پرسیاوشان ، پرسیاوش (Adiantum Capillus – veneris)

کاربر 21کاربر 21
549 بازدید
پرسیاوش

نام فارسی: پرسیاوشان ، پرسیاوش

نام علمی: .Adiantum Capillus – veneris L

نام فرانسه: Cheveux de Venus, Capillaire de Montpellier, Capillaire

نام انگلیسی: Venus’ s hair, Maidenhair

نام المانی: Frauenhaarkraut farn

نام ایتالیایی: Capelvenere, Capovenere, Capel – venere, Adianto

نام عربی: شعر الخنزیر (Sha’rel Khanzir)، شعرالارض (el ard …) کربزة البير

پرسیاوشان ، گیاهی پایا و دارای ریزومی خزنده به درازای ۱۰ سانتی متر، همراه با ریشه های باریک و ظریف از گروه نهانزادان آونددار است. از ریزوم آن برگ هایی به رنگ سبز دائمی، به درازای ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر و منتهی به دمبرگ صاف و شفاف، به رنگ قهوه ای تیره خارج می شود. این دمبرگ ها که در فواصل زندی به ریزوم، پوشیده از تار می باشند، عموما انشعابات فرعی فاصله دار پیدا می کنند و هر یک از آن ها که در واقع یک دمبرگ فرعی به حساب می آیند، به برگچه های منقسم به لوب هایی برگشته ختم می شوند.

گیاه پرسیاوشان از گروه نهانزادان آونددار

اعضای تولید مثل این گیاه به صورت برجستگی های باریک و دراز و یا مدور (هاگینه) در کناره های برگچه های متعلق به برگ های زایا ظاهر می شوند. در هر یک از هاگینه های آن ها نیز چندین هاگدان جای دارد. پر سیاوش، گیاهی زیباست و در نقاط مرطوب، دیواره چاه ها و اماکن سایه دار غالب نواحی مدیترانه، اروپای مرکزی و جنوبی، ایران و حتی در اتازونی یافت می شود.

قسمت مورد استفاده گیاه پرسیاوش نیز از نظر درمانی، برگ های آن است که بوی ضعیف ولی محسوس و طعم گس و ناپسند دارد.

ترکیبات شیمیایی پرسیاوشان

برگ پر سیاوش دارای موسیلاژ، قند، تانن، اسید گیالیک، لعاب، یک ماده تلخ به نام کاپیلارين (Capillarine) و به مقدار جزئی از اسانس است.

خواص درمانی پرسیاوشان

خواص درمانی پرسیاوشان

طبیعت پرسیاوش معتدل مایل به گرمی و کمی خشک است. پر سیاوش در گذشته مصارف زیاد در رفع بیماری های سینه داشته است به طوری که از آن به عنوان خلط آور، نرم کننده، معرق و غیره، استفاده به عمل می آمده است. دم کرده ۵ تا ۱۰ درصد آن که با افزودن مقادیر نسبتا زیاد قند یا عسل، شیرین شده باشد، به مقدار ۳ فنجان در روز، هنوز هم در موارد گریپ، نزله های ششی حاد و مزمن (مخصوصا در آغاز این بیماری ها)، برونشیت و غیره مصرف می گردد. اگر به جوشانده مذکور، مقداری کافی شیر افزوده شود، اثر نرم کننده آن بیشتر می گردد.

جوشانده های غلیظ پرسیاوش می تواند، اثر خلط آور بیشتری داشته باشد. از پر سیاوش، شربتی تهیه می شود که به آن مقداری لاکتوكاريوم و شربت شقایق می افزایند. پر سیاوش اثر درمانی قوی در درمان بیماری ها، لااقل برای اشخاص بالغ ندارد ولی در مداوای اطفال، نتایج مفید در مواردی که ذکر شد، ظاهر می کند.

صور دارویی پرسیاوشان

ده گرم از آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و روزی سه فنجان از آب صاف کرده را بنوشید. ملطف و مفتح و منضج و محلل و مجفف است، برای معالجه ی عفونت نزله ای مثانه مفید است، جهت تنقیه ی سینه و شش و ضیق النفس و درد سینه و درمان یرقان مفید است، برای درمان سرفه های مزمن و رطوبتی نافع است، بازکننده ی نفس در بیماری های آسم و تنگی نفس می باشد، کشنده ی بعضی از باکتری ها ویروس ها مانند باسیل سیاه سرفه و ویروس هاری می باشد. تب بر است، برای کشتن انگل های داخل شکم مصرف می شود، زرده زخم را معالجه می کند، عادت ماهانه را باز می نماید. برای دفع سنگ مثانه بسیار مفید است.

هر روز آن را با نعناع به اندازه مساوی بجوشانید و آب صاف کرده ی آن را بنوشید. از عاروق زدن و نفخ معده جلوگیری می کند، خفقان را درمان می کند. استنشاق آب مطبوخ آن برای بازکردن بینی در مواقع سرما خوردگی و زکام نافع است. خوردن گرد کوبیده ی پرسیاوش برای رفع اسهال و جمع کردن شکم مفید است. مالیدن آب جوشانده ی آن بر سر، مو ها را تقویت می کند. طبخ کرده ی آن را بر بیضه ای که ورم کرده بگذارید. ورم را تحلیل خواهد برد. تازه ی آن را بکوبید و روی محل گزیدگی مار ضماد کنید، نافع است.

محل رویش پرسیاوشان

محل رویش پرسیاوشان

حلقه چاه های اطراف تهران، پس قلعه، شهرری، نواحی شمالی ایران، که زنگ در مازندران، گرگان: بندرگز، گیلان، رشت، پیربازار، نواحی شرقی و غربی ایران، کوه کهرود، بلوچستان، جنوب غربی ایران: شهبازان، کشور، بیشه. گونه های مفید دیگر گیاه پرسیاوش که هیچ یک از آن ها در ایران نمی رویند به شرح زیر هستند:

الف – .Adiantum venustum Don

گونه ای از گیاه پرسیاوش که برگ های بسیار منقسم و غشایی با قطعات لوب دار (۲-۳ لوب) دارد. در ارتفاعات ۱۰۰۰-۳۰۰۰ متری افغانستان می روید. در ایران یافت نمی شود. برگ های آن طعم نسبتا تلخ و اثر خلط آور، مدر و قاعده آور دارند. در رفع التهاب ها، سرما خوردگی و ناراحتی های سینه مورد استفاده قرار می گیرد.

ب – .Adiantum pedatum L

Adiantum pedatum - گونه ای از گیاه پرسیاوشان

گونه ای از پر سیاوش که گیاهی است نسبتا زیبا، به ارتفاع بین ۰.۵۰ تا یک متر و دارای ریزومی افقی و برگ هایی با دمبرگ قهوه ای قرمز شفاف که در آلاسکا، کالیفرنیا، کانادا، و هیمالیا می روید. دمبرگ های آن در انتها به دو قسمت می گردد و بر روی انشعابات فرعی آن، تقسیمات مثلث شکل برگچه ها که به طور متناوب قرار دارند، دیده می شود. قسمت مورد استفاده آن نیز برگ های گیاه است که پس از خشک کردن، در معرض استفاده قرار می دهند.

بوی برگ های خشک شده آن نسبتا معطر و طعم آن ها، مطبوع و در عین حال کمی قابض ولعابی است. این نوع پر سیاوش (کاپیلر)، به پرسیاوش کانادا (Capillaire de Canada) نیز موسوم است.

ترکیبات شیمیایی

ترکیبات شیمیایی Adiantum pedatum - گونه ای از  گیاه پرسیاوشان که در ایران نمی روید

دارای اسانس، ماده تلخ، تانن و قند است. ترکیب پروتئینی آن شامل γ – hydroxy – γ – methylglutamic acid می باشد که به عنوان ماده اصلی نیتروژنی ومحلول آن نام برده شده است.

فرمول شربت کاپیلر، از این گیاه به شرح زیر ذکر شده است:

کاپیلر کانادا۱۰۰ گرم
آب مقطر۱۵۰۰ گرم
قند سفیدبه مقدار کافی

ابتدا آب مقطر جوشان را بر روی کاپیلر می ریزند و آن را به مدت ۶ ساعت به حال خود می گذارند تا دم بکشد. سپس با فشار از پارچه نازک می گذرانند تا صاف شود بعدا محلول صاف شده را مجددا به حال خود می گذارند تا ذرات ریز و معلق درون مایع، به ته ظرف رسوب کند. در این موقع با کج کردن ظرف، مایع روی آن را تا حد رسوبات ته ظرف، داخل ظرف دیگر می کنند و پس از افزودن مقدار ۱۰۰ گرم قند به ازاء هر ۱۰۰ گرم محلول صاف شده، آن را به سرعت به حرارت جوش می رسانند و پس از سرد و صاف شدن مجدد، مصرف می کنند.

شربت کاپیلر حاصل، به خوبی قابل تشخیص و شناسایی است زیرا بو و طعمی مطبوع و معطر دارد.

خواص درمانی

خواص درمانی Adiantum pedatum - گونه ای از گیاه پرسیاوش

دم کرده ۱۰ در هزار – شربت به مقدار ۳۰ تا ۱۰۰ گرم جهت رفع بیماری های سینه و به عنوان نرم کننده. این گیاه در ایران نمی روید.

ج – .Adiantum tenerum Sw

گونه ای از گیاه پرسیاوش که در مکزیک و آنتیل می روید و از آن جا به نواحی دیگر صادر می گردد. از اختصاصات آن این است که بسیار معطر است و به مصارف درمانی مشابه گونه های دیگر می رسد. از اختصاصات این سرخس آن است که پهنک برگ های منقسم آن، ظاهر مثلث شکل ورنگ سبز روشن دارد به علاوه دمبرگ آن سیاه رنگ است. در ایران نمی روید.

د – .Adiantum Lunulatum Burm

گونه ای پرسیاوش که گیاهی به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر و دارای برگ های منقسم به قطعات متناوب است. در هند، سیلان، برمه و تقریبا در غالب نواحی حاره می روید در ایران یافت نمی شود.

ریشه اش اثر مدر دارد و از آن، جهت رفع تب، درمان داء الفيل (Elphantiasis)، عدم دفع ادرار، باد سرخ و سوء هضم استفاده می گردد.

دسته بندی گیاهان دارویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

یک پاسخ به “پرسیاوشان ، پرسیاوش (Adiantum Capillus – veneris)”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+926 محصولات
+1647 سفارشات تکمیل شده
+2187 کاربران
+4751 مطالب وبلاگ
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت