درخت بادام (Amygdalus communis)

کاربر 21 کاربر 21
248 بازدید
درخت بادام

نام فارسی: درخت بادام

نام علمی: .Amygdalus communis L

نام فرانسه: Amandier commun، Amandier

نام انگلیسی: Almond tree، Almond

نام آلمانی: Echte – Mandel ، Gemein – Mandel ، Mandelbaum

نام ایتالیایی: Mandorlo

نام عربی: لوز (Lawz)

درخت بادام از تیره گل سرخ درختی است زیبا، به ارتفاع ۵ تا ۸ متر (حداکثر) که منشا اصلی آن در نواحی مرکزی و غربی آسیا مخصوصا افغانستان و ترکستان مشخص گردیده است ولی از زمان های قدیم در ایران، قفقاز، سوریه و فلسطین پرورش می یافته است. امروزه در بعضی نواحی مانند چین نیز به حالت وحشی دیده می شود و چنین احتمال می رود که این درخت در قرون ۱۱ و ۱۰ قبل از میلاد مسیح در چین وجود داشته است.

پس از آن که درخت بادام در آسیا تا يونان پراکندگی حاصل نمود، رومیان قدیم آن را در قرن دوم قبل از میلاد، از یونانیان به دست آوردند و در منطقه وسیعی از کشور خود و دره های آلپ، انتشار دادند. درخت بادام از تیره گل سرخ در سال ۷۱۶ و ۸۱۲ میلادی به ترتیب به کشورهای فرانسه و آلمان انتقال یافت.

درخت بادام دارای دو واریته مفید زیر است:

۱- A. communis Var. dulcis = بادام شیرین

۲- A. communis Var. amara = بادام تلخ

درخت بادام برگ های ساده، منفرد ....

درخت بادام ، برگ های ساده، منفرد، عاری از استیپول، بیضوی دراز، نوک تیز و دندانه دار دارد. پهنک برگ آن نیز به وسیله یک دمبرگ دراز به ساقه ارتباط حاصل می کنند. گل های زیبا و صورتی یا گلی روشن آن چون در اوایل بهار، قبل از پیدایش برگ گیاه ظاهر می شود، منظره بسیار قشنگ بدان می بخشد.

هر گل درخت بادام دارای ۵ کاسبرگ ، ۵ گلبرگ و ۲۵ تا ۳۰ پرچم است. تخمدان آن یک خانه و محتوی ۲ تخمک می باشد و پس از لقاح و رسیدن، به میوه ای شفت مانند با میان بر گوشت دار و سبز رنگ تبدیل می شود. رنگ میوه آن در حالت تازه، سبز و پوشیده از کرک است ولی تدریجا، قسمت گوشت دار میوه یعنی میان بر آن، خشک می گردد به طوری که به صورت پوسته ضخیم و خشکی، در اطراف درون بر در می آید.

درون بر بادام به صورت پوست سخت و محکمی، دانه منحصر به فرد آن را از خارج فرا می گیرد. علت وجود یک دانه در داخل درون بر آن است که از دو تخمک درون تخمدان، منحصرا یکی از آن ها و به ندرت دو تخمک (بادام فیلیپین)، به نمو خود ادامه می دهند.

مغز بادام، بیضی شکل، مسطح و در یکی از دو انتها نوک تیز است. انتهای دیگر آن وضع مدور دارد. درازای آن ۲ تا ۳ سانتی متر، پهنایش ۱.۵ تا ۲ و ضخامتش تقریبا یک سانتی متر است. مغز بادام را پوسته ای به رنگ قهوه ای حنایی از خارج پوشانیده است. این پوسته اگر تازه باشد به سهولت از آن جدا می شود ولی در دانه های خشک، جداشدن آن باید به کمک آب گرم صورت گیرد زیرا به سختی به لپه های درونی پیوستگی دارد.

لپه های درون پوشش مذکور، درشت و به رنگ تقریبا سفید یا سفید کرم، شفاف و روغن دار است. در نوع بادام شیرین، مغز دانه، درشت تر از بادام تلخ و رنگ پوشش آن روشن تر است. مغز بادام شیرین، طعم ملایم دارد و به سهولت از بادام تلخ تشخیص داده می شود. با ساییدن بادام شیرین در آب، امولسیون شیری رنگ به دست می آید.

به مغز بادام، معمولا مغز زردآلو، گوجه و مخصوصا هلو به عنوان تقلب افزوده می شود. ولی در هر حال از روی اندازه مغز بادام و طعم و مشخصات دیگر آن که ذکر شد، این تقلب به سهولت تشخیص داده می شود. مغز هلو، پوسته ای به رنگ تیره تر از بادام و طعمی بسیار تلخ دارد. به علاوه جنین آن غالبا به رنگ سبز است.

مغز بادام بر اثر کهنگی، تغییر رنگ حاصل می کند و تند می شود. پرورش درخت بادام در زمین های آهکی کمی خشک بهتر صورت می گیرد. قسمت مورد استفاده درخت بادام نیز گل، پوست میوه و مغز دانه های نوع شیرین و تلخ آن است.

ترکیبات شیمیایی درخت بادام

ترکیبات شیمیایی درخت بادام

بادام شیرین دارای ۵۰ تا ۵۵ درصد روغن (دربادام تلخ ۴۰ تا ۴۵ در صد)، ۲۳ تا ۲۵ درصد مواد آلبومینوئیدی، مخلوطی از فرمان های تشکیل دهنده امولسین، قند، صمغ، موسیلاژ، املاح معدنی (۳ تا ۴ درصد) و غیره است.

در بادام تلخ، مقدار درصد روغن کم تر ولی امولسین زیاد تر است به علاوه دارای هتروزيد مخصوصی به نام آمیگدالوزید، به مقدار ۱ تا ۳۵ درصد می باشد. این هتروزید در مجاورت آب و تحت اثر امولسین، هیدرولیز گردیده، از آن ۲ ملکول گلوکز، اسید سیانیدریک و الدئید بنزوئیک حاصل می شود.

روغن بادام

برای تهیه این روغن، مغز بادام را پس از خشک کردن و عاری نمودن از گرد و غبار، در آسیا خرد می کنند و پس از آن که به صورت خمیر در آمد، در دستگاه های فشار قرار داده روغن آن را استخراج می نمایند. روغن فشار اول، تنها روغن افی سینال و مورد مصرف است. از باقی مانده فشار اول، به کمک حرارت مجدد روغنی به دست می آید که به روغن فشار دوم موسوم می باشد.

معمولا به جای مغز بادام، از مغز زردآلو یا هلو نیز روغن استخراج می شود. در تهیه روغن بادام حتما باید این نکته رعایت شود که اگر روغن از مغز بادام تلخ و یا مغز هلو و زردآلو استخراج می گردد نباید آب به کار رود زیرا افزودن آب موجب آن می شود که هتروزید دانه، تحت اثر فرمان مخصوص، هیدرولیز حاصل کند و در نتیجه روغن حاصل، دارای اسیدسیانیدریک والدئید بنزوئیک شود.

مغز زردآلو دارای ۴۰ تا ۵۱ درصد و مغز هلو دارای ۳۲ تا ۵۲ درصد روغن قابل استخراج است.

تقلبات روغن بادام

تقلبات روغن بادام

به روغن بادام به طور تقلب روغن های مغز هسته زردآلو، هلو، دانه پنبه، کنجد و بادام زمینی افزوده می شود. تشخیص تقلبات دو نوع روغن اول یعنی روغن مغز زردآلو و هلو که غالب رخ می دهد به شرح زیر میسر می باشد:

به ۵ میلی لیتر روغن بادام، یک میلی لیتر از مخلوطی که به نسبت مساوی (وزنی) از اسید سولفوریک، اسید نیتریک دود دار (fumant) و آب که به تازگی و با رعایت احتیاط کامل تهیه شده و سرد باشد تدریجا اضافه کرده محلول حاصل را به شدت به مدت یک دقیقه تكان می دهند. با این عمل، مخلوطی به رنگ مایل به سفید حاصل می شود که اگر بعد از ۱۵ دقیقه، رنگ آن صورتی گردید، نشانه وجود روغن مغز هسته زردآلو یا هلو در آن است.

روغن بادام حالت روان، رنگ زرد روشن و طعم ملایم دارد. در حالت تازه نیز فاقد بو می باشد. روغن بادام در کلرفرم، سولفورد و کربن، اتر اتیلیک، اتر دوپترول و بنزن محلول بوده قابلیت انحلال آن در الكل كم است.

روغن بادام دارای گلیسریدهای اسیدهای چرب، مانند اسید اولیئک (قسمت اعظم آن)، لینولئیک، پالمیتیک میریستیک و همچنین یک فیتوسترول است. هر میلی لیتر آن به وزن ۰.۹۱۰ تا ۰.۹۱۵ گرم در گرمای ۲۰ درجه می باشد.

در کدکس ۱۹۳۷ ، خواص زیر برای روغن بادام ذکر شده است:

وزن مخصوص در گرمای ۲۰ درجه ۰.۹۱۳ تا ۰.۹۲۰
اندیس صابونی شدن ۱۹۰ تا ۱۹۴
اندیس ید ۹۲ تا ۹۹
اسیدیته بر حسب اسید اولئیک حداکثر ۰.۵۰ درصد

روغن بادام باید در شیشه های مملو از آن و کاملا در بسته نگهداری شود.

اسانس بادام تلخ

اسانس بادام تلخ

برای تهیه این اسانس، باقی مانده دستگاه فشار را که روغن آن استخراج گردیده است، مدتی در آب خیس کرده و سپس تقطیر می نمایند. و این عمل تقطیر را پس از آن که هیدرات کلسیم و سولفات فرو در آن اثر داده شد مجددا تکرار می کنند تا عاری از اسید سیانیدریک شود. به جای بادام تلخ، از مغز زردآلو و هلو نیز غالبا برای تهیه آن استفاده به عمل می آورند.

اسانس بادام تلخ، مایعی زلال و بی رنگ است ولی بر اثر کهنه شدن، به رنگ مایل به زرد در می آید. بوی آن قوی و طعمش سوزاننده، کمی تلخ (در صورت دارا بودن اسید سیانیدریک آزاد) و بسیار سمی است.

اسانس بادام تلخ، سنگین تر از آب و به وزن مخصوص ۱.۰۴۰ تا ۱.۰۶۰ در گرمای ۱۵ درجه است. در آب به مقدار کم حل می شود ولی در الكل و اتر به هر نسبتی قابلیت اختلاط دارد. در گرمای ۱۸۰ درجه می جوشد.

اسانس بادام تلخ شامل الدئید بنزوئیک و به مقدار کم اسید سیانیدریک (اگر یک بار تقطیر شده باشد) است. این اسید با الدئیدبنزوئیک، به صورت بنزالدئید سیانیدریک C۶H۵ – CHOH – CN در می آید. اسانس بادام تلخ علاوه بر مواد مذکور دارای ماده ای به نام Phenoxyacet onitrile نیز می باشد.

اسانس بادام تلخ به سهولت با اکسیژن هوا ترکیب می شود از این جهت، شیشه محتوی آن باید کاملا از اسانس پر شده باشد تا با اکسیژن هوای درون ظرف، ترکیب حاصل نکند زیرا در صورت مجاورت با هوا، اکسیژن جذب کرده اسید بنزوئیک متبلور رسوب می دهد. شیشه محتوی اسانس نیز باید دور از نور و در جای سرد نگهداری شود.

به اسانس بادام تلخ طبیعی، اگر اسید سولفوریک اثر داده شود، رنگ قهوه ای مایل به قرمز حاصل می شود. این محلول، اگر تحت اثر الكل قرار گیرد، تقریبا به طور کامل بی رنگ می شود.

آمونیاک آن را به هیدروبنزاميد Hydrobenzamide تبدیل می نماید. از اسانس بادام تلخ سابقا برای رفع خارش به صورت تاثير موضعی و با رعایت احتیاط استفاده به عمل می آمده است.

خواص درمانی درخت بادام

خواص درمانی درخت بادام

بادام شیرین و تلخ و روغن آن ها، همچنین گل و قسمت های دیگر گیاهان مولد آن ها (واریته ها) هر یک خواصی به شرح زیر دارا می باشند:

شکوفه درخت بادام (گل بادام)

گل درخت بادام ، بوی مطبوع ولی طعم تلخ دارد. از نظر درمانی نیز دارای اثر مسهلی ملایم است. ضمنا برای آن اثر ضد کرم نیز قائل می باشند. از دم کرده شکوفه درخت بادام شیرین، سابقا برای موارد مذکور، مخصوصا در طبابت های اطفال، استفاده به عمل می آوردند و هنوز هم این عمل در بعضی نواحی معمول می باشد.

دم کرده ۳۰ گرم برگ و ۱۵ گرم گل درخت بادام در یک لیتر آب (مدت دم کردن ۱۰ دقیقه) در رفع سرفه های پیاپی (سیاه سرفه)، به مقدار ۴ فنجان کوچک در فاصله غذاها، و همچنین در درمان نارسایی اعمال کبد به مقدار یک فنجان قبل از هر غذا، اثر درمانی ظاهر می کند.

۱- بادام شیرین

پوست میوه بادام

جوشانده ۵۰گرم پوست میوه بادام شیرین در یک لیتر آب، تیزان خوبی جهت رفع درد گلو، سرفه، سرفه های پیاپی در سیاه سرفه و التهاب مجاری تنفسی است. عده ای از پزشکان نیز معتقدند که تیزان مذکور، منحصرا عمل تسکین دهنده دارد ولی بیماری را معالجه نمی کند.

برگ درخت بادام

برگ درخت بادام

برگ درخت بادام شیرین، اثر آرام کننده و صفرابر (Cholagogue) دارد و چون اعمال كبد را تقویت می کند از این نظر مصرف آن در نارسایی اعمال کبد توصیه شده است. مخلوط آن با پوست ثانوی گیاه، اثر تب بر، مدر و حتی ضد کرم دارد. جوشانده آن اثر مسهلی ظاهر می کند ولی نباید به مقدار زیاد به کار رود.

مغز بادام شیرین

مغز بادام شیرین، به حالت خشک شده و به صورت خام یا بو داده مصرف می شود به علاوه در تهیه بعضی از اغذيه و شیرینی مورد استفاده قرار می گیرد. مغز بادام شیرین، دیر هضم است و حتی نان های قندی و اغذیه دارای آن نباید به کسانی که معده ضعیف و حساس دارند داده شود. در مصرف بادام شیرین نباید زیاده روی نمود یعنی باید به تعداد ۶ تا ۱۵ عدد بر حسب سن مصرف کرد.

از بادام شیرین نوعی پوسیون امولسیونه، با افزودن آب بهار نارنج به شرح زیر تهیه می نمایند:

بادام شیرین ۳۰ گرم
بادام تلخ ۲ گرم
آب بهار نارنج ۱۰ گرم
کتیرا ۰.۵ گرم
قند ۳۰ گرم
آب مقطر ۱۲۰ گرم

با ساییدن مخلوط مواد مذکور، پوسیونی با بوی مطبوع به نام Looch blanc تهیه می شود که از آن برای مخفی ساختن طعم بعضی از داروهای نامطبوع استفاده به عمل می آورند. پوسیون مذکور با کالومل ناسازگاری دارد زیرا مقدار کم اسید سیانیدریک آزاد شده، ایجاد سیانور دومرکور در آن می نماید.

شیر بادام

شیر بادام محلولی است که از ساییدن ۵۰ گرم بادام با هم وزن خود قند و باز کردن آن ها در یک لیتر آب مقطر به دست می آید. شیر بادام، اثر نرم کننده و آرام کننده دارد ولی خواص آن موقعی ظاهر می شود که به مقدار زیاد مصرف گردد. مصرف مقادیر زیاد آن نیز چنان که قبلا ذکر کردیم برای معده مناسب نیست. بعضی از دانشمندان، مصرف آن را در التهاب های مزمن احشا، پس از مخلوط کردن شیر بادام با جوشانده ای که از گوشت جوجه و کاهو به دست می آید، توصیه نموده اند. عده ای دیگر نیز برعکس آن را به صورت مخلوط با کمی نیترات پتاسیم در رفع التهاب مجاری ادرار موثر دانسته اند. شیر بادام در رفع سرفه های پیاپی، سیاه سرفه و همچنین تقویت اطفال در دوره نقاهت موثر است.

مصرف شیر بادام، همچنین در برونکوپنومونی و بیماری های نزله ای حاد، به صورت مخلوط با شربت ختمی، بنفشه و کمی کپسول خشخاش توصیه شده است. شیره بادام می تواند مکمل شیر مادران شیر ده شود. برای این کار، می توان از محلول حاصل از مواد زیر استفاده به عمل آورد:

مغز بادام ۵۰ گرم
عسل ۵۰ گرم
آب ۱۰۰۰ گرم

ابتدا بادام شیرین را به مدت چند دقیقه در آب نیم گرم قرار می دهند، سپس آن را پوست کنده در مقدار کمی آب، به ملایمت می سایند. به طوری که به حالت خمیری در آید بعدا خمیر حاصل را روی بقیه آب می ریزند و تدریجا عسل به آن می افزایند تا به خوبی حل شود. خاتمتا مخلوط را از پارچه نازک (ململ) می گذرانند.

روغن بادام شیرین

روغن بادام شیرین

روغن بادام شیرین اثر ملین دارد. امولسیون آن، اثر خاص بر روی روده بزرگ و رفع التهاب آن ظاهر می نماید. روغن بادام شیرین، از روغن های بی زیانی است که به علت دارا بودن خواص نرم کننده و ضد التهاب، مصارف زیاد در تهیه انواع پمادها، کرم ها(Creme) و محلول های روغنی دارویی و بهداشتی، به صورت مالیدن بر روی پوست دارد.

مصرف مخلوط روغن بادام شیرین با هم وزن آن عسل و یک زرده تخم مرغ که مجموعا به صورت مخلوطی کاملا یک نواخت در آمده و خاتمتا، جوشانده گل ختمی یا شقایق بدان افزوده باشند، در رفع بیماری های سینه به مقدار یک قاشق قهوه خوری در فواصل معین، مفید ذکر گردیده است.

در استعمال خارج، روغن بادام شیرین اثر نرم کننده و التیام دهنده دارد و از آن، جهت رفع التهاب های سطحی بدن، سوختگی ها و در باد سرخ استفاده به عمل می آید. روغن بادام شیرین اگر به تمام سطح بدن کودکان مبتلا به سرخک و مخملک مالیده شود، خارش را در آنان تسکین می دهد. در مبتلایان به ناراحتی های پوستی مانند اگزمای خشک، اثر تسکین دهنده به صورت مالیدن بر روی عضو، ظاهر می نماید.

با بررسی های جدیدی که صورت گرفت از عصاره بادام شیرین که بدان اکسیژن وارد نموده باشند (hyperoxygenation)، نوعی پماد به بازارهای دارویی عرضه شده که فاقد هر نوع ماده شیمیایی و یا ماده بی حس کننده موضعی است.

این پماد، التهاب ناحیه مقعد و تورم برجستگی های اطراف آن را از بین می برد و به علاوه خراش و ترک چین های این ناحیه را که حالت بسیار دردناک برای بیمار به وجود می آورد اليتام می دهد و با آن که فاقد هر نوع ماده بی حس کننده موضعی است اما خارش و ناراحتی های بواسیر را تسکین می دهد.

صور دارویی بادام شیرین

روغن بادام شیرین به مقدار ۱۵ تا ۶۰ گرم، به عنوان مسهل ملایم مصرف می شود. تنقیه آن با مقدار ۱۰۰ تا ۲۰۰ گرم صورت می گیرد. از روغن بادام شیرین مخلوط با مواد دیگر، به صور مختلف زیر استفاده به عمل می آورند:

١- نسخه برای رفع شقاق و ترک نوک پستان:

آب آهک ۱۸ گرم
روغن بادام شیرین ۱۲ گرم
عصاره تریاک ۰.۱۰ گرم

از مخلوط مواد فوق محلولی به دست می آید که به صورت مالیدن به نوک پستان، جهت رفع ترک آن می توان استفاده به عمل آورد.

۲- نسخه برای رفع ترک و شقاق پستان و دست:

بوردوکاکائو ۷ گرم
روغن بادام شیرین ۵ گرم
اکسید دوزنگ ۰.۱۰ گرم
برات سدیم ۰.۱۰ گرم
اسانس برگاموت ۸ قطره

از مخلوط کردن کامل مواد فوق، نوعی ماده روغنی به دست می آید که به صورت مالیدن بر روی پوست یا سینه، جهت رفع ترک آن استفاده می گردد.

روغن بادام، دفع سنگ های ادراری را تسهیل می کند. برای این کار ۳ قاشق سوپ خوری از مخلوط بادام شیرین و روغن گردو را بعد از هر غذا همراه با جوشانده ای که از جوشاندن ۲۰ گرم ریشه شیرین بیان و یک مشت کاه (کاه جو) در یک ظرف آب، تهیه شده مصرف می نمایند.

با مصرف آن، اگر سنگ کلیه بزرگ نباشد به طوری که بتواند از حالب عبور کند، دفع آن تسهیل می شود. انجام چنین عملی در دفع سنگ کلیه مبتلایان به این بیماری گزارش شده است. روغن بادام شیرین در فرمول عده ای از فراورده های دارویی و زیبایی (به علت بی زیان بودن) وارد می گردد.

١- کرم مرطوب کننده برای پوست های نرمال (طبیعی)

روغن بادام ۲ قاشق غذا خوری
موم ۲ قاشق غذا خوری
لانولینیک قاشق چای خوری
گلاب ۹ قاشق غذا خوری
براکس۱ قاشق غذا خوری
گلیسرین ۱.۵ قاشق غذا خوری
هاماملیس H. virginiana ۱ قاشق غذا خوری

مواد روغنی و موم را در یک ظرف ریخته و آن را در ظرف بزرگ تر و محتوی آب وارد می کنند به طوری که با حرارت دادن ظرف اخیر، گرما از طریق آب محتوی آن، به ظرف کوچک که در داخل آن جای دارد برسد. در یک ظرف دیگر، براکس، گلاب و گلیسرین را وارد کرده و حرارت می دهند و سپس هاماملیس را به آن می افزایند و به خوبی هم می زنند و مخلوط حاصل را کم کم، به مخلو ط ظرف اول وارد می کنند و مرتبا هم می زنند تا ضمن سرد شدن، حالت کرم مانند (Cream) به خود بگیرد.

کرم حاصل ، نوعی کرم مغذی و مناسب برای پوست های نرمال است.

۲ – کرم مرطوب کننده برای پوست های خشک و حساس

روغن بادام ۱۰۰ میلی لیتر
لانولين ۳۰ گرم
روغن جوانه گندم ۲۰ میلی لیتر
دم کرده Alchemilla vulgaris ۳۰ گرم

ابتدا مقدار ۳۰ گرم از گیاه اخیر را که در نواحی شمالی ایران می روید، در ۲ فنجان آب جوش وارد کرده به مدت نیم ساعت دم می کنند سپس لانولین را در یک ظرف چینی می ریزند و آن را در داخل ظرف بزرگ تر و محتوی آب وارد نموده و ظرف اخیرا را حرارت می دهند.

در این موقع روغن های بادام و جوانه گندم را مخلوط کرده کم کم وارد ظرف محتوى لانولین که تحت اثر گرما قرار دارد می نمایند و مرتبا هم می زنند و هنگامی که گرما در حدود ۷۰ درجه رسید، دم کرده مذکور را که گرمایی معتدل داشته باشد، تدریجا به داخل ظرف محتوی روغن ها وارد می کنند و باز هم مرتبا هم می زنند تا محتوی ظرف، ضمن سرد شدن، حالت کرم مانند به خود بگیرد.

خاتمتا نیز ۳ تا ۶ قطره اسانس بنفشه (بنفشه معطر) می افزایند و به خوبی هم می زنند به طوری که مخلوط، بوی اسانس بگیرد. کرم مرطوب کننده به دست آمده، یکی از بهترین نوع آن برای پوست های خشک و حساس است.

۲- بادام تلخ

بادام تلخ

بادام تلخ دارای گلوکزید مولد اسید سیانیدریک است. از این نظر مصرف آن در نهایت دقت باید صورت گیرد. برگ و پوست میوه بادام تلخ از نظر کلی دارای مصارف مختلفی شبیه بادام شیرین است.

مغز بادام تلخ، در تهیه بعضی شربت ها، امولسیون ها و روغن بادام به کار می رود. از بادام تلخ با رعایت احتیاط می توان در سرفه های منشا عصبی، سیاه سرفه (Schubert)، گریپ، عوارض آسم، ذات الجنب، ترشحات مهبلی (Cazin)، ابتلای به کرم کدو، درمان دانه های جلدی دردناک (P. Frana) و غیره استفاده به عمل آورد.

در استعمال خارج، له شده مغز بادام تلخ که کمی آب بدان افزوده باشند، به صورت ضماد در تسکین دردهای عصبی، قولنج های کبدی و کلیوی، سر دردهای یک طرفه (میگرن) و دردهای رماتیسمی اثر مفید ظاهر می کند. خمیر بادام تلخ، به جای صابون می تواند مورد استفاده مبتلایان به اگزما قرار گیرد. در رفع لکه های جلدی (Taches de rousseur)، کک مک و از بین بردن بوی بد پا و زیر بغل نیز موثر است.

امولسیون آن در رفع خارش های جلدی منشا سودا و خارش های دستگاه تناسلی زن (Cazin) اثر قاطع دارد.

صور دارویی بادام تلخ

از بادام تلخ باید همیشه به مقادیر کم مخصوصا در مداوای کودکان، استفاده به عمل آورد.

از بادام تلخ مخلوط با بادام شیرین به صورت زیر استفاده به عمل می آورند.

بادام شیرین ۴ تا ۶ گرم
بادام تلخ ۴ تا ۶ گرم
قند ۶۰ گرم
آب ۵۰۰ گرم

از ساییدن مغز دو نوع بادام مذکور با قند و مخلوط کردن آن ها با آب، نوعی شیر بادام بدست می آید که در طی ۲۴ ساعت باید مصرف گردد. از اسانس بادام تلخ عاری از اسید سیانیدریک (۲ بار تقطیر بافته) سابقا به مقدار بسیار کم در مواد غذایی استفاده می نموده اند ولی این عمل امروزه ممنوع شده است.

درخت بادام در نقاط مختلف ایران مانند قزوین و نواحی دیگر پرورش می یابد. در جنگل های ارسباران و اراک نیز به حالت خود رو دیده می شود.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت