بازی نیز بسیار ماهر شد.

 

دسته بندی تربیت کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت